Huilbuien

Hallo,

De laatste paar dagen heb ik weer last van huilbuien. Dit vind ik zelf heel vervelend ik praat hier ook met niemand over. Hebben meer mensen hier last van ?

Vandaag liep ik even rondje bos met de honden en ineens begin ik te huilen. De reden weet ik niet. Niemand weet dit van mij. Ik ben een meisje dat niet graag in de spotlight staat.

:couplekiss_man_woman: :couplekiss_man_woman:

Puberteit waarschijnlijk.

Probeer voor jezelf eens na te gaan waar je aan denkt op het moment dat je een huilbui op voelt komen, het wordt toch door iets getriggerd. Hou bijvoorbeeld een pen en boekje bij je zodat je je gedachtengang kunt opschrijven als je een huilbui hebt of voelt aankomen, dan kun je op die manier proberen te achterhalen waar het door komt.

Ik denk ook puberteit. Of heb je misschien veel meegemaakt maar dit altijd weggestopt? Het kan zijn dat het er nu allemaal uitkomt.

heb ik tussen mijn 15e en 17e ook wel gehad hoor en af en toe nog steeds. is niks mis mee. even lekker uithuilen en als je dat wil erover praten met iemand en dan kun je weer even verder.

Of ben je aan de pil? Die kan ook je hormonen in de knoop gooien.

Ik ben w aan de pil. Nee er zijn geen dingen die vroeger gebeurd zijn. Alleen in de laatste tijd zijn er wel wat dingetjes veranderd in mijn leven. Thuis zijn we niet meer het gezin dat er altijd waren… We leven nu een beetje langs elkaar heen. Ook hebben mijn ouders een tijdje apart gewoond maar ze wonen nu weer bij elkaar. Soms hadden ze van mij wel apart mogen blijven wonen. Is nu vaak ruzie thuis tussen mijn zusje en vader. Het liefst ben ik ook niet thuis. Het liefst ben ik bij mijn vriend maar de laatste tijd heb ik het gevoeldat hij minder om me geeft als eerst. Ik praat hier met niemand over maar heb het gevoel dat ik nu de laatste tijd op instorten sta. Hij is tijdje geleden naar werk vertrokken en ik lig alles bij elkaar te janken in zijn bed…

Ik heb we ook aan gedacht om maar een psychiater te gaan om het echte probleem eruit te vissen.

^ik denk niet dat je daarvoor naar een psychiater moet, en een psycholoog is ook niet echt fijn dus ik zou het eerst echt zelf proberen op te lossen (erover praten met bijvoorbeeld je moeder of vriendinnen helpt misschien al.)

Pubertijd waarschijnlijk ja, dit heb ik soms ook nog wel is een aantal dagen achter elkaar zonder reden, tsja hormonen :flushed:

Ik denk puberteit ja, Maar je kan ook gewoon een meisje zijn met gevoelens.

Hormonen

Heb ik ook vaker. Ook toen ik klein was. Misschien is er iets wat je nog niet helemaal verwerkt hebt? Of alle gevoelens die je opgekropt heb doordat je thuissituatie is veranderd. Praat er met een vriendin bv over

Oke, bedankt voor de reacties. Ja zou mischien wel door de hormonen komen. Stom zeg! :hammer:

Naja zal het morgen ook maar even tegen mijn vriend zeggen. Ik krop echt altijd alles op en ja dan breek je een keer…
Maar bedankt voor de reacties dames ! :couplekiss_man_woman:

Waarom zou een psycholoog niet fijn zijn? Misschien kan die juist enorm helpen alles een plekje te geven.
Als je zo door blijft gaan kom je er misschien zelf weer uit, misschien wordt het steeds erger. Ik zou juist wel met een psycholoog gaan praten, al is het alleen maar om je verhaal kwijt te kunnen

Heb je niet te veel stress? Als ik te veel stress heb moet ik heel snel huilen om niks en wordt alles me snel te veel. Daarnaast is het trouwens ook niet goed om alles op te kroppen. Ik kropte aan het begin van mijn relatie ontzettend veel op door nooit te zeggen wat me dwars zat en waar ik over piekerde, en dat uitte zich altijd weer in huilbuien.

hoogsensitiviteit

Ja, dit doe ik dus ook. Als er iets aan de hand is vertel ik dit niet… Gister heb ik een goed gesprek gehad met mijn vriend en heb ik ook alles vertelt waarmee is zat… Hij zei waarom vertel je me dat dan niet? Ik zei ja zo ben ik niet heb geen zin dat anderen met mijn gezeik op zitten gescheept, maar voortaan vertel ik hem meteen als er iets aan de hand is. Denk dat onze relatie daar ook een stuk sterker van zal worden…

omdat ik het zelf verschrikkelijk vind. ‘‘gewoon’’ even je ei kwijt moeten is normaal maar daar is een psycholoog niet de aangewezen persoon voor om naar te luisteren.