ik ben snel ba

Hoi, aangezien ik vaak op Girlscene zit en hier een boel meiden van ken heb ik besloten om een ander account aan te maken om mijn verhaal een keer te doen.

Nooit heb ik hier echt over gepraat maar steeds vind ik het voor mijn gevoel erger worden, en dat is dat ik ontzettend snel bang ben dat ik ruzie ga krijgen met mijn moeder wat eigenlijk niet van toepassing is. het begon toen mijn moeder een vriend kreeg zo rond mijn 7e, rond mijn 11e gingen wij samen wonen, mijn moeder zusje en Martin, ik moest van school veranderen, ik had een nieuwe kamer en mijn oude ‘‘vriendinnetjes’’ had ik niet meer. ik heb me die tijd erg ellendig gevoelt en heb dat gezocht bij mijn moeder, om een lang verhaal kort te maken weet ik niet waarom het zo uit de hand is gelopen in mijn gevoel, ik kon haar geen moment meer alleen laten en douchen was al te lang om haar niet in het zicht te hebben. ik was bang dat als ik tegen iemand had gezegd dat een kat mijn lieverlings dier was en ik tegen haar zei een hond, dat dat allemaal uitkwam. het ging allemaal nog om kleine dingen wat in mijn hersens hele scenario’s bedacht. dat is een jaar later ongeveer minder geworden en kon ik weer met wat meisjes op school praten. mijn moeder is een schat en ziet kinderen als gelijkwaardige daarom begrijp ik niet waarom mijn gevoel destijds zo was. ik kan goed met haar lachen en huilen en praten ze is een (te) belangerijk iemand voor mij geweest en nog steeds, maar dat kan niet meer op deze manier, ik durf niet meer met vriendinnen af te spreken want misschien praten mijn zusje en moeder wel over mij op een negatieve manier dat als ik thuis kom ik op mijn donder ga krijgen, het slaat echt werkelijk nergens op maar maak me hier helemaal beroerd om! mijn zusje die 1 jaar jonger is als mij is een lieve meid, vroeger hadden we veel ruzie en wat ze kon zeggen deed ze ook, vroeger voor dat alles veranderde moet ik zeggen dat ik ook veel ‘’‘kattenkwaad’’ op die leeftijd uitspookte, wat normaal is maar wat mijn zusje altijd tegen mijn moeder zei, wat er blijkbaar zo erg inhakte dat ik er nu nog steeds last van heb! Ik voel me zo’n enorme softy! het is niet dat ik geen woorden wisseling durf te maken met haar, maar wel als ik weg ben. ik weet niet meer wat ik moet doen en ben het spuugzat misschien kunnen jullie hier niks mee maar dan ben ik allang blij dat ik het uberhaupt voor 1 keer van me af kan schrijven.

trouwens niet citeren ik wil dit graag weer verwijderen

Iedereen maakt wel eens ruzie, dat is niks om bang voor te hoeven zijn, maar daar heb je natuurlijk niks aan dat ik dit nu zeg.

Heb je hier al met je moeder over gepraat?

Ja hier weet ze van maar ik ben er letterlijk ziek van, bijvoorbeeld nu ook… nu is ze bij een vriendin en wordt ik helemaal gek gewoon

Misschien is het een idee om hier professionele hulp voor te gaan zoeken, want dit klinkt in mijn oren als iets dat je flink boven je hoofd gegroeid is.