Ik eet mezelf kapot

ja zo noem ik het altijd maar, mezelf kapot eten.
Maar dat is dus wat ik zo ongeveer doe, sinds een jaar eet ik als een gek.
Al zit ik helemaal vol ik blijf dingen verzinnen, al heb ik buikpijn ik blijf laden.
Ik denk de hele dag aan eten en ben er enorm op gefocusd.
Tegelijkertijd voel ik me er vreselijk bij, en juist omdat ik het dan niet wil denk ik eraan en eet ik meer. Ik ben nu 10 kg aangekomen en zwel gewoon op. Voel me er heel erg onzeker over (ben eigenlijk gewoon slank, geen aanleg oid maar nu ben ik gewoon echt aan het groeien).
Meer mensen die het hebben? En wat doen jullie? Ik wil er echt iets tegen doen.
Vandaag bijvoorbeeld at ik bij het avondeten lasagne, dat vind ik lekker en het is vrij vet, daarna voelde ik me schuldig, en pakte ik dus nog maar wat koeken, vervolgens chocola, stroopwafel, kitkat, boterhammen met kaas, rozijnen, chips alles wat ik kon vinden. En nu zit ik met buikpijn, teleurgesteld in mezelf achter de computer. Elke dag spreek ik weer met mezelf af morgen normaal eten, dit mag niet meer gebeuren. En iedere keer gaat het weer de fout in.
En als ik er nou eens van genoot… Maar dat doe ik niet.

Huh? Sorry als ik je beledig, maar ik snap de logica niet. Je voelt je schuldig omdat je iets vets hebt gegeten en gaat vervolgens nog meer rotzooi naar binnen werken? Huh?

Misschien kan je zorgen dat je gewoon niet meer bij die dingen kan? Je ouders vertellen over je probleem, en vragen of ze je helpen door dat allemaal te verstoppen. Of als je alleen woont, gewoon niks kopen xD

Ja ik voel me dan schuldig en denk dan zegmaar, ja nu is het toch al verknald, kan ik het maar beter goed verknallen ook ofzo. Ben ik de volgende dag goed kwaad en eet ik minder.

Maar idd ik heb het wel verteld, en we doen al wel dingen als pannen niet meer op tafel( ik bleef opscheppen) en we hebben vrij weinig in huis (alleen vandaag had ik dus nog chips en oude paaseieren gevonden).
Maar vaak eet ik dan ook ander dingen, gewoon boterhammen en appels, maar dan gewoon echt heel veel, nu is het bijvoorbeeld op en dan eet ik beschuiten met kaas. Ik weet dat het triest klinkt, schaam me er ook echt voor en wil het daarom echt graag stoppen.

Probeer fruit te eten? Word je niet dik van. Denk ik. Ik weet dat niet; ik heb een supersnel metabolisme.

Ja, nou ik wil dus niet zozeer alternatieven voor wat ik eet veranderen, maar mijn patroon… Want ook zoveel fruit is niet goed. Ik eet dan weleens heel veel appels, en dan heb ik echt buikpijn, het is gewoon steeds te veel. Ik heb geen rem zegmaar.

Ja ik voel me dan schuldig en denk dan zegmaar, ja nu is het toch al verknald, kan ik het maar beter goed verknallen ook ofzo.
Jaaaa die snap ik goed xD

Maar fruit kan ook dikmaken, daar zitten suikers in. Eigenlijk kan je je 't beste houden aan de twee stuks per dag eigenlijk.

Zou 't voor jou niet helpen om je te houden aan een eetschema? En dan (sorry als 't kinderachtig klinkt hoor) als je elke dag goed je eraan hebt gehouden, je aan 't einde van de week een beloning uit de kast mag halen? Dan is die ook wel extra lekker!

Geeft niet! Ik ben juist desperate op zoek naar tips, dacht steeds dat ik het zelf wel zou kunnen maar blijkbaar lukt dat dus niet.
Probeerde ook weleens eetschema’s van mezelf maar zodra ik dan 1 fout maakte, dan weer hetzelfde verhaal van toch al verknald, ga ik het goed verknallen ook. Wat eten jullie bijvoorbeeld op een gewone dag?
Ik zou het liefst gewoon proberen het uit mijn gedachten te krijgen, dat ik er niet steeds aan denk, want honger heb ik niet.

Ik zou het gewoon aankaarten bij m’n ouders als ik jou was. Aan mijn eetschema heb je niks haha. Ik kan echt heel veel eten zonder dik te worden xd Dit is vast niet wat je wilde horen ogikjfd doei

hah oke, maakt niet uit!

ik kan ook nogal veel eten, heb geen aanleg(moet je nagaan hoeveel ik voor die 10 kg heb moeten eten)

Ja ik heb het erover gehad, alleen ze weten ook niet zo goed wat ze moeten doen, doordat ik iedere keer weer opnieuw doe.

nou… het grootste gedeelte van de dag zit je zoizo op school (teminste…toch…? >.<) dus neem iig geen geld mee naar school om eten van te kopen, en niet te veel eten, gewoon iets tussendoor, 2 boterhammen en klaar) als je thuis bent, zorg dan dat je gewoon altijd bezig bent zodat je niet echt de tijd hebt om veel te eten of aan eten te denken. en als je dan trek hebt in bv iets zoets, eet dan een appel, hoewel je net ook al aangaf dat je dan juist weer teveel appels gata eten…

Ik heb precies hetzelfde gehad… Niets werkt zolang jij jezelf niet onder controle kan houden. Even makkelijker gezegd dan gedaan; Gewoon die knop omzetten en jezelf beheersen…

Ik ben gaan lijnen (niet volgens een dieet). Omdat ik minder wilde eten, en omdat ik mezelf wilde beheersen.

Ik weet hoe rot het voor je is, en wens je ook veel sterkte want het is erg lastig. Maar echt… de keuze ligt bij jezelf! En denk maar zo…
Stel je hebt je voorgenomen om minder te eten, en je pakt toch iets extra´s waardoor je denk… Pff ik heb het verkloot nou kan ik alles wel opeten… niet doen! De dingen die je dan niet eet, die je normaal wel zou eten, eet je al minder van. Dus zie dat als een dagje minder gegeten. En je mag best trots op jezelf zijn dat je je wat meer hebt kunnen beheersen. Ookal heb je eigenlijk toch nog meer gegeten dan je zelf had gewilt.

Hoop dat je hier wat aan hebt… het is een heel verhaal geworden haha!
Succes! :slightly_smiling_face:

Ik eet zelfs ondertussen dat ik over dieeten, thinspiration etc aan het lezen ben.
Ik eet te graag, 500 gram chocolade op 1 dag is ‘normaal’.
Natuurlijk niet elke dag, maar om de 2 weken toch zeker. Elke dag wel andere koeken.
Bij mij is het denk ik begonnen uit schrik dat mijn maag ‘knort’.
Omdat ik dat eens had jaren geleden, en dat was zo genant, zelfs de leerkracht zei er toen iets over.

He meisje! Dit klinkt als een soort eetprobleem/eetstoornis (en ja die zijn er in vele maten dus niet alleen de anorexia vorm die de meesten kennen). zoek maar eens op: binge eating disorder (non purgerend). Er moet een reden voor zijn dat jij je elke keer weer zo laat gaan maar het toch niet kan stoppen ookal vind je het vreselijk.
Ik zou aanraden hiervoor een gespecialiseerde dietist of psycholoog te bezoekem.die je kan helpen.en tips.te geven!!
Ik zeg hierbij niet gelijk.dat je dit ook hebt maar het lijkt er wel op qua symptomen die je beschrijft…
Mss zijn er op internet ook fora waar mensen elkaar helpen met soortgelijke problemen…

Succes trouwens!

misschien helpt het om je ouders erbij te betrekken, als zij zorgen dat er minder/geen eten in huis is, in ieder geval geen snoep of vette dingen dan kun zul je ook minder eten!
als het dan nog steeds niet helpt zou ik toch langs een dietist gaan, want je hebt er misschien nu nogniet zoveel last van, maar dat kan later altijd nog veranderen.

En inderdaad, wat hierboven wordt gezegd over ouders.
Als er niks is om te eten, eet je niet. Heel frustrerend op dat moment, maar wel goed voor je.

Ik herken je probleem heel erg goed! Bij mij was het zover dat er bijna niks meer in huis was. Maar als je jezelf echt niet kunt beheersen, dan eet je alles wat er wél is (dus ik at bijvoorbeeld pindakaas). Bij mij is de knop sinds gisteren echt om. Ik merk dat ik gewoon gezondheidsklachten krijg zoals kortademigheid, misselijk, snel moe, en geen energie. Mensen die willen stoppen met roken kunnen dat ook in één keer. Misschien met moeite, maar het begin moet je even doorheen. Het komt goed, als je er maar in gelooft! Echt!

Wat je beschrijft lijkt een beetje op BED (Binge eating disorder), om er maar meteen een etiket op te plakken.
Hierbij overheerst eten je hele leven, maar heeft het ook psychische achtergronden enzo. Geen idee uiteraard of dat bij jou het geval is.
In ieder geval, hier een linkje: http://www.sabn.nl/inform…e_eating_disorder_bed.php

EDIT: Sorry dat ik je zomaar een eetstoornissensite geef, maar dit was echt het eerste waar ik aan dacht, niet verkeerd bedoeld enzo. Want niet iedereen die gewoon veel eet heeft BED.

Als ik dit zo zie kan ik eigenlijk alleen maar denken aan mezelf, maar ik heb dan het omgekeerde. Ga voor jezelf na waarom je blijft eten, heeft dit iets te maken met dingen van vroeger waarvan je het moeilijk vind om ze te verwerken? Zit je tegenwoordig met iets waar je onzeker van wordt of zit je in lastige situaties? Dit zijn allemaal redenen die hiertoe kúnnen leiden. Ik ben zelf in therapie geweest en ik weet dat het bij mij door het verleden komt, omdat ik me zwak en waardeloos voel erbij. Misschien dat dit bij jou ook het geval is.