hoe vertel ik mijn vriend dat ik pdd nos heb?

ik zit heel erg mee dat ik mijn vriend nog niet heb verteld dat ik pdd nos heb, alleen ik weet gewoon niet hoe ik het moet brengen. ik heb best veel moeite gehad afgelopen jaar dat ik het te horen kreeg dat ik pdd nos had. Ik vond het zo stempel dat je op je krijgt, uiteindelijk accepteer ik het nu ik vind het niet super erg meer. Mijn vader en ik hadden de meeste moeite terwijl mijn stiefmoeder juist alles begreep alles viel op zijn plaats.

Toch heb ik moeite om het hem te vertellen, in mijn hoofd speelt het al zo vaak af dat ik het hem moet vertellen maar ik weet gewoon niet hoe. heeft iemand tips voor mij.
Ik wil hem echt niet kwijt, ik zie echt een toekomst met hem maar dan moet die het gewoon weten en ik ga vandaag naar hem toe. En ik weet als ik het vandaag weer niet vertel dat ik blijf uitstellen.
Ik wil het hem graag zelf vertellen inplaats dat mijn moeder ofzo doet. Dadelijk denkt die dat ik het niet wou vertellen. dat is dus echt niet zo.

hopelijk kan iemand me helpen :anguished:?

aan de ene kant van ik bang dat die ervan schrikt. omdat ik zelf eigenlijk ook moeite ermee had verwacht ik dat ook wel van hem… ben hierover echt onzeker hoe ik het hem moet vertellen…

dankjewel voor het luisteren van mij verhaal hopelijk heeft iemand tips

Edit

(Achilles vraagt:Slotje?)

Hmm kun je niet ergens op internet of een tijdschrift een artikel vinden over iemand met pdd-nos (eentje die een beetje jou probleem beschrijft en waar je je in kan vinden)
en hem dan vragen wat hij van die persoon vind en misschien kun je dan ook zeggen van, ik laat je dit lezen want ik moet eigenlijk iets vertellen. Ik heb dit ook.
Maar je moet wel wachten tot hij klaar is met lezen, hij snapt dan hopelijk beter wat je hebt en dan hoef je dat niet helemaal uit te leggen als hij het weet. Je kan wel de verschillen vertellen ofzo (tussen jou en dat artikel) is dat een idee?
Ik weet het niet hoor, ik ben ook maar aan het brainstormen.
Maar als hij van je houd dan zal hij het toch wel begrijpen?

Ik moest eerst even googlen wat het was en ik zal vast niet de enige zijn :wink:

Ik zou het niet zo doen: uitprinten, laten lezen en dan zeggen. Hiermee laat je te veel ruimte over.

Stel je voor: hij leest het, lacht en geeft opmerkingen terwijl hij het leest en jij klapt dicht. Terwijl als je gewoon zegt, dat hij er veel meer begrip voor kan tonen, want je bent zijn meissie.

Je hebt niets om voor te schamen, ook al voel jij je overduidelijk anders. Je hebt geen enge overdraagbare ziekte die je hem moet vertellen toch? Dus relax en gewoon zeggen. Misschien heeft hij zelf al hier en daar wat dingen opgepikt of zegt hij ineens: ahaaaaa, dat verklaart wel een hoop ja. Het gesprek zou je nog kunnen verbazen :wink:.

Ik denk dat je gewoon simpelweg op een random moment moet beginnen met: ik moet je eigenlijk wel iets vertellen…
Makkelijker kan ik het helaas niet voor je maken

Hij is verliefd geworden op jou zoals jij nu bent, dus ik zie niet in wat voor problemen het zou moeten veroorzaken. Gewoon vertellen dus!

Ik heb het ook. Bij mij en mijn ex was het eigenlijk heel simpel hij wist al dat ik naar een psychiater ging en zo heb ik de link gelegd. Dat de psychiater heeft onderzocht wat ik had en dat is dus dat ik PDD-Nos heb. Mijn ex is heel nuchter en zei, ‘ach meid, dat geeft toch helemaal niks, iedereen heeft wel wat’.

Ik denk dat je het het beste gewoon heel luchtig kan brengen. Het is iets wat je al heel je leven hebt en wat nu is bestempeld. Tuurlijk het is lastig, maar je moet maar de voordelen er van in zien. Jij weet waar je hulp bij nodig hebt en extra goed in bent. Leg hem uit waar jij problemen mee hebt. Dat je bijv. bij plannen moeite hebt. Meestal snappen mensen niet zo goed wat het inhoud. Internet verwoord het allemaal heel mooi en goed. Maar PDD-Nos is nou eenmaal heel breed.

Hoop dat je er wat aan hebt en succes.

Hey, ik herken je verhaal wel een beetje. Heb namelijk in dezelfde situatie gezeten (ik heb zelf ook PDD-NOS) en durfde het eerst ook niet te vertellen. Maar ik zou zeggen, als je hem vandaag ziet zou ik het ook gewoon gelijk eerlijk zeggen. Van uitstel komt afstel zegt men altijd. :wink: Als ie van je houdt, moet hij dat gewoon accepteren en je nemen zoals je bent. Als hij dat niet accepteert, is het gewoon een grote eikel. (Vat dat niet als persoonlijk op ofzo, ik wil niemand beledigen)
Succes ermee!

Ik zou dit doen. Persoonlijk zou ik het best wel raar vinden namelijk als mijn vriend in eens met een artikel aankomt en vraagt wat ik er van vind, en vervolgens zegt dat hij het ook heeft. Dan vraag ik me echt af waarom hij het niet gewoon meteen al gezegd had en nu pas ermee aan komt en het dan ook nog niet meteen durft te zeggen maar het via een omweg wil vertellen.

Hij kent je toch? Het is misschien raar om het te vertellen, maar eigenlijk verandert het toch niets aan jullie relatie? Tenzij je nog maar heel kort hebt misschien.

Wij hadden al een tijdje samen, hij wist dat het goed voelde. Toen heeft hij op een random middag het verteld. Hij heeft ook globaal uitgelegd wat het precies inhoudt. Hierdoor begreep ik hem beter en wist ik beter hoe ik met hem om moest gaan. Het heeft even geduurd, maar volgens mij weet ik nu best goed hoe hij denkt en doet en waarom.

Het maakt niet uit wanneer en hoe, en of je het nu al moet doen. Als je het graag wilt vertellen, vertel hem dan dat je het hebt, leg hem uit hoe het werkt, en dan komt het vanzelf goed!

heel erg voor de tips allemaal, ik heb het vanavond verteld: normaal moet ik elke vrijdag praten hoe het allemaal is en hij vroeg precies op het moment dat ik het wou vertellen dat ik wat wou doen vrijdag. dus ik legde hem uit dat ik om de zoveel weken gemiddeld een gesprek heb en dat ik pdd heb. hij zei uiteindelijk iedereen heeft wel wat ma dat veranderd niks en toen gaf die me een kus… ik legde ook uit waar ik last van had. en dat ik er zelf moeite mee had.

Echt heel erg bedankt iedereen!! :grinning:

:cold_sweat:

Das fijn :slightly_smiling_face: goed dat je het verteld hebt!

‘Schat, ik moet je iets vertellen: ik heb pdd nos.’

En dan uitleg geven over wat het inhoud zodat hij het beter begrijpt

Ten eerste wil ik even zeggen dat het geen probleem is, het is een stoornis.
Ik weet niet in hoe ernstige mate je het hebt, maar je vriend is niet voor niets voor je gevallen:)
Mijn broer heeft het zelf ook en heeft daarbij ook een heel laag iq en een licht verstandelijke beperking. Probeer je er bij neer te leggen en het gewoon rustig vertellen:) je blijft dezelfde meid!

Gewoon vertellen meid, hij is toch al verliefd op je? Je moet het zo zien; hij is verliefd op jou geworden om wie je bent en daar hoort je stoornis nu eenmaal ook bij. Daar hoef je je helemaal niet voor te schamen.

Een woordje gaat echt niks aan de hele situatie veranderen, zo wel, is hij een lul.

Super! Gelukkig dat hij het begrijpt :slightly_smiling_face:

Het is misschien fijn om af en toe uit te leggen waarom je iets doet of zegt (als hij je zeg maar een keer niet begrijpt). Mijn vriend en ik praten hier soms over, zeker als we ruzie hebben is dat fijn. Dan is de ruzie over, maar proberen we verder te praten over hoe we dergelijke situaties kunnen voorkomen! (weet niet of jullie veel ruzie hebben)