Hoeveel een beste vriendin voor je kan betekenen (lang verhaal)

halloiii,

Ik wou graag even iets kwijt, het word een heel lang verhaal!

2 jaar geleden besloten ik en mijn buurjongen een abbonoment voor walibi te kopen, zodat we lekker vaak erheen konden, want ja we woonden toch dichtbij. We hadden een datum geprikt om voor het eerst te gaan en hij vroeg aan mij of het oke was of ‘Laura’ mee mocht. Laura, laura was een meisje die ik niet persoonlijk kende. net een paar dagen voor het dagje walibi, toen ik met mijn buurjongen aan het appen was sprak ik haar. Want zij zat op de telefoon van mijn buurjongen, en zij zag mijn appjes naar hem, en reageerde op mij. “stom kutwijf blijf van … af!” (… is mijn buurjongen) “ja hij is al van mij hoor” en al dat soort dingen. Dus toen mijn buurjongen vroeg of ze mee mocht twijfelde ik wel even… “weet je dat wel zeker?”
Uiteindelijk stemde ik toch in. ik dacht, ach wat kan er gebeuren.

Toen we in de auto stapten was het natuurlijk wel een beetje awkward, ik bedoel, we hadden elkaar uit gemaakt voor van alles en nogwat.
Eenmaal in het park, bleef het een beetje awkward. We wouden alles behalve naast elkaar zitten. tot ik een beetje met haar aan de praat kwam. We bleken heel veel gemeen te hebben en al gauw hadden wij de grootste lol samen. Ze bood haar excuses aan voor wat ze tegen mij had gezegt, en we wouden alleen nog maar naast elkaar zitten. We waren aan het lachen, aan het gillen en schreeuwen. Zoveel plezier hadden we.

Op een gegeven moment toen we richting uitgang liepen, sloeg ze opeens haar armen om me heen en ze zij “he heb jij soms al een beste vriendin?”
Ik zij nee, want ik had helemaal geen vriendinnen, behalve mijn buurjongen die ik al 10 jaar ken (vriend dus geen vriendin :p) en toen antwoorde ze “dan ben ik jou beste vriendin”
En dat was het mooiste moment ooit.

We spraken nog vaak af, we hadden zoveel lol. En zomers gingen we naar allemaal leuke zomerfestivals, lekker samen feesten. En samen dansen. Niemand kon tussen ons komen. Zoals Laura zij “wie ons breekt, breek ik met mijn blote handen”

Nou precies een jaar later hadden wij gezellig onze 1 jaar jubileum gevierd, of nouja hoe wij het noemde, onze 1e trouwdag. Ja we waren een beetje apart. We kochten iets voor elkaar en het was allemaal leuk. We gingen vaak samen naar de stad, en bijna elke avond gingen we ‘rondtouren’ door het dorpje, dus ik bij haar achterop en we beleefden de leukste dingen. Ook gingen we samen fitnessen, maar dat werd eigenlijk meer een lachavondje in de sportschool en samen een beetje de medewerkers plagen :grinning:

Ik had nog nooit zo’n goede vriendin. Ik wou d’r nooit kwijt, dus wij maakten een pinky swear. “best friends before boyfriends”
Ik vertrouwde erop.

We logeerde best vaak, en ik vond het fijn, want ik was de enige vriendin die haar moeder genoeg vertrouwde om bij haar te logeren. We gingen dan altijd een kussengevecht houden, just dance spelen en elkaars makeup doen. We zijn ook wel eens hele weekenden gaan logeren, en dan letterlijk op vrijdag zaterdag EN zondag naar walibi gegaan. Wantja sinds wij al 2 jaar een abbonoment hadden was walibi echt ons tweede thuis geworden. En het was de plek waar we ontmoet hadden.

Ze kwam soms speciaal voor mij 45 minuten fietsen naar mijn school, om daarna gewoon meteen weer samen met mij naar huis te fietsen

maar toen ging het mis, ze begon me te negeren op whatsapp, ze reageerde kortaf. Dat was eigenlijk het moment dat ze vriendjes begon te krijgen. ze had iets van 3 vriendjes in 4 maanden tijd gehad. en elke keer wanneer ze een vriendje had was ik opeens niet meer nummer 1 maar het vriendje. Terwijl ik haar steeds probeerde te herinneren aan onze pinky swear.
een keer ging het goed mis, haar vriendje schold mij uit en het kon haar niks schelen. Toen begon hij haar ook uit te schelden, en ja toen ging het uit. meteen kwam ze weer naar mij toe.

We hebben samen iets van een uur door het bos gelopen, tot ze me opeens vertelde dat ze hem terug wou en hij haar ook. Maar natuurlijk wou ik dat niet want ik wist dat hij een player was en dat wist ze zelf ook, want hij had die dag nog gezoend met zijn ex. nee oke dan hoef je niet meteen een player te zijn, dat is waar. Maar wij vonden van wel. En ik wou niet dat hij haar weer pijn deed. Ik werd gewoon echt boos en verdrietig dat zij hem terug wou, terwijl hij mij ook had uitgescholden. Ik was er zo kapot van dat ik zij “het is hem, of mij. onthou dat ik er altijd zou zijn en dat hij het over 2 weken weer uit maakt, dat garandeer ik je” ze antwoorde daarop “ja maar ik hou gewoon van hem”

Misschien begrijp ik het gewoon niet, omdat ik nog nooit een vriend heb gehad, maar ik vond het niet leuk.

Volgende dag hoorde ik dat ze weer met hem had en ik was heel boos geworden. Ook gewoon omdat wij die avond hadden afgesproken, en ik serieus de hele avond heb gewacht en haar heb geprobeert te bereiken.
Mijn broer kwam toen thuis en zij “je zou toch afspreken met Laura? Ik zag haar net fietsen met die vriend van haar ofso”
En dat deed mij zo’n pijn, dat ze mij had laten stikken voor hem.

Op een gegeven moment vroeg die vriend aan mij of ik met laura wou praten want ze had het niet zo bedoeld ofso. Dus ik kwam naar het afspreek punt, maar ze wou eerst helemaal niet praten. UIteindelijk heeft ze met me gepraat en was het weer allemaal goed. We hebben 15 minuten staan knuffelen en ze gaf me een kus en zij “denk alstjeblieft nooit meer dat ik jou aan de kant zou drukken”

Dus ik geloofde haar…
maar zoals ik had gezegt, precies na 2 weken maakte hij het weer uit, en ze had me beloofd een jaar geen vriendje meer te nemen

Tot ze op een gegeven moment weer een ander vriendje had, ik had met haar afgesproken, omdat het niet zo goed ging thuis en ze zou mij even een avondje meenemen zodat ik even mijn gedachte ergens anders had. Maar toen we net buiten waren zij ze “over een half uur ben ik wel weer weg want ik ga een film kijken met een jongen”. Ik vroeg haar waarom, omdat ze wist dat ik liever niet naar huis ging. Toen antwoorde ze “ja srry maar ik wil die film gewoon graag zien”
Dat deed mij echt pijn

ze is later zelf naar me toegekomen met ik mis je zo, en je had gelijk. zelfs haar moeder gaf mij gelijk dat ik boos was geworden.

Na al die vriendjes ging het prima, niet zoals het was, maar prima. Maar nu gaat het weer helemaal mis. Ze heeft een nieuw vriendje, en het loopt goed tussen hun. Ze hebben nu al een maand. Dat is het langste dat ze ooit heeft volgehouden.
Maar nu dumpt ze mij weer voor hem
Ik vroeg haar of ze wou afspreken, maar ze had huiswerkdag. Oke prima, dat begrijp ik ze zit in het examenjaar. Maar evenlater las ik op twitter “was supergezellig met liefste vriendje vandaag” en toen werd ik toch wel even boos.
Toen wou ze nooit meer met me afspreken. altijd zij ze nee, maar als haar vriendje het vroeg, oh ja hoor ze zat meteen in de auto onderweg naar hem toe, terwijl ik 5 minuten van haar af woon.

Alles was mijn fout en haar vriendje was belangerijker. Mij had ze aan de kant gedrukt. Ze plaatste een foto op instagram met haar vriend en de tekst “this means forever” en het deed zoveel pijn. Ik moest zo hard huilen. Omdat ze dat ook ooit tegen mij had gezegt.

Het liep even niet lekker met mij, ik had zelfmoordneigingen, en ik had haar al een afsheidsberichtje gestuurt. maar het kon haar niet zoveel schelen. het enige wat ze zij was dat ze er ook niks aan kon doen en toen ik haar vroeg of ze misschien even wou praten was het “nee ik ga al naar me vriend” of “nee ik ga met mijn moeder weg”
terwijl ik, als zij zelfmoord zou willen plegen meteen naar haar toe zou gaan, waar ik ook heen moest.

Maarja dat zal ik dan wel alleen zijn.

Ik weet niet wat ik moet doen, ik kan haar niet haten dat is het probleem. Ik mis haar zo, nouja, de oude haar, de nieuwe sucks. Maar ik mis het hebben van een beste vriendin waarmee ik kan lachen. Naast haar heb ik helemaal geen vriendinnnen, ik zit nu al 2 maanden alleen maar binnen. Ik doe niks meer omdat ik niemand heb.

Wat moet ik doen? Moet ik haar echt laten gaan? Ik vind het gewoon zo jammer dat onze vriendschap verpest is door jongens.

terwijl ik zelfs een jongen heb laten zitten omdat zij het liever niet wou.

En dan komt er ook nog bij dat ik zo moeilijk vriendinnen maak. Op een of andere manier kan ik niet zonder een beste vriendin.
Ik hoop zo dat ik ooit nog een beste vriendin ontmoet, iemand waarbij ik alles kwijt kan en waarmee ik kan lachen, iemand die me niet verlaat voor jongens. Via internet of in real life. het maakt me niet uit.

Hoe maken jullie vriendinnen? Spreek je dan gewoon iemand aan op straat?

Ik denk dat als ik nieuwe vriendinnen maak, ik veel sneller over haar heen kom omdat ik plezier heb, ipv alleen thuis zitten en oude fotos en filmpjes van ons bekijken. waarin we keihard aan het lachen waren. Waarin je de vriendschap kon zien. We hadden nog zo afgesproken dit jaar oud en nieuw samen te vieren:(

ze was als een zus voor mij, maarja. Nu mis ik haar, maar wanneer ik nieuwe vriendinnen hebt, en het is uit met haar vriend, dan mist ze mij, dan komt ze erachter wat ze heeft laten vallen, haar zus. En dan is het te laat…

Hoe oud ben jij? Je zit toch op school? Zitten vast leuke meiden op waarmee je vriendschap kan sluiten!

En vrienden die ‘‘maak’’ je niet, je hebt gewoon met een bepaalde persoon een klik. Je praat steeds meer met deze persoon, spreekt af e.d. Misschien dat ik ook op een andere leeftijd zit dan jij, maar ik vind ‘‘vrienden maken’’ zo’n kromme zin.

Probeer het te laten gaan, het is leuk als ze aardig tegen je doet maar als ze dat niet doet moet je je er niets van aantrekken.
Probeer op school naast andere meiden te gaan zitten, begin een gesprek en kijk of er een klik is. Verder ben ik het eens met Sabine.

Die vriendin heeft zo te zien nog niet helemaal door wat vriendschap inhoudt. Iemand zomaar laten vallen doe je gewoon niet.
Het lijkt me het beste dat je haar gewoon laat gaan, ook al is het op dit moment misschien niet wat je het liefste wil. Ik had ook een vriendin die steeds vaker met haar ‘nieuwe vrienden’ omging en minder met mij. Ook werd ze heel snel boos en beledigde ze me de hele dag door. Toen heb ik na een tijdje ook besloten om er een punt achter te zetten.
In het begin had ik er wel spijt van, vooral omdat zij mijn enige vriendin in de klas was. Maar nu is ze gelukkig blijven zitten, heb ik een andere klas en andere vriendinnen, en ben ik blij dat ik geen vriendinnen meer met haar ben. Ze maakte me alleen maar onzeker.
Dus ook al wil je het op dit moment niet, laat haar toch los als vriendin. Ze is het niet waard en respecteert jou totaal niet.

Lieve schat, heb geen zelfmoordneigingen om dat meisje, het is het echt niet waard! :sob::muscle:

Dit noem ik sowieso geen beste vriendin meer. Ik vond het eerlijk gezegd ook raar toen ze zei van “nu ben je mijn beste vriendin”, wat, hoe kun je na één dag een beste vriendin hebben en hoezo beslist zij dat meteen? :")

Maar even om terug te komen op de rest, wat ik persoonlijk zelf zou doen is niet meteen laten vallen, ik zou als eerst hier heel goed over praten met haar. Wilt ze alweer niet luisteren en komen jullie er niet op uit? Contact verbreken. Nou snap ik dat je alleen haar hebt/had, maar in welke klas zit je? Als je in je examenjaar zit, die is zo voorbij joh, ik weet niet welke niveau je doet en waar je naartoe gaat hierna (MBO, HBO of uni), of zit je in een (aantal) klas(sen) lager.

Anyway, daar leer je vast nieuwe en meer mensen kennen! Het komt allemaal goed, laat je alsjeblieft niet stuk maken door één meisje die het je niet eens waard is.

Nogmaals, gewoon proberen praten en als het niet lukt, contact verbreken. Beter zonder haar, dan steeds pijn lijden voor haar, en dat terwijl jij beter verdient.

Qua vriendinnen maken, hmmm, je moet natuurlijk niet random op mensen afgaan en zeggen van “hey, jij bent nu mijn vriendin” (wat zij dus deed, alleen ze kende je al een beetje van te voren, maar dan nog), dat is in mijn ogen gewoon raar. :")

Je moet misschien wat vaker meepraten in de klas, aardig doen, complimenten geven (niet te veel, kan nogal slijmerig overkomen), etc. Misschien klikt het later wel met iemand uit je klas. :slightly_smiling_face:

Dezelfde interesses hoef je niet perse te hebben, tegenpolen trekken elkaar aan.

Succes!

die neigingen waren niet vanwege haar hoor! Ik struggle er al langer mee. Ik heb al een keer met haar gepraat, toen kwam ze naar mij toe, ze zij “babe ik mis je, wil je alstjeblieft praten” en toen ik niet antwoorde (ik had haar berichtje niet gezien) zij ze nog een aantal keer “alstjeblieft?”
maar vorige week ofso vroeg ik of ze wou praten, ze wou het niet goedmaken. uiteindelijk wel maar nu doet ze weer het zelfde.

Ik zit in het MBO maar ze zit niet bij mij in de klas hoor! ze woont in de buurt.

Bedankt voor je tips

ik ben 16 jaar en ik zit in het MBO :slightly_smiling_face:
Ja sorry ik wist niet hoe ik het anders moest noemen, ik zeg altijd gewoon maken.

Dankje voor je reactie:)

ze zit niet bij mij op school:) maar je hebt wel gelijk hoor. Alleen ik zit sowieso altijd alleen in de klas omdat er “vaste groepjes” zijn zegmaar, dus iedereen heeft een vast persoon om naast te zitten, en de klas is oneven dus er blijft iemand over en dat ben ik.

Dankje voor je reactie")

klopt, ik vind het ook heel lastig dat het lijkt alsof het haar zo gemakkelijk af gaat. Het lijkt alsof het haar niets doet, al heeft ze in vorige ruzies best vaak gezegt dat ze me miste. maar ik geloof dat eigenlijk niet meer want waarom laat ze me dan zo gemakkelijk gaan.
Fijn dat je je nu beter voelt zonder haar. Ik wil haar ook laten gaan en ik weet dat het lang gaat duren voor ik over haar heen kom, of misschien helemaal niet. Maar ik hoop dat ik snel nieuwe vriendinnen vind of hoe je het wilt noemen. die me niet zomaar laten zitten. Als ik ooit een goede vriendin vind tenminste…

Dat zou ik in ieder geval niet meer als een vriendin beschouwen. Ik heb een zelfde soort vriendin gehad, maar besef me nu dat ik het veel beter heb zonder haar en alles veel beter gaat.
En nieuwe vrienden maken, tja… Probeer mensen aan te spreken in je klas, vraag iets aan ze over school of interesses, of maak een groepsapp aan met je klas zodat je daar met mensen kunt praten en ze leert kennen.

Of zoek een nieuwe hobby, of via social media (twitter) kun je ook mensen leren kennen, houd je van dezelfde muziek misschien? Ga eens wat mensen volgen en vraag ze dingen die in hun bio staan.

ik heb ongeveer het zelfde en ik voel me de laatste tijd ook heel kut, maar zet de zelfmoordneigingen uit je hoofd, dat is het inderdaad niet waard!
als haar niks interesseert, is ze geen goeie vriendin, vind ik. ikzelf ben ook heel slecht in socialisen met nieuwe mensen dus ik heb eigenlijk geen tips, maar je mag me altijd noten!

Ahh zo! Maar zou je het dan de laatste keer willen vragen? En nogmaals, als ze weigert, dumpen die handel, om het maar even zo te verwoorden.

Je mag me altijd appen he lieverd! :kissing:

Ontopic, maar ik wou het even zeggen.

awww ily :hugs:

Ik heb trouwens ook een beste vriendin gehad die me héél hard heeft laten vallen, ik spreek d’r niet echt meer, maar ik had dus toen ook ruzie met mijn beste vriendin van nu (nu is het dus allang goed). En god, wat een verschil. Je merkt gewoon wie “echt” is en wie “nep”.

En bij Laura merk je eigenlijk ook wel dat ze niet echt is, je leert vast wel nieuwe en leukere mensen kennen! :slightly_smiling_face:

hmm ja ik zit echt te twijfelen wat ik moet doen omdat in de 1e jaar van onze vriendschap we wel echt vriendinnen waren, maar ik denk dat we uit elkaar gegroeit zijn. Ik wacht af wat zij doet. Als zij naar me toe komt geeft ze misschien om me, als ze niks doet dan zet ik er een punt achter. En dan begin ik gewoon opnieuw alsof ik er niet ken, wat heel moeilijk gaat worden aangezien ik nu al elke nacht heb gehuild sinds we “uit elkaar zijn”

xx

dankjewel!

klopt, want ik vind het raar dat als je als beste vriendin, je vriendje belangerijker vind. tuurlijk is je vriendje belangerijk maar je beste vriendin hoor je alles te kunnen vertellen, hoort de belangerijkste persoon te zijn. tenminste in mijn opninie

Aw, ik snap echt helemaal hoe je je voelt! :sob::muscle:

Maar echt, later kom je er vanzelf achter dat het allemaal het niet waard is en dat je veel beter verdiende. En zo kun je dat eigenlijk ook aanpakken ja, dat zij achter jou aan moet en dat je het dan vanzelf ziet, in plaats van andersom. Alleen, denk je wel dat ze dat zou doen? Ik zou toch eerlijk gezegd nog een keer proberen te praten, want dan weet je het meteen. En klopt, ik denk ook dat jullie helaas uit elkaar groeien, maar dat hoort erbij en is volkomen normaal. Hoe jammer het ook is.

Klopt, ik snap je, ik zou zelf mijn beste vriendin op de eerste plaats zetten, vooral omdat ik nog jong ben. Een verloofde vind ik eerlijk gezegd wel een ander verhaal, of je echtgenoot, maar jullie zijn nog 15/16 (tenminste, daar ga ik vanuit) en dan vind ik het niet echt een serieuze relatie (natuurlijk zijn er mensen die dan een serieuze relatie hebben gehad, maar als ik het verhaal zo lees, lijken 9 van de 10 van haar relaties niet serieus, hier bedoel ik niks persoonlijks mee. But correct me if i’m wrong).

Maar zij zet gewoon haar vriend op de eerste plaats en in dit geval is dat in mijn ogen niet slim. Ze laat je stikken voor hem, hoezo kwam ze niet opdagen toen jij met zelfmoordgedachtes worstelde? Sorry maar dat bewijst gewoon echt al dat ze niet echt is.

Dus, ik zou dus nog-nogmaals met haar praten.

klopt je hebt gelijk. Zij is 15 ik ben 16. En haar relatie’s tot nu toe zijn nooit langer dan een week of 2 geweest, behalve haar huidige die nu 1 maand en 3 dagen is. Maar dat zegt nog niks. Wanneer het uit is met haar huidige, komt ze er achter wat ze heeft laten vallen. En dat ze dat niet had moeten doen. Want een beste vriendin laten vallen, en dan helemaal in zo’n opwelling is een hele slechte keus. mja ze komt er wel achter.

en waarom ze niet kwam opdagen, tja. dat weet ik niet, ze zij dat ze niet wist wat ze moest doen en dat ze weg ging dus ze kon niet komen. Ik had (waar ik dan ook heen ging) datgene afgezegt en gekomen al was het middenacht. En dat ze niet weet wat ze moet doen, nee dat zou ik ook niet weten. Het enige wat ze dan kon doen is komen, en met mij praten maar daar wou ze haar tijd volgendsmij niet aan spenderen