Hoe raak ik hem niet kwijt?

Ik heb niet echt advies nodig, ik wil even mijn ei kwijt.

Mijn vriend was net hier. We hebben iets langer dan een half jaar verkering maar vier jaar ups en downs achter de rug. Ik hou heel veel van hem, maar sommige dingen trek ik heel slecht. Hij kan soms erg oncomplimenteus zijn over dingen die ik doe, hij “plaagt” me graag zeg maar. Meestal vind ik dat ook wel grappig, maar soms kwetst het me toch als hij zegt dat ik niet kan koken, overal een puinhoop van maak, niet uitkijk in het verkeer, een prutopleiding doe, enzovoort.

Ik ben erg onzeker en door ons verleden ook erg bang om hem kwijt te raken. Dat zorgt ervoor dat ik gauw jaloers ben: zodra hij het over een ander meisje heeft of ik weet dat hij continu met een meisje uit zijn studiegroepje praat, maak ik me zorgen dat hij haar leuker zal vinden dan mij en het uit zal maken.

Gisteren zat ik er even helemaal door heen, ik was er van overtuigd dat ik zo niet verder kon, en ik stond op het punt om het binnenkort uit te maken. Vandaag was hij heel spontaan en lief en wilde hij graag vanavond langskomen (iets wat me zeer verbaasde), dus ik was erg blij. Maar als we dan bij elkaar zijn, voelt het als te weinig. Alsof ik niet genoeg ben. Niet sprankelend genoeg. Hij is niet erg enthousiast van zichzelf, en dat maakt mij nog onzekerder. Daarom vroeg ik vanavond op een gegeven moment (heel dom): “blijf je wel van me houden? niet voor altijd, maar in ieder geval voor nu?” Nou ja, hij vond dat natuurlijk nogal vreemd dus was er een ongemakkelijke situatie en ik moest uitleggen waarom ik bang ben dat hij op me uitgekeken raakt. Hij ervaart dit niet zo, maar ik wel, en ik weet niet meer wat ik doen moet.

Ik wil gewoon van dat jaloerse gevoel af. Ik wil niet continu bang zijn dat hij me gaat verlaten en dat ik dan ongelukkig en depressief wordt. Ik wil gelukkig zijn mét hem, maar ook zonder hem. Ik wil niet afhankelijk zijn, om het zo maar te zeggen. Ik wil niet afhankelijker van hem zijn dan hij van mij. Ik jaag hem weg met mijn onzekere gedrag, dat weet ik zeker, de hele tijd van die irritante vragen stellen maakt het alleen maar erger maar als we samen zijn vraag ik me de meest idiote dingen af, zoals of hij tijdens seks aan een ander denkt of alleen bij me blijft omdat hij me niet wil kwetsen.

Hoe kom ik van dit gevoel af? Ben ik de enige die zich zo idioot gedraagt?

Ja best lastig dit. Goed dat je zelf inziet dat je minder onzeker over jullie relatie moet zijn. Toen ik een relatie met mijn ex had was ik helemaal niet onzeker, omdat ik wist dat hij het toch niet snel uit zou maken, volgens mij vond hij mij toen helemaal geweldig. Ik denk dat dat meer een omgekeerde situatie was van jouw probleem. In mijn geval was ik jouw vriend, en jij zou mijn ex zijn.

Ik denk dat je gewoon minder moet gaan nadenken over de hele situatie. Ik weet niet hoe oud je bent, maar er zijn zoveel jongens, dus stel het zou uitgaan, dan vergaat de wereld niet. Je vind dan echt wel weer een nieuwe leuke vriend. Je moet je gewoon iets nonchalanter in het geheel opstellen.

Ik snap overigens ook niet goed waar je onzekerheid vandaan komt. Misschien moet je voor jezelf duidelijk maken dat er niets is om je zorgen over te maken (hij zocht tenslotte contact met jou, en wilde jou graag zien, het komt dus niet alleen maar van jouw kant).

En als het niet beter gaat, moet je gewoon tegen hem zeggen dat je je onzeker voelt over jullie relatie, en dat hij soms misschien dingen moet zeggen waardoor jij je weer speciaal voelt.

ik snap wel dat je je zo gaat voelen als hij je steeds een beetje afkraakt. oke, het is zo nu en dan wel grappig maar niet altijd toch?
ik denk dat hij daar mee moet stoppen, dan kan jij je beter voelen in de relatie. je moet vooral niet denken dat je niet goed genoeg bent want dat ben je heus wel. anders was hij al lang weg.

Praat er eens met hem over dat jij die grapjes van hem ziet als een rotopmerking. Ik heb zo het idee dat hij niet in jouw hoofd kan kijken en dus ook niet door heeft dat jij er zo mee zit dat hij af en toe grapjes maakt.
Als je iets dwars zit in een relatie moet je daar gewoon over praten met de persoon waar je die relatie mee hebt, als je niet duidelijk maakt wat je dwars zit heb je ook geen kans dat het gedrag waar je je aan stoort op zal houden.

Dit verhaal klinkt mij wel bekend in de oren.

Ongeveer twee jaar heb ik al een vriend, maar ook wij hebben veel moeten doorstaan in het verleden. Hierdoor ben ik ook onzeker en bang dat hij me zal verlaten! Ik weet niet hoe je hier het beste mee om kunt gaan, wij hebben momenteel erg veel problemen omdat ik er zo bang voor ben.

Zie dit dus maar als een upje.

Wees eerlijk tegen hem, zeg hoe jij over de dingen denkt en praat erover met hem. Dat hij je plaagt doet hij omdat hij denkt dat je dat leuk vind, dus als jij dat niet leuk vind of sommige dingen niet leuk vind, dan moet je dat tegen hem zeggen. Echt waar, door eerlijk te zijn kom je een stuk verder!

Nou ga vooral niet overdreven aan je vriend vastklampen. Dat haten ze meestal.

Ik herken je verhaal wel. Ik heb zelf verlatingsangst alhoewel het nu iets beter gaat. Praat er over met hem.