iemand tips/ervaringen?

Zo uuhm hoi! Dit account heb ik anoniem gemaakt omdat hier genoeg mensen weten wie ik ben en dat wil ik niet.
Ik ben dus 16 jaar, bijna 17, en heb een vorm van autisme.
Dit is natuurlijk al een kutleeftijd maar ik moet even mijn verhaal kwijt. Ik zit niet lekker in mijn vel, gewoon niet. Ik heb de laatste paar maanden heel erg last van stemmingswisselingen en heb geen controle over wat ik doe. Dat klinkt best raar, maar wat ik dus bedoel is: Ik ben altijd heel erg close geweest met mn ouders en zusje. Ik had zelfdmoordgedachten en heb me vaak genoeg afgevraagd waarom ik leefde. Dit veranderde toen ik naar de middelbare school ging, ik was onwijs vrolijk en ik merkte niks meer van mn autisme. Althans, de buitenwereld niet, ik wel. Ik heb me heel erg moeten aanpassen aan allerlei dingen en doe sommige dingen nog steeds met tegenzin. Maar dat terzijde, nu ben ik dit jaar blijven zitten en heb het gevoel dat ik onwijs heb gefaald, niemand kan zeggen van niet want je hebt je best gedaan. Ook als iemand mij een compliment geeft zie ik dat niet als compliment maar als kritiek, van ooh normaal ben ik dat niet dan?! Ik zit hier echt mee, ik ben erg onzeker, praat met bijna niemand meer, heb woedeaanvallen die ik zelf niet kan beheersen. Mijn moeder wilt dat ik met een psycholoog ga praten om die onzekere kronkel uit mn hoofd te halen, maar ik weiger. Want als ik er heen ga heb ik het gevoel dat ik onwijs gek ben en naar een gesticht moet. Ja ik denk altijd heel ver na bij alles. ook ben ik erg onzeker over mn uiterlijk, ik heb altijd lagen topjes aan om mijn buik niet te laten zien, ik heb namelijk van die strepen. Ik draag alleen maar lange broeken en leggings, want die strepen heb ik ook op mijn benen. Ik heb altijd smoesjes als mensen vragen of ik mee zwemmen ga want dan moet ik dus mijn lichaam laten zien en dat wil ik dus echt niet.
Ook heb ik nooit een vriendje gehad, nooit gezoend ofwatdanook. Ik durf niet uit te gaan vanwege de drukke groepen. En vind het moeilijk dat ik sociaal gezien niet fantastisch ben terwijl mijn vrienden echt een social life hebben.

Heeft iemand toevallig ervaringen/tips voor mij die ik zelf thuis kan doen en ik dus niet naar die psycholoog moet?

sorry lang zeik verhaal er zijn ergere dingen in de wereld i know. Maar dit zit gewoon in mn hoofd.

Och meisje toch, ook al heb je autisme, dan ben je nog niet gek! Ik denk ook echt overal heeeeeeeeeeeeeeel erg ver bij na. En je bent heus niet gek hoor, misschien een beetje depressief. Ga gewoon naar die psycholoog, je moet eens weten wat voor gekken er bij een psycholoog lopen/komen.
En over die strepen, ik denk dat je het over striae hebt, van die strepen die zeg maar een beetje glanzen? Ik heb dat ook. Ik heb ondertussen zoiets van: flikker op, accepteer me maar hoe ik ben, maar zo is het een tijdje ook anders geweest. Ze zeggen dat Bio-oil wel helpt, ik heb het nog niet geprobeerd, ik ga het binnenkort wel kopen denk ik. Maar probeer het anders gewoon, en daar kijken mensen je echt niet raar op aan hoor, heeeeeel veel mensen hebben het.
Heel veel sterkte, en als je iets kwijt moet, kun je dat ook bij mij doen!

Hmm, lastig.

Ten eerste, je wil niet weten hoeveel mensen ooit bij een psycholoog zijn geweest. Zeker als je autistisch bent zou ik het gewoon een paar keer uitproberen daar als ik jou was. Zo iemand snapt met welke problemen je zit en kan je laten inzien waar die problemen vandaan komen en hoe je ermee kan leren leven. Als je niet naar een psycholoog gaat kan het zijn dat je alleen maar dieper in de put raakt. Puberteit is een van de belangrijkste tijden van je leven qua ontwikkeling, dus doe er gewoon iets aan (;

Maar dan… Je vrienden hebben een ‘social life’? Maar waarom wil jij op dezelfde manier een social life hebben? Je kan ook een social life hebben zonder uit te gaan. Het feit dat je uberhaupt goede vrienden hebt geeft al aan dat je dus wel een social life hebt! Zolang jij maar gelukkig bent en dat geluk haal je niet uit je vrienden. Dus vergelijk je ook niet met hun. Enige tip die ik kan geven: denk niet aan wat andere mensen van je denken. De meesten zie je over een paar jaar toch noóit meer terug in je leven…

Geen ervaringen ofzo, maar er is niets mis mee om naar de psycholoog te gaan. Je ziet zelf in dat je wel een probleem hebt, iig vraag je ons om tips dus dat neem ik aan. Maar de psycholoog kan je wel verder helpen met het inzien waarom je zo denkt en doet. En dat betekent helemaal niet dat je gek bent of gestoord, alleen dat je je probleem erkent en inziet dat je hulp nodig hebt. Dus ik raad de psycholoog gaan, die is proffesioneel en kan je beter helpeen dan wij.

Je moet juist naar een psycholoog gaan. Niet alleen ‘gekken’ gaan naar psychologen. Ik zit ook bij een psycholoog. En ze kunnen je echt helpen. En he, je weet nooit wat er gaat gebeuren als je WEL gaat. Toen ik voor het eerst kennis maakt met mijn psycholoog dacht ik dat het niks gaat worden met mij. Maar ik ben me zelfverzekerder gaan voelen dan 2 jaar geleden. Maar je moet die stap van de psycholoog echt proberen ;DD Het zal je helpen.
Heelveel sterkte :]

Ik zou naar een psycholoog gaan of iemand die gespecialiseerd is op het gebied van autisme.
Ik zou het even bespreken met je moeder (als je dat wilt en kunt) of anders misschien de huisarts om hulp vragen. (Ik weet niet of je een begeleider hebt? Mijn neefje is licht autistisch en heeft een jongen die hem af en toe helpt met dingen. Daar kan hij even zijn verhaal en vooral veel vragen kwijt, misschien iets voor jou als je dat nog niet hebt?)

Omgaan met autisme is nou eenmaal anders en zeker niet makkelijk, zowel voor jouzelf als voor buitenstaanders niet. Veel mensen begrijpen niet wat autisme is of zien je meteen als een zwaar geestelijk gehandicapt persoon terwijl dit totaal niet zo is, dus lijkt het me wel verstandig om iemand te zoeken die er iig verstand van heeft, anders helpt het je ook niet echt verder.

Bovendien is een psycholoog echt niet iets raars hoor.
Ik heb respect voor mensen die de stap durven te zetten om erheen te gaan en hun problemen willen oplossen!

En over die strepen, bedoel je striae? Daar heb je zalfjes en crempjes voor die het heel erg verminderen. Ik heb het namelijk ook gehad maar dan op mijn borsten en door regelmatig zalfjes te smeren is het bijna niet meer te zien.

Ik geloof dat een psycholoog echt kan helpen. Veel mensen gaan naar een psycholoog, en je wordt zeker niet afgestempeld als gek. Je moeder wilt je helpen, en gelooft dat een psycholoog dat het beste kan. En ik denk ook dat je je er beter om kan voelen, als je het doet.
succes!

Dankjulliewel !
Echt waar, ik heb er echt over nagedacht en net weer gepraat met mn moeder, dankzij jullie en haar preek ga ik toch naar een psycholoog.
Dankjulliewel :3