Hoe moet ik het contact met mijn vader verbreken?

Hoi allemaal, ik zit met een probleempje.
Mijn vader heeft begin dit jaar (in januari) bekend gemaakt dat hij met mijn moeder wou scheiden, hierbij vertelde hij dat hij nooit met mijn moeder heeft willen trouwen, nooit kinderen heeft willen krijgen en dat hij meerdere keren in de bijna 25 jaar dat mijn ouders samen waren, is vreemd gegaan. Die dag vertrok hij met de auto van mijn moeder naar zijn ouders, waar hij een tijdje gewoond heeft. Mijn moeder, broer en ik wisten toen nog niet wat er allemaal aan de hand was, want in de tijd dat hij nog bij ons was hebben we nooit wat gemerkt.
Mijn ouders besloten samen naar een mediator te gaan, hier heeft mijn vader mijn moeder voor de belachelijkste dingen uitgemaakt. Mijn vaders leven bestond altijd uit sporten en zijn werk, hij was nooit thuis voor mn broer of voor mij, hij dumpte ons bij mijn oma, zodat hij zelf kon hardlopen. Mijn moeder was er altijd voor ons, en werkte daarom maar 2 dagen in de week.

Nu zie ik mijn vader niet veel meer, hoe vaker wij hem zien, hoe minder allimentatie hij mag betalen aan mijn moeder. Dus zeikt hij de hele tijd dat we vaker naar hem toe moeten gaan. Tegelijk vind ik hem ook eng, hij staart constant naar mn tieten, en zit aan mn kont. Ook neemt hij bijna nooit contact met mijn broer op, en alleen maar met mij. Mijn moeder heeft erg weinig geld (dat ook door hem kom), eigenlijk heeft ze alleen maar schulden en heel veel hypotheeklasten. Terwijl mijn vader nu met zijn 15 jaar jongere vriendin (collega) en haar kindje van net 5 jaar oud heel veel verdiend, waarvan hij maar het minimale aan mijn moeder wil betalen.

Ik heb er al een tijd over nagedacht, maar heb nu toch besloten het contact met mijn vader geheel te verbreken, en als ik het toch wil, hem gewoon weer op kan bellen. Maar iedere keer als ik hem na een lange tijd weer zie is hij heel erg teleurgesteld dat het zo lang heeft geduurd. Mijn moeder vertelde me dat hij bij haar advocaat ook duidelijk heeft gemaakt dat hij me alleen maar wilt zien zodat hij minder hoeft te betalen. Ik vraag me alleen af hoe ik dit hem het beste duidelijk kan maken, want zodra ik bij hem ben is hij ook wel lief voor me. En ik wil nou ook weer niet dat hij boos is.

Sorry voor dit vreselijk lange verhaal, ik hoop dat iemand me kan helpen.
Alvast bedankt voor het lezen!

Oh, wat lastig zeg! Ik heb er zelf totaal geen ervaring mee, dus ik weet ook niet goed hoe je zoiets moet aanpakken. Ik zou in ieder geval wel duidelijk zijn, of hij daar nou boos om word of niet. Als ik dit zo lees heb jij veel meer redenen om boos op hem te zijn dan andersom.
Heel veel sterkte ermee iig!

Wauw, ik zou veel bozer zijn dan jij nu bent. Sorry hoor, maar wat een klootzak… hij geeft dus eigenlijk helemaal niks om jou. Ik persoonlijk zou hem een brief schrijven. Of het eerst face to face vertellen en kijken of dat goed gaat. De kans is groot dat hij dan flink gaat tegenstribbelen, maar dan kun je altijd nog een brief schrijven. En misschien is het fijn om het hem te vertellen waar iemand anders bij is, aangezien je aangeeft dat je hem soms een beetje eng vindt.

Dit inderdaad. Ik zou niet zomaar ‘weggaan’ zegmaar en niets meer laten horen. Ik zelf heb een confrontatie gehad. Ik heb toen alles eruit gegooid wat ik hem wilde zeggen. Geschreeuwd, gehuild, ik was volledig overstuur. Maar ik heb echt alles gezegd wat ik wilde zeggen. De dag daarna ben ik voorgoed weggegaan. Maar nu, toevallig gisteren 2 jaar geleden, ben ik echt oprecht blij en opgelucht. Ook blij dat ik die confrontatie heb gehad. Hij was toen wel heftig, maar ik heb er totaal geen spijt van.
Wat ik hiermee wil zeggen, laat eenmalig weten wat jou hart zegt; waarom je het contact wilt verbreken. Voor jezelf! Hij zal het misschien niet snappen of boos worden, maar zo kan jij het met een gerust gevoel afsluiten.
Het kan inderdaad face-to-face, maar ook per brief als je dit makkelijker vind. Kies voor jezelf! Sterkte :slightly_smiling_face:

Wauw, wat een moeilijke situatie.
Maar het feit dat hij je alleen maar wil zien omdat hij dan minder alimentatie hoeft te betalen, is natuurlijk belachelijk. En dat hij naar je intieme delen kijkt, of er zelfs aan zit… bah.
En als mijn vader zou zeggen dat hij nooit kinderen had gewild… en mijn moeder zo’n pijn doet… dan zou echt mijn hart breken.

Dit zou al genoeg reden zijn voor mij om het contact te verbreken.

De keuze is natuurlijk aan jou, maar wat jou vader heeft gedaan vind ik persoonlijk onvergefelijk. En dan na 25 jaar ineens vertrekken en niet voor de kosten op willen draaien maakt het nog erger.

Het is en blijft natuurlijk wel je vader… dus ik begrijp dat het ontzettend moeilijk voor je is… ik kan niet zeggen wat je moet doen, dan moet je echt helemaal zelf beslissen.
Wat wil je broer? Wil hij nog contact met je vader?

Ik denk dat je dit het beste aan de advocaat van je moeder voor kunt leggen. Hoe jij het het beste aan kunt pakken en misschien je moeder ermee kan helpen, dat hij wat meer alimentatie betaalt.

misschien moet je even met wat mensen overleggen voordat je dit doet. Ik weet namelijk niet of het invloed heeft op de alimentatie als jij zegt dat je niets meer met je vader te maken wil hebben.
Over het contact verbreken zelf: vertel in ieder geval aan je vader waarom je hem niet meer wil zien. zo voorkom je dat hij elke keer contact blijft zoeken en jij smoesjes moet verzinnen waarom je hem niet wil zien of hem ongemakkelijk moet negeren. Het is voor jezelf ook fijner als je het uitlegt (of naar z’n hoofd schreeuwt, wat dan ook :wink: ), omdat je het dan misschien beter af kan sluiten.
Ik wilde een tijdje ook eigenlijk geen contact meer, maar dat lukte steeds niet omdat er niet echt duidelijk tussen ons uitgesproken was wat me dwars zat, waardoor ik elke keer weer toegaf omdat ik het zielig vond ofzo…

+ ben je jonger dan 18? Want dan zijn je ouders verplicht een ouderschapsplan op te stellen en dan moet je zelf bij de rechtbank ook aangeven of jij het daar mee eens bent. Dan zou je kunnen zeggen dat je geen contact meer wil met je vader (correct me if I’m wrong).

je moet hem echt gewoon de keiharde waarheid vertellen net zoals hij dat bij jou heeft gedaan.
het is dan wel je vader maar zo te horen niet je “papa”

Ik heb het contact met mijn vader ook verbroken maar het is voor iedereen anders. Ik kan je niet vertellen hoe je dit op de beste manier kunt doen ik denk dat je maar een beetje je gevoel moet volgen met dit. Ik heb mijn vader een brief gestuurd om de reden dat hij agressief zou zijn geworden anders had ik het liever gewoon in het echt gezegd. Ik heb nooit meer wat van hem gehoord na die brief en toch alles kunnen zeggen wat ik wilde. Dat was voor mij een goede manier om het af te sluiten.

Ik heb al bijna 10 jaar geen contact met mijn vader, het contact was niet ineens verbroken.
Maar we zagen elkaar steeds minder en minder. En uiteindelijk is het gewoon verwaterd. Ik denk dat je het beste gewoon geleidelijk afstand moet nemen, en als je vader vraagt waarom zou ik hem vertellen dat je veel moeite hebt met wat er allemaal is gebeurt en dat je even wat afstand wilt.

Probeer het uit te praten en luister ook naar zijn kant van het verhaal.
mijn vader praat ik niet eens over, het is uit den boze. maak er het beste van, en doe wat je denkt dat je moet doen, daar kan niemand je mee helpen slechts een inzicht/mening overgeven.

Dat hij seksuele interesse in je heeft, gaat écht veel te ver. Zeg tegen je vader én je moeder hoe je erover denkt, en verbreek dan alsjeblieft het contact. Een vader die op zo’n manier naar z’n dochter kijkt mag zichzelf wat mij betreft niet eens een vader noemen.

Wow bedankt voor alle lieve reacties hier, ik wil het hem inderdaad face to face vertellen (schreeuwen) waarom en dat ik geen contact meer met hem wil. Alleen zijn er geen momenten om dat te doen, ik ga niet naar zijn huis toe, want naast dat dat best lang reizen is, is de kans heel groot dat zijn nieuwe vriendin er ook is. En als er verder niemand in de buurt is, durf ik het gewoon niet. Dus dan zou mijn broer mee moeten, maar ik weet dat ik hem (mijn broer)ook heel veel pijn doe als ik het contact met mijn vader verbreek. Sowieso wil ik niet helemaal alleen zijn met mijn vader, omdat hij me dan echt iets aan gaat doen, helemaal als ik dit ga vertellen. Meestal als ik hem zie, neemt hij me mee een dagje shoppen of zoiets. Maar ik vind het eigenlijk ook wel weer zielig om het op zo’n moment te doen, omdat hij dan juist weer zijn best doet. Er zijn verder ook geen andere mensen die ik mee kan nemen naar hem toe, mijn vriendinnen zijn zelfs bang voor hem, en mijn broer doe ik het niet aan. Een brief schrijven is eigenlijk ook geen optie, waarschijnlijk opent zijn vriendin de brief, net zoals mijn moeder dat hier ook altijd voor mijn vader deed, omdat hij zelf te lui is.