Huisgenoot én leeftijdsverschil

Hoihoi,

Ik heb een beetje een lang verhaal, maar ik weet even niet meer zo goed wat ik ermee moet.
Sinds een paar maanden is het uit met mijn ex waar ik mee samenwoonde. Ik had dus een nieuwe woonruimte nodig en kon meteen terecht bij de manager van mijn stamkroeg, ik ken hem al heel lang en best wel goed omdat ik daar vaak zit. Hij had een kamer over in zijn appartement (waar overigens nog een gezamenlijke vriend van ons woont), dus daar kon ik meteen intrekken.

Vervolgens lag ik na twee dagen al bij hem in bed, soort rare aantrekkingskracht want het klikt heel goed tussen ons. Nu komt probleem 1: hij is 34 en ik ben 20. We merken er weinig van, want die klik is er nou eenmaal. (Mijn ex vriend was ook een stukje ouder dan ik, 7 jaar, dus ik val wel degelijk op wat oudere mannen, haha).
Nu hebben we het heel gezellig samen, ik slaap praktisch meer bij hem in bed dan in mijn eigen kamer, maar eigenlijk is dat niet zo goed. Ik kom net uit een relatie van 4 jaar, dus ben wel heel blij met het vrijgezellenleven. Hij is al een tijdje vrijgezel, maar wil dat ook graag zo houden. Daarom hadden we al snel ‘afgesproken’ dat we niet verliefd op elkaar moesten worden, gewoon alleen met elkaar naar bed en meer niet. Vooral omdat ik wel wat wil experimenteren in de slaapkamer is dat ideaal, zodat je niet aan elkaar gebonden bent en het dus ook gewoon met anderen kunt doen. Trio’tjes blijven ook niet uit, allemaal hartstikke spannend.

Nu is het een beetje ingewikkeld geworden nadat hij twee weken terug in het ziekenhuis heeft gelegen. Lang verhaal maar het komt er op neer dat hij rustiger aan moet gaan doen anders werkt ie zich dadelijk dood. Sinds dit is gebeurd is hij veel meer thuis en koken en eten we bijna elke dag samen. Ook slaap ik nog steeds veel bij hem, maar dan nu zonder dat we seks hebben, omdat ie daar nog niet helemaal zin in heeft na die aanslag op z’n lichaam, dat heeft z’n libido flink aangetast. Hierdoor raak ik in de war, want hij knuffelt me en kust me als we in bed liggen, dit geeft mij gevoel van genegenheid, wat ik heel erg fijn vind. Ik ben bang dat ik toch een beetje verliefd ben geworden. Maar ik kan dus niet pijlen of het wederzijds is of niet. Ik vind het niks voor hem om me te knuffelen en kussen, want aan de andere kant zegt ie wel dat we snel weer even rustig aan moeten doen, omdat het nu te huiselijk wordt als we elke dag bij elkaar slapen. Hij wordt daar een beetje kriebelig van of zo.

Ik weet niet zo goed wat ik nu moet, ik wil graag aan hem vragen hoe het nu zit, maar dat durf ik niet omdat ik bang ben dat ik dan de hele vriendschap verpest omdat het bijvoorbeeld niet wederzijds is. Ik heb wel een keer voor de grap aan hem gevraagd of hij niet toch een klein beetje verliefd is geworden, hij antwoordde toen: “zou je dat graag willen dan?”. Toen freakte ik natuurlijk dus ik zei meteen: “oh nee zo bedoelde ik het niet”, dus toen was het onderwerp meteen weer van de tafel. Heeft iemand advies over wat ik kan doen nu? Ik word namelijk helemaal gek van het speculeren en afwachten wat er gaat gebeuren, maak mezelf helemaal gek zo :cold_sweat:

Ik zou het gewoon aan hem vragen anders maak je jezelf idd helemaal gek. Het kan ook zijn dat hij nu er geen seks meer is graag wil knuffelen/zoenen. En als je echt verliefd op hem wordt zou ik dat wel eerlijk tegen hem zeggen.

Ja heb je wel gelijk in, maar ik vind het zo moeilijk om over te praten, omdat we wel in hetzelfde huis moeten wonen voorlopig nog, omdat ik nog lang geen woonruimte voor mezelf heb… En we werken ook nog veel samen, ik doe namlelijk het management van zijn band, dus we moeten nog wel normaal met elkaar om kunnen gaan zegmaar haha.

Ik denk echt dat je het moet aangeven dat er meer in het spel is bij jou. Ik vind dat je hier niet mee door moet gaan als je geen duidelijkheid hebt, omdat je jezelf voor de gek houdt als het niet wederzijds is. Je kunt je gevoelens toch niet onderdrukken.