Ik begrijp hem niet en hij zichzelf ook niet..

Hoi allemaal,

Ik moet echt mijn verhaal kwijt want ik voel me super super klote.
Ik had een vriend waarmee ik deze maand 1 jaar samen zou zijn maar het is 2 maanden geleden uitgegaan omdat we elkaar 2 dagen lang negeerden en hij er totaal klaar mee was dat ik hem niet genoeg aandacht gaf. Ik snap wel dat hij daarmee zat want ik was de enige die hij aandacht gaf en hij deed echt alles voor me maar kreeg dit niet terug. Waarom? Ik ben niet zo van de aandacht geven en/of nemen vanwege gebeurtenissen uit het verleden.

Nadat het uit was hebben we 2 weken niet met elkaar gesproken en toen is een vriendin van mij naar hem toegestapt en vroeg aan hem of hij het goed wilde maken. Ja, zei hij, maar zij moet naar mij komen.
Ik dus naar hem toe gegaan en het was goed. Maar als ‘vrienden’. - wat we nu nog steeds zijn -.
Met de tijd werden we weer closer en gingen we regelmatig appen, we zitten ook bij elkaar in de klas dus ik zie hem zowat elke dag en in de pauzes zijn we ook steeds samen.
vorige week is het dan zo ver gekomen dat hij me heeft gezoend. ‘Ik heb je echt gemist’ was zijn antwoord maar later kreeg ik wel een telefoontje met dat het niet zijn bedoeling was en niet meer zou gebeuren.

Met school zijn we 2 dagen naar Spanje gegaan en ook daar waren we die 2 dagen lang samen en ook daar hebben we meerdere malen gezoend.
Ik baal er niet van want ik mis hem elke dag.
Het probleem is alleen dat hij wel van me houdt, wat hij ook gewoon toegeeft en durft te zeggen maar dat hij een relatie niet ziet zitten. Met niemand niet.
Maar hij wilt wel met me afspreken en samen leren, hij moet me ophalen en afzetten, thuis maar een relatie dat zit er niet in.
Alleen ik kan dit niet volhouden, ik heb wel het gevoel dat het goed gaat komen, met de tijd.
Want in 2 maanden zijn we echt weer net een stelletje geworden, het enige wat mist is dat het geen naam heeft. Nog niet tenminste, als het aan mij ligt.

Vinden jullie dat ik door moet gaan met hoe ik het 2 maanden lang heb gedaan of zeggen jullie je verspilt je tijd.
Ik heb namelijk totaal geen ervaring met jongens. Hij is dan ook mijn eerste en stiekem hoop ik ook de laatste :frowning_face:

Alvast bedankt…

Ik zit ook in zo’n soort situatie. Zoveel dingen wijzen erop dat hij me nog steeds leuk vind, maar hij wil geen relatie. En net als bij jou met niemand niet. Ook wij hebben nog gezoend nadat het al een hele tijd uit was, het contact wordt steeds meer en het komt ook heel veel vanuit hem, mensen om ons heen denken dat we weer met elkaar bezig zijn of zelfs alweer wat hebben.
Aan de ene kant wil ik doorgaan. Ik weet dat hij geen relatie wil op dit moment. Maar dat is nou juist het probleem. Hij zegt steeds ‘niet op dit moment, misschien in de toekomst’. Maar zegt ie dat zomaar of meent ie dat? Wie weet hoelang ik op hem moet wachten als ik besluit om niet door te gaan. Maanden of misschien wel jaren. En ja, ik geloof graag dat een hoop mensen het tijdverspilling vinden om te blijven wachten, maar doorgaan is best moeilijk.
Ik weet er dus verder ook geen oplossing voor, dus beschouw dit maar als een up!:slight_smile:

@Moustache
We hebben echt precies dezelfde situatie!
Bijmij is het ook van ‘ik hoop echt dat we in de toekomst weer samen kunnen komen maar op dit moment niet’.
We zitten allebei in ons examenjaar en hij heeft problemen thuis.
Hij zegt ook steeds ik laat je niet alleen, ik laat je niet zitten. We zijn gewoon vrienden en ik zal er voor je zijn maar daar heb ik niks aan.
Bij ons denkt nu ook iedereen dat we iets hebben maar dat is niet zo.
Echt lastig dit, echt vreselijk lastig.

Ik heb hetzelfde, maar dan andersom. Ik heb het uitgemaakt met mijn vriend, ondanks dat we nog steeds van elkaar houden. Maar er zijn bepaalde karaktereigenschappen die hij heeft, waardoor ik gewoon wist dat we niet voor altijd samen zouden kunnen blijven. Het is nu vier maanden uit en in die tijd zijn we nog heel vaak samen geweest en gezoend e.d… Vriendinnen dachten idd ook dat we weer samen waren. Maar nu hebben we wel afgesproken om elkaar met rust te laten, omdat je jezelf voor de gek houdt. Als je denkt dat het nog goed kan komen zeg ik; geef het wat tijd en ga ervoor. Maar denk goed na en zorg dat je er niet te diep in gaat, want voor hetzelfde geld blijft je (ex)vriend bij zijn besluit… Hij heeft het natuurlijk niet voor niets uitgemaakt, zoiets doe je niet zomaar.

*edit*: als je van iemand houdt is het enorm moeilijk om daarbij weg te blijven, dat heb ik ook ondervonden. Maar je moet echt ervoor zorgen dat je jezelf niet verliest, anders kun je echt hard gekwetst worden.

Ik vind eigenlijk dat hij jou wat aan het lijntje houd. Wel de lusten, niet de lasten. Jij zegt zelf al dat jij hier niet mee om kunt gaan, dus zal je knopen moet doorhakken.

Gewoon open zijn naar hem toe, zeg dat jij het zo niet aan kan, dat je graag weer meer wilt zijn dan wat jullie nu zijn… Als hij dit niet wilt, zet jezelf dan op de eerste plaats en ga verder zonder hem…

Misschien is hij gekwetst omdat hij in zijn ogen te weinig aandacht kreeg van jou. Ik ben het eens met Maracuyá dat je dit het beste eerlijk tegen hem kunt zeggen. Dan weet je ook meteen hoe hij er echt over denkt en kun je verder.

Soms hou je van iemand, maar is die liefde voor je gevoel niet genoeg… Je wilt meer, maar wilt die persoon niet kwijt. Dit zou bij hem het geval kunnen zijn. Hij wilt je niet kwijt, en pakt dit op de verkeerde manier aan.
Hij houdt je (waarschijnlijk) onbedoeld aan het lijntje. Hij wil jou, totdat hij een ander tegen het lijf loopt. Wanneer dit gebeurd, heeft hij geen zin in gedoe.