Hot 'n cold..

Hey meiden! IK heb heel lang getwijfeld om een topic te starten, maar ik weet mezelf gewoon geen raad meer en ik heb ook eens graag een mening van mensen die me niet kennen. Dus, here I go…

Ik ben nu ongeveer een jaar samen met een jongen en onze relatie is er echt één van de geweldige ups, maar ook echt diepe downs. Ik ga gewoon bij het begin beginnen. We waren zes maanden samen en nog nooit had ik iemand zo graag gezien. Hij deed alles voor mij, liet zoveel liefde zien en hij was er voor mij op moeilijke momenten (heb het thuis niet altijd even makkelijk). Hij was echt perfect voor me. Ik zag zo hard uit naar onze zes maanden samen, maar opeens van de ene op de andere dag liet hij niets meer weten. Ik wist echt niet wat er aan de hand was, ik probeerde me sterk te houden, maar ik brak natuurlijk… Uiteindelijk heeft hij het gedaan gemaakt op de dag dat we zes maanden samen zouden zijn, en hij liet me gebroken achter.
Maar ik was zo verliefd en na een tijd hebben we elkaar terug gevonden… En eigenlijk ging dat allemaal heel goed, maar toen ben ik achter de reden gekomen dat hij het gedaan had gemaakt en hij zo ‘koud’ tegen me deed, hij had gezoend met een andere meid. En ik was razend, boos, teleurgesteld, droevig, gewoon helemaal kapot. Maar ik zag hem nog graag, en (domme) ik besloot hem te vergeven, want hij deed echt veel moeite voor me, hij liet zien hoe graag hij me zag, hij deed werkelijk weer alles voor me en hij had zich heel vaak geëxcuseerd.

Nu zijn we dus ongeveer zo’n zes maanden verder, en wij hebben werkelijk al zoveel meegemaakt, dat ik op een punt ben gekomen dat ik niet meer weet wat of hoe het verder moet. In die zes maanden na alle miserie doe hij de ene keer ‘hot’ en de andere keer ‘cold’, zo koud waardoor het lijkt alsof hij het gedaan wil maken, en ik bang heb om hem weer kwijt te geraken. En telkens begin ik te stressen want ik weet niet wat ik moet doen, en dan stelt hij me gerust dat hij ook niet wilt dat het gedaan is, maar dat hij tijd nodig heeft voor zichzelf. En dan kwetst hij mij, want hij laat mij niet toe in zijn leven.

Sinds twee maanden nu is hij ergens aan het werken, en hij heeft echt een druk leven. Hij heeft amper tijd voor zijn hobbies en zijn vrienden, en na zijn werk komt hij vaak naar mij toe. En nu hebben we dus weer zo’n situatie, omdat hij gefrustreerd is dat hij zijn hobbies niet meer kan doen, omdat hij het gevoel heeft dat hij altijd bij mij moet zijn omdat ik anders boos ben, maar dat is niet zo. Ik ben niet zo’n vriendin die zijn dingen gaat afnemen, ik wil dat hij doet wat hij graag doet. En dat zeg ik hem maar al te vaak, maar dan vindt ie dat ie mij aan de kant schuift.
Deze keer is de situatie wel heel extreem, we gingen normaal morgen drie dagen samen ergens naartoe en dat heeft hij geannuleerd omdat hij zo niet wou vertrekken, hij zegt niet meer dat hij me graag ziet (alsof hij het gewoon niet gezegd krijgt), ik hoor hem amper… Daarnaast wordt hij ook vaak boos op me omdat ik bv iets wil gaan drinken met vriendinnen, en dan zegt ie dat ik met andere kerels ga bezig zijn nzo, wat helemaal niet zo is… Het is alsof hij mij niet vertrouwt terwijl ik nooit iets fout heb gedaan. En het is ook zo, hij heeft zo weinig tijd, en ik heb enorm veel tijd omdat ik weinig les heb. Dus ik kan lekker doen wat ik wil, en hij niet. En op momenten denk ik echt van is hij nu jaloers op mij omdat ik zo’n rustig leventje heb… ?

IK weet gewoon echt niet meer wat ik moet doen, ik heb het gevoel dat ik op ben met proberen om hem gelukkig te maken omdat het toch telkens weer in het honderd loopt… Langs de andere kant zie ik hem heel graag en wil ik alles doen. Maar ik wil niet weer gekwetst geworden.

Bedankt als je dit hebt gelezen! :slightly_smiling_face:

wauw lastig meid!
misschien moet je dit es met hem bespreken?

Hmmm ik ken dit wel een beetje.

Laat hem dit lezen en praat met hem erover. Als hij daadwerkelijk van je houdt gaat die wel inzien wat het probleem is. Misschien kom je er zelf ook achter wat jij in zijn ogen fout doet? Want hoe raar het ook is, je kan niet altijd je eigen fouten zien. (ik zeg niet dat je iets verkeerds doet)

Maar praat met hem, face to face.

Ik denk dat met hem praten in deze situatie de beste oplossing is. Laat hem merken wat je er van vindt en bespreek met hem waarom hij zich zo gedraagt.

Misschien zijn het wel heel kleine dingetjes in jouw gedrag waar hij mee zit, maar die jij zelf simpelweg niet ziet of merkt. Probeer samen gewoon te werken aan jullie relatie!

Ik zeg zo vaak dat we moeten praten, ik heb hem nu ook sinds zondag niet meer gezien. Hij vraagt zelf ook niet om mij te zien, dus smste ik hem vandaag of ik mocht langskomen, want dat praten idd de beste oplossing is… Zegt hij dat hij niet kan omdat hij iets moest gaan brengen bij iemand. Even later stuur ik van moet je al lang niet zijn vertrokken, zei hij me ineens dat zijn plannen waren veranderd… Waarom wil hij dan niet gewoon met mij afspreken om te praten over alles ipv een ander plan voor z’n avond te maken…

En hij was ook nog aan het zeggen dat hij vond dat ik teveel wegging, maar hij kan toch niet verwachten dat ik voor de rest van men leven binnen zit… Ik ben nu eenmaal iemand die niet graag thuis zit, dus wil ik al eens naar vriendinnen gaan, of naar een feest of zo, en dan is hij daar altijd kwaad om, terwijl hij het zelf ook altijd zo druk heeft met zijn hobbies. En geloof mij, ik ging vroeger heel veel weg en nu zit ik echt best al heel veel thuis… Dus ik doe wel mijn best om hem gelukkig te maken (vind ik zelf), maar het lijkt alsof het nooit goed is.

Thanks voor jullie reacties!

Dit is de perfecte moment om je bitch kant te laten zien. Want ik krijg de indruk dat je gewoon te lief bezig bent met hem. (totaal niet gemeen bedoeld ofzo)

Zeg tegen hem: OF we gaan dit samen uitpraten OF je kan nu echt optieven. Ik ben diegene hier die alle moeite doet, je vaak heeft vergeven etc etc. Ik ben hier degene die te vertrouwen is en niet jij. Bij het feit dat hij met een ander had gezoend zegt al genoeg toch?

Je moet hem echt deze keuze geven, je kan niet continu achter zijn reet aan gaan. Geloof me, jongens vinden dat geweldig. Als jij gewoon stopt met achter hem aangaan en echt even je bitchy-side laat showen, dan ziet hij wel dat dit gewoon serieus is.

Want volgens mij verzint hij nu allemaal excuusjes om niet met je te praten. Terwijl hij wel je tegenhoudt, naja heel irritant gedrag vertoont, wanneer je even naar je vriendinnen toe wil gaan.

Ik moet even iets kwijt over je verhaal: Ik vind het vreselijk om je zo hierover te zien piekeren. Zo hoort een vriendje je toch niet te laten voelen? Als je constant bang bent dat je gedumpt wordt / dat je niet goed genoeg voor hem bent / dat hij jou een schuldgevoel geeft zonder enige aanleiding, en ten slotte elkaar niet vertrouwt… wat voor relatie heb je dan?

Ook vertel je dat je de hele tijd aan het stressen bent… heb je weleens gedacht aan hoe het zou zijn als je het afkapte? Zou dat je een ontzettend rotgevoel geven of een enorme opluchting? Misschien moeten je ook wel even oriënteren op het gebied van jongens, if you know what i mean! haha.
Denk trouwens dat het hem ook een beetje rust zal geven om zijn leven op orde te krijgen, want zoals ik het nu lees is het nogal een chaos, nietwaar?

En die laatste paar regels van je verhaal zijn gewoon een overduidelijke boodschap voor jezelf: je bent op met het gelukkig maken van je vriendje, terwijl je in een relatie elkaar juist gelukkig zou moeten maken, dat moet niet alleen van jouw kant komen! Ook zou hier niet zo’n ongelofelijke last van moeten worden gemaakt toch?

Nee ik snap wat je bedoelt hoor… Het is ook zo dat (als ik dat even van mezelf mag zeggen haha) gewoon een heel lief meisje ben dat haar best wil doen om anderen gelukkig te maken… En ik weet dat ik dat zou moeten zeggen dat hij of nu komt praten met me of hij het nu gewoon mag afbollen, en ik heb er serieus ook al even over nagedacht, maar dan denk ik ook van ‘ik wil hem echt niet kwijt…’ Terwijl zoveel mensen tegen me zeggen dat ik beter verdien als hem… Maar liefde maakt blind zeker…
Ik heb gewoon zoveel bang dat ik een verkeerde keuze maak en ja ik zit dus echt op een punt van ‘ik wet niet meer wat ik moet doen…’

Een vriendin vertelde me ‘Hij vertrouwt jou niet omdat hij zichzelf niet vertrouwt’ en daar zit misschien wel een kern van waarheid in omdat hij dus iets heeft mispeuterd, en hij misschien bang is dat ik hetzelfde doe, terwijl ik 100 % van mezelf weet dat ik niet zo ben en zoiets nooit zou doen, en het komt altijd over alsof ik een slecht persoon ben terwijl dat echt niet zo is…

En daar lig ik de laatste dagen ook al echt serieus over na te denken, stel als we uit elkaar gaan, wat voor gevoel zou me dat dan geven? En ik weet dat ik echt dagen, weken, maanden ga huilen en ga afzien omdat ik hem ga missen. Langs de andere kant gaat het ook wel ergens een opluchting zijn, omdat ik idd constant dat gevoel heb van niet goed te zijn voor iemand… En dat kwelt enorm enorm hard… Het is net alsof ik gewoon waardeloos ben.

Hij doet ook wel moeite hoor, hij maakt me ook gelukkig, maar merendeel van de tijd krijg ik op men kop gekakt…

Denken jullie dat het goed is als ik even niet meer antwoordt als hij een berichtje stuurt? Of maak ik dan maar gewoon meer drama?

Het feit dat je erover na zit te denken om er een punt achter te zetten en hulp vraagt op Girlscene is al genoeg bewijs dat je hoogstwaarschijnlijk de goede keus maakt door even een break te nemen. Als je echt voor elkaar bestemd bent vind je elkaar uiteindelijk vroeg of laat wel weer terug! Het is nu gewoon even belangrijker om voor jezelf te kiezen en niet voor hem :wink:

Hmm ik denk dat het wel voor drama zorgt, maar dit is in principe hetzelfde als toen hij zo koud tegen jou deed en het uiteindelijk uitmaakte. Hij moet het een beetje zien aankomen en zich realiseren dát hij iets heeft fout gedaan. Dan is de beurt aan hem om te vragen wát er aan de hand is. Drama is soms gewoon even nodig om te uiten hoe jij je voelt.

Maar ik weet dat ik niet een break wil nemen, als het gedaan is is het gedaan en daar ga ik mij echt niet nog eens door laten vangen. Het doet gewoon zoveel pijn omdat hij de eerste jongen was bij wie ik mij zoooo goed voelde… En ik heb schrik dat ik nooit nog zo’n band met iemand ga hebben. Ik ben zo hard verscheurd tussen de twee keuzes die ik moet maken, liefde is zo hard, ik haat het!

Hi!
Ik zit eenzelfde soort situatie, verliefd maar het hot n cold geeft vooral stress. Wat heb jij uiteindelijk gedaan?

^^Dit is best een oud topic, de topicstarter zal niet meer online zijn. Wil je toch graag advies, dan zou ik een nieuw topic aanmaken over jouw situatie

Slotje