Ik ben zo'n ramp

Oké meiden, voor sommigen van jullie gaat dit heel dom klinken. Er is dus een jongen (nee echt?!). Op een feest ging ik een paar uurtjes met zijn vriendengroep (inclusief hijzelf) om, en ik heb ook 5 minuutjes met hem een leuk gesprekje gehad, hij flirtte de avond ook subtiel met me. Het was die avond duidelijk dat hij mij ook zag zitten. Ik hoor van anderen dat hij eigenlijk niet zo vaak met meiden praat, maar tegen mij deed hij wel gewoon vrolijk enzo dus dat vond ik wel leuk. Op school durfde ik echter niet meer zo goed, dus dacht hij wss dat ik hem niet meer zag zitten/negeerde. Het is nooit tot een simpele ‘hoi’ gekomen en we ontweken elkaars blik, terwijl ik hem wel superleuk vind. Toen heb ik (had ik nooit van mezelf verwacht) zijn profielfoto geliked. De dag erna keek hij iets van 4 sec in mn ogen toen een beetje ik zijn richting in liep en de dag dáárna likete hij mijn 2e foto terug, aangezien ik op mn eerste niet alleen sta. Een paar dagen later hield hij de deur voor de open, maar keek me niet echt aan en ik hem ook niet. Ik heb niet eens een simpele ‘dankje’ gezegd. Ik zie wel dat hij altijd beetje kijkt en zn houding iets anders wordt als ik langsloop ofzo.

Het komt er dus op neer dat ik er niks van bak als ik een jongen echt ‘leuk’ vindt, dan komt er geen woord meer uit mn strot. Ik begin me dan te gedragen alsof ik hem juist níét leuk vindt. Ik ben ook bang dat mijn persoonlijkheid en sociale vaardigheden zegmaar tekort schieten en dat ik geen leuk genoeg innerlijk heb… Over twee weken is een feest maar ik weet niet of hij komt, moet ik gaan als hij komt? En als dat feest 'm niet wordt, wat moet ik dan doen? :frowning_face: Ik ben zo’n ramp hierin!

Oja, ik ben niet zo’n type die straight to the point op hem afstapt op school en zegt ‘He, alles goed?’. Dat soort dingen zijn een beetje ongeloofwaardig he. Ik vind dat sws trouwens 1) onaantrekkelijk en 2) niet mysterieus.

Alvast heeel erg bedankt voor jullie hulp en sorry voor the looong story! X

same problem here!

je zegt niet straight to the point zijn, maar soms is dat juist wat makkelijker. want alsje heel erg misterieus gaat doen terwijl je ontzettend zenuwachtig bent, komt dat heel ongeloofwaardig en klunzig over. als ik jou was zou ik klein beginnen, gwn idd dankjewel zeggen als hij de deur opendoet en hoi tegen hem zeggen. natuurlijk is dat lastig alsje iemand leuk vind maar probeer een doel voor jezelf te stellen. klinkt heel kinderachtig maar voor my heeft het gewerkt. bijvoorbeeld eerst zegje hoi tegen m, een dag later probeer je een klein gesprekje te beginnen of een complimentje te geven, miss durf je na een tijdje zn nummen/msn/ping te vragen! succes ermee x

nja als jullie elkaars foto’s liken, zou je hem toch ook eens kunnen aanspreken als jullie tegelijk online zijn op facebook? :stuck_out_tongue: gewoon iets van hee hoe gaat ie hoe ging jouw proefwerk ofzo van die oppervlakkige gesprekjes maar dan weet hij iig dat je interesse hebt en hem NIET negeert. en dan is het misschien ook minder eng om hem in het echt eens aan te spreken…

Twee verlegen mensen, dat is best moeilijk!
Misschien als je het stap voor stap opbouwt… je hebt zijn Facebook al, dus dat scheelt heel veel. Je kunt een keer reageren op zijn berichtje (tenzij je niks weet).
De volgende keer toch proberen gewoon hoi te zeggen.

Straight to the point is het beste. Want hem zo negeren als hij zelfs de deur voor je openhoudt is echt niet leuk voor hem. Je hebt met hem gepraat op dat feestje dus dat kan je ook gewoon doen op school. Als je hem ziet staan moet je gewoon z’n naam zeggen, en als hij dan omkijkt zeg je “hey” met een hele lieve lach.

Niet mysterieus gaan doen want dat slaat pittig nergens op. Je hoeft je niet gelijk op hem te storten elke keer als je hem ziet, een simpele hey hoe gaat het, of hey wat heb je zo voor les? is genoeg.

Straight to the point is het beste. Want hem zo negeren als hij zelfs de deur voor je openhoudt is echt niet leuk voor hem. Je hebt met hem gepraat op dat feestje dus dat kan je ook gewoon doen op school. Als je hem ziet staan moet je gewoon z’n naam zeggen, en als hij dan omkijkt zeg je “hey” met een hele lieve lach.

Niet mysterieus gaan doen want dat slaat pittig nergens op. Je hoeft je niet gelijk op hem te storten elke keer als je hem ziet, een simpele hey hoe gaat het, of hey wat heb je zo voor les? is genoeg.

Straight to the point is het beste. Want hem zo negeren als hij zelfs de deur voor je openhoudt is echt niet leuk voor hem. Je hebt met hem gepraat op dat feestje dus dat kan je ook gewoon doen op school. Als je hem ziet staan moet je gewoon z’n naam zeggen, en als hij dan omkijkt zeg je “hey” met een hele lieve lach.

Niet mysterieus gaan doen want dat slaat pittig nergens op. Je hoeft je niet gelijk op hem te storten elke keer als je hem ziet, een simpele hey hoe gaat het, of hey wat heb je zo voor les? is genoeg.

^haha, beetje vaak gepost.

uhm, hé, alles goed is toch niet zo straight to the point? is toch best wel… neutraal? of anders alleen hoi zeggen en lief glimlachen?

Haha wat ik bedoel met straight to the point is dat het zo raar is als ik zo lang niet meer met hem gepraat en omdat er in die tijd een soort ‘spanning’ is opgebouwd. Dus ik zal niet snel in de pauze op hem afstappen waar al zijn vrienden bijzitten en beginnen te praten en zeggen ‘hee jij ook hier’, dat is gewoon onrealistisch. Dat bedoelde ik meer :stuck_out_tongue:
Ik zou heel graag hoi willen zeggen, alleen is dat nu zo weird omdat ik dat zo lang niet heb gedaan. Ik wil het ijs zegmaar breken, maar hoe?