Hopeloos verliefd.

Hoi, ik wou gewoon iets nieuws uitproberen. Commentaar is welkom =)

Hoofdstuk 1:
Ongelukkig stap ik van mijn fiets af. Laat hem nu alsjeblieft niet langs komen! Ik steek mijn sleutel snel weg en haast mij naar de speelplaats. Shit! Daar loopt hij! Doorlopen en niet omkijken! Gelukkig hij heeft mij niet gezien.
“Hey Celine!”
“Hoi.”
“Zeg, wat is er mis met jou?”
“Oh, niks hoor.”
“Kom op Celine, mij maak je echt niks wijs hoor, wat is er aan de hand?”
“ Nick liep juist voor mij, hand in hand met Leen.”
“Celine toch! Geef hem op hij is je niet waard!”
“Hmm, ik weet het. Maar ik kan hem echt niet uit mijn hoofd krijgen, hij betekend nog voor mij!”
“Morgen is het weekend, zullen we lekker samen gaan shoppen om je zinnen te verzetten?”
“Liever niet, ik wil het liever alleen verwerken.”
“Kom op Celine! Hij is een echte sukkel, een player! Je kunt echt veel beter krijgen! Kom nu gewoon morgen maar mee, dan ben je hem het snelste vergeten.”
“Okee”
“Ik kom je morgen om 2 uur ophalen.”
“Okee, dankje Lien, ik zou echt niet weten wat ik zonder jou zou moeten doen.”
“Daar zijn vrienden voor Celine.”

TTTTTTTTTTTTTTTTTRRRRRRRRRRRRRRRRRRR!!

“Laten we maar snel gaan voordat Mevrouw de Bruin ons weer een nota geeft omdat we te laat zijn.”
We lopen naar boven en fantaseren nog even over de leuke dingen die we morgen allemaal kunnen kopen. Samen liepen we de klas in toen we een kwade blik van Mevrouw de Bruin kregen.
“Jullie hebben precies eindelijk een horloge kunnen kopen dames?
Zonder een reactie te geven gingen we maar snel zitten, het was duidelijk genoeg ze had weer een pestbui.
Lien tikt me aan op mijn schouder.

“Wat heeft zij weer zeg?”
“Ik zou het niet weten maar…”
“Celine! Mond houden of je vliegt de klas uit!”
Verdomme, ik moet mij echt eens gedragen, mijn punten op Frans zijn al zo slecht! Zwijgend pak ik mijn boeken uit mijn tas. Vandaag ga ik echt goed opletten en meedoen in de les neem ik mijn eigen voor.
Lien lacht naar mij.

“ Je kan maar beter oppassen Celine. Met mevrouw de Bruin wil je echt geen ruzie hebben.”
“Ik weet het, ik ga vandaag extra goed mijn…”
Te laat, ik krijg weer een kwade blik van Mevrouw de Bruin, dit kan niet goed zijn.
“Celine, ik ben het meer dan beu met jou! Je punten zijn niet om aan te zien en dan let je ook nog eens niet op in mijn les! Eruit!”
“Maar mevrouw ik zal…”
“Eruit!!”
Kwaad pak ik mijn boeken bij elkaar en stop ze in mijn boekentas. Ik loop de gang op en sla de deur van het klaslokaal extra hard dicht. Stampend loop ik de trap af maar dat had ik beter niet gedaan! Ik struikelde over mijn eigen stomme voeten, daar lag ik dan op de grond!
“Hey Celine, gaat het een beetje?”
Oh, nee. Dit was het ergste wat mij kon overkomen. Nick heeft alles gezien!
“Ja hoor, het gaat wel, alleen mijn knie doet best wel pijn”
“Moet ik even meegaan naar het secretariaat voor ijs?”
“Nee hoor, bedankt maar het zal zo ook wel lukken.”
“Okee, ik moet naar de les, doei.”
“Bye”
[b]Hoe stom! Nu ziet hij mij ook nog als een stomme kluns. Maar goed dat hij niet mee is gegaan naar het secretariaat, dat had ik nooit overleefd. Mankend stap ik de bibliotheek binnen om nog wat extra te leren voor mijn test van fysica.

TTTTTTTTTTTTTTTTTRRRRRRRRRRRRRRRRRRR!!

Eindelijk! Dat werd tijd. Lien kwam de bibliotheek al binnen.[/b]
“Hey Celine! Jezus, wat is er met je knie gebeurd?”
“Dat is een lang verhaal, leg ik de volgende keer wel uit. Laten we maar snel naar fysica gaan voordat ik daar ook al buitenvlieg!”

Die vele enters + dat dik gedrukte is irritant. En er staat ergens ‘hij betekend nog voor mij!’ maar het is dus: ‘Hij betekent nog veel voor mij.’

-Je begon best redelijk, maar er gebeurt teveel in die zinnen. Toen dit, toen dat, toen zo, toen zus.

-Plotseling een gesprek, uit het niets. Je weet niet wie ‘Celine’ is op het begin, dus het kan klinken alsof de ik-persoon ‘Celine’ aanspreekt.
-Het gesprek lijkt op een opgenomen telefoongesprek. Ratel,ratel,ratel, BEL, ratel,ratel. Het is ongelooflijk vermoeiend om zo een gesprek te volgen.

-Je gebruikt tegenwoordige tijd en verleden tijd door elkaar. Eerst ‘we lopen naar boven…’, vervolgens: ‘samen liepen we…’.
De ik-persoon was al aan het lopen, dus waarom tweemaal vermelden?
-'Zonder een reactie te geven gingen we maar snel zitten, het was duidelijk genoeg :ze had weer een pestbui. (je concludeert iets, dus daarom dubbele punt)
Lien tikt me aan op mijn schouder.
-Wel wat onbegrijpelijk dat een docente de leerlinge zo beledigt (niet om aan te zien is wel ERG grof)

  • ‘Kwaad pak ik mijn boeken bij elkaar en stop ze in mijn boekentas. Ik loop de gang op en sla de deur van het klaslokaal extra hard dicht. Stampend loop ik de trap af maar dat had ik beter niet gedaan! Ik struikelde over mijn eigen stomme voeten, daar lag ik dan op de grond!’

Leest niet bepaald prettig, toch?

  • 'Eindelijk! Dat werd tijd. Lien kwam de bibliotheek al binnen.
    (…) Laten we maar snel naar fysica gaan voordat ik daar ook al buitenvlieg!”
    Buitenvliegen is geen woord. Ik heb eerlijk gezegd geen flauw idee wat fysica is. Ze kwam trouwens maar net binnen en HOPPA, ze gaan alweer verder.

In dit kleine stukje is al ZOVEEL gebeurd, dat het niet prettig leest.
-Ze komt op school aan, ze praat met haar vriendin, ze gaan naar de les, ze wordt eruit gegooid, ze dondert de trap af, ze praat met Nick, ze gaat naar de bieb, ze spreekt haar vriendin weer en ze moeten naar fysica.

Ook de structuur kan beter en de woordkeus. Secretariaat? Concierge?

Ik wil je niet afkraken, maar het is niet echt sterk. Op mijn opleiding (Communicatie) zijn wij bezig met ‘goed’ leren schrijven… dus ook hoe we dit soort tekstjes moeten nakijken en feedback op geven…

edit: Ook is het niet echt ‘origineel’. Dit soort dingen gebeuren heel vaak in dit soort verhaaltjes…
edit edit: 'Ongelukkig stap ik van mijn fiets af. ’ Je bedoelt dat ze ongelukkig is? Want dit kan namelijk ook opgevat worden dat ze verkeerd van haar fiets afstapt.

editeditedit: Ik neem aan dat je Vlaams bent en wil mijn excuses aanbieden voor het leveren va kritiek op sommige woorden. Ik weet wel waar ze op lijken, maar ik ben ze anders gewend. (zoals fysica)

verder :pensive:

Buitenvliegen is geen woord. Ik heb eerlijk gezegd geen flauw idee wat fysica is. Ze kwam trouwens maar net binnen en HOPPA, ze gaan alweer verder.
Ook de structuur kan beter en de woordkeus. Secretariaat? Concierge?

Dit is geen vreemde woordkeus of zo, deze schrijfster komt gewoon uit België (toch?) en daar gebruiken ze nou eenmaal soms andere woorden dan wij in Nederland.
Fysica betekent scheikunde/natuurkunde/biologie zoiets.
En ik studeer ook communicatie, grappig. Zit je toevallig in Tilburg?

Het is inderdaad te merken dat ze uit België komt, maar daardoor ken ik de woorden ook niet.

Ik zit trouwens op InHolland, in Rotterdam. :slightly_smiling_face: eerstejaars.

in Nederland zeggen we toch ook gewoon secretariaat en conciërge xD?

:yawning_face:

Ja ik wilde net zeggen :’)
Anyhow ik vind het weer zo een standaard verhaal, en ik vind het irritant om te lezen als ze helft dikgedrukt is, en de andere helft niet

Yeah, die woorden zijn in het Nederlands ook. Maar ik bedoelde ermee dat de woordkeus wat ‘onbekend’ voorkomt (aangezien we, bij mij althans, gewoon ‘plein’ ipv ‘speelplaats’ zeggen, en ‘conciërge’ ipv ‘secretariaat’)

Ik beweerde niet dat de woorden Vlaams waren (conciërge kwam niet eens in het verhaal, maar daarmee wilde ik aanduiden dat het wat ‘bekender’ klinkt voor een middelbare school dan ‘secretariaat’).

Edit: Ik duidde met mijn post op woorden als buitenvliegen. Niet conciërge en secretariaat

Waar maken we ons hier nou eigenlijk zo druk om? Om een paar woordjes die in België misschien anders gebruikt worden? Misschien is het beter om naar het verhaal op zich te kijken dan naar de woorden die gebruikt worden.

Oh, op mijn school zegt iedereen conciërge, secretariaat, souterrain enz.

Ik dacht dat iedereen dat zei :'D

Maar voor de rest vind ik het een heeeel standaard verhaal, en ben ik het met eevha eens over bepaalde woorden en taalkeuzes (als in: niet om aan te zien, dat die lerares dat zei)