Hoe kwets ik hem het minst?

Hoi meiden,

Ik zit al heel lang ergens mee en ik kan het niet langer verdragen. Eigenlijk is het een heel lang en gecompliceerd verhaal, maar ik zal een zo beknopt mogelijke versie vertellen. Het komt erop neer dat een jongen sinds januari verliefd op mij is. Ondanks dat ik hem zo’n 5 keer heb afgewezen, geeft hij niet op en heeft hij nog steeds sterk het idee dat ik hem ook leuk vind. Don’t blame him for that, want ik moet toegeven, ik heb driekwart jaar geleden een lichte crush op hem gehad en dat weet hij, maar dat was na een tijd over. Daarnaast bleef ik na de afwijzingen nog gewoon vriendelijk met hem praten als we elkaar tegen kwamen, want ik blijf het gewoon een aardige jongen vinden. Een paar weken geleden begon ik zelfs bij mezelf twijfelen of ik hem misschien leuk kon gaan vínden, omdat hij mij zo onophoudelijk en onvoorwaardelijk leuk leek te vinden en alles voor me over had. Twee weken geleden heeft hij lichtelijk aangeschoten zijn hart gelucht en alles verteld wat hem dwars zat, en hij wilde een kans. Ik voelde me schuldig, dus ik heb hem die kans gegeven en een keer met hem afgesproken. Na de date voelde ik me opgelucht, ik realiseerde me dat mijn aannames wel zo ongeveer klopten en dat hij inderdaad niet de juiste jongen voor mij is. Ik dacht eigenlijk dat hij wel een beetje hetzelfde zou voelen.
Nu is het probleem: hij vond de date gewoon hartstikke leuk.
Hij merkt op whatsapp nu wel dat ik droog doe en langzaam reageer. Maar ik wéét dat hij nu aan het panikeren is en dat hij nu ook niet weet wat ik moet doen.
Ik weet het, ik moet duidelijk en eerlijk zijn. Maar hoe?
Ik heb al een best gevoelig stukje met uitleg geschreven die ik via whatsapp naar hem kan sturen, maar ik weet niet of ik dan ‘laf’ ben omdat ik het niet in zijn gezicht heb gedaan. Ik kan ook ergens bij de schoolbieb (daar leert hij toch elke dag) met hem afspreken om het even kort uit te praten? Maar dan ben ik weer bang dat hij spontaan in huilen uitbarst of dat het me niet lukt alles goed te verwoorden en uit te leggen zoals ik wil… Daarnaast voel ik me ook zo stom als ik hem een appje stuur met ‘ik moet je even spreken’, want dan weet hij heus wel wat eraan zit te komen.
Argh, ik vergeef mezelf dit nooit meer. Ik vind het echt vreselijk om te zien hoeveel ik hem pijn doe, dat wil ik helemaal niet, maar op dit moment kan het niet anders. Ik wil het goede doen, maar ik weet niet goed wat de beste manier is.

Wat zouden jullie doen?

Alvast heel erg bedankt voor het lezen!

Ik denk dat je inderdaad het beste even met hem kunt afspreken en het eerlijk kunt vertellen. Vervelend/naar als hij inderdaad emotioneel word, maar dit is het meest eerlijke, efficiente en voor hem uiteindelijk ook de meest fijnste en correcte manier om het af te handelen.

Het is pijnlijk voor hem maar als je face to face zo snel mogelijk doet, geef je hem ook zo snel mogelijk weer de kans om verder te gaan met zijn leven.

Eens met hierboven!

+ Neem het jezelf niet kwalijk. Je hebt jezelf de kans gegeven om achter jouw eigen gevoelens te komen. Nu weet je dit en vertel je het hem. In mijn ogen heb je hem niet aan het lijntje gehouden o.i.d.

Wat hierboven gezegd wordt. En volgens mij vind je hem verder wel aardig dus als hij het wil kunnen jullie wel gewoon vrienden zijn. Je moet je alleen niet gekwetst voelen als hij je even niet wil zien als je het hebt verteld. Hij heeft dan vast ook even tijd nodig.

Ik zou met hem afspreken en hem precies vertellen wat je nu zegt, alles uitleggen en hem vertellen dat je hem echt geen pijn wil doen ens

Bedankt meiden! :slightly_smiling_face: