Hoe mijn vriend steunen?

Mijn vriend en ik zijn al 1,5 jaar samen. Helaas hebben we de laatste tijd veel ruzie, vooral omdat ik vind dat hij wat afstandelijker is, maar hij vindt van niet.

Gisterenavond heeft hij eindelijk gezegd wat er scheelt, en het is een heleboel. Ik wist er wel van, maar ik wist niet dat hij er zó mee zit.
Op 21 september gaat hij voor het eerst naar de universiteit. Hij is blijkbaar supergestressed en zit er de hele tijd aan te denken.
Daarbij komt nog dat z’n vader bijna nooit thuis is (door zijn werk). Hij praat daardoor bijna nooit met z’n vader en alles gaat via zijn moeder. Hij heeft zijn vader nu al twee weken niet gezien (doordat hij iedere x laat thuis is en vroeg weer naar zijn werk gaat), en hoort alles wat nog niet in orde is enz. van zijn moeder.

Wat er ook nog is, en dit is eigenlijk wel het ergste: zijn oma is precies een jaar geleden gestorven aan kanker. Nu is er bij zijn opa kanker ontdekt, dat eigenlijk al zo ver is uitgezaaid dat er niets meer aan te doen valt… Zijn grappige, lieve opa van vroeger is nu een oude, zwakke man geworden. Hij kan zijn opa btw niet bezoeken omdat hij heel ver woont…

Weten jullie hoe ik hem kan steunen? Mijn vriend is niet echt een prater… Hij heeft wel verteld wat er is, maar verder wil hij er niet over praten.
Ik vind het moeilijk om hem te troosten… Ik ben er altijd voor hem, maar hebben jullie een idee wat ik nog kan doen zodat hij zich een beetje beter voelt?

gewoon veel leuke dingen met hem doen zodat ie ook aan iets anders kan denken dan alleen dat. hij moet gewoon een beetje zn gedachten ergens anders op foccusen

Wonen jullie samen? [Nouja, maakt eigenlijk ook weinig uit…] Zorg voor wat eten als hij thuis komt [/bij jouw komt]'van werk of zorg dat er, kleine dingen die hij gewoonlijks zelf doet, dat jij 't voor 'm doet. Gewoon, zodat hij zich daar niet druk over hoeft te maken :slightly_smiling_face: Zo kan je 'm een beetje ‘verzorgen’[/steunen] zonder dat hij ‘moet’ praten :slightly_smiling_face:

Wel een rottige situatie zeg :frowning_face: Heel veel sterkte!

Nee we wonen niet samen… Maar idd, goeie ideeën van jullie! Thanks voor jullie reacties. ^^ :slightly_smiling_face:

Maar het probleem is ook… Ik vind dat ik niet goed ben in troosten. Ik weet nooit goed hoe ik me moet gedragen en wat ik moet doen, en als hij huilt of zo dan moet ik ook huilen.

Misschien kan je een keer als Kadoo een tripje naar z’n Opa regelen?
(als dat kan dan hé.)

Ik ben daar ook heel slecht in hoor! Vandaar dat ik dan zoiets zou doen … [Dan hoeft hij niet te praten, maar ik ook niet… soort van ‘win-win’ tijdens een rotsituatie…]

En ik denk dat hij het niet erg vindt als je ‘mee’-huilt… Dat toont alleen maar dat je met 'm meeleeft en dat hij veel voor je betekent :slightly_smiling_face:

ik zou ook inderdaad kijken of ik dat zou kunnen regelen

*tip: treinkaartjes voor 1 dag onbeperkt treinen bij de kruidvat voor 12,50

Hier zat ik ook aan te denken. Ik zou het doen. Zo snel mogelijk.
Ik denk dat je er 2 personen mee blij maakt.

idd…

Precies, je zult wel snel een kaartje moeten halen want ze zijn heel snel op.

Pfoe, ik ken het gevoel hoor! Weet zelf nooit zo goed wat ik moet zeggen (toen mijn vriend zn opa overleed deed ik echt debiel. Ik zei: “Oooh echt? awww?” En ik ben toen ook gaan werken ipv meegaan naar het ziekenhuis. Echt heel erg, maar het was zó onverwacht en ik wist niet wat ik moest doen of zeggen!

Probeer idd een tripje te regelen naar zijn opa. Misschien vindt hij het ook fijn om oude herinneringen over zijn opa en oma op te halen? Misschien met een fotoboek erbij ofzo…
En verwen je vriend een beetje… Misschien is voor hem koken of iets lekkers bakken (kunnen jullie ook samen doen), samen douchen en hem heel lekker inzepen, een massage geven…

Ik denk trouwens ook dat het voor je vriend al heel veel betekent dat je er voor hem bent en dat je naar hem luistert als hij wat te vertellen heeft. Misschien zegt hij het niet, maar hij zal het echt heel erg waarderen!

ga sowieso niet meer tegen hem zeggen dat hij afstandelijk is, te weinig zegt, of dat hij bijvoorbeeld geen leuke dingen meer met je wilt doen.
Zo maak je het hem alleen maar moeilijker en word jij misschien straks wel ‘een probleem in zijn problemenlijstje’.
En je moet er juist voor zorgen dat dat ‘problemenlijstje’ weg is.
Steun hem, vooral als hij verdrietig en stil is. Maar begin er niet te vaak over, want dan denkt hij er ook weer teveel aan. Of vraag aan hem wat hij het liefste wil: er over praten of er niet meer aan denken.
Geef hem veel complimentjes met dat je tros op hem bent en dat hij sterk is enz.
Misschien (als je zijn vader een beetje goed kent) kun je met zijn vader praten, en vertellen dat hij er mee zit en dat ze misschien is een keer moeten afspreken ofzo.

veel succes ermee!

Dankuwel voor de lieve reacties. :slightly_smiling_face:
Hij gaat morgen naar zijn opa toe, met zijn ouders, maar ziet er nu tegen op en gaat denk ik heel verdrietig terugkomen… Het wordt misschien de laatste keer dat ze elkaar zien. :S
Hij woont nog bij z’n beide ouders in huis, maar hij en z’n vader praten niet echt met elkaar. Z’n vader heeft geen tijd en als hij dan eens vakantie heeft, wil hij op z’n gemakje uitrusten…
Hebben jullie ook tips hoe ik hem gerust moet stellen met dat van de universiteit? Want hij is echt gestressed :S en is bang dat alles fout gaat lopen en zo, en daar krijgt hij migraine aanvallen van…

wat erg voor 'm.
Het enige wat jij kan doen is luisteren wanneer hij erover wil praten en hem eens goed verwennen zodat hij zijn zinnen kan verzetten.

Kan je morgen middag/avond als hij thuis komt hem niet verrassen? misschien een briefje voor hemm door de brievenbus doen. Of als je het met zijn ouders kan regelen dat jij op zijn kamer op hem wacht. Of op de stoep. Dat je zegt hoeveel je van hem houdt en hoe trots je op hem bent. Dat hij alles bij je kwijt kan, maar als hij dat zelf niet kan, dat het dan niet hoeft. Maar wel dat hij weet dat het kan.

Wat erg voor hem joh !
Ik zou hem iig duidelijk maken dat je er echt altijd voor hem bent en zal zijn.
Dat hij altijd bij je terecht kan.
En inderdaad gewoon zo veel mogelijk leuke dingen doen.

Zolang hij weet dat je altijd voor hem klaar staat is dat steun genoeg.
Samen naar zijn opa gaan doet hem denk ik ook heel goed. Je kan proberen hem bezig te houden maar dat zal niet altijd lukken. Zorg gewoon dat als hij je nodig heeft je er voor hem bent en dat hij dat weet. Maar als jij ook echt ergens mee zit, krop het dan niet op. Doe je verhaal en laat hem dan ook zijn verhaal doen.