Hoe gaan jullie om met onzekerheid tijdens het daten?

Ik zal hier geen lang verhaal posten over hoe mijn huidige situatie is. Het komt er in ieder geval op neer dat de jongen in kwestie en ik nu op één officiële date zijn geweest (twee dagen geleden), maar dat we wel een geschiedenis hebben samen.
Ik merk aan alles dat hij er nu anders instaat: hij is na afloop netjes naar huis gegaan, zei dat hij het heel gezellig vond en dat we elkaar snel weer zien. Volgende ochtend kreeg ik nog een berichtje, over iets waar we het die avond zelf over hadden gehad. Sindsdien niet meer geappt.
Voorheen was de onzekerheid die steeds opspeelde een enorm struikelblok voor mij. Ik hoopte dat die dit keer minder zou zijn, vooral nu we er (allebei) serieuzer in staan. Echter lijkt het nu weer net zo erg, misschien zelfs erger. Ik ben steeds zó bang dat hij afhaakt. Dat hij het toch niet gezellig vond, ook al zei hij van wel. Dat hij überhaupt niks meer gaat sturen - ook al zou dit echt een dick move zijn en niks voor hem.
Ik ben heel erg van de bevestiging, vooral omdat hij mij in het verleden wel gekwetst heeft, daarom heb ik dit keer ook bijna geen initiatief genomen. Hij is alleen niet zo van het appen (zoals meer mannen), hecht er niet zo veel waarde aan. Wat het lastig maakt om die bevestiging te krijgen. En dat leidt dus tot meer onzekerheid van mijn kant.

Mijn vraag is: hoe gaan jullie om met die onzekerheid? Als je die hebt tenminste?
Het lukt me gewoon niet om die negatieve gedachten opzij te schuiven. Want ja: enerzijds is het vaak gebleken dat het nergens voor nodig was, maar anderzijds is het ook heeel goed mogelijk dat die zorgen wel terecht zijn. En door zo te blijven denken, hou ik het dus in stand.

Oh, zo herkenbaar. Ik zit momenteel in een vergelijkbare situatie, maar dan net wat anders.
Ik probeer vaak mijn telefoon gewoon even weg te leggen, afleiding zoeken, etc. Maar het is wel erg moeilijk. Het is ook voor een groot gedeelte vertrouwen dat je weer terug moet krijgen en wat op den duur wel komt.

Ik ben bang dat er niet zo veel aan te doen valt…

Oei, te herkenbaar dit! Ik zit een beetje in dezelfde situatie, gisteren was ik bij hem en toen voelde alles gewoon zo goed maar hij is inderdaad helemaal niet van het appen. Vind het triest dat ik echt bevestiging moet hebben vanuit telefooncontact maar ik wil graag peilen of hij het ziet zitten om nog een keertje af te spreken en dat gaat op deze manier niet zo makkelijk haha.
Niet een reactie waar je heel veel aan hebt, maar je bent dus niet alleen! Ik probeer niet obsessief op mijn telefoon te kijken en soms zet ik hem gewoon een paar uur uit en dat helpt wel een beetje! En ik probeer te denken aan hoe het is als we bij elkaar zijn en de dingen die hij dan zegt die wel laten doorschemeren dat hij me leuk vindt en dan ben ik meestal weer even gerustgesteld.

Ah, in ieder geval fijn om te horen dat ik niet de enige ben! Begrijp dat jullie niet echt tips hebben als je er zelf ook mee worstelt.

Hoe doen jullie dat met het nemen van initiatief? Laat je alles aan hem over (qua het beginnen van een gesprek, afspreken) of doe je zelf soms ook wat?
Ik ben nu bijvoorbeeld heel huiverig om een gesprek te beginnen, terwijl ik dat eigenlijk heel graag zou willen…

Ik kijk gewoon een beetje naar hoeveel ik zeg en hoeveel hij zegt op whatsapp.
Dus als ik het gevoel heb dat ik te vaak of vaak achter elkaar het gesprek begin, dan wacht ik gewoon tot hij dat doet. Zo kan ik soms best wel eens antwoorden op iets met bv. oke! :slightly_smiling_face:. En dan wacht ik gewoon tot hij een nieuw onderwerp aansnijdt. Beetje lastig uit te leggen zo, hoop dat je het begrijpt? :stuck_out_tongue:

En met afspreken was het toevallig zo dat hij mij net voor was met vragen wanneer ik kon of het was gewoon beetje dat we samen aan het appen waren van dat we elkaar weer wilden zien enzo.

Dus je kunt ook zeker zelf initiatief nemen!

Ik ben bevriend met een vriend van hem (daar kennen we elkaar van) en die zei ook dat hij gewoon helemaal niet van het appen is, dus ik denk dat ik hem dit weekend nog wel eventjes ga vragen of hij een keer wil lunchen ofzo samen. Denk dat dit wel kan, afgaande op zijn gedrag vorige keer. En zelf vind ik het niet erg om initiatief te tonen nu, aangezien ik er een beetje vanuit ga dat hij er goed op reageert en bang ben dat hij denkt dat ik hem niet leuk vind als ik alles uit hem laat komen en dat wil ik niet, haha. Sowieso vind ik niks mis met als meisje ook gewoon initiatief tonen, dus gewoon doen!

Probeer met het opbouwen van de relatie niet meteen teveel te verwachten. Dan hoef je ook niet onzeker te zijn.

^ Ja, heb je ook gelijk in. Denk dat mijn verwachtingen onbewust ook wel iets te hoog zijn. Vooral nu we hier voor de tweede keer aan beginnen. Dat is niet goed, want er kan nog van alles misgaan…

Hij heeft me gisteren uit zichzelf geappt, en dinsdag zien we elkaar op een feestje. Daarna zie ik wel verder :slightly_smiling_face:
Thanks voor de reacties iig!