Ik ben soms bang..

Hey there,

Ik heb sinds een paar maanden een hele leuke relatie met een superlieve jongen die mij intens gelukkig maakt. Ik houd ontzettend veel van hem, hij support me in heel veel dingen en helpt me met mijn problemen en ik vind het heerlijk om bij hem te zijn. We doen vaak leuke dingen en daar kan ik enorm van genieten.

Ik heb alleen een probleem. Ik ben van mezelf onwijs onzeker, heb meerdere depressies gehad en struggle altijd met mezelf. Ik heb daardoor een zelfvertrouwen van 0,0%. Ik ben heel bang, altijd, dat er iets gebeurt waardoor het kapot zou kunnen gaan, terwijl ik daar geeneens reden toe heb omdat onze relatie prima is. Ik ben gewoon best wel bang. Ik wil het in stand houden en ik wil dat het blijft, en ik wil hem niet kwijt. We hebben het er best vaak over, en dan zegt hij tegen mij; ‘liefje, ik verlaat je niet, ik hou veel te veel van jou,’ en dat is lief maar er zullen ongetwijfeld jongens zijn die dat tegen hun vriendin zeggen en het later uitmaken. Ik zie hem daar absoluut niet voor aan maar ik ben gigantisch onzeker. De laatste weken hebben we heel veel tijd samen besteed, we sliepen iedere week 4 keer bij elkaar of meer en zagen elkaar bijna de hele dag. Nu zet mijn moeder daar een stokje voor wegens mijn depressie en omdat ik rust en me-time nodig heb en omdat zij het niet fijn vindt dat de situatie hier zo snel veranderd en dat snap ik heel goed maar ik ben nu dus onwijs bang dat dit negatieve invloed gaat hebben op mijn relatie. Mijn vriend zegt dat dat absoluut niet gaat gebeuren en dat ik me niet druk moet maken maar ik krijg het maar niet uit mijn hoofd. Ik mag nog maar 1 keer per week met hem slapen en ik ben bang dat dat misschien niet genoeg is en dat ik dan niet aan zijn behoeftes kan voldoen, of zo. En hij zou dat soort dingen nooit zeggen tegen mij, hij is hartstikke trouw, hij wil het beste voor ons en hij zou me nooit pijn doen of verlaten maar ik ben altijd onbewust bang van wel en dat probleem zit heel diep in mij en ik weet niet wat ik er mee moet.

Help?

Praat erover met hem.

Ik denk dat het zoiezo al goed is dat je met hem erover kan praten. Maar ik ga eerlijk zijn, vaker bij elkaar slapen betekend niet dat de relatie beter is. Ik denk dat het gezond is dat jullie niet constand bij elkaar zijn en zo ook meer genieten als jullie wel samen zijn. (weet niet hoe oud jullie zijn natuurlijk, maar op jonge leeftijd vind ik dat gezond) En ik snap je angst, het is hartstikke normaal om angst te hebben dat je partner je kan verlaten om welke reden dan ook. En dat de angst bij jou groter is door je emotionele toestand snap ik ook.

Maar, misschien is het realistisch om altijd in je achterhoofd te houden dat veel relaties niet voor altijd zijn. Ik heb tegen mijn vriend gezegd dat ik hoop dat ik oud met hem word, maar het kan altijd gebeuren dat het niet zo is. Mensen veranderen, situaties om ons heen ook en van elkaar houden is geen garantie dat je voor altijd bij elkaar blijft. En ik ben er van overtuigd dat als je dat tegen je partner kan zeggen zonder dat een in paniek raakt daarvan, dat je relatie daar sterker van kan worden.

Dus ik wil niet zeggen dat het uit zal gaan of wat dan ook, maar wel dat als je zoiets bij elke relatie waar je instapt denkt, de angst dat iemand je zal verlaten misschien minder sterk word. Het heeft mij in iedergeval wel geholpen om zo te denken.

Het gevoel komt me herkenbaar voor, ontzettend rot gevoel.
Zelf heb ik er de ene keer meer last van dan de andere keer. Wat bij mij nog wel eens helpt is dat ik bij me zelf na ga, is het eerlijk dat ik zo denk? Heb ik argumenten voor dat het echt zo kan zijn.

Voor de rest geloof ik ook dat het belangrijk is eerlijk te zijn over wat je voelt.
En hoop ik voor jou, net zoals voor mezelf en ieder ander meisje dat dit met de tijd beter wordt