Hoe help ik een vriendin?

Een vriendin vertelde me ongeveer een half jaar geleden, dat ze niet meer normaal at. Ook spuugde ze het af en toe uit. Ze zei dat ze het aan mij durfde te vertellen omdat ze zou weten dat ik niet belerend zou reageren. Wat ik ook niet deed. Ik gaf haar gewoon een knuffel en zei dat ze goed voor zichzelf moest zorgen, en huilde met haar mee.

Voor mijn gevoel ging het laatst steeds beter, ze ontbeet weer en ging vaak met me naar de snackbar of zo. Ze leek ook weer steeds vrolijker.

Laatst hadden we een toneeloptreden, waar we baljurken aanhadden. Ze had een redelijk strakke jurk aan, die haar echt geweldig stond. Ik zei, “zullen we na het stuk op de foto gaan,” en dat vond ze goed, maar op het podium vergat ze haar tekst, door de stress om in die jurk op de foto te moeten, vertelde ze me later.

Nu is het vakantie, en dat is voor haar een dieetperiode waarin ze zo weinig mogelijk eet. Ze vertelt me nog wel alles wat ze doet. Ze is nu twee nachten alleen thuis geweest, en allebei de nachten heeft ze zich met een vriendin klemgezopen, tot kotsen aan toe.

Ik ben echt bang dat ze straks heel ver heen is als ik haar niet help, maar ik weet niet hoe?! Ik wil haar nergens toe dwingen, want dan vertrouwt ze me straks misschien niet meer. Ik spreek de laatste tijd zo veel mogelijk met haar af, zodat ik haar af en toe wat laat eten.

Heeft iemand hier misschien een beetje ervaring mee? Ik weet echt niet hoe ik dit aan moet pakken.

In dit geval is het toch slim om met haar moeder te praten. Ik begrijp dat dit voor jou misschien klinkt alsof je je vriendin verraadt, maar geloof me, uiteindelijk help je haar daarmee. Mensen die dit probleem hebben komen er zelden tot nooit zelf vanaf en hebben gewoon professionele hulp nodig.