Hoe zouden jullie dit aanpakken?

Hoii, :flushed:
Ik zit al een tijdje op girlscene, maar dit is toch best een gevoelig+raar onderwerp, dus daarom heb ik even een kloon aangemaakt

Ik zou namelijk graag willen weten hoe jullie dit zouden aanpakken als dit jullie leven zou zijn:

een jaar geleden :
examenjaar op school, diploma bijna gehaald
veel leuke vrienden
zelfverzekerd, vrolijk spontaan zijn
goed verleden hebben waar je trots op terug kunt kijken
leuke activiteiten ondernemen en plezier hebben in het leven
heel toekomst beeld voor je die je met gemak zou kunnen behalen

nu:
geen school + geen diploma
al mijn vrienden kwijt, en dan ook letterlijk alle
onzeker, bang, gekwetst, teruggetrokken, jezelf kwijt zijn
uiterlijk + jezelf haten
stuk of 20 mensen inclusief vrienden die denken dat je gek bent en raar en allemaal roddelen
de straat niet meer op durven uit schaamte + angst iemand tegen te komen
alleen maar thuis zitten
hele persoonlijkheid die je al je jaren heb opgebouwd helemaal afgebroken
psychose meegemaakt
zelfmoordneigingen
verleden blijft steken + achtervolgen , geen toekomst meer

Beeld je in dat je een jaar geleden het bovengenoemde leven had, en dat je een jaartje verder het leven hebt die ik daarna heb opgesommen
Hoe zou jij het aanpakken? Waar te beginnen? En wat daarna?
Ik ben het zelf namelijk even helemaal kwijt

En voor ik nog meer negatieve reacties krijg : dit is niet voor de aandacht. Het maakt mij niet uit of jullie antwoorden hard zullen zijn, als het maar eerlijk is daar gaat het mij om.
Als ik aandacht had gewild had ik wel een heel ander topic geopend.

Dankjulliewel alvast… =)

Mag ik eigenlijk vragen waarom je wil dat we jouw leven beoordelen? Wat schiet jij ermee op? (Dit klinkt gemeen maar ik ben oprecht benieuwd naar de reden)

Ik denk dat je ervoor moet zorgen om uit het negatieve te stappen. Dat is moeilijk maar met niks doen los je niks op dus geef jezelf een schop onder je kont en zoek hulp als je denkt dat je dat nodig hebt en pak je leven weer op.

Meld je aan bij de vavo voor aankomend jaar om een diploma te halen, ga leuke dingen doen, verzorg jezelf goed en op ten duur zul je weer nieuwe vrienden maken en alles weer goed voor elkaar hebben.

het leven is te kort om ongelukkig te zijn

Wat wil je horen? Ik vind dit namelijk lijken als een roep om medelijden eerlijk gezegd. Ik zie het zo; jij hebt hulp nodig als ik jouw lijstje zo lees. Maar dat weet je zelf uiteraard ook wel. Ik weet niet hoe oud je bent, maar er zullen altijd mensen of instanties zijn die je willen helpen. Meer dan dit denk ik niet als ik je berichtje lees. Zoek hulp en neem deze aan.

Ik heb het idee dat je je teveel aan trekt van anderen

@Latch : Ik ben gewoon helemaal de weg kwijt en weet zelf niet hoe ik het op zou moeten lossen, dus daarom leek het me wel een goede om te vragen hoe jullie dat zouden aanpakken.

Voor de mensen die praten over zelfmedelijden : dat heb ik dus totaal niet.
Tuurlijk voel ik me rot over dit alles, maar ik ben bereid om het aan te pakken, en dat staat ook voor wilskracht. Verder zal ik de vraag veranderen voor ik nog meer negatieve reacties krijg.

Ik zou gewoon willen weten waar ik zou moeten beginnen om mijn leven weer te beteren + op orde te krijgen, en @foreveralone bedankt voor je reactie, daar heb ik wat aan =)

^ Zie, wij kunnen niet ruiken of je zelfmedelijden hebt of niet, maar zo komt het voor de meesten wel over, en dat is onze eerlijke mening. Maar ondanks dat geeft iedereen geloof ik tot nu toe wel tips, de één misschien uitgebreider dan de ander. Zoals ik al zei: ik zou hulp zoeken. Vooral die laatste dingen op jouw lijstje zijn meestal geen dingen die je makkelijk zelf even kunt oplossen.

Oke maar wat zou mij dat helpen als je dat zou zeggen?
Lijkt meer of je ervan geniet mensen de grond in te stampen ofzo?
Iets minder bot mag ook wel hoor :dry:
Heb de vraag al veranderd. Ik vroeg ten eerste wat jullie zouden doen in mijn situatie, dat bedoelde ik met de vraag.
Niet in een woord omschrijven hoe het is, ik weet zelf ook wel dat het verrot is, maar ik ben bereid er wat aan te veranderen dus tja.
Ik sta open voor advies, heb net neergezet dat het hard maar wel eerlijk mag, maar geef dan ook echt advies erbij en ga er niet bij verkondigen dat ik teveel zelfmedelijden heb want dat vind ik ook weer zo lullig + niets toevoegends.

Waarom ben je gestopt met school? Kan je aankomend schooljaar niet weer beginnen?

Misschien wekelijks kleine doelen zetten en die proberen te behalen? Misschien beginnen met sporten, zodat je je wat beter gaat voelen? Zelfhulpboeken lezen zodat je wat inspiratie/motivatie krijgt om van je leven iets moois te maken (misschien helpt dat)? Opzoek gaan naar dingen die je leuk vindt en daar meer tijd aan proberen te besteden zodat je je wat beter voelt?

Whut, chill aan chick, ik bedoel hier niks bot mee :’) ‘Wat zou jou dat helpen als ik dit zeg?’ Jij vraagt hoe wij dit aan zouden pakken. Ik zou hulp zoeken. Zoals ik al zei: die laatste dingen zijn niet makkelijk zelf op te lossen. Als jij dit geen advies vind: Smoor er dan maar in. Ik probeer te helpen door jou te laten inzien dat je misschien hulp moet zoeken hiervoor. Dat is mijn advies en wat ik zou doen.

@Latch : Ik ben gestopt met school omdat mijn ex op school kwam en die heeft de hele boel tegen mij opgestookt en allemaal roddels verspreid over mij, toen daarna kreeg ik veel stress kon me werk niet meer goed doen, en raakte ik in de war en toen kwam de psychose, en moest ik van school af. En zo is alles in elkaar doorgelopen en ben ik uiteindelijk hier beland.
Eerlijk gezegd durf ik niet meer naar een nieuwe school te gaan… klinkt heel zielig maar ben bang dat die mensen daar ook al die leugens over mij hebben te horen gekregen dus vind het niet zo een prettig idee… Denk dat ik school pas op het laatst weer op wil pakken.

Bedankt verder voor je advies =) Sporten is inderdaad een goeie had daar nog nieteens over nagedacht, want dat kan in het begin ook alleen zijn bijv hardlopen, en kreeg daar vroeger ook altijd een ontspannen gevoel van dus is een goeie ja! Ik ben eerlijk gezegd niet bekend met zelfhulpboeken, staan daar dingen in om je gedachtes om te zetten naar positief of…?
Dankjewel voor je advies!

@MrRosedaley inderdaad, ik vraag hoe jullie het zouden aanpakken, en dankjewel voor je advies over hulp zoeken (dit meen ik echt) maar jij zet er gelijk achter van ‘’ maar dat weet je zelf ook al ‘’, ja tuurlijk weet ik dat ik dit niet alleen aan kan, en dit is mijn eerste stap voor hulp, door het hier op het forum te plaatsen zodat ik kan weten wat voor hulp goed zou zijn, snap je?

^ Oke dan snap ik je! Hangt o.a. van je leeftijd af.

Zelfmoordneigingen: Je zou met familie/vrienden kunnen praten. Ook zijn er anonieme hulppunten die een luisterend oor bieden, bijvoorbeeld 113online. Je zou het ook met je huisarts kunnen overleggen, die zal je altijd kunnen door verwijzen. Dit zal dan waarschijnlijk het GGZ zijn, vanwege je zelfmoordgedachten.

Zelfhaat: Iedereen is onzeker, en ik heb zelf ook last van zelfhaat. Dit is zwaar klote en moeilijk te veranderen, maar het kan wel. Noem dagelijks een positief punt van jezelf op, praat er met anderen over, en vergelijk je niet met anderen.

Roddels: Stom advies, maar negeren. Niet op reageren, rug recht, kin omhoog, en negeren. Meer kun je niet doen.

School: Wat is je laatst gedane opleiding? Je zou naar het mbo kunnen, vmbo, vavo, etc. Google en kijk wat rond, hier kun je echt genoeg aan veranderen om toch aan een diploma te komen!

Vrienden: Ik snap dat het lastig is om gewoon even naar buiten te gaan en vrienden te maken, zo simpel is het niet. Ga eventueel op sites zoals deze, leg contacten, zoek mensen in de buurt met dezelfde interesses op, ga op een sport, etc. Vrienden maak je niet zomaar, maar met binnen zitten is die kans al helemaal nihil.

Hier een goedmakertje omdat ik misschien bot overkwam. Zolang jij wilt veranderen, kan het. Hoe uitzichtloos het ook lijkt. Ik heb zelf ook te maken gehad met zelfmoordgedachten en extreme zelfhaat, en het is mij ook gelukt. Niet makkelijk, maar het kan wel.

Wow… dat is wel echt ontzettend kut! Ik snap heel goed dat je het moeilijk vind om weer naar school te gaan, maar ik zou het toch proberen. Je hebt nu nog een paar maanden tot het nieuwe schooljaar weer begint, dus misschien in deze maanden jezelf mentaal proberen voor te bereiden? Maar wel de eerste stap nemen door je in te schrijven bij een school. Je ex is een klootzak en hij heeft nu toch steeds macht over jou… Probeer in te zien dat wat andere mensen denken niet belangrijk is, want die kennen jou niet. Ze mogen denken wat ze willen, dat is hun eigen probleem (en ja, ik snap dat dit makkelijker gezegd is dan gedaan). Zoals foreveralone al zegt, kan je vavo gaan doen, de kans is dan wel iets kleiner dat je leeftijdsgenoten (die ervan weten) tegenkomt?

Zelfhulpboeken kunnen ontzettend goed helpen om je negatieve gedachten om te zetten naar positieve, het is natuurlijk moeilijk, maar er zijn echt honderden boeken in de bieb erover en er zit vast wel ééntje die jou misschien interesseert en die je kan helpen. Het is het proberen waard toch? :slightly_smiling_face: Nog veel succes/sterkte!

Zoek psychische hulp om aan je zelfbeeld en zelfmoordneigingen etc te werken.
En daarna zou je aan de vavo kunnen beginnen, dat is voor volwassenen dus daar heb je niet dat kinderachtige gedoe met roddelen enzo. Maar zorg eerst dat je jezelf weer op de rit hebt!

@MrRosedaley : heel erg bedankt voor je adviezen! , ik ben 17 jaar trouwens, bijna 18.
Heb net even een kijkje genomen op die 113online site, en ga me er denk ik aanmelden, lijkt me wel goed en kan het altijd proberen toch =)
Ik zat op vmbo-tl, weet niet of je naar een vervolg opleiding kan als je geen diploma hebt…? Zal even opzoeken waar de vavo voor staat, ben wel benieuwd eigenlijk.
En ja precies, in mijn hoofd heb ik ook wel zoiets van ja zoek gewoon nieuwe vrienden, maar dat gaat nog best lastig inderdaad, ja of je moet heel spontaan zijn maar dat ben ik ook niet dus xd
Haha ja geeft niet ik weet nu dat je het niet zo bedoelde , reageerde zelf misschien ook niet al te aardig :p. en hoe ben jij van die zelfmoordgedachtes afgekomen dan uiteindelijk, door die 113online site ook of?

@Latch Bedankt =) , ja inderdaad, weet bij mezelf ook wel dat ik eigenlijk niet stil moet staan bij andermans mening (wel als die positief is dan) maar als die negatief is voel ik me altijd echt gelijk aangevallen en ook persoonlijk gekwetst dus dat maakt het ook best zwaar voor mij, als ik er niet om gegeven had dan had ik al die stress etc. ook niet hoeven hebben eigenlijk dus misschien is dat nog wel een leerpuntje, om me niks aan te trekken van anderen en mijn eigen ding te doen! Ja ik zal een kijkje gaan nemen de volgende keer dat ik daar heen ga, het klinkt in ieder geval goed en ja indd ik kan het altijd proberen, staan die boeken op een speciale plek nog of staan ze tussen de gewone boeken? Dankjewel voor deze tips in ieder geval!

@ Positive : in de tijd van mijn psychose had ik antipsychotica geslikt en kreeg ik EMDR therapie tegen wanen, verder eigenlijk niet veel hulp. Mijn moeder wou me eerst op laten nemen maar dat wou ik zelf op dat moment niet.

@Moriarty Dankjewel!, ja ga nu opzoeken wat de vavo precies inhoud, ik geloof iets van volwassenen onderwijs toch…? En of je daar heen kan zonder diploma. Als dat kan lijkt het me wel een goeie dus bedankt! =)