Ik durf niet te werken

Ik ben vorige week aangenomen bij Van Haren en ik ga morgen beginnen met mijn eerste werkdag van 9.30 tot 20.00. dus gelijk al een lange dag… mijn probleem is dat ik bang ben om daar te werken :S vanaf het moment dat ik daar ging solliciteren was ik eigenlijk al bang om aangenomen te worden… ik word trouwens donderdag 19 dus ik moet echt een baan hebben om mijn kosten te betalen…
Ik had dit probleem bij alle baantjes die ik hiervoor heb gehad… op een een of andere manier kan ik met bijna niemand opschieten, ik probeer gewoon met iedereen contact te maken en probeer zo veel mogenlijk mezelf te blijven, maar ik ben gewoon bang dat ze me raar vinden ofzo… ook word ik alles zo snel zat en ik heb totaal geen doorzettingsvermogen als ik iets niet leuk vind en dan ga ik dus elke dag met een kutgevoel naar werk… ook ben ik bang om contact te maken met klanten… iets waar ik nu veel mee te maken ga hebben…
heel verhaal maar ik hoop dat iemand mij misschien tips kan geven hier over…
xx

leg om te beginnen wat minder druk op jezelf. het is maar een baan. je gaat erheen om geld te verdienen om je kosten te betalen, niet om met iedereen vriendjes te worden. als je toevallig goed opschiet met iedereen daar is dat leuk meegenomen, maar ook al doen ze dat niet, je doet het voor het geld. en of ze je aardig vinden of niet verandert niets aan je loon. wat klanten betreft, zij gaan echt niet naar de winkel om sociale contacten te leggen. ga gewoon beleefd en zakelijk met hun om, wat kan er dan misgaan? echt, no pressure, het is maar een baantje.

Hoe ben jij óóit aangenomen?

Dan moet je toch behoorlijk goed kunnen lullen. Je bent aangenomen en dat is om een reden… Kijk ff naar wat je wèl kan. En iets ‘niet leuk vinden’ doe je zelf. Je kan het ook net zo makkelijk zelf weer veranderen. Ik zou inderdaad gewoon jezelf zijn, er met een positieve houding naartoe gaan en de leuke dingen uit je werk halen.

waarom denk je trouwens dat mensen je raar zullen vinden en dat je je werk niet leuk zal vinden?

als je niet durft te werken ga je toch niet? het is jou keuze oor jou honderd anderen, maar ik neem aan dat je dat niet wilt. laten als je 30 bent ofso je hebt kinderen alles durf je dan nog niet te werken komop man je bent 19 niet zo aanstellen je kan het heus wel!

als je het nu al zo eng vind… wat dan als je sirieus groot bent en een baan hebt.
zet het gewoon van je af. gewoon doen alsof het helemaal niks uitmaakt

Je kunt het wel en bovendien collega’s zijn collega’s. Niet de mensen waarmee je elke zaterdag op stap gaat…

Hmm toen ik voor het eerst ging werken, vond ik het ook best eng. Ik had een beetje vooroordelen over de mensen die daar werkten en was nogal verlegen.
Maar ik ben er gewoon heen gegaan en na een paar dagen was ik al helemaal gewend :grinning: Het waren hele aardige mensen, anders dan ik had gedacht.

Ik nam dat baantje niet omdat het moest, ik had geen geld nodig, maar omdat ik het zelf wou. Je moet wel een baantje hebben dat bij je past, iets dat je graag wilt doen. Als je bang bent om met klanten om te gaan, kun je misschien beter iets doen wat minder sociaal is, bijvoorbeeld in een magazijn werken. Maar aan de andere kant is het een goede oefening voor je want je bent 19 jaar en kunt niet goed met mensen om gaan?!
Ga het gewoon proberen en als het je echt niet bevalt dan kun je altijd nog iets anders zoeken.

volgens mij ben je gewoon een beetje onzeker. Ik had dat ook hoor, moest stage lopen in winkels en dat ligt mij echt totaal niet dus ik werk nu bij een organistatie die evenementen organiseert met kindertjes en dan heb je veel mee vrijheid. Misschien is dat wat voor je ? maar ik zou het gwn proberen misschien is het wel harstikke leuk.

toen ik begon op mn bijbaantje was ik ook ontzettend verlegen en ging ik ook met tegenzin naar mn werk. maar ik besloot om nog even door te zetten om te kijken hoe het zou gaan. inmiddels heb ik het er ontzettend naar mn zin en werk ik er alweer 2,5 jaar en mn collega’s zijn inmiddels vriendinnen geworden :smiley:
verder was ik ook altijd heel erg verlegen tegenover klanten en vond ik het ook altijd eng om hen te helpen en ik durfde al helemaal niet op ze af te stappen als ik zag dat ze eigenlijk naar iets op zoek waren… ook dat heb ik overwonnen en nu ga ik soms een heel gesprek met klanten aan en dat kan soms heel erg gezellig zijn…
oftewel: er is hoop! :stuck_out_tongue: maar mijn tip is: ga er positief ingesteld heen en probeer eens een praatje te maken met een collega (waar zit je op school? enz.) en geef het niet te snel op als je denkt dat het helemaal niks wordt, soms duurt het gewoon even voordat je die onzekerheid overwint, maar een stap in de goede richting is in ieder geval gezet!
veel succes!

je moet gewoon niet bang zijn ,
zolang je plezier in je werk heb maken die andere mensen je toch nix uit?
ik werk zelf in een cafe waar jemet een heel groot team werkt , en ben er via een vriend achter gekomen dat bijna niemand me daaro mag , geeft ook niet echt een goed gevoel maar ik vind het leuk werk om te doen en zo lang ze aardig tegen me doen fack dat
en anders
FAKE IT UNTILL U MAKE IT !
gewoon de hele tijd netalsof doen alsof je vrolijk bent , totdat je het echt ben , het helpt wel hoor :stuck_out_tongue: een positieve instelling en een nepglimlach :slightly_smiling_face:

Ik snap je wel hoor! Ik zou het zelf ook niet prettig vinden om ergens te werken waar ik me niet op mijn gemak voel.
Maar als ik jou was zou ik gewoon proberen! Misschien is het wel heel leuk.

Ik ben heel verlegen, maar op mijn werk kwam ik er achter dat ik heel graag aardig deed tegen mensen (op de een of andere vreemde manier), zelfde geldt voor mijn vriendin. (Ik werkte bij bakkerij, zij bij kledingwinkel). Het lukt je vast wel (;

Je moet proberen er helemaal “blanco” heen te gaan, doe gewoon ontzettend je best! Dat heb ik ook gedaan, ik moet 5 maanden verplicht stage lopen in een verzorgingstehuis met zwaar dementerenden. Ik wist niet wat ik er van moest verwachten, dus daarom ben ik er ook gewoon blanco heen gegaan. En nu, 3 maanden later, vind ik het hartstikke leuk! Heb geen vooroordelen, en probeer een geweldige eerste indruk te maken! You can do it! =)

-

Je baan is belangrijk, maar het is niet het eind van de wereld als het niks wordt. Je kan altijd nog lopendebandwerk gaan doen of fruit plukken of zo, dan heb je dat probleem van contact maken en zo niet.
Maar probeer deze baan gewoon. Ik snap je onzekerheid, die heeft denk ik iedereen op de een of andere manier wel bij een nieuw baantje. Mij lijkt het belangrijkste:

  • Wees niet kortaf. Doe gewoon vriendelijk. Je hoeft niet fantastisch interessant te zijn, als je maar niet onaardig gevonden kan worden. Zolang je niet onaardig doet ben je dat ook niet.
  • Probeer het minstens een maand of twee. Niet meteen na een keer denken ‘ik kan het niet en ik kap ermee’.
  • Als collega’s leuk met elkaar doen en jij valt er een beetje buiten, ga daar niet enorm mee zitten. Zij kennen elkaar al veel langer en boeiend - je verdient er geld mee.
  • Goed, ik ken je niet, maar verlegenheid in bepaalde situaties kan je overwinnen door vaak te oefenen. Ben je verlegen als je een klant moet helpen, kan zo’n baan als je nu hebt je helpen om daar overheen te komen!

Succes ermee! Ik snap je echt wel, iedereen is nou eenmaal anders, en als je hier kan reageren met “stel je niet zo aan” ben je een van de gelukkigen die er helemaal geen moeite mee heeft om vrienden te maken en altijd sociaal, vrolijk en leuk te doen. Maar die hebben vast weer andere ‘mindere’ kanten ; )

Ik snap wel hoe je je voelt.
Iedereen vindt het toch eng om ergens een eerste dag te werken?
En dat je na een tijdje geen zin meer hebt om naar je werk te gaan als je het werk niet leuk vindt is ook te begrijpen. Als je iets niet leuk vindt om te doen, ga je er niet met plezier heen. Ik heb zelf alleen nog maar vervelende baantjes gehad, waaronder schoonmaken. Maar als je iets doet wat je redelijk leuk vindt om te doen moet dat niet zo’n probleem zijn.
Ik zou gewoon even afwachten hoe de eerste dag werken is. Misschien werken er wel heel veel leuke mensen waar je leuk mee kan praten.

ik ken dit heel goed hoor! ik denk dat je er gewoon even doorheen moet, vooral niet meteen stoppen want dan blijf je bang. na een tijdje leer je iedereen kennen en wen je er een beetje aan, en dan ben je vooral trots op jezelf dat je het volgehouden hebt :slightly_smiling_face:

Het is inderdaad een goed idee om jezelf tenminste een doel te stellen zoals: ik probeer het eerst 2 maanden.

En die reacties als: ‘stel je niet zo aan’ moet je maar gewoon overheen lezen. Iedereen is nu eenmaal anders en sommigen hebben meer moeite met dingen dan anderen. Maar iedereen heeft wel iets wat hij of zij eng vindt.

Ik heb hetzelfde maar dan niet met ‘werken’ maar met ‘weggaan’ ( bijvoorbeeld met vrienden, uitgaan blabla … )
Ik blijf eig. altijd thuis. >.< Daarom dat ik zoveel op Girlscene zit x’)
Ok, hier heb je niks aan…