Hou me vast, part two 16+ {AFGEMAAKT!}

Haha oeps verslaafd :stuck_out_tongue: Vind ik helemaal niet erg :stuck_out_tongue:

Snel Verder, leuk dat je een deel 2 maakt!
Ik was al een grote fan van deel 1!!!
Je beschrijft de liefde en de gevoelens van Laura en Wessel trouwens echt heel goed!

Ik Volg!

Verder!

Dankjewel allemaal! Vandaag en morgen geen nieuwe stukjes, het spijt me! Echt druk even!

Super! ik volg weer :slightly_smiling_face:

Je hebt een nieuwe volger! :slightly_smiling_face:

Dankjewel allemaal! Ik probeer dit weekend een nieuw stukje te schrijven, maar heb het erg druk :frowning_face:

Leuk! Ik volg je weer hoor!

Jeeh :slightly_smiling_face:

Al met al voelde ik me dus eenzaam. Kwam er ook nog bij, dat ik ziek werd. Al een week lang lag ik overal over te geven, en dood ziek op de bank. Ik kon geen enkel licht, of geluid verdragen. Dus erg gezellig was ik niet.

‘Hey Lau, weet je nog dat we vanavond uit zouden gaan?’
Ik dacht even na. Oh ja dat was vanavond.
‘Wessel…ik kan zo echt niet mee, sorry.’
‘Weet ik, ik ga ook niet.’
‘Waarom niet?’
‘Ik laat mijn dood zieke vriendinnetje hier niet alleen achter.’
Ik glimlachte, en voelde kriebels in mijn buik. Nee, het wende nooit dat hij mij ‘’zijn vriendinnetje’’ noemde.
‘Ga’, zei ik.
‘Nee.’
‘Ik wil niet dat je thuis blijft omdat ik ineens ziek ben.’
‘Ik blijf graag met jou thuis.’
‘Wessel, als je van me houd ga je vanavond gewoon met je vrienden weg.’
Wessel zei even niets.
‘Ik hou van je.’
‘Dan ga je’, zei ik tevreden.
Hij knikte.
‘Maar zodra er iets is, of je je ineens heel erg beroerd voelt, meteen bellen. Dan kom ik meteen naar huis.’
Ik knikte. Ik wist dat hij er een hekel aan had om mij alleen thuis te laten. Maar ik kon ook altijd nog naar zijn vader gaan, als er echt iets mis was.
‘Ik haat het om je alleen te laten’, zei Wessel.
Ik ging rechtop zitten.
‘Ik weet het’, zei ik.
Daarna zoende we. Helaas ging dat niet echt goed, en voelde ik een vlaag van misselijkheid naar boven komen. Ik duwde Wessel van me af, en gaf over in de emmer die langs de bank stond.
‘Sorry’, zei ik toen ik klaar was.
Wessel moest lachen.
‘Mooie timing Lau’, zei hij lief.

Leukk!

Dankje!

Leuk, snel verder!! :bowing_man:

Hoofdstuk 2

Wessel was dus uit. Ik zapte een beetje doelloos door de programma’s heen. Niets hield mijn aandacht langer dan vijf seconden vast. Uiteindelijk besloot ik een boek te gaan lezen. Helaas, na een pagina had ik dat ook alweer gezien. Zo voelde ik me dus zonder Wessel. Doelloos. Langzamerhand begonnen ook mijn gedachten met me aan de loop te gaan.
Je bent niets waard. Wat doe je hier nog?
Je bent echt stom hé. Wessel is nu waarschijnlijk een ander meisje aan het neuken.

Ik sloeg mezelf. Hoe kon ik nou zo over Wessel denken? Ik begon maar weer te zappen. Niets op tv. Dan maar proberen te slapen. Ik kroop onder mijn grote deken op de bank. Ik sloot mijn ogen. Na een paar minuten deed ik ze weer open. Slapen lukte niet. Waarom was ik zo onrustig?

Erg leuk weer, ben benieuwd waarom ze zo onrustig is! Snel verder!

Ohjeeeej, go go go!

Wat een heerlijk verhaal. Ik heb je deel 1 ook al gelezen en je schrijfstijl spreekt me erg aan!

Verder :grinning:

Verdeer, Pleas!!