Ik ben liever alleen

Ik vraag me af of sommige van jullie dit misschien herkennen. Ik ben namelijk liever alleen dan omringd door mensen.
Al sinds ik klein was ben ik liever alleen, ik weet nog dat iedereen altijd elke dag ging afspreken en ik sprak ook wel af maar ik kon ook mezelf prima vermaken in mijn eentje. En dat heb ik nu nog steeds. Ik ben nu 16 en mijn situatie is dan wel anders, want ik ben depressief en ik heb een sociale fobie (dat betekent niet dat ik niet met mensen of kan gaan ofzo maar dat ik bij alles wat ik doe vreselijk bang ben om wat mensen van mij denken), maar dan nog.
Ik voel zo erg de druk om ‘sociaal te zijn’. Tegenwoordig lijkt het een moeten om elke avond bij vrienden te zijn en uit te gaan en te drinken en te feesten en noem maar op. Want zo is ‘jeugd’. En vaak zou ik willen dat ik een normale tiener was, dat ik ook eens wat meemaak. Dat ik drink en feest en relaties heb en met vrienden midden in de nacht over straat slenter en gekke dingen doe. ‘Want zo is een tiener’. Maar ik ben zo helemaal niet… Ik vind het heerlijk om alleen te zijn en mijn eigen ding te doen. Op het moment schrijf ik een boek en daar ga ik helemaal in op, ik schrijf het liefst dag en nacht. En ik speel piano en ben creatief (teken, maak armbandjes enz). En het liefst ben ik gewoon lekker in mijn eentje daar allemaal mee bezig.
Maar tegenwoordig is dat ‘raar’. Ik zou allemaal foute en gekke dingen moeten doen nu. En nu voor het eerst begin ik me een beetje te realiseren dat ik mezelf moet accepteren, dat er niks mis mee hoeft te zijn dat ik graag op mezelf ben en niet een ‘typische tiener’ ben. Maar ik ben nog steeds niet helemaal zeker…
Dus ik vroeg me af: herkent iemand dit een beetje? En hoe denken jullie hierover?

Wauw, even serieus ben jij mij? Dit is echt allemaal herkenbaar, zelfs tot aan het piano spelen en het schrijven.

Ik heb dit ook een beetje, ik spreek liever spontaan met mensen af want als ik bv voor zaterdag een afspraak heb staan word ik echt belachelijk zenuwachtig.

ik heb dit ook, en ik denk niet dat het raar is. sommige mensen houden gewoon van alleen zijn. en dat typische tiener beeld is gewoon het beeld wat mensen van tieners hebben, wat eigenlijk niet helemaal klopt. er zijn veel mensen die gewoon op zichzelf zijn, is niks mis mee vind ik.

Ik hou van mijn vrienden en ik waarder ze echt, maar ik ben alleen ook altijd gelukkig. Sowieso spreek ik ook liever spontaan af dan dat ik van te voren afspreek… Dan zit ik ertegenaan te hikken ofzo? Terwijl dat natuurlijk eigenlijk wel een beeje gek is want ik vind het wel erg gezellig als we eenmaal samen zijn.

Maar liefje, geloof mij: er is niets mis met jou. Ieder mens is anders. Het gaat erom dat jij je goed voelt. Zorg eerst maar dat jij je beter gaat voelen en door je depressie komt. Misschien heb je daarna meer ruimte voor vriendschappen en als je er dan nog niet zo’n behoefte aan hebt… Dat is toch ook niet erg?

Heb je ooit gehoord van ‘introvert’ zijn? Ik geloof dat 1 op de 3 mensen dit ongeveer is, en dat is zo ongeveer precies wat jij beschrijft :slightly_smiling_face: Introverte mensen krijgen juist energie van alleen dingen doen (lezen, schrijven, muziek maken) in plaats van met andere mensen afspreken. Ik zal eens kijken of ik het kan vinden, maar ik heb een filmpje op internet gezien waar ik heel veel aan had :slightly_smiling_face:

Edit: dit is het filmpje http://www.ted.com/talks/susan_cain_the_power_of_introverts! Het is wel in het Engels, dus ik hoop dat je het begrijpt.

Meid, dat is echt niet raar :slightly_smiling_face:
jij bent wie je bent en als je liever alleen bent dan is dat zo en daar is niets mis mee.
Doe waar JIJ gelukkig van wordt en wat JIJ het liefste doet.

Ja! Ik voel me echt verplicht om met mensen af te spreken en om banden te onderhouden. Maar dat is volgens mij omdat ik nogal hoge eisen heb als het op vriendinnen aankomt. Ofwel zijn ze 100% zoals mij, ofwel moet ik ze niet hebben en zijn ze een last voor mij. Spijtig genoeg kun je niet zonder (Op school enz. als je eens ziek bent, heb je toch iemand nodig waar je bijv. van kan kopiëren.) dus ik doe maar mee, maar ik haat het echt. De enige bij wie ik wél graag om ga, zijn mijn vriend en mijn familie. Maar dat is dan ook omdat die zoals mij zijn en ik me daarmee op mijn gemak voel, in tegenstelling tot ‘vreemden’.

Maar als je graag zo bent, is er toch niets mis? Ik ga geen moeite steken in iets dat een last is voor mij.

Ik herken me hier wel een beetje in! De laatste jaren is het wel minder geworden (eerst was ik ook erg verlegen enzo, maar daar heb ik nu ook geen last meer van), maar ik vind het nog steeds fijn om gewoon ook alleen te zijn en bv. muziek te luisteren ofzo. Toen ik je verhaal las moest ik ook gelijk denken aan introvert zijn. Zelf ben ik ook introvert (eerst dacht ik gewoon dat ik stil was, maar later wist ik dat ik gewoon introvert ben, wat mij een hoop duidelijk maakte!). Misschien helpt deze link je wat? http://touchandcare.wordpress.com/2013/06/26/8-tips-om-als-introvert-persoon-jezelf-te-zijn-in-een-wereld-die-niet-ophoudt-met-praten/

Er is niks mis met graag alleen zijn hoor! Helaas is het zo dat een hoop mensen dat niet begrijpen, maar er zijn er ook die dat wel doen! (zoals andere introverten :stuck_out_tongue: ). Zolang jij je er fijn bij voelt is het toch goed?
Als je er behoefte aan hebt mag je me noten!

Herkenbaar!

Geloof me je bent niet raar. Ik ben 17 en zit het liefst de weekendavonden alleen op mijn kamer met mn tekenboek of een leuke film. Vroeger had ik dit ook, al mijn vriendinnetjes konden nooit alleen zijn terwijl ik het júist waardeerde.

Ik vind uitgaan leuk, voor een keer in de maand of nog niet eens. Eerlijk gezegd spreek ik meer met mensen af omdat ik van mezelf vind dat ik mijn contacten moet onderhouden en niet alleen op mijn kamer moet gaan zitten.

Je bent niet raar. Ik denk dat je juist op deze plek als het internet meer gelijkgestemden zal vinden. Hoewel ik het fijn vind om ook een avondje alleen te zijn, vind ik het fijner om omringd door mensen te zijn.

Het doet me echt goed om te lezen dat jullie dit herkennen en ik herken ook weer al die dingen die jullie zeggen! Ik ben ook wat gaan opzoeken over dat introvert en daar herken ik me echt heeel erg in en zo kan ik het ook wat beter accepteren

AHHH JIJ BENT MIJ

Hee, je bent echt niet raar ofzo hoor! Dat de meeste jeugd nou houdt van uitgaan en drinken, wil niet zeggen dat er niet een hoop jeugd is die dat allemaal niet ziet zitten! Ik heb een paar vriendinnen die het niks vinden om uit te gaan en gewoon lekker thuis zitten, kan ook gewoon hoor. Iedereen is anders! En wees er trots op, jij hebt straks een mooi boek geschreven terwijl anderen in die tijd alleen maar gefeest hebben :wink:

Dat is trouwens niet hét beeld van introversie, er zijn ook heel veel verschillende soorten ervan, maar ik denk inderdaad dat de TS onder dit beeld valt.

Ik ben ook redelijk introvert, alleen heb ik volgens mij wel meer sociaal contact nodig dan de gemiddelde introvert, want met weinig sociaal contact word ik ook depressief. Als ik bijvoorbeeld in de vakantie meer dan een week geen vrienden zie dan word ik ook ongelukkig, maar teveel sociaal contact breekt me ook een soort van op, eerder dan bij extraverte mensen. Piv postte ooit deze link, maar veel introverte mensen kunnen zich hier een soort van in vinden, op wat voor manier ze ook introvert zijn:
http://www.carlkingdom.com/10-myths-about-introverts#.U4hMEyh9mSo

Note: veel genieën zijn/waren introvert.

Ik ben ook liever alleen. Niets mis mee, dat begin ik nu ook te beseffen.

ik heb precies hetzelfde. ik ben een introvert persoon en ik heb jarenlang geprobeerd een extravert persoon te zijn. dit werkt elkaar natuurlijk erg tegen. Ik vind het leuk om met mensen om te gaan, maar daarna moet ik weer een tijdje alleen zijn omdat het me gewoonweg energie kost. ik studeer momenteel en woon op kamers en ik zit eigenlijk elke avond thuis. ik voel me daardoor soms wel een beetje zielig omdat ik totaal niet het studentenleven heb wat ik me ervan voorstelde, maar ik ben gewoon liever op mezelf. ik ben het momenteel ook aan het proberen te accepteren. het feit dat ik het nu van mezelf weet, is al een stuk fijner.