Hopeful

You did it girl, nog 2 kilometer! Gaat door het hoofd van Lois heen terwijl ze haar wekelijkse hardlooprondje doet. De muziek dreunt door haar oren. Altijd heerlijk zo’n rondje hardlopen, even haar hoofd even leeg van al het gedoe thuis. De rust keert helemaal tot haar, het zonnetje wat op haar schijnt, de jonge vogeltjes die fluiten, dat is waar Lois van houd. Ze loopt langs het water, het park uit en de wijk in. Een straat links en een straat rechts.
Dan staat ze voor haar huis, ze gaat gewoon naar binnen zoals altijd. Dan ziet ze de foto van haar overleden vader staan, ze barst in tranen uit. Niemand weet hoe ze zich voelt, ze uit zich sterk maar op sommige momenten houd ze het niet meer. Het is ook allemaal niet makkelijk, je vader die overleden is, een moeder met kanker, zoveel dingen gaan door haar hoofd heen. Langzaam loopt ze naar haar kamer en laat zich vallen op haar bed. Uren kan ze daar liggen huilen, zoveel emoties, zoveel verdriet. Om 11 uur gaat ze zich toch maar douchen, het is immers zaterdag, een drukke dag. Daar staat ze onder de douche, het warme water loopt over haar lichaam heen. Ze denkt aan hoe die middag gaat worden, een middag met haar crush. Opeens staat er een lach op haar gezicht, ze heeft er zin in! Ze hoort de voordeur opengaan, Lina zal wel thuis zijn. Ze zet de douche uit en droogt zich af, trekt haar kleding aan en gaat naar beneden. Au pair Lina zit op de bank samen met haar kleine zusje Louise. Louise is hele verhalen aan het vertellen, nou vertellen kan je het eigenlijk niet noemen, zeg maar brabbelen. Altijd als Lois haar kleine zusje ziet wordt ze weer gelukkig, toch denkt ze vaak terug aan die nare tijd waarin haar zusje werd geboren. Hannah loopt gestrest de woonkamer in, ze is zoals altijd weer te laat uit bed gekomen en heeft weer tijd te kort.
Een uurtje later zitten ze met z’n allen te lunchen in het restaurant een paar straten verderop. Er wordt over van alles gepraat. De telefoon van Lois gaat het is haar beste vriendin Bente. Ze vraagt waar Lois blijft ‘Oh shit, helemaal vergeten af te zeggen. Ik ga vanmiddag chillen met die Rens die ene leuke jongen van school weetje wel’. Dan loopt Lois weer terug naar het tafeltje en gaat zitten. Als ze klaar zijn met eten fietsen ze naar huis. Weer ziet ze de foto staan van haar vader maar zoals meestal kan ze zich erover heen zetten en loopt naar haar kamer. Ze maakt zich extra mooi op, ze loopt rustig naar beneden en gaat naar buiten, richting het park.

Dit was het eerste stukje van mijn verhaal. Ik wil graag dit verhaal afmaken en minstens 1 keer per week er een nieuw stukje opzetten (de stukjes zullen dan wel wat langer zijn hoor!). Ik hoor de tips graag zodat ik daar wat mee kan doen!

Huh

Waarom twee topics? Haha

@fivenne ging perongeluk haha!

Het leest echt verschrikkelijk kut zo in één stuk. Als je het in alinea’s zet leest het vast veel prettiger.

Oh oké, ik dacht al :’)

Ik denk dat het beter is om de personages niet allemaal in een keer te introduceren, en haar gevoelens meer te beschrijven.