"Iedereen voelt zich rot"

Heey, ik las dit stukje in een boek (Phileine zegt sorry van Ronald Giphart), en eigenlijk herken ik mezelf er wel in.
Het is echt niet zo dat ik altijd ongelukkig ben of dat ik er vanuit ga dat iedereen dat is, maar hij
(of zij, als je het vanuit het perspectief van de hoofdpersoon bekijkt) heeft wel een goed punt, vind ik.

Leven doe je niet door te zuchten. Met andere woorden: kop op, schouders recht, glimlach aan en de stad in, allez hop, plezier maken! Waarom zou je je rot voelen als iedereen zich rot voelt? Luister, het zijn vervelende verhalen die niet vaak worden verteld, maar iedereen en ik herhaal iedereen heeft overwegend het gevoel nergens bij te horen, iedereen is meestentijds eenzaam, iedereen sjouwt een baal onvervulde verlangens en gemiste kansen met zich mee, iedereen is ontevreden over zichzelf, iedereen moet voortdurend keiharde, vuile en onverwachte strijd leveren met beminden, collega’s, vriendinnen, banken, ouders, winkelpersoneel, verzekeraars, ambtenaren et cetera. Echt waar: in de tegenwoordige tijd is niemand gelukkig, behalve gekken. (…) Het hoogste wat je mag verwachten en nastreven in het leven is dat je op termijn niet ontevreden zal zijn.

Je moet je wel echt even concentreren op de tekst anders begrijp je het misschien verkeerd :stuck_out_tongue: Maarja, de bottom line is (zoals ik het zie): Iedereen is in zekere mate ongelukkig. Iedereen heeft een last op zijn schouders, en iedereen heeft het moeilijk. Tuurlijk kan je uit je leven halen wat erin zit en gelukkig zijn, maar het blijft een act. Eigenlijk is het leven een act. Ik ga er verder niet heel diepzinnig over doen maar het valt me de laatste tijd steeds meer op. De positieve dingen worden opgelicht en de negatieve dingen worden vaak niet eens genoemd. Daardoor hebben mensen de neiging te gaan denken dat anderen een beter en makkelijker leven hebben dan hen, terwijl dat in werkelijkheid helemaal niet zo is. De sociale druk wordt steeds groter. Een voorbeeldje: Het is belangrijk om zoveel mogelijk vrienden te hebben (als tiener), en als je dat niet hebt ben je een loner. De meeste mensen hier hebben neem ik aan wel een vriendengroep, maar nu is het opeens belangrijk om al je ‘sociale contacten’ bij te houden. Je moet een praatje met iedereen houden want anders houd je de rest niet bij. Dit laatste klinkt misschien een beetje vaag, maar ik bedoel ermee dat ik het idee heb dat veel mensen dat echt niet voor hun lol een ‘spontane’ babbel met een wildvreemde maken (lees: een voorgeprogrammeerd standaard ‘heb je broertjes en zusjes, en wat doe je in je vrije tijd?’ gesprek, waaruit de ‘band’ ontstaat dat je elkaar gedag zegt in de gang en verder niks) Want wat heb je daar nou aan? Waarom hebben mensen altijd zo de drang om druk op elkaar te leggen? Het hele sociale leven van de mens draait om 1 ding: acceptatie. Iedereen wil geaccepteerd worden, want anders gaan we ons minderwaardig en ongelukkig voelen. Iedereen voelt zich weleens eenzaam, dat weet ik zeker. Ik irriteer me gewoon echt aan onze samenleving af en toe. :stuck_out_tongue: Nog even voor de duidelijkheid: Ik denk zelf persoonlijk niet dat iedereen ongelukkig is, maar dat de maatschappij van nu er wel voor zorgt dat mensen zich sneller onzeker voelen over zichzelf.
Ik denk dat ik nu opzich wel genoeg heb volgeluld (meer dan ik van plan was), dus hier houd ik het bij. Is iemand het hier mee eens?? (of juist totaal niet, kan ook…)

Of je kan zeuren

Een leven zonder uitdaging is kapot saai, dus wees blij.

Ik ben het gedeeltelijk met je eens. Dat iedereen maar zoveel vrienden moet hebben etc. Toen ik nog op hyves zat ergerde ik me kapot aan mensen die je één keer gezien hebt, en je als vriend willen toevoegen. Of dat ‘reactie en respect’ gedoe. Allemaal één grote act, de mensen met 600 hyvesvrienden zitten in het weekend misschien wel in hun eentje.

Ook denk ik dat iedereen zo z’n lasten heeft, maar dat je het verbergt en net doet alsof het ‘gelukkige leven’ een act is vind ik juist niet. Je kunt gelukkig zijn, ook al loopt alles niet even lekker. Net zoals je ongelukkig kunt zijn terwijl je bijvoorbeeld wel goede cijfers haalt op school (ik noem maar wat). Je geluk of ongeluk hangt niet af van één factor

Ik eh, ben meningloos.
Ik snap wel wat je zegt, en wat de tekst zegt. Maar ik kan het niet op me zelf betrekken. Ik ben gelukkig en van een keertje eenzaam wordt ik niet ongelukkig, of als iemand eens wat lelijks zegt. ‘Get over it’, zeg ik altijd maar. Ik vind ongelukkig zo iets groots om te zeggen… Verder dus geen mening. :'D

Hoe bedoel je uitdaging?

De dingen die velen beschouwen als een probleem.

Als dat er niets was t leven niks aan, hoef je nergens moeite voor te doen en verveel je je kapot.

@Regulus mijn leven zit vol ‘uitdagingen’ en toch heb ik vaak een verveeld gevoel, trouwens, door vervelende dingen raak ik juist veel energie kwijt en als die vervelende dingen niet zouden voorkomen zou ik meer energie hebben voor leuke dingen en een minder verveeld gevoel hebben. :’) Ik ben het dus niet eens met wat je zegt.

@xLotjee: ik vind wat je zegt helemaal kloppen, ikzelf heb ook vaak het gevoel dat anderen het altijd maar beter hebben terwijl dat eigenlijk niet zo is, ik kom op andere mensen waarschijnlijk ook over alsof mijn leven heel makkelijk en fijn is terwijl ik dat zelf niet zo ervaar. Ik vind die tekst van Giphart ook kloppen. Ik erger me ook aan de druk die mensen tegenwoordig opgelegd wordt door de maatschappij, daardoor worden mensen ook steeds onzekerder.

Dat boek is zo tof.

^
Ik bedoel ook niet de “meh, heb niks te doen, verveel me”-verveling, maar over het algemeen door je hele leven heen.
Als je echt nooit een beetje moeite hoeft te doen is het leven heeft geluk niet eens een waarde meer

ik vind het mooi gezegd, maar zo makkelijk is het helemaal niet.
En het lijkt ook wel of dingen nooit goed kunnen gaan; vroeger moest je eten, het ging om dat je bleef leven, en nu is alles zo moeilijk gemaakt met geld en werk en alles, en nu komen er weer heel andere kleinere problemen. Ik vraag me af hoe dat dan in de toekomst zal zijn…
En btw, ik denk dat dingen nooit echt goed kunenn zijn: als alles goed zou gaan dan zou je je kapot vervelen en dan zou het toch niet goed zijn xd.

Je hebt ergens wel heel erg gelijk, maar het is niet helemaal goed verwoord.

De maatschappij is inderdaad tegenwoordig wel veel meer gebaseerd op een zo interessant mogelijk leven hebben en dit aan zo veel mogelijk mensen duidelijk maken. Netwerken als Facebook en Twitter zijn hier natuurlijk ideaal voor.
Het moment dat je iets ‘sociaals’ doet, wordt het meteen gemeld. Hierdoor kan je inderdaad een ongelukkig gevoel krijgen als je zelf op dat moment niks te doen hebt…
Maar het is niet alleen op Facebook en Twitter, ik merk het ook nu ik op het HBO zit. Mensen die interessant doen over hun weekend, wel 1000x hetzelfde verhaal vertellen en opscheppen over hoeveel ze gedronken hebben.
Wauw ik dwaal af…
Goed, dit was wat ik wilde zeggen ;p

Ik voel me totaal niet rot.
Lage cijfers op school en tegenslag thuis geven mij juist positieve energie om er weer tegenaan te gaan. Ik geniet van het leven, ook al ben ik in sommige dingen misschien beperkt. En ja, iedereen heeft wel eens van die momenten dat het even niet zit, maar dat zijn voor mij juist de momenten om oplossingen te zoeken, er tegenaan te gaan, de schouders eronder te zetten :slightly_smiling_face:

Nee, ik denk absoluut niet dat iedereen ergens ver weg straalongelukkig is, wat een onzin.

ik ga maar eens voor dat boek gaan kijken, lijkt me heel interessant, mijn studie richting is humane wetenschappen: daar leer je over de mens dus vind ik dit wel leuk om te lezen. En ja ik ben zo iemand die heel de tijd naar de omgeving kijkt ik bedoel, al de rest lijkt soms zooo glamorous, terwijl zij ook problemen hebben, maar dit zien we idd niet! Maar ik denk nu ook niet dat iedereen verschrikkelijk ongelukkig is, we zijn soms wel eenzaam ja en hebben wel problemen maar om daarom te zeggen dat heel ons leven een zwartgat is, dat vind ik niet correct.

Ik denk dat voor iedereen gelukkig zijn een andere betekenis heeft. De een voelt zich gelukkig, na een goed cijfer bijvoorbeeld, terwijl de ander daar juist geen aandacht aan besteedt. Tuurlijk, iedereen heeft weleens ongelukkigheid gekend, en bij iedereen is het in zijn achterhoofd, maar op dat moment overheerst het geluksgevoel nou eenmaal. Andersom ook. Voel je je heel ongelukkig, ergens in je hoofd is sowieso een geluksmomentje aanwezig. Ik ben het dus gedeeltelijk met je eens.

TS, je doet net alsof ongelukkig zijn alleen maar met acceptatie, vriendschap en sociale druk te maken heeft. Dit hele gedoe vind ik een beetje acceptatie-fobisch eigenlijk. Er spelen veel meer andere factoren een rol, ik hoop dat je jezelf dat wel realiseert.

Ik kan me hier niet in vinden. Ik denk wel dat iedereen momenten heeft waarop hij/zij niet helemaal tevreden is met zijn leven, maar dat iedereen eigenlijk ongelukkig is? Nee daar ben ik het absoluut niet mee eens. Sowieso is ‘geluk’ een vreemd begrip. Ik denk niet dat je altijd gelukkig kunt zijn, geluk zijn kleine momentjes. Lekker in je vel zitten, dat denk ik meer dat het is. En ik denk dat er genoeg mensen zijn die wél lekker in hun vel zitten. Ik zelf ook. Natuurlijk zijn er soms moeilijke dingen, maar er zijn ook ongelooflijk veel leuke, mooie dingen. Ik vind niet dat het continu strijd leveren is. Ik kan me ook niet vinden in het feit van de verplichte sociale contacten. Het enige wat ik nog wel een beetje vind is dat je op Hyves, Facebook en Twitter altijd maar veel vrienden moet hebben en je leven beter voor moet doen. Maar over dat praatjes maken met anderen, waarom zou dat niet kunnen omdat mensen daar écht zin in hebben? Ik praat ook wel eens met vreemden, omdat zij mij als personen aanspreken, ze lijken me gezellig en aardig, dan praat ik met ze en dat is wel gemeend en niet omdat ik me ‘verplicht’ voel. En het ligt ook allemaal aan je instelling, dat doet zoveel met je. Als jij jezelf wijsmaakt dat je een rot leven hebt, dan ga je daar in geloven. Maar ik vind mijn leven fijn (ondanks sommige dingetjes) en dat zeg ik ook vaak genoeg tegen mezelf en tegen anderen. En daardoor zit ik lekker in mijn vel.

echt he!

nee dat weet ik ook wel, en zo wil ik ook niet overkomen.
maar als ik alles op ga schrijven ben ik morgen nog bezig dus ik heb het even een beetje beperkt, en heb ik me dus op 1 onderwerp gefocust.

ben het er wel mee eens. [:

Geluk heb je in je eigen hand.
En je hoeft geen socialize leven te leiden als je dat niet wilt.
Je hoeft echt niet elk weekend de stad in om gezien te worden. Of dat ene ding te doen omdat andere daar blij van worden.
Ik zeg altijd maar zo: als je doet wat je graag doet, komt alles goed.
ook als het even tegen zit ja.