Holy shit, ik ben verliefd

Hello hello,

Here’s the deal.

Ik heb een jongen ongeveer 3/4 maanden voor het eerst gezien op een feestje. Allebei onder invloed kwamen we erachter dat we een moedervlek op dezelfde plek in ons gezicht hadden, we hebben elkaar de hele avond soulmate genoemd maar ik heb hem na dat feestje niet meer gezien of gesproken. Ik wist ook niet van hem verder en was het eigenlijk alweer vergeten. Totdat… ik hem nog een keer tegen kwam en nog een keer. Ik vond hem ondanks dat we het toen goed konden vinden niet heel interessant en heb er verder niets achter gezocht. Toen ik hem in de kroeg voor de 4e keer tegen kwam raakten we in gesprek en vertelde hij dat hij echt naar me op zoek was geweest en heel graag m’n nummer wilde. Ik was nog steeds niet overtuigd en ben daarna eigenlijk weggegaan zonder mijn nummer te geven want ik had er eigenlijk niet zoveel behoefte aan. Hij voegde me toe op fb, vroeg nog een keer om mijn nummer en die heb ik toen uiteindelijk wel gegeven. Ik ben echt absoluut niet hard to get maar ik vond hem gewoon niet zo leuk maar ik omdat ik me begeven moment wel gevleid voelde stemde ik toch in om een drankje met hem te doen.

Dit ging uiteindelijk niet door en nu zijn we een week verder op zaterdag. Er vond een feestje plaats waarvan ik wist dat hij erheen wilde en ik had al kaartjes met mijn vriendinnen. Ondanks dat besloten al mijn vriendinnen af te zeggen waardoor ik ontzettend baalde omdat ik er echt heel veel zin in had. Deze jongen had een bijzonder goede timing door het aan mij te vragen of ik nog ging. Ik heb toen kort even verteld waarom ik dus niet meer zou gaan en hij heeft me overgehaald om met hem te gaan.

Zo gezegd zo gedaan, het was hartstikke gezellig (gezelliger dan verwacht) en op dat feestje hebben we dus ook voor het eerst gezoend. Daarna is hij meegegaan naar mijn huis (zn tas stond ook nog bij mij) en hebben we na heel lang praten seks gehad. Ik voelde me echt heel erg op mn gemak bij hem en de seks was echt ontzettend fijn.

Vervolgens zag ik hem vrijdag weer en dat was echt alsof ik hem diezelfde middag nog had gezien. Ik heb toen bij hem geslapen en ben er eigenlijk niet meer weggegaan. Dus ik heb nu bijna 2 weken bijna non stop met hem doorgebracht en ik ben echt blown away door mijn eigen gevoel. Waar ik eerst echt totaaaaal niet geïnteresseerd was ben ik nu eigenlijk head over heels verliefd en ik vind het verschrikkelijk. We hebben in een hele korte tijd ontzettend veel gedeeld, allebei een behoorlijk lastige jeugd gehad en herkennen onszelf heel erg in elkaar wat dat betreft. Ondanks dat het heel gezellig is en we allebei het liefst samen wakker worden is hij absoluut niet duidelijk over wat zijn gevoelens zijn. Ik ben er wel al eens voorzichtig over begonnen omdat ik er redelijk mee in mijn maag rond loop: “Wat zijn we aan het doen?” “Wat denkt hij dat we aan het doen zijn?” etc… En het is voor mij en voor hem ook redelijk duidelijk wat mijn gevoelens zijn maar hij draait er heel erg om heen. In zon gesprek maakt hij eerst de opmerking:“Ik vind je wel leuk ofzo” dan:" Ik vind mezelf eigenlijkte fucked up om iets met iemand op te bouwen" en daarna: “Ja ik vind je gewoon wel heel leuk en dat vind ik kut”. En dit zou normaal genoeg zijn voor mij om het af te kappen omdat het zoveel samen slapen voor mij niet samen gaat met een vage: “Ik vind je wel leuk” maar nu kan ik er niet vanaf komen omdat ik hem echt heel graag zie. Ik heb ook al uitgesproken dat ik me er niet heel fijn bij voelde dat ik het idee heb dat ik hem leuker vind dan hij mij, dat ik er meer gewoon ben voor warmte en gezelschap en voor iemand die een luisterend oor biedt. Waar hij vervolgens op zegt dat dat niet zo is maar hij nuanceert het niet met een “want ik vind je wel degelijk leuk maar ik wil het liever niet gelijk definieren”

Om een lang verhaal kort te maken:

Ik vind hem heel erg leuk en ik wil het heel graag vertellen maar ik heb het gevoel dat ik hem dan een druk opleg om mij ook leuk te vinden en ik ben bang dat hij er dan weer om heen draait. En in plaats van dat ik dat gesprek aan ga en ik wel zie hoe het loopt heb ik sterk de neiging om het direct helemaal af te kappen, zodat ik een punt kan zetten (voor mijn gevoel) achter mijn verliefdheid, dat kan accepteren en niet meer bezig hoef te zijn met dat wringende gevoel van onzekerheid…

WHAT TO DO?

ALVAST BEDANKT!!!

(Ik ben 20, hij 23)

Ik zou er nu zeker niet direct een punt achter zetten om over je verliefdheid heen te komen, want waarschijnlijk helpt dat niks.

Als ik jou was zou ik hem vragen om gewoon een beetje duidelijker te zijn. Maar dat hij wel vertelt waar jullie nu staan. Vertel hem dat het niet erg is als hij het nu nog niet officieel wil maken, maar dat jij gewoon bevestiging wil of hij jou op dit moment ook zo leuk vindt als jij hem.
Kortom, maak hem duidelijk dat je wilt weten waar jullie staan, maar dat je hem geen druk op wil leggen dat hij nu moet kiezen ofzo.

23 is denk ik wel een leeftijd waarbij hij wel iets duidelijker mag zijn en niet zo kinderrachtig erom heen moet draaien. Komt op mij over dat hij je wel leuk vind, maar dat hij zich niet wil binden. Misschien moet je iets strenger voor hem zijn. En sowieso dus even ‘determine the relationship’. Ik zou niet meteen de relatie afkappen, want het klinkt alsof jullie echt helemaal bij elkaar horen, ook omdat je zoveel tijd met elkaar doorbrengt en het emotioneel & fysiek is. Klinkt voor mij gewoon als een relatie, er is alleen nog geen bevestiging van zijn kant en ik denk dat je wel met hem moet blijven praten erover…

Ik denk dat je elkaar ook wel heel snel leert kennen als je 2 weken bij elkaar doorbrengt. Misschien moet je hem wat tijd geven.