Hoe verder in relatie

Heee meiden, het is best een aardig verhaal geworden, dus bedankt als jullie de moeite willen doen om het te lezen :slightly_smiling_face:

Het gaat op het moment even niet heel lekker tussen mij en mijn vriend. We weten beide eigenlijk niet zo goed wat er niet goed gaat, maar toch gaat het niet echt goed zeg maar.

Even een situatie schets: we zijn anderhalf jaar samen, eigenlijk altijd een super happy couple geweest. We wonen allebei aan een andere kant van het land, maar in het weekend zijn we bij onze ouders die wel in de zelfde provincie wonen en dan zien we elkaar meestal. We appen eigenlijk de hele dag aan één stuk door als we niet bij elkaar zijn (dit al anderhalf jaar lang) en soms skypen/bellen we met elkaar.

We hebben de laatste tijd wat kleine irritaties over wat dingetjes en het is vooral dat ik ‘tekortkomingen’ van hem vervelend vind. Het is niet dat ik wil dat hij perfect is. Maar het zijn van die dingen dat hij bijvoorbeeld niet checkt hoelang de reistijd tussen een afspraak en een afspraak met mij is, en dat hij dan een dag van te voren nog eens aankomt van “Oh ja, dat red ik niet dan”, waardoor dat met mij niet door kan gaan. Of dat hij -al meer dan een maand geleden- belooft om naar mij toe te komen om mee te gaan naar een avond op mijn school. Dat hij een paar dagen van te voren voor iets geweldigs wordt gevraagd, maar daar communiceren ze dan niet goed. Waardoor hij een paar uur van te voren toch mij moet afzeggen. En van die dingen als in slaap vallen tijdens het appen 's avonds, terwijl hij in mijn ogen ook gewoon kan zeggen dat hij moe is en wil slapen. Maar hij wil dan toch liever met me praten dan slapen en valt dan in slaap. Dan voel ik me weer kut.

Naja dat soort dingetjes gebeuren wel regelmatig, daardoor voel ik me dan kut. Ik laat hem nooit met zoiets zitten en vind het dan vervelend dat hij dat wel doet. We praten daar dan altijd over, en hij vindt zichzelf dan een kut vriend, terwijl hij dat helemaal niet is, want hij is verder echt super.

Mijn vriend heeft het nu erg druk met een project, waardoor we elkaar deze maand 2x even kort kunnen zien. Dus ik had gisteravond niks te doen, zat op Girlscene te lezen, las wat over praatanoniem en ging daar gewoon even praten. Puur uit verveling, zonder intenties. Uiteindelijk raakte ik met een jongen aan de praat, het klikte gewoon goed tussen ons. Ik heb tegen die jongen gezegd dat ik een vriend heb, dus dat ik niet op zoek was naar meer dan gewoon iemand om even gezellig mee te kletsen ofzo. Hij zei dat hij ook ‘een chick’ had en dat het dus geen probleem was. We hebben elkaar toegevoegd op app en nog even gepraat. (Gewoon over dingen als school enzo, ook geen flirterige ondertoon o.i.d.)

Ik heb gewoon eerlijk tegen mijn vriend gezegd dat ik toevallig op praatanoniem was gaan chatten en dat ik een jongen tegen was gekomen waarmee het wel klikte blablabla. Hetzelfde als wat ik hierboven hebt verteld. Mijn vriend vond het niet echt leuk. Waarop ik zei dat het toch niet perse iets slechts is, hij leert deze maand ook nieuwe mensen kennen en als ik dat ook doe, maar dan via internet, is het ineens verkeerd. Hij vond zelf toch ook wel dat ik eigenlijk niet echt iets verkeerds deed, maar dat het toch niet goed voelde. Toen ik vroeg of ik die jongen moest verwijderen/blokkeren, zei hij dat ik dat zelf moest weten, dat hij mij niks wil verbieden. Ik vroeg aan mijn vriend of hij bang was om mij kwijt te raken, daarop zei hij “Ja, ik gedraag me de laatste tijd alleen maar kut tegenover jou. Ik ben bang dat ik je iets niet kan geven ofzo en dat je dat dan maar bij een andere jongen zoekt.”

Daarna heb ik de rest van de avond/nacht eigenlijk alleen nog maar gehuild. We weten beide niet zo goed wat we moeten, omdat er gewoon van die domme dingen zijn die alleen maar mis lijken te gaan tussen ons. Het is eigenlijk bijna alleen maar via whatsapp als er dingen mis gaan. Als we gewoon samen zijn is er vrijwel nooit wat (kleine dingetjes die binnen een paar tellen uitgepraat zijn, heeft iedereen wel lijkt me…).

We zitten op het moment echt even met onze handen in het haar, we weten even niet wat we moeten. We hebben nu één ding bedacht: bijna niet meer appen, maar al het contact dat we hebben gewoon via bellen/skype doen.

We houden echt heel erg veel van elkaar en we weten héél erg zeker dat we elkaar echt niet kwijt willen. Dus we moeten gewoon aan onszelf/onze relatie werken.

Hebben jullie ideeën, ervaringen, of wat dan ook?

Liefs

Ik denk dat de afstand jullie een beetje begint op te breken als ik dit zo lees. In het begin kost het bijna geen moeite om met elkaar af te spreken, omdat je zo erg verliefd nog op elkaar bent, maar na een langere relatie beginnen dit soort dingen steeds meer op te vallen. Ook omdat hij het zo te zien steeds drukker krijgt, komt het steeds vaker voor dat hij misschien dingen vergeet om rekening met jou te houden. Gelukkig communiceren jullie wel gewoon goed met elkaar en is er niets mis als jullie samen zijn.

Ik denk dat het een nieuwe fase is in jullie relatie waar het misschien niet allemaal zo vanzelfsprekend is dat jullie elkaar vaak gaan zien of dat alles soepel loopt, maar zolang je communiceert met hem dan denk ik dat jullie er wel uitkomen.

Ik zou wel uitkijken met het opzoeken van ander contact met jongens. Ook al ontmoet hij ook nieuwe mensen; ik vind het bij jou toch wel anders als je bewust online op zoek gaat naar iemand om mee te praten, terwijl je toch ook met vriendinnen kan afspreken of mee kan bellen. Ik zeg niet dat het verkeerd is, maar waarom op zoek gaan naar contact met een andere jongen en daarmee je vriend kwetsen. Wel goed dat je het gewoon eerlijk heb gezegd natuurlijk!

Bedankt voor je reactie! Ik hoop dat dat het inderdaad is en dat het zichzelf een soort van oplost als we goed blijven communiceren enzo…
Ik heb geen idee waarom ik gister behoefte had om met iemand te gaan praten. Ik had niks te doen en had gewoon zin om lekker over niks te praten met iemand die ik niet ken ofzo. Geen idee… Heb nu ook geen contact meer met hem gehad ofzo, ook geen behoefte aan. Zeker niet als ik mijn vriend daar mee kwets.

Communicatie is the key. En ik beaam het ook… De afstand begint jullie echt te breken. Je begint je aan de kleine dingen te irriteren, terwijl je wel van elkaar houdt. Is te merken uit je verhaal dat jullie wel echt van elkaar houden. En dat hij je niet kwijt wil. Jongens zien dingen soms niet zo heftig als meiden haha. Het is geen joke. Sommige meiden zijn gewoon dramatischer dan jongens. Wat de meid dan erg vind, vind de jongen helemaal niets aan. Maar communicatie is the key nogmaals. Blijf met elkaar communiceren erover. Samen als een koppel kom je er wel doorheen. En inderdaad beter niet met andere jongens praten. Je moet je in zijn positie plaatsen en dan even doen alsof hij dat tegen je verteld maar dan over een ander meisje die hij heeft leren kennen. Ik zeg altijd tegen m’n vriend “als ik niet wil dat jij iets doet dan doe ik het zelf ook niet”. En dat pas ik eigenlijk altijd toe bij iets waar ik m’n twijfels over heb. Kun je eventueel ook doen.

Dit doe ik inderdaad zelf ook altijd. En hij andersom houdt ook op die manier rekening met mij. Wij merken dat het ook helpt om goed te communiceren, je gaat het samen over bepaalde situaties hebben waar je anders misschien minder bij stilstaat. Vind het overigens wel goed dat je je vriend gelijk verteld hebt van het contact, daardoor laat je hem ook zien dat je geen bijbedoelingen had (al kan ik me ook voorstellen dat hij het niet een prettig idee vindt)

Voor wat betreft de rest van de situatie. Een relatie hebben en elkaar zo weinig kunnen zien is ook ontzettend moeilijk. Ik begrijp dat de komende 2 maand elkaar zien erg lastig wordt? Anders zou je in elk geval kunnen proberen om elkaar iedere week even 1 dagje te zien, al is het maar een paar uurtjes. Blijf in elk geval zo communiceren als jullie nu doen, want volgens mij doen jullie dat best goed! Of plan voor na deze periode een aantal leuke activiteiten die jullie samen kunnen gaan doen. Dan wordt het gemis de komende periode misschien toch iets makkelijker.

Bedankt voor jullie reacties meiden!

@ Cosanostra, ja daar heb je wel een punt. Ik zat zelf ook al te denken van “Wat zou ik er van vinden als hij dat zou doen”, dat zou ik inderdaad ook niet echt leuk vinden.

@Distel, naja de maand februari is heel lastig nu. Hij is op tournee en kan deze maand dan twee keer bij mij slapen i.p.v. in een gastgezin, dus dat is wel heel fijn. Ook kom ik bij één concert luisteren. Maar meer mogelijkheden om elkaar te zien zijn er eigenlijk ook niet… Zeker een goed idee inderdaad om wat leuks te plannen voor hierna.

Van wat ik lees zie ik eigenlijk geen hele grote onoplosbare problemen.

  • Dat hij dingen af moet zeggen omdat hij de reistijd niet checkt. Heb je hier al met hem over gepraat? Is het een idee dat jullie hier afspraken over maken, dat jij hem bijvoorbeeld herinnert om dit wel te doen en dat hij dat dan ook daadwerkelijk gaat doen die dag?
    -Dat afzeggen van je school is kut, maar als de communicatie niet bij hem maar bij die anderen misging, dan is het goed om je te realiseren dat je vriend hier niets aan kan doen. (Zo lees ik het nu tenminste, weet niet of dit klopt?) Probeer dat te relativeren en niet op je relatie te betrekken.
    -Je kan proberen om dat van dat appen en in slaap vallen anders proberen te kijken: blijkbaar vindt hij je zo leuk, dat hij niet wil stoppen met appen terwijl hij eigenlijk helemaal geen energie meer heeft om wakker te blijven. Maar eventueel kun je hier ook afspraken over maken: dat hij aangeeft als hij zo moe is, zodat jij weet dat hij in slaap kan vallen tijdens het appen.

Verder vraag ik me ook af hoe het met je vriends zelfbeeld zit, omdat hij zichzelf beschrijft als een kutvriend die je niet kan geven wat je verdient en die daarom bang is om je kwijt te raken. Van wat ik lees, zie jij hem helemaal niet zo. Misschien is het een goed idee om daar op in te gaan om uit te vinden wat hij dan vindt dat hij niet geeft en probeer hem duidelijk te maken dat hij zelf controle heeft over de dingen waar jij het meeste mee zit (namelijk het afzeggen).

Tot slot: ik denk dat downs in relatie vrij normaal zijn. Belangrijk is dat je beiden bereid bent om te evalueren waar het mis gaat en om die punten aan te pakken.

@ December, bedankt voor je reactie!

  • We hebben er, toen dat was, wel over gehad. Maar het is misschien wel een idee dat ik hem daarin wat beter help. Voor mij is het niet meer dan logisch dat je ook rekening houdt met je reistijd enzo, dus het is misschien goed als ik daarin met hem mee ga denken, omdat hij dat dus blijkbaar vergeet.
  • Daar kon hij inderdaad ook niet heel veel aan doen inderdaad. Maar ik baal er natuurlijk gewoon van.
  • Dat appen en dan in slaap vallen vind ik heel moeilijk om te relativeren. Ik hecht veel waarde aan een welterusten-appje en dat weet hij ook wel. We moeten het er nog maar even hebben hoe we dat aanpakken dan.

Tsja, zijn zelfbeeld, ik weet het niet zo goed. Hij weet dat ik gek op hem ben en dat ik hem geweldig vind. Maar ik ben zijn eerste vriendin en hij lang niet mijn eerste vriendje. Ik heb wel wat (niet zo serieuze, kortdurende) relaties gehad voor wij wat kregen. Misschien brengt dat enige onzekerheid met zich mee voor hem. Ik ga het er met hem over hebben.

Echt heel erg bedankt dames, ik heb overal screenshots van naar mijn vriend gestuurd en hij vond dat jullie allemaal goede dingen zeggen. :slightly_smiling_face: