Hoe kregen jullie het vertrouwen in hem terug?

Ik ben op zoek naar meiden bij wie het vertrouwen een keer is geschaadt door hen (ex-) vriend.
Ik ben er een paar weken geleden achter gekomen dat mijn vriend seksistische appjes naar een
vroegere one night stand had gestuurd. We hebben het eigenlijk goed uitgepraat en ik vertrouw hem
erop dat het alleen berichtjes waren en geen fysiek contact…tijdens onze relatie dan. Wat hij daar
buiten allemaal uitgevreten heeft heb ik niet mee te maken of over te zeggen. Over het algemeen
gaat het redelijk goed, maar ik heb echt vreselijke achterdocht ontwikkeld. Ik wil steeds stiekem in
zijn telefoon kijken, als ik niet bij hem ben en hij is op stap dan voel ik een knoop in mijn maag omdat
ik vanalles in mijn hoofd ga halen. Ik ben wel een beetje jaloers aangelegd, maar voor dit indicent had plaatsgevonden vertrouwde ik hem volledig. Ik heb hem tot nu toe nog geen enkele keer kunnen betrappen, maar ik denk zelfs zo duivels dat hij ook gewoon alle berichten van te voren kan verwijderen. Dus ook al kan ik niets vinden, ik verwijt het hem toch op dat moment en voel me alsnog boos worden.
Carnaval komt eraan en ik vier het met zijn groep, maar ik voel nu al de drang om hem nauwlettend in de gaten te houden…terwijl ik dat eigenlijk complete waanzin vindt. Maar hij heeft het zelf veroorzaakt.
Ik weet dat het tijd nodig heeft, maar ik vraag me af of dit soort dingen ooit nog eens helemaal verdwijnen dat je er zonder emoties aan terug kunt denken en het achter je laten? Ik hoop het van harte, want momenteel ben ik erg bang dat dit wantrouwen onze relatie kapot gaat maken…en dat wil ik niet. Wie heeft er ervaring mee…vertel alles wat je kwijt wil=) Thanks alvast!

bij mij was het hetzelfde, maar mijn wantrouwen werd bevestigt door foto,s die ik per ongeluk tegenkwam op de facebook pagina van een vrouw…toen heb ik het uitgemaakt…

:sob::muscle:
Ik had dit ook met mijn (ex) vriend. Alleen hij zat op teletekst, seks smsjes naar andere ‘’ vrouwen ‘’ sturen. (inclusief foto’s). Dat deed zeer en het duurde inprincipe lang voordat hij mijn volste vertrouwen terug kreeg. Probeer met hem hier over te praten. Leg uit dat je er nog moeite mee hebt!.. Dan is hij sowieso op de hoogte, maar word je hier niet moe van?.. Ik namelijk wel, en controleerde hem telkens. Dat putte mij gewoon emotioneel gezien uit. Wil je dit nog?..

Ik heb het nooit meegemaakt, maar ik denk dat je eens goed met hem moet praten.
Ik denk dat ik hem niet meer zou kunnen vertrouwen. Maar dat hangt er natuurlijk ook vanaf hoe het verder gaat tussen jullie.

@Alexandra, ik wil heel graag bij hem blijven om wie hij is en hoe onze relatie is. Die is verders ook niet veranderd, alleen de onzekerheid is zo toegeslagen. Ik ken gelukkig ook positieve verhalen, deze koppels zijn er sterker uitgekomen. Maar ik idd…ik word er wel erg moe van en ik weet niet of ik dat wil. Maar alleen al de gedachten dat onze relatie over zal gaan maakt me aan het janken.

:sob::muscle: Ik weet echt hoe je je voelt hoor. Ik had echt drang om in zijn telefoon te kijken… of hem verder te controleren. Heel veel koppels komen er indd sterker uit, maar er moet een grens zijn. Ik ben wel samen met mijn ex alleen het voelt nog een beetje raar… onwennig eerder, want ik moet gewoon in zijn telefoon kijken… maar weet hij dat het vertrouwen is beschadigt en hoe je je voelt?

=

Ik denk dat je dan moet afwegen wat zwaarder weegt voor jou; de liefde die je voor hem voelt, of de drang om hem steeds te controleren.
Want je kan zóveel van hem houden, maar als je drang om hem te controleren gewoon veel groter is werkt een relatie denk ik niet.

Het controleren werkt uitputtend…
Maar ik hoop dat jullie er echt uitkomen!!

@Alexandra, hij weet dat ik me zo voel. Toen ik erachter ben gekomen hebben we heel veel gepraat, ik weet ook dat hij oprecht spijt heeft. Ik snap dat je nu misschien denkt, ‘‘dat denkt iedereen’’…maar hij heeft 4 dagen bij me zitten janken als een klein kind, en ik heb een telefoongesprek met zijn moeder gehoord waarvan hij dacht dat ik het niet kon horen, waarin ik hem ook weer huilend van alles hoorde vertellen. Maarja…uiteindelijk is dat geen gerust stelling. Het maakt de situatie alleen anders, het is te makkelijk om het nu zomaar uit te maken. Ik voel de boosheid ook alleen maar als we niet samen zijn, maarja…we kunnen niet 24/7 samen zijn.

@Lottooo. Dat hebben wij nooit gedaan, van begin af aan in elkaar telefoon kijken. Daar was ook absoluut geen rede voor. Het is echt puur toeval geweest dat ik er nu achter kwam, dit was de 1e keer in tien maanden dat ik zijn telefoon checkte. Wat jij vertelde van je vriend…die gedachte maakt mij dus helemaal gek, het feit dat hij zijn berichten ook gewoon vooraf kan wissen. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen nu.

@Klaaaar. Ik had een hele grote valentijnskaart voor hem gekocht nog voor ik erachter kwam. Toen ik het ontdekte wilde ik hem weggooien…maar nu we een week of 3 verder zijn heb ik hem toch geschreven. Maar ergens wil ik ook gewoon graag even een weekje rust dat ik hem niet zie en weinig spreek om na te denken. Ik denk dus wel dat de liefde groter is dan het wantrouwen, anders had ik die valentijnskaart wel gewoon niet geschreven en meteen gezegd dat ik hem even niet hoefde te zien.

-weg-
thanks voor de paar reacties :slightly_smiling_face:

-

Ik denk niet dat mijn vriend snel mijn vertrouwen terug zou winnen, terwijl hij dat wel eens bij mij heeft ‘moeten doen’. Eigenlijk best oneerlijk van me.

Zoiets heb ik ook meegemaakt met mijn ex, en het vertrouwen in hem was dan ook volledig weg. Ik trok dit niet meer en heb het toen uitgemaakt (dit was overigens niet het enige wat meespeelde, hoor). Ik vind dan ook dat er veel waarheid zit in klaaaar’s reactie, dus ik denk wel dat je daar goed over na moet denken.

Als je iemand nodig hebt om tegen te praten, dan kan je me noten. :slightly_smiling_face:

Ik zou hem nooit meer kunnen vertrouwen en dat weet ik zeker.
Ik weet wel dat bij mijn ouders zoiets dergelijks ooit heeft plaatsgevonden toen ze jong waren, en nu zijn ze nog steeds bij elkaar dusja. Het kan wel, ik geloof wel dat het tijd nodig heeft ja.

zomernachtdroom ik snap heel erg goed dat jij niet accepteert als zij zo tegen je doet, je wil je vriend kunnen vertrouwen. Ik denk eerlijk gezegd dat ze gewoon erop uit is om je vriendje in te pikken…

Nee hoor ik geloof je. Mijn vriend begon ook steeds te huilen en hij had oprecht spijt, maar ik wist het gewoon niet meer. En inderdaad, het heeft tijd nodig! Het komt allemaal wel goed!

Ik heb hetzelfde meegemaakt, alleen waren dat geen seksistische berichtjes maar berichtjes als ‘ik mis je’ en ‘ik vind je leuk’. We hebben echt heel erge ruzie erover gehad, en ik heb zelfs op het punt gestaan om het uit te maken.

Ik heb hem toen eerlijk gezegd dat hij me echt gekwetst heeft, en dat het even zou gaan duren voordat alles weer helemaal goed is. En soms vind ik het nog steeds lastig als ik hem weer veel bezig zie met z’n mobiel, maar ik vertrouw hem wel weer. En als ik er nu naar vraag met wie hij smst of wie een meisje is met wie hij veel praat, antwoord hij gewoon eerlijk.

Het beste kun je denk ik nog een keertje met hem praten, dat je nog steeds een beetje moeite hebt om hem niet te controleren, dan kan hij er rekening mee houden. En ik denk, aangezien hij een paar dagen bij je heeft gehuild, dat het niet nog een keer zal gebeuren :slightly_smiling_face:.

Mijn ex had ook van die berichtjes gestuurd, naar verschillende meisjes.
Toen ik hem ermee confronteerde (de meeste van die meisjes waren vriendinnen…) zei hij dat het niet meer zou gebeuren enzo, maar hij toonde eigenlijk geen emotie.
Toen was het voor mij over.
Maar omdat jouw vriend echt berouw toont zou ik het gewoon nog meer tijd geven.
En dan bedoel ik ook echt veel tijd, als je na een half jaar nog steeds wantrouwig bent moet je denk ik de oplossing bij jezelf zoeken…
En het zal waarschijnlijk wel moeilijk worden, maar probeer gewoon het vertrouwen weer te herstellen!