Hoe kom ik van mijn claimgedrag af?!

Hallo iedereen,

Ik weet het even niet meer… ik merk dat ik mijn relatie aan het verkloten ben met mijn claim gedrag maar ik weet niet wat ik er aan moet doen! Ik moet hem meer los laten en zijn dingen laten doen maar ik vind dit zo moeilijk. Hier door hebben we om de 2 weken ongeveer ruzie omdat hij dan bijvoorbeeld met iemand heeft afgesproken terwijl ik ook vrij ben… is toch te idioot dat ik hem dan niet zijn ding kan laten doen!? Wie heeft tips? :cry:

Probeer om een rustig moment eens te praten over elkaars behoefte. Laat hem eens 10 minuten (zet een timer) praten, zonder dat je reageert. Alleen luisteren. Draai het dan om.
Probeer te achterhalen waar je claimgedrag vandaan komt? Is het onzekerheid, jaloezie, heb je andere verwachtingen van een relatie?

Kortom, communiceren.

Dat kan alleen als er geen ruzie is. Maak dus eerst een veilige, comfortabele omgeving.

Dank je wel voor je antwoord! Dit doen wij regelmatig gelukkig en we hebben het er ook wel over. Ik weet inderdaad al dat ik bepaalde dingen van hem verwacht en als het dan niet gebeurt dan ben ik teleurgesteld dus ik probeer dat zo min mogelijk te doen ( ook dat lukt soms niet) ik wil hier zo graag aan werken omdat ik zo gek op hem ben. Ook hij doet echt zijn best en die dingen moet ik blijven onthouden en blijven zien. Ik vind het gewoon echt moeilijk allemaal

Het is ook moeilijk en ik ken deze gevoelens ook wel. Ik heb letterlijk nachten wakker gelegen omdat mijn liefde uit ging met anderen.

… maar, probeer te sporten, te lezen, zelf uit te gaan met vriendinnen, een film zien om je af te lijden, maar lastig blijft het elke keer weer. :pensive:

1 like

Pfff ik weet zo goed hoe je je voelt. Zijn jullie al lang samen? Ik vind het wel een fijn idee om te horen dat jullie ondanks dit nog samen zijn want ik word er letterlijk misselijk van als ik bedenk dat het misschien niet kan werken door mij :frowning:

Bijna 2 jaar.

Dat letterlijk misselijk worden, gewoon echt letterlijk, zo herkenbaar! Ik heb wel bij het toilet zitten janken. Veel zelfmedelijden op dat moment. Hahaha

Ik probeer in stilte te lijden. Haha Nou, dat klinkt dramatischer dan het is, maar eigenlijk wel waar. Ik heb besloten om niet te vaak mijn ongerustheid, onzekerheid, jaloezie te laten merken. Soms wel, maar vaak ook niet. Soms schrijf ik een heel bericht, maar verzend het niet, of ik verwijder het meteen weer.

Ik denk dat het inderdaad schadelijk kan zijn. Als elke keer het contact vervelend is tussen jij en je vriendje, dan wordt alles gewoon minder leuk. Een relatie is luchtig, leuk, gezellig en af en toe goed praten over verwachtingen en andere moeilijke zaken.

Dank je wel voor je bericht! Dit is echt zo een opluchting ! Ik krijg alleen maar van iedereen te horen dat ik na moet gaan denken of het wel werkt… maar als ik dit lees geeft het mij echt hoop. Hoe doe jij het dan om er niks van te zeggen als je weer zo een rot gevoel op voelt komen als hij bijv. Met vrienden een weekend weg gaat of iets ?

Heeft hij dan met een vriend afgeproken of met ‘iemand anders’? Dat wordt me niet duidelijk uit het bericht.

Met vrienden. Laatst was ik op maandag vrij en ik ging met een vriendin afspreken en hij vroeg of ik savonds ook met haar ging eten dus ik zei nee, hoezo? Wil je samen eten? Toen zei die nou ik had eigenlijk al met mijn zusje afgesproken. Wil je ook mee eten? En dan voel ik mij meteen rot en denk ik: je weet toch dat ik vrij ben dus waarom vraag je het niet eerder en ga je liever met haar afspreken dan met haar?! Zoooo ontzettend egoïstisch deze gedachten en ik schaam mij er ook echt voor!

Dit gaat over dat hij echt op stap gaat naar een club, of gaat logeren of zoiets.

Ik stuur meestal eerst tevoren een berichtje om te laten blijken dat ik het prima vind, zoiets:

“Hey lief, super leuk weekend! Veel plezier daar! Hoor later wel hoe het was. :kissing_heart::kissing_heart:

Terwijl ik hoop dat het niet te leuk is. :grimacing: Haha Maar dat zeg ik niet. :relaxed:

Ik stuur (zoals altijd) wel een welterusten berichtje als ik ga (proberen te) slapen, maar als hij weg is, dan stoor ik hem niet overdag of in de avond. Dat is vervelend voor hem, omdat hij zich dan gedwongen voelt misschien om te reageren. Als ik weet dat hij wel tijd heeft om te reageren, dan stuur ik tijdens soms wel een berichtje zoals: “Is het een beetje awesome? Hier gaat alles prima. Ik ga straks een film zien. Have fun! :kissing_heart:”.

Dus, probeer hem zijn tijd te beleven, laat blijken dat je het prima vind en zit niet op zijn schouders. Dus, ik stuur minder berichten dan wat ik anders doe en altijd positief.

Wat doe ik? Beetje afhankelijk van de tijd, maar vooral echt afleiding zoeken. Ik ga naar vriendinnen, sporten, knutselen of een film kijken. Ik lees graag sexy romantische boeken, maar dat lukt dan niet, omdat ik het gemis dan extra voel. :sob:
Het is proberen en kijken wat bij je past.
Oh, normaal ligt mijn telefoon naast mijn bed, op het kastje. Als hij echt een nacht weg is, dan laat ik het nu ook op het bureau liggen. Ik pakte namelijk elke keer de telefoon om te kijken of er al een berichtje was. Lag soms de hele nacht wakker. Daarom, nu alles uit, telefoon uit het bereik.

Herkenbaar. Ik heb ooit het boek ‘Verslaafd aan liefde’ gelezen, en dat was heel behulpzaam. Maar toen ik dat las was ik wel 22 of zo.

Als je nog jonger bent is het misschien ook gewoon goed veel tijd te besteden aan je eigen hobby’s en vrienden. En zoals hierboven al werd gezegd: communiceren. Dit is niet echt een probleem dat je binnen 1 dag oplost. Gun jezelf tijd en vindt dingen waar jij zo gelukkig van wordt dat je hem ook even vergeet.

Oh meiden ik vind het zo fijn om te lezen dat ik hier niet de enige in ben! @Minako mooi om te lezen hoe jij dit oplost! Ik MOET dit ook echt zo gaan aanpakken want ik verstik hem anders echt… mijn probleem is dat ik het dan niet kan verbergen dat ik mij zo voel en ik wil het meteen met hem er over hebben maar juist dan komen er irritaties en uiteindelijk ruzie… mocht je nog meer tips hebben HEEL GRAAG🙏🏻

@Janneke20 ik heb dit boek meteen als e book gedownload en ik ga hem lezen! Ik ben 26 maar ik kom uit een relatie van 5 jaar waar wij echt 24/7 bij elkaar waren en wij hadden al onze vrienden verloren dus dat is absoluut niet meer wat ik wil! Ik moet nu juist een middenweg zien te vinden … hoe heb jij het aangepakt en hoe deed jij het als dit rot gevoel weer op kwam?

Ik heb na verloop van tijd gewoon veel vertrouwen gekregen in mijn relatie. Door veel te communiceren en het besef dat hij net zo stapelgek is op mij als ik op hem. En dat maakt de avonden zonder elkaar (soms) wel kut, maar niet slopend.

Altijd maar proberen iets anders te voelen en boos te worden op mezelf dat ik het zo ervaarde, werkte soms averechts.

Maar @Janneke20 als je het juist ging voelen, ging je er dan ook niet naar handelen en dat uiten naar je vriend toe?

Mijn ervaring is ook dat het achteraf allemaal een stuk lichter voelt. Zeg dat ook tegen je. Ik kan me helemaal gek maken en bedenk de meest heftige scenarios als hij naar een club is ofzo. Maar, elke keer valt het wel mee en vind hij me toch het leukst.

Je moet elkaar ook eigen tijd geven en gunnen. Ik ga soms een lang weekend weg met vriendinnen naar een andere stad of land. Andersom moet dan ook kunnen. Af en toe een leuke selfie (als het langer is) en alles voelt fijn.

… en hormonen zijn een bitch.

@Minako jaaa ik wil hem ook zo graag dat gunnen! En inderdaad , het moet gewoon kunnen en het is ook wat ik echt heel graag wil maar ik vind het soms echt moeilijk. Maar ook moeilijk om het voor mij te houden. Achteraf denk ik inderdaad van waar maak ik mij nou druk om! En dan heeft die als verassing een boek gekocht die ik heel graag wou en dan denk ik : zie je wel! Hij houdt wel van mij en doet wel moeite!

Het lijkt me persoonlijk erg vervelend dat je gevoel zo erg afhankelijk is van een ander persoon. Hoe ik het lees ben je door onzekerheid of tekort aan (zelf)vertrouwen erg op zoek naar bevestiging. Dit is geen fijne basis van een relatie en inderdaad zeker iets om aan te werken. Het is zo heerlijk als je deze bevestiging niet nodig hebt vanuit een ander, omdat je al overvloed aan bevestiging hebt vanuit een gevoel van eigenwaarde.

Het is fijn om te lezen dat je je beter voelt door hier te lezen dat andere meiden je gevoel herkennen. Het is natuurlijk ook heel fijn om te horen dat je niet de enige bent met een probleem als dit. Wel denk ik dat het inderdaad goed is om hieraan te gaan werken, want zoals je zelf al aangeeft verstik je hem met dit gedrag, en zou ik het vanuit zijn kant goed begrijpen als hij er een keer klaar mee is.

Maar, groei begint bij bewust zijn, en voor hoe ver ik het hier kan lezen ben je je er zeker bewust van dat je iets hebt om aan te werken. Heel goed! :relaxed: Dat is de eerste stap. Wellicht dat het helpt om proberen te achterhalen wat de oorzaak van deze gevoelens zou kunnen zijn. Is het misschien onzekerheid? Is het wantrouwen? Een onveilige hechtingsstijl? Laag gevoel van eigenwaarde? Vanuit dat antwoord kun je vast veel tips, tricks en advies vinden, waardoor je langzaam groeit naar de plaats waar je wilt zijn.

Succes! x