I<3 my grandma help!

mijn oma is altijd heel zelfstandig geweest, zelf haar boodschapjes doen met dr autootje, tuinieren, 2 dagen in de week werken, op mn kleine neefje passen, in de seniorenraad, lid van een dansgroepje en ga zo maar door haha :slightly_smiling_face: daarbij woont mn zusje van 14 ook nog eens bij haar omdat onze ouders niet helemaal toppie zijn.

ze heeft eerder al 3x een hartaanval gehad maar daar is ze al een tijd helemaal bovenop op een paar medicijnen na maar nu heeft ze een tijdje geleden daarbovenop ook nog een TIA gehad in haar slaap. nu is ze heel snel moe en kan ze veel minder, ze mag bijvoorbeeld niet meer autorijden of werken en ze is haar evenwicht ook vaak kwijt waardoor lopen ook al niet meer helemaal top gaat…
kortom; ze is nu dus veel van afhankelijker en minder actief geworden en ze houd zich heel erg groot maar ik weet dat het haar best wel dwarszit.

ik heb dit topic geopend omdat ik denk ik niet de enige ben met een oma / opa in zo’n situatie… en mij leek het wel fijn om het er met andere mensen over te hebben en tips te krijgen over bijvoorbeeld dingen waar ik mn oma bij kan aanmelden zodat ze wat extra hulp krijgt of andere tips om het haar wat makkelijker te maken (:

Jeetje dat lijkt me vervelend! Voor jou en je oma!
Ik zit zelf niet in zo’n situatie, maar beschouw dit maar als een upje. :wink:

wat ontzettend lief geschreven =D
je oma is vast blij met zo’n kleindochter!
je hebt zo van die kinderen die gewoon gaan voor het geld ( en dat ook nog toegeven -.- maar oké. )

Mijn oma is nog actief, ze is ook nog maar 61 ;
dus ik kan je niet echt helpen ;
x

Ik heb geen oma meer.

Mijn opa had dat ook, hij wilde ook echt niet accepteren dat hij achteruitging. Hij is 6 februari gestorven ):

Heel veel sterkte! <3
Iedereen trouwens, in zo’n situatie.
Mijn oma gaat ook steeds meer achteruit.
[Eigenlijk ‘beppe’ want dat is fries (: ]
Tien jaar geleden is haar rechterheup geopereerd.
Een nepheup.
Toen heeft ze eind vorig jaar haar linkerheup laten opereren, dat moest want het ging niet meer.
Veel pijn etc.
Dus nu heeft ze ook een nepheup aan de linkerkant.
2 weken geleden is ze gevallen.
Toen is de pen van haar oude heup door haar bot gestoken ofzoiets en nu is die ook geopereerd.
nu duurt het heel lang voor ze de dingen weer kan doen.
ze moet eerst weer revalideren en dat soort shit.
vorige keer kon ze alles zo weer en nu niet :frowning_face:
echt zo zielig!
ze moest ook vet huilen toen ze geopereerd moest worden enzo.

beetje lang verhaal maarja :blush:

Ik snap je precies !
Mijn oma kan ook niet veel meer, ze is kreupel en dat terwijl ze net 65 is.
Ze moet zich beperken met bewegen, dus niet vaak de trap oplopen, geen zware boodschappen doen en kan maar 1x in de week het huis schoonmaken want daarna is ze doodop.
Ik weet dat het haar dwarszit want ze vindt het jammer dat ze niet veel meer kan doen met haar kleinkinderen en nog kreupeler is dan haar vader van bijna 95.
Het beste wat je gewoon kan doen is helpen, is nog leuk ook! Ook al zegt mijn oma dat ze noooooooit hulp nodig heeft, ze is altijd blij als ze hulp krijgt dat zie ik aan dr.

Veel succes met jullie opa’s en oma’s <3

ik heb mijn oma nooit echt gekend, ze is op mijn vierde overleden.
maar ik weet wel dat ze eerst echt een hele leuke, lieve, actieve oma was, maar toen kreeg ze maagkanker en toen ging het echt heel erg achteruit met haar. ze kon bijna nooit eten behalve pap of vla en lopen kon ze uiteindelijk ook niet meer.
een maand voordat ze dood ging heeft een brief voor me geschreven die ik van me ouders op mijn 12e verjaardag kreeg, want dan zou ik het begrijpen. die brief was wel heftig hoor! :astonished:
maar na haar dood was het echt een rottijd voor mijn moeder, haar vader is overleden toen ze 14 jaar was (ik ben nu zelf ook 14, ik kan er niet aan denken dat me vader nu opeens dood gaat!) en haar broer is is overleden toen ze 20 was.

en het gaat nu ook heel slecht met mijn andere opa, hij heeft laatst een nieuwe heup gekregen waardoor hij nog wel een beetje kan lopen. En altijd als we op bezoek zijn geweest gaat hij gelijk slapen omdat hij zo moe is, terwijl we meestal altijd dan samen iets eten, en dan spelletjes spelen als kaarten ofzo of we kijken tv of praten gewoon gezellig met zn alle.

echt supergoed dat je deze topic hebt aangemaakt dan heeft in ieder geval iedereen die hetzelfde meemaakt het gevoel dat er altijd mensen zijn die hun begrijpen

mijn oma heeft een evenwichtstoornis sinds een jaar, nu mag ze niet meer fietsen, heeft ze hulp in het huishouden, heeft ze een tuinman, heeft ze een masseur en heeft ze een fysiotherapeut aan huis.
laatst belde ze helemaal huilends op of we langs wouden komen, was ze gevallen tegen de tafel, echt alles zat onder het bloed!
dus ja ook wel ernstig.
maar ik ga wel ELKE dag naar haar toe!

ik doe ook vaak klusjes voor mijn oma, omdat ze het zelf niet meer zo makkelijk kan doen
ik krijg er wel geld voor, maar dat wil ik eigenlijk helemaal niet x] maarja mijn opa en oma vinden het alleen maar leuk dat ze mij er wat voor kunnen geven

nou… ik zag mijn opa en oma bijna nooit. 1 x per jaar ofzo? ze leefde nogal op zichzelf en als er dan visite binnen kwam dan werd het ‘vies’ binnen. het is daar echt brandschoon. dus 3 weken geleden belde m’n oma op of we wilde komen want het ging niet goed met opa. opa was opgenomen in het ziekenhuis. naar een paar dagen kwamen we erachter dat hij helemaal vol kanker zat en hij had 3 tumoren in zijn hoofd, hij woog nog 54 kilo. 2 dagen daarna is hij naar huis gekomen en 2 dagen daarna, op 18 februari, is hij helaas gestorven…

het ergste is nog dat mijn oma dus precies hetzelfde erbij zit. dat heeft de huisarts gezegt. maarja, die mensen waren zo koppig. ze zijn al 11 jaar niet bij een huisarts geweest. mijn opa werd thuis gebracht met de brancard (als ik het goed schrijf :slightly_smiling_face:) en mijn oma stond te kijken of ze niet tegen de lak aan kwamen. de verwarming mag niet aan want dan gaat het behang bladeren. echt te gek voor woorden maar het zijn twee super lieve mensen die altijd veel voor mij betekend hebben. nu heb ik al afscheid moeten nemen van m’n opa en m’n oma zit er precies hetzelfde bij. ze kan niet meer zelf uit bed komen we moeten dr met alles helpen. ze is mega dun. echt zo zielig. ze weet dat ik veel problemen heb en ondanks dat haar man net is overleden en ze zelf zo slecht erbij zit probeerd ze me nog te helpen. zo lief van d’r.

ik vind het ook heel moeilijk om voor haar iets te betekenen. vooral omdat het duidelijk is dat ze in de laatste fase van haar leven zit. ik wil nog zoveel dingen met haar bespreken, uren met haar praten, dagen met haar door brengen en alle verhalen van vroeger aanhoren. ookal werd ik vroeger stapelgek van die verhalen. ik wil ze allemaal onthouden en in me gedachten houden maar weet niet waar ik moet beginnen…

Ik heb zo’n opa… hij is 83 en heeft op zijn 80ste (JA 80e!!) voor het eerst in het ziekenhuis gelegen door een hartinfarct. Maar hij was er binnen 2 dagen weer helemaal bovenop, zo gezond was hij nog… Hij viste elke dag en als het daar te slecht weer voor was fietste die minimaal 20km op een dag. Maar hij heeft er aan overgehouden dat hij nu door twee kokers kijkt… waardoor hij bijna niks meer ziet. Hierdoor wordt fietsen veelste gevaarlijk en vissen ook. Hij is al 3x door mensen uit een meertje gehaald waar hij altijd vist, als die mensen niet kwamen was die misschien wel verdronken! Ook haalt hij vaak de verkeerde boodschappen, maar hij wilt onze hulp niet… en ik denk dat je je oma in je waarde moet laten, door haar niet te helpen, het af en toe wel te vragen maar het niet opdringen.

Hij mag eigenlijk niet meer fietsen en vissen omdat dat te gevaarlijk is, maar hij kan gewoon niet binnen zitten, hij moet wat doen, zo is hij nou eenmaal. En wij kunnen hem niet vast binden. Diep in ons hart weten we heus wel dat vissen en fietsen het beste voor hem is, dat zijn de dingen waar hij gewon van houd, en dat moeten we accepteren…

Deze mensen vinden het super moeilijk werk uit handen te geven en willen niet toegeven aan dat ze minder kunnen. Dit moeten ze verwerken en die tijd komt nog wel. Je oma moet je nu in haar waarde laten en gewoon goed voor haar zorgen. Maar neem geen klusjes van haar over als ze dat niet wilt:)

fijn dat er zo positief op dit topic wordt gereageerd :slightly_smiling_face:!
veel dingen die jullie posten zijn idd heel herkenbaar…

mijn oma is pas 69! (ze vind dat ze zelf al best een leeftijd heeft bereikt haha)
ze is gelukkig wel niet zo eigenwijs :slightly_smiling_face: ze slikt braaf alle medicijnen die haar worden voorgeschreven en als ik zeg van doe even rustig aan, ik ruim de vaatwasser wel uit gaat u maar even zitten bijvoorbeeld dan doet ze dat nu ook wel! (dit zou ze eerder trouwens nooit gedaan hebben, dan moest ik maar gaan zitten van haar! haha) dus je merkt wel dat ze ook inziet dat ze een beetje rustig aan moet doen… en dat maakt me wel wat geruster!

ik kan helaas niet zomaar iedere dag naar haar toe maar ben bijvoorbeeld dit weekend het hele weekend bij haar gaan logeren en ben van plan dit nu minimaal 1x per maand te gaan doen in het vervolg! en verder ga ik vanaf nu op mijn vrije woensdag middag ook naar haar toe om haar te helpen met haar huishoudelijke dingen en gewoon om haar te zien! want ze heeft nu eenmaal hulp nodig maar eer dat ze de thuiszorg of iets dergelijks in haar huis laat moet ze volgens mij echt blind doof en lam zijn… dus beter dat ik het dan doe :slightly_smiling_face:

ik begrijp je helemaal!

Mijn oma is nu 85, ze is mijn enigste oma nog, ik heb ook geen opa meer.
Ze kon eerst alles zelf maar omdat ze een ziekte met haar ogen heeft ziet ze steeds minder waardoor ze steeds minder kan.
Ze is kort geleden verhuist naar een soort berjaardenflat, kreeg een rollator en meer medicijnen.
Ik maak nu 1x in de week alles bij haar thuis schoon en help haar met alles wat ik kan zoals; boodschapjes/cadeautjes kopen/ krant halen/ vuilnis wegbrengen.

Ze gaat ook altijd mee op vakantie, ik kom er altijd & ze is altijd al mijn lievelingsoma. Mijn andere oma was ook heel erg dement maar dat maakt niet uit.

maar ik ben altijd bang dat ze binnenkort overlijd. & als dat gebeurt dan.

Ik schaam me er best wel voor dat ik me ontzettend irriteer aan één van mijn oma’s? Mijn ene oma is nog ontzettend zelfstandig en heel gezellig enzo, we gaan vaak samen shoppen of wat leuks doen. Maar de andere kan eigenlijk niet zo heel veel. Autorijden niet, naar de winkel die 100 meter verderop zit is al moeilijk, de hond uitlaten moet ze om de 5 min gaan zitten, en dat alleen maar omdat ze zelf heel lang niets gedaan heeft. Ze heeft een aantal jaar alleen maar op een stoeltje gezeten etc. Ook is ze slecht geschoold en een normaal gesprek voeren met haar is echt heeel vermoeiend. Ze spreekt alle woorden verkeerd uit en doordat ze ouder wordt kan ze ook nog eens heel weinig woorden onthouden.
Nu het zo koud is gaat ze ook weer bijna niet naar buiten, ondanks dat het 7 graden is denkt ze nogsteeds dat het vriest en dat ze uit gaat glijden over de stoeptegels… Haar hondje wordt ook nog maar 1x per dag uitgelaten door mijn oom, verder niet.

Ik kom ook maar heel weinig bij haar, en soms ben ik dan bang dat als ik haar kwijt raak dat ik dan maar zo weinig tijd met haar doorgebracht heb. Maar aan de andere kant vind ik tijd doorbrengen met haar helemaal niet leuk…

mijn opa heeft dit. Hij is echt geweldig, en houdt ervan om veel dingen te doen. helaas kan dat niet allemaal meer. Hij is invalide, en zijn hart werkt nog maar voor 17%. elke winter belandt hij in het ziekenhuis. tot nu toe is het nog goed gegaan, maar er komt een keer dat het fout gaat, en dat gaat niet erg lang meer duren. Maar weetje waarom hij zo geweldig is?! Hij blijft overal lichtpuntjes zien. altijd. hij is nooit negatief over zijn situatie. Daar kunnen mensen nog eens van leren!

ah,

mijn oma is dement en weet niet meer wie ik ben, elke week word ik doodgegooit met vragen haha. maar ze is wel lief, al 86.

Ik snap je, mijn 2 opa’s en mijn 2 oma’s zijn dood, en soms mis ik het echt om naar mijn toen favoriete oma te gaan. Ik snap kinderen ook niet die alleen gaan voor snoep, geld of omdat het moet, ik zou heel graag weer eventjes spelletjes spelen met mijn oma. Het is heel erg kut als zulke oude mensen ongelukken krijgen of zoiets, want meestal gaat het zo snel achteruit… Ik wil je niet bang maken ofzo hoor, alleen geniet nog heel erg van je oma zolang het nog kan!

Mijn oma wil ook altijd alles zelf doen terwijl ze dat niet kan, maar ik kan je verder niet helpen denk ik, sorry.
Mijn oma krijgt trouwens wel hulp van de thuiszorg!

godverdomme, wordt net gebeld door mn zusje dat ze al de hele middag alleen thuis zit en net er achter is gekomen dat oma opgenomen is in het ziekenhuis.
mn oma had vandaag controle in het ziekenhuis en blijkbaar hebben ze haar toen meteen daar gehouden… en ze was helemaal alleen… en mn zusje zat dus ook alleen thuis.

t voelt echt alsof mn hart aan stukken wordt gescheurd zo pijnlijk.

ga er nu naartoe.