Hoop houden of verder gaan?

Hey allemaal, ik zit met een dilemma.

Ik had sinds vorig jaar februari een relatie met mijn (ex) vriend. Ik hou gigantisch veel van hem. Hij was mijn eerste vriend, dus ik heb me nog nooit zo gevoeld met iemand. We hebben heel veel dingen gedaan samen, en we hebben een geweldige band die ik nog nooit met iemand anders heb gevoeld. onze relatie was alles dan oppervlakkig en ging heel diep. We hebben samen heel erg veel meegemaakt en zagen echt een toekomst. Nu is het zo dat alles fout is gegaan rond november/december afgelopen jaar. Mijn vriend ging stoppen met roken, ik kreeg stress voor studiekeuze en zat niet zo lekker in mn vel, waardoor we telkens ruzie kregen. Ruzies die niet perse ergens over gingen, maar vooral kwamen door problemen in communicatie. Mijn vriend kreeg na het stoppen met roken steeds meer moeite met zijn woede. Niet fysiek, dat totaal niet, maar hij kon om de kleinste dingen flippen, waardoor we eindigden in ik die huilend op de bank zat en hij die woedend weg ging. Ik ben hier echt helemaal kapot aan gegaan, omdat het vaak genoeg ging om iets wat verkeerd opgevat werd en waar niet normaal over gepraat kon worden omdat de bom al gebarsten was. Nu is het een aantal dagen geleden zo ver gegaan dat we om de beurt telkens wel zeiden van, het is klaar, maar toch telkens door gingen met praten omdat we elkaar niet begrepen en nog steeds ruzie hebben. Nu hebben we besloten dat het echt klaar is, alleen weet ik dat we er allebei niet écht klaar mee zijn. Ik mis hem gigantisch, (ik heb hem nu denk ik een week niet gezien) en ik kan bijna alleen maar huilen. We zijn met gigantische ruzie uit elkaar gegaan en we hebben dus ook nog geappt dat we elkaar nog willen spreken om normaal uit elkaar te gaan na zo’n intense relatie. Hij heeft me niet altijd met respect behandelt, dingen zeggen als je bent een kut persoon of DONDER OP etc gebeurde vaak, waardoor ik heel vaak huilend achtergelaten werd (ik ben heel erg gevoelig over het algemeen), maar ik heb hem ook zeker uitgescholden voor vanalles en nog wat. Ik heb iets té veel gevoel en hij iets te weinig. We hebben nu dus nog wel contact omdat we het allebei verschrikkelijk moeilijk hebben. Nu weet ik dus niet of ik hoop moet hebben dat het nog iets gaat worden, of dat het een doodlopend verhaal is… ik hoop dat iemand me kan helpen.

Rot hoe het gelopen is. Als jullie het allebei nog willen proberen, kan je dat natuurlijk altijd doen. Zeker omdat jullie nog met elkaar praten is het denk ik dat jullie het allebei eigenlijk nog willen.
Maarja, van alleen maar ruzie wordt je relatie niet beter. Jullie zullen dit, als je allebei verder wilt, daar toch een oplossing voor moeten vinden.
Als dat niet lukt is het toch beter om het af te kappen, hoe moeilijk ook.
In dat geval lijkt het met het beste dat jullie nog een laatste keer in persoon alles uitpraten en dan het definitief stoppen.
Het is altijd moeilijk om los te laten, maar mensen veranderen nou eenmaal en soms is dat helaas net teveel om nog bij elkaar te blijven.
Ik hoop dat je een keuze kunt maken, sterkte!

Bedankt voor je reactie!

Het is gewoon zo pijnlijk als je iemand kwijtraakt terwijl je dat allebei eigenlijk niet wilt. Het is de eerste keer dat ik zo iets voel, alsof er een deel van mij weg is ofzo. Ik weet alleen niet of er echt iets aan te veranderen valt aangezien wij gewoon heel hard tegen elkaar in kunnen gaan en hij mij eig nooit echt begrijpt in ruzies. Als hij iets verkeerd opvat heb ik het verkeerd gezegd, en als ik iets verkeerd opvat heb ik het door me eigen gedachtes verkeerd opgevat… heel irritant. Maar ik ga hem nu gewoon een tijdje niet appen niet spreken en rust proberen te nemen voor mezelf denk ik.

Het kan best nog iets worden, als jullie allebei bereid zijn aan jullie relatie en communicatie te werken. Als hij zoveel woedeaanvallen heeft, kan jij toch niet de enige zijn die hier last van heeft? Ik denk aan de rest van zijn familie, collega’s, etc. Maak hem duidelijk dat hij hier echt iets aan moet gaan doen omdat het voor jou anders onhoudbaar is, en spreek af dat jullie elkaar altijd bellen als er iets is om miscommunicatie te voorkomen.

Op het moment dat jij huilt en hij je respectloos achterlaat lijkt het me al duidelijk. Daar komt bij dat je jezelf al praktisch antwoord geeft in je uitleg.