Iets wat ik eigenlijk nooit zal doen

Lieve lieve meiden,

Dit is iets wat ik nog nooit eerder heb gedaan, me gevoelens bloot gelegt,
mijn situatie echt ( proberen) duidelijk te vertellen.
Ik kan dit niet delen met de mensen die dicht bij me staan,
Angst? Schaamte?

Het zit me nu alleen veel te hoog, en het moet er echt uit,
ik hoop dat er mensen hier zijn, die rustig naar mij verhaal willen luisteren( Lezen )
En mij misschien tips of iets kunnen geven.

Ik ben een jonge meid van 23 jaar,met ADHD
ik ben al vanaf me 14 van huis, van groep naar groep, van tehuis naar tehuis.
Op mijn 16de heb ik op een besloten afdelings gezeten voor behandeling voor mijn 13 maanden.
Het ging daarna thuis weer een tijdje goed,
Op mijn 18de werd ik verlieft op een meisje,
Ik kreeg 1 maand later een smsje van dat meisje,
MAMA gaat dood, en 1 maand later was ze ook overleden,
K was elke dag in het ziekenhuis, en zag haar moeder elke dag weer een stukje meer dood gaan.
Tot ze overleed,
Ik dacht niet meer aan mij situatie, en was er alleen Voor haar want JA HAAR MAMA IS DOOD!!!
Helaas had ze veel problemen ook psychische problemen,
Ze had me flink onder haar duim, maar ik dacht dat komt want haar mama is dood, en dat doet nog al wat met je. Ik hou het kort hoor, het was heel heftig wat ik mee maakte,
Daar lost van ben ik sexcieel misbruikt, en kreeg ik nog geen 2 weken later, en zwaar auto ongeluk, over de kop en in de sloot beland, De andere inzittende hadden geen riemen om en konden de auto in komen, ze hebben mij daar laten zitten, het is een wonder dat ik het overleeft heb, IN ME EENTJE.
Ze was me allerbeste vriendin.
Ik ging weer weg uit huis, kamer training, maar ik was eigenlijk van binnen gebroken, na dat mijn 2 paarden ook weg moesten, me ouders gingen kort erna schuiden.
De vriend van een vriendin, rande mij in de nacht aan.

Ik zat er door heen, en sprak weer is af met me ex vriendin van hier boven.
Ze had een nieuwe vriendin die toen een pilltje nam ( xtc )
Ik zag van haar verdrietig ze was, ze opeens zo vrolijk werd.
En ik ben het ook gaan proberen,
Ik heb toen half jaar lang, zwaar elke dag gebruikt pillen, speed maakte me eigen drugs van me medicijnen. Het was voor mij op dat moment de enigste manier om recht op te blijven staan. Want ik voelde me geweldig!!
Het ktc kwam er achter, en ze gingen me plas in de gaten houden.
Tot op een dag die ex vriendin haar vriendin probeerde te vermoorden! LETTELIJK.

Ik was er klaar mee, met alles.
Ik heb gevraagd om weg te mogen uit het ktc ik ben op een woongroep geplaats, ik heb van al mijn vrienden afstand gedaan, incl mijn vriend van hem kregen we de drugs!
Ik had niks en niemand meer, maar IK ging er voor.
ik nam de woongroep aan, ik stopte met alles kwa gebruik zelf me jointje rookte ik niet meer!

Ik stond al op de wachtlijst voor begeleid wonen, en ik kreeg een plek aangeboden na 3 maanden,
eerste instantie had ik het afgewezen, omdat ik een eengezinswoning moest delen met 2 meiden, en ik had al een vermoede dat ik ze zag, dat ze ook gebruikte.
Maar ik heb het toch aangenomen!
Het ging een tijd goed, ik vocht voor wat ik wou, een beter leven,
Toen kwam het CAK ( dat is waar je een eigen bijdrage aan moet geven als je ktc doet of begeid wonen boven je 18de) Ze hadden fouten gemaakt, en ik moest nog even 3000 euro gaan betalen.
Ik ben gaan oppassen om me geld te verdienen, ik paste soms wel op 3 verschillende adressen per dag op En echt ik vond het geweldig hoor. Maar van het geld zag ik niks.
helaas ging het met de meiden ook niet goed.
En is het zo uit de hand gelopen dat ik had uit gehaalt! ( wat echt niks voor mij is)
Ik werd 3 weken geschorst, en gelukkig kregen ik een over plaatsing naar een andere huis.
Maar in dat huis woonde 2 mannen van boven de 50.
Ag alles beter dan tussen die 2 gekke wijven.
Helaas was het heel moeilijk om met 1 van die mannen te leven, hij had natuurlijk ook een stoornis, waar ik alle begrip en respect voor had, maar ik liep steeds op me teentjes door het huis heen.
Ik voelde me zo opgesloten,

Gelukkig kreeg ik naar een paar maanden een bericht dat ik een eigen appartament kreeg een stukje verder op. Ook begeleid maar gewoon me eigen huis!!!
3 x in de week of meer als je wou kwam er begeleiding op visite.
Ik kreeg weer wat meer rust, en ik ging weer naar school, had een mega leuke stage plek.

Ik had toen ik nog bij me ouders woonde een verzorg shetlander, die had een boer gekocht, hij was midhandeld geweest nog geen 2 was hij toen, Ik kreeg opeens te horen dat hij te koop stond! En alles op alles heb ik gezet om hem over te kunnen nemen!! En dat was me gelukt!
YES HIJ WAS EINDELIJK VAN MIJ, ( hij was echt mijn steun en toeverlaat in de tijden dat het slecht met me ging) Ik redde hem, en hij redde steeds mij!
Hij kwam bij een gezin aan huis te staan waar van hun pony alleen stond.
Helaas ging IK daar weer de fout in, ze vroegen of ik bij hun wou komen wonen, want ze vonden het zo erg voor me, en bla bla bla. En inruil helpte ik in de huishouden en voor de kids.

Helaas is dit helemaal uit de hand gelopen, en was die lieve vrouw helemaal niet zo lieve vrouw.
En weer kreeg ik geen tijd meer, om aan mijn eigen problemen te werken.
Na een jaar werd ik boem zo op straat gezet, , me uitkering werd gestopt, kon me rekeningen niet meer betalen.
Dit had ik na een jaar weer helemaal op de knie, maar had eigenlijk nog geen vast woon adres en wist begod niet eens waar ik ingeschreven stond,
Ik kon me bij me PAPA eindelijk inschrijven.
En de ene incasso burauw naar de andere kwam binnen.
Ik had onder tussen al een jaar een vriend, waarbij ik niet kon wonen, want hij had zelf een schuld van 40000 euro, en wachten de schuld sanering af.
Oh mijn lieve vriend die ik nog heb, heeft mij wel al die tijd me koppie boven water gehouden, en me geholpen zo ver hij kon.
ik kon een half jaar geleden een huisje in winkel krijgen, ik en me vriend gingen uit elkaar, ( nu weer bij elkaar)
Nu moet ik daar dus per 1 sep uit, naar mijn vriend is geen optie, hoe graag we het ook willen het gaat gewoon echt niet.
nu ging de vader van mijn vriend zijn huis uit naar een andere woning, want deze woning worden nu antikraak. We hebben een mail gestuurd naar hun met de vraag of ik het nieuwe contact mocht tekenen in plaats van de vader van me vriend.
En dit was prima, als ik maar even 700 euro kan betalen in een klap.
Ik heb 4 x gemailt met het bericht wat voor papieren ik moest hebben.
Ondertussen me ib60 op gevraagt. maar me pa heb ik amper contact mee, en hij laat bijna nooit wat van zich horen.
me jaar overzicht van het uwv heb ik wel.
Ze mailde steeds niet terug, en nergens een telefoonnummer te vinden.
ze doen alles per mail.
20ste zal ik het contact tekenen, nu komen ze opeens met de mail, dat ik me eerst op de site moet inschrijven en dat daar dan de nodige gegevens staan die ik moet inscannen naar hun.
Nou en dat is nog al wat wat ik dus nooit voor de 20ste ga redden,
omdat me vader moeilijk doet, maar ook omdat hij er nu met laaste moment mee komt, en het nu al de 14de is. En k heb geen diggi d.
Dan kom je verdomme thuis, en je vraagt al maanden pap wil je me post alsjeblieft op sturen.
Kom je thuis met een paket post op je mat.
EN GVD zoveel incasos maar ook al 2 dag vaaringen. Waar ik helemaal niks van wist.

Ik zit met me handen in het haar, en weet het echt allemaal niet meer.

Dit is nog in het kort, er is zoveel meer gebeurd, en ik begin op te raken, het op te geven.
ik zit er helemaal door heen, en ik kan dit met niemand delen, omdat ik gewoon simpelweg bang ben,
Niemand heeft mij ooit begrepen, en ik heb het altijd alleen moeten doen.
Geen ouders geen familie geen vrienden meer omdat je daar afstand van deed, en van de ene plek naar de andere ging. En steeds weer moest los laten.

2 weken geleden is mijn spaargeld 2000 euro uit me huis gestolen, dit had ik er af gehaalt, zodat ik er niet aan kon komen, voor eventuwele schulden, en straks me eigen huisje, die ik nog nooit echt heb gehad, echt MIJN HUIS.
Ik sta 1 sep op straat en wss gaat de woning dus helemaal niet door.

Ik weet me geen raad meer,

Sorry dit is eigenlijk niks voor mij, En voel me nog al zielig dat ik dit doe, maar ik moest het gewoon ergens kwijt,

Bedankt voor de tijd, en sorry voor de spulfouten, ben dislext

.

Moment, er lang verhaal ik ga hem nu even lezen!

Fijn dank je!

Ik heb het gelezen. Heel heftig en veel sterkte iig. Ik snap alleen niet wat je vraag is?

Het enige wat ik kan zeggen is dat het best ongeloofwaardig klinkt, het spijt me. Als dit echt waar is heb ik het echt met je te doen hoor!

Verder heb je niks aan dit berichtje

Volgens mij wou ze het gewoon even kwijt, niet? Wel vind ik het heftig klinken (al heb ik tbh niet alles gelezen). Maar sterkte!

Misschien kun je (als je nog niet studeert) gaan studeren, een kamer huren van je stufi (je kan veel meer krijgen als je geen geld van je ouders krijgt volgens mij) en er een klein bijbaantje bij nemen? Zo heb je niet meteen de kosten voor een heel appartement, krijg je geld binnen terwijl je voor je toekomst bezig bent, en van je bijbaan kun je schulden aflossen + ik denk dat je dan ook beter extra stufi kan lenen om de schulden van nu af te betalen en later kun je dan je studieschuld aflossen wat moet lukken als je een diploma hebt :slightly_smiling_face:

Dit is nog niks, met wat ik weg gelaten heb omdat het anders echt te lang werd, wat het eigenlijk ook is.
helaas is het wel echt zo, En zal ik willen dat het niet waar is,

Jammer op dit soort reacties zat ik juist niet te wachten.

inndd ik wou enkel mijn verhaal kwijt, en misschien wat tips van mensen die zich hier in kunnen vinden,
maar blijkbaar klinkt het ongeloofwaardig en is het erger dan hoe ik het eigenlijk voel, ga me er dus niet beter op voelen.

K heb de keuze gemaakt, om me te laten op nemen om tot rust te komen, en me zaakjes op orde te krijgen. K heb alleen eerst een vaste woning nodig, want me nu dus ook al zwaar in de weg zit.

Ik heb geprobeerd om weer te gaan studeren, maar helaas lukt het mij niet, omdat ik erg met mezelf in de knoop zit, anders had ik dit allang al gedaan helaas.
Ik ben afgekeurd om te werken, dus helaas zit dat er ook niet in, heb het vaak genoeg ondanks de afkeuren geprobeerd met het uwv maar het lukt me simpelweg niet.
Moet eerst rust hebben in me koppie, en me leven op orde hebben.

Wow wat heftig! Ik zit hier met tranen in mijn ogen, ik kan me niet voorstellen dat je dit allemaal hebt meegemaakt. Heel veel sterkte! :sob::muscle:

Ik snap het en jij weet natuurlijk ook veel beter wat goed voor je is dan wij, maar je moet toch echt 1 ding oppakken om verder te kunnen?

ik heb het echt met je te doen, je maakt heel wat moeilijke dingen mee en ik heb echt respect voor je! De mensen die zeggen ‘wij hebben hier niks aan’ moeten maar even hun mondje houden want het gaat erom dat jij even je verhaal kwijt kan & voor diegene die vind dat dit ongeloofwaardig klinkt… waarom zou iemand zo’n lang verhaal typen als het toch maar verzonnen is? Ik heb je hele verhaal gelezen en ik ben er voor je… ik ben pas 15 dus misschien denk je ‘oh je bent pas 15, hier heb ik niks aan’ dat zou ik namelijk wel begrijpen! Ik vind het knap dat je je toch overal doorheen weet te slaan, ik heb alleen nog niet zoveel levenservaring dus ik kan je geen tips geven… hoe graag ik je ook zou willen helpen! Stay Strong!

Bedankt voor je reactie!
Deze doet me goed,
en 15 jaar kan wijzer spreken dan iemand van 30 hoor!!
Leeftijd is maar een getal :slightly_smiling_face:

En dat is dan weer mijn mening, er zijn genoeg trolls geweest die zulke berichten plaatsten zodat ze aandacht kregen etc.

Daarbij zeg ik niet dat ik het niet geloof, ik twijfel er gewoon aan omdat het inderdaad echt wel heel veel shit is wat TS dan heeft meegemaakt.

Sorry ik heb hier een acound aan gemaakt, om dit verhaal er neer te zetten, waar k nog over getwijfeld heb.
Helaas zijn er mensen die aandacht vragen, maar ook zei kan je niet afstoten, die hebben namelijk ook een probleem, hebben vaak geen liefde geborgenheid steun enz gehad in haar jeugd. Waar door ze het op een andere manier probeert te vinden,
juist die mensen hebben begrip nodig, op een goede manier.

Ik hoop dat je dat beetje ooit kunt begrijpen.

Ik begrijp dat mensen dat doen maar ik keur het niet goed. Verder ga ik hier niet meer op reageren omdat ik dus twijfel of het echt is, en als dat zo is dan wens ik je heel veel sterkte, maar ik kan je niet verder helpen.

Dank je wel!