Ik ben bang voor mijn opa

Ik heb echt een probleem… Mijn opa is dit jaar overleden en ik vind het best wel genant om dit hier zo te plaatsen maar ik heb denk ik echt hulp nodig en voordat jullie een reactie zometeen plaatsen, zet daar dan niet in dat ik naar een psycholoog moet gaan want dat doe ik sowieso niet.

Hoe dan ook mijn opa is in april overleden en een week later op zijn verjaardag begraven. De kist lag bij mijn oma in de woonkamer en toen ik hoorde dat hij dood was begon ik te huilen, hij was heel ziek en had daardoor niet meet lang te leven. Nadat mijn opa was overleden sliep mijn vader bij mijn oma en daarna heb ik er 4 dagen geslapen want anders vond ik het zielig, maar ik was er bang in het donker en nu ook nog.

Waarom?
Omdat ik op mijn manier in dode mensen geloof dat ze in het hiernamaals komen. Dat is dat echte mensen ze niet kunnen zien. Daardoor denk ik dat mijn opa nog steeds door het huis bij mijn oma rondloopt of dergelijke omdat hij daar is overleden.

Veel mensen zullen me nu wel raar vinden maar ik ben gewoon bang en ik durf het niet tegen familie te zeggen en ook niet tegen mijn vriendinnen want ik ben bang dat ze het niet zullen begrijpen en me zullen uitlachen. :frowning_face:

Weet iemand iets hoe ik van die angst af kan komen want ik wil niet meer bang zijn…

Dankjee xxxx Lola <3

Ik begrijp je helemaal, mijn opa is begin april gecremeerd en in die week durfde ik niet alleen te slapen. Vooral niet nadat ik hem had gezien in het ziekenhuis de morgen dat hij was overleden en de dag dat we de kist dicht deden.
Nog steeds ben ik bang dat ik hem midden in de nacht zie.
En laatst dacht ik dat ik helemaal gek werd ik reed naar de sportschool en zag hem daar lopen, maar dat was dus zijn broer die als 2 druppels water of hem lijkt alleen is hij wat groter. Dat heeft een maand geduurd iedere zondagmorgen en sinds 2 weken heb ik hem niet meer gezien. Ik weet niet wat ik daarvan moet denken of het extra was of gewoon toeval. Iig ik snap je en ben ook iedere nacht bang dat ik wakker word en hij opeens voor me staat.

Ik geloof ook dat overleden mensen nog ergens kunnen blijven hangen vooral omdat ik veel series met zo’n dingen heb gezien. Maar als er geen rare en gekke dingen zijn gebeurd zou ik me niet zoveel zorgen maken. Als hij nog in het huis van je oma is dat zou er allang iets zijn gebeurd denk ik.

Ik begrijp 't ook heel goed.

Mijn oma is bij ons thuis overleden (ziek, heeft bij ons gewoond) en in 't begin was ik 's nachts ook super bang en durfde 't licht niet uit te doen.
Toen heb ik het er met mama over gehad en zij heeft daar nooit belachelijk over gedaan. Ze is toen een keer 's avonds bij me komen zitten en heeft toen ‘tegen oma gezegd’ dat ik het eng vond en dat ze 's nachts niet bij me moest komen.

Achteraf heb ik mezelf waarschijnlijk gewoon gek gemaakt, maar het heeft wel geholpen toen.

Je moet nagaan waar je precies bang voor bent. Wat dan als je je opa ziet? Het is JOUW opa en hij zal waarschijnlijk niks kwaads doen of je bang proberen te maken. Ik had ook een tijdje dat ik bang was voor geesten. Nu is het minder. Ik weet niet precies waarom, heb namelijk niet het idee dat het komt doordat ik ‘ouder’ ben geworden. Ik denk zelf altijd zo: Als geesten bestaan en ons wel kunnen zien, dan kunnen ze denk ik ook wel een inschatting maken in hoeverre wij hen willen zien. Zij zullen ook wel kunnen bedenken dat dat beangstigend kan zijn denk ik dan maar :stuck_out_tongue:

Ik begrijp je ook helemaal. Ik heb ook een aantal nare ervaringen meegemaakt met de spirituele wereld waardoor ik het donker echt te eng vind. Het is wel je opa en zoals hierboven is gezegd zal hij je niks kwaads aan willen doen of laten schrikken.
Als je echt daadwerkelijk een geestverschijning ziet en je dat echt niet wilt moet je je ogen sluiten en je goed concentreren. Probeer een groot licht voor je te zien en zeg het in jezelf of hardop dat de geest daarheen moet gaan. Bij mij hielp dit heel goed!
Het is onwijs eng, maar dat komt omdat mensen bang zijn voor het onbekende.

Ik snap wat je bedoelt. Ik geloof het ook, alleen ik ben er niet bang voor. Althans niet voor mijn familie. Ik vind het heerlijk om te weten dat mijn opa’s en oma nog bij me zijn en ik er soort van op terug kan vallen als ik het even niet meer weet. Het is je familie, ze hebben altijd veel van je gehouden waarom zouden ze je dan nu iets aan willen doen?

En wat Kristal al zei, ze weten wel van je dat je hartstikke bang bent, ze zullen echt niks doen.

Dankje misschien helpt het als ik eens probeer om met mijn opa te praten als ik alleen ben.

xxx