Ik ben bang dat ik niet kan werken.

Oke, laat ik dit meteen even (hopelijk) goed en duidelijk uitleggen.

Ik wil heel graag werken, geld verdienen en vooral: ervaring opdoen.
Nu heb ik gisteren een sollicitatie gesprek gehad dat heel erg goed ging voor de verandering. Meestal gaan sollicitatiegesprekken bij mij niet zo goed, ik word zenuwachtig, ga veelste veel praten en zeg misschien niet altijd de handigste dingen.
Nu, dit gesprek ging dus wél heel goed, ookal was ik nog steeds heel zenuwachtig, maar ik kon mezelf voor de verandering eens inhouden waardoor ik dus niet teveel ben gaan praten, haha.
Een vriendin van mij werkt al bij het bedrijf waar ik gesolliciteerd heb, en heeft van de leidinggevende al gehoord dat ik zo goed als aangenomen ben. Morgen word ik persoonlijk gebeld of ik aangenomen ben.

Hier slaat bij mij de paniek toe. Ik ben bang dat ik het niet kan, dat ze me daar heel erg dom vinden omdat ik dingen misschien niet de eerste keer snap, dit komt ook weer door de zenuwen. Hierdoor kan ik informatie de eerste keer niet goed opnemen.

Ik heb net serieus een uur zitten janken omdat ik zo bang ben dat ik aangenomen ben en dat er dan blijkt dat ik het helemaal niet kan. En dit terwijl, zoals ik als zei, ik juist heel graag wil werken.

Mijn angst komt waarschijnlijk voort uit mijn vorige baantje, ik werkte als kamermeisje bij een van der valk hotel. Hier werd ik door de leidinggevende heel erg afgezeken, voorschut gezet, uitgescholden en ben ik uiteindelijk na 3 weken ontslagen. Ook heeft deze leidinggevende dingen die ik haar in vertrouwen verteld heb, doorverteld aan het gehele team waardoor ik enorm gepest en uitlachen werd. Helaas had ik geen andere keus dan mijn leidinggevende mijn privé problemen uit te leggen, omdat ik hierdoor een dag niet kon werken en ze zich afvroeg waarom. Anders had ik deze dingen namelijk nooit verteld.

Ik weet gewoon niet meer wat ik moet nu. Ik wil zo graag werken en mijn eigen geld gaan verdienen, maar aan de andere kant ben ik heel erg bang dat het allemaal niet lukt en dat ze me daar een enorme sukkel vinden.

Ik hoop dat jullie advies hebben! Normaal gesproken ben ik helemaal niet onzeker of iets in die richting, dit is echt alleen werk gerelateerd.

Wellicht helpt het je om voor ogen te houden dat je altijd eerst door anderen wordt ingewerkt. En fouten maken is in het begin helemaal niet erg, dat gebeurt iedereen!

Ik denk trouwens ook dat het bij kamermeisjes veelvoorkomend is om te worden afgezeken omdat dat heel ander werk is dan bijvoorbeeld werken in een winkel.

Wat is dit voor baantje?

Ik weet natuurlijk niet in hoe verre je dit hebt, maar ergens denk ik dat het voor veel mensen herkenbaar is. Het is altijd eng als je ergens nieuw bent en zeker wanneer je ook iets nieuws moet leren. Maar onthoud: die mensen hebben je niet voor niets aangenomen! Blijkbaar vinden ze je geschikt en dat is natuurlijk een compliment :slightly_smiling_face: Daarnaast verwachten ze hoogstwaarschijnlijk niet dat jij alles in één keer snapt. Ik heb altijd gehoord als ik ergens werd ingewerkt dat ze liever hebben dat je iets vraagt dan dat je er niet zelf uitkomt. Wat kan helpen is dat als je wordt ingewerkt je af en toe herhaalt wat ze hebben uitgelegd (voor jezelf of hardop, dan kunnen ze het eventueel corrigeren).

Tja, weet je wat het is. Waarschijnlijk kun je het ook helemaal niet de eerste keer. Maar dat is niet erg, want het is je eerste keer. En dat weten ze daar wel, dus daar word je helemaal niet op afgerekend. En ook als je het de tweede keer niet goed doet, maakt echt niets uit. Je bent daar om te leren en iedereen maakt fouten.

Misschien kun je nog even praten met die vriendin? Dan kan zij je gerust stellen en misschien al dingen vertellen, zodat je alvast wat dingen weet op je eerste werkdag.

Jeetje dat is klote zeg! Heb je een klacht i gediend bij v.d. valk? Dat mens moeten ze echt ontslaan…

Verder zou ik proberen het toch een beetje van je af te zetten, het is een nare ervaring geweest maar het gaat echt niet overal zo.
Als je je de eerste dag ook zo onzeker voelt praat er anders over met je leidinggevende, dan kan die er rekening mee houden. Succes

Mijn eerste bijbaantje was zo traumatiserend, ik dacht dat ik niks kon heb ontslag genomen (omdat ik het niet aankon + ik dacht van ik doe het voordat zij het doen). Ik durfde bijna nergens meer te solliciteren en toen dacht ik afgelopen zomer: ik ga solliciteren voor een best zwaar kut bijbaantje, als ik dat kan, dan zet ik me vast over mijn angst heen. Ik ben aangenomen en heb ze mooi laten zien dat ik het wel kan, maar ik was ergens ook bang, als dit niet was gelukt zou ik mezelf erg dom gevoeld hebben.

Maar als ik niet gesolliciteerd zou hebben, had ik het nooit geweten en geloof me dat gevoel is erger. Je hebt gesolliciteerd, waarschijnlijk aangenomen en dat is niet voor niks! Hup, ga ervoor en doe je best. So what als je alles niet meteen snapt (wat er is gebeurd in dat hotel is NIET normaal!)? Wie wel joh… vooral de eerste dagen is het super normaal als je veel vragen stelt, ik vind het ergens zelfs goed, het laat zien dat je ijverig bent en graag wilt leren.

Allereerst heel erg bedankt voor jullie reacties!

Het is een broodjeszaak, dus mijn werkzaamheden zullen vooral broodjes maken zijn! Klinkt als iets enorm simpels, maar alsnog ven ik ben dat ik het ga verpesten.

Ik heb inderdaad veel met die vriendin gepraat, ze zei dat ze op haar eerste dag samen mocht werken en alles goed uitgelegd werd.

Over het vragen stellen betreft: daar ben ik het zelf helemaal mee eens, vragen is altijd goed. Nu is het probleem daarmee dat ik dat bij dat hotel dus inderdaad gewoon deed, onder het mom van “ik kan het beter vragen dan dat ik het verkeerd aanleer”
Dit werd echter niet zo opprijs gesteld, ik koste teveel tijd, snapte niks, was een domme koe, en zo verder.

@GirlsOnline, die vrouw is inderdaad gelukkig ontslagen, aangezien de prive omstandigheden van mij toendertijd ook bij de politie bekend waren en het dus enorm belangrijk was dat er niks uit zou lekken, heb ik dit gemeld bij de politie. Hoe dit verder precies is afgelopen weet ik niet, ik weet alleen dat ze godzijdank ontslagen is. Hoe zij mij behandelde was echt niet normaal.

Voor de rest, dankjewel voor de adviezen! Ik hoop echt heel erg dat het me gewoon gaat lukken om me er over heen te zetten

Hahahaha ik vind het echt geweldig dat die vrouw ontslagen is, super goed dat je daar toen melding van gemaakt hebt! :grinning:

Ik zou gewoon vragen stellen en kijken hoe ze daar op reageren. Of je kan in plaats van bijvoorbeeld vragen ‘Waar ligt …?’ zeggen: ‘… ligt daar en daar, ligt … daar ook?’ Dan laat je zien dat je iets anders wel hebt begrepen zeg maar. Hopelijk snap je wat ik bedoel :stuck_out_tongue:

Ah gatver. Jij had een hartstikke goede gedachtegang en dat ze zo op je reageerden, laten we zeggen dat er niet heel vriendelijke gedachten door mijn hoofd gaan. Als leidinggevende hoor je te weten dat niet iedereen meteen alles kan, de ene meer tijd nodig heeft dan de ander of meer zekerheid door het te vragen zodat diegene zeker weet dat hij/zij het goed doet. Je hoort je werknemers als leidinggevende te steunen ipv te grond in te boren.

Je kunt het altijd aangeven op het moment dat je aangenomen bent. Dat je een slechte ervaring hebt gehad bij je vorige baan en dat je het spannend vindt maar het echt heel graag wilt. Als je vriendin positief is over het bedrijf weet ik zeker dat ze het daar heel anders zullen aanpakken en je daar beter op je plek zult zijn. Als je iets niet snapt na drie keer, maakt je dat niet dom. Onthoud dat alsjeblieft. Je hebt gewoon wat langer de tijd nodig om het door te hebben. Of je denkt dat je het niet kunt, maar je kunt het wel. Maar die rotbaan van eerst heeft er dan voor gezorgd dat je dénkt dat je het niet kunt.

Dit is inderdaad een hele goede tip! Dan laat ik zien dat ik wel iets onthouden heb, en valt het dus minder op dat ik dat ene ding niet onthouden heb. Dankjewel!

Het aangeven ga ik zeker doen, dankjewel! Hopelijk kan ik op de dag dat ik begin die negatieve ervaringen opzijduwen en een goede start maken.

Elke baas is anders. Kop op, je leert het wel. Vier gewoon je nieuwe baantje!

Dat je vorige baas ontslagen is, geeft wel aan dat zij het echt niet goed deed he. En dat het bij een gemiddeld baantje echt niet zo gaat. Dus onthoud dat! Het is jammer dat je eerste baantje zo negatief was, maar dat is dus niet zoals elk baantje is.
Je vriendin werkt er ook nog steeds toch, dus dat geeft ook wel aan dat zij het daar heel leuk vindt. Komt echt goed, succes alvast!

Komt goed, echt waar.

Ik had ook mijn eerste (zomer)baantje toen ik 14 was, en had toen helaas ook te maken met een vrouw die echt geen zin had om dingen uit te leggen en verwachtte ik alles maar wist ofzo. Dat heeft mij ook wel een beetje koudwatervrees gegeven…

Wat helpt is bedenken dat iedereen, inclusief diegene die jou dan zou gaan inwerken, het heeft moeten leren. De meeste mensen willen ook wél de moeite doen om iemand in te werken en begrijpen echt wel dat jij het ook nog maar moet leren. Die vrouw waar jij mee te mkane hebt gehad, is eerder een uitzondering hoor, heb ik gelukkig wel gemerkt met vakantie/stage/bijbanen. Zolang jij gewoon je best doet en je inzet toont, is daar niets op af te dingen.

Dus hopelijk word je inderdaad aangenomen en kun je eindelijk op een positieve manier werkervaring op gaan doen, want dat is natuurlijk wel erg fijn (buiten je salaris haha!).

Dit ja. En desnoods geef je van te voren aan dat je het spannend vindt :slightly_smiling_face: Niemand daar daar raar van op kijkt, foutjes maken mag. Gewoon glimlachen, vriendelijk blijven en probeer plezier in je werk te krijgen, dan gaan dingen vaak ook makkelijker.