Hoe laat je hem met je ouders praten?

Dag dames… Ik heb een probleem.

Nu is er een jongen, voor het gemak noem ik hem even S, (die al een geruime tijd in mijn leven is) best wel geïnteresseerd in me en ik in hem. Ik heb al eerder iets met hem gehad. En we zijn altijd nog wel gewoon normaal vrienden gebleven.

Alleen het probleem is… Mijn ouders hebben een gi-gan-tische hekel aan hem. Ze vinden hem een lui varken, vinden hem lelijk en een ‘monster’ en hersenloos. (Ik snap eigenlijk zelf niet waar ze die argumenten op baseren)… Ze zien liever een jongen, R, waar ik laatst mee ging daten (maar voor die jongen voel ik gewoon niets). Knap, goede studie, later goede baan en weet ik veel allemaal… Ze willen me daar, vooral mijn moeder, aan plakken en dat is iets wat ik totaal niet wil.

Laat ik eerlijk zijn, voor S heb ik altijd al een gevoel gehad dat altijd bij me is gebleven en hij ook zeker voor mij… Maar wat te doen als mijn ouders hem totaal niet mogen? Ik bedoel; ik laat mijn ouders niet echt beslissen wat ze nou vinden van iemand, als ik er maar gelukkig mee word… Ik wil S ook graag een keer met mijn ouders laten praten, want hij is erg veel veranderd, in goede zin. Maar hoe pak je nou zoiets aan? Ze hoeven hem niet perse te mogen, als ze hem maar gewoon willen accepteren. Althans; MIJN keuze accepteren, ik ben tenslotte bijna 20 >_<’. Ze weten ook niet echt (Ik heb eigenlijk geen flauw idee of ze het überhaupt doorhebben) dat ik nog gewoon normaal contact met hem heb…

Help? Herkenbaar? Tips? Raad? Iets, ik ben met alles blij! Als het maar aan te pakken is!

jwt liefde maakt blind! probeer naar je ouders te luisteren,(meestal klopt het wat ze zeggen), vraag ook duidelyk wrm ze dat dan niet vinden, ht moet toch een rede hebben?! vraag aan andere mensen die jou goed kennen wat ze van je vriend vinden. Als het echt gwn doodklare onzin is; gwn je hart volgen!

Misschien kan je proberen om rustig te praten met je ouders? (of eerst met je vader of moeder, als je dat fijner/makkelijker vind) Dan begin je met: Wil je me alsjeblieft uit laten praten? - en dan kan je je verhaal doen; zo overtuigend mogelijk natuurlijk.
Je ouders zijn soms hard, maar ze willen alleen het beste voor je! Daarom moeten ze jou ook laten uitpraten en je geloven, en ín jou geloven!

Veel succes ! xxx

Lastig! Ik zou op een rustig moment aan ze uitleggen waarom je het een leuke jongen vindt, want jij weet natuurlijk het beste wat zijn goeie kanten zijn! Dan kun je voorstellen dat ze elkaar leren kennen, gewoon een keer in een ontspannen sfeer met elkaar kennismaken en koffie drinken bijvoorbeeld. En daarnaast moeten ze jouw keuze gewoon accepteren, ouders zien hun dochter natuurlijk het liefste thuis komen met de ‘perfecte’ jongen, maar het belangrijkste is dat jij gelukkig bent, dus ze moeten maar blij zijn voor jou als het iets wordt!

Ik weet dat liefde men erg blind kan maken. Maar de klik die er toen zat, zit er nu nog steeds en roept onze namen harder dan ooit. Maar ik geloof in mensen die een tweede kans verdienen :-). Mensen die mij heel goed kennen zeggen dat hij inderdaad niet een van de knapste is, maar dat ze hem nog nooit zo goed voor een meisje hebben zien zorgen als voor mij.

En ik zal niet zeggen dat er geen nadelen aan hem zitten, maar de voordelen zijn weer in de meerderheid. Zucht.

@ Pars, helaas kennen ze hem al. Hij is heel erg veranderd in positieve zin. Maar ik weet me god niet hoe ik ze dat wijs kan maken. Je zou verwachten voor iemand van bijna 20 jaar dat ze gewoon doen wat ze mogen en mogen kiezen wat voor vriend zij hebben… Maar helaas geldt dat niet voor mij.

Ga een rustig gesprek aan met je ouders. Ze kunnen hem op zijn minst nog een keer ontmoeten, dan kunnen ze zelf oordelen of hij is veranderd.
Dit kun je ook tegen je ouders zeggen. Ze kunnen niet oordelen omdat ze hem waarschijnlijk al heel lang niet hebben gezien.
Waag een kans, je kunt hem op zijn minst nog eens meenemen naar je ouders!

Daar zat ik ook aan te denken. Maar ja, daar moet ik wel lef voor hebben en helaas… Heb ik dat best weinig. Het klinkt echt alsof ik met dat soort dingen bang ben voor mijn ouders. Misschien ben ik dat ook wel…

Ik vraag me wel af waarom ze hem een monster vinden, is er iets voorgevallen?

Hmpf, hij heeft me op een redelijk kinderachtige manier uitgemaakt eerst. Omdat hij twijfelde over zijn gevoelens en gewoon even alleen wou zijn. De rede, oke, prima. Maar de manier, via de mail.

Au, oke dat is wel zielig. Vertel anders dat je ouders hem niet zo mogen door dit voorval, en laat hem zelf met ze praten en uitleggen waarom hij dat zo deed en dat hij veranderd is ofzo.

Herkenning haha. $
Njaa ik ben 16 en kheb nu een vriend, maar toen ik net met hem had is hij bij mij thuis een x gekomen, toen moest ik van mn ouders het uitmaken, nooit gedaan en door blijven zetten, veel over hem verteld, hoe hij is enzo. $
Veel ruzie gehad toen met hun. $
Uiteindelijk van huis weggelopen, en toen hebben mijn ouders met hem gepraat, en ze hebben het nu goedgekeurd. (:
Beter nog, ze mogen hem nu supergraag <3
Ik weet niet als bij jou hetzelfde zal zijn, maar like ga er gewoon voor, laat ze zien dat je echt veel van hem houdt. $

de reden va die ouders is vast: een toekomst waar je je geen druk om hoeft te maken.
maar ik had dat ook mn ouders waren gek op mn ex, maar het werd niet meer dan leuk vinden en toen begon ik me al snel aan dingen te irriteren b.v hoe die eet. xD en ja jij weet het beter dan hun (’: meid spreek geoon meer het hem af, zeg ook dat je et hem gaat afspreken enz, en laat ze maar wennen. het is jou leven.

Nouja, ze hebben mij vorig jaar verboden met hem om te gaan. Dus tja, ik vind het lastig. Hoe zou ik het beste kunnen beginnen. ‘Goh ik kwam hem in de bus tegen en uiteindelijk zijn we in de stad een drankje gaan drinken’?

Pff :frowning_face: