Hoe ga ik om met mijn vriend die bi is?

Hoi meiden,

Ik zit met een probleem/vraag… Ik heb al een hele lange tijd een relatie met mijn vriend. Tijdens onze relatie heb ik een paar keer getwijfeld of mijn vriend homo is, omdat hij soms vrouwelijke trekjes heeft en aangezien zijn beroepskeuzes. Nu heb ik helemaal niets tegen homo’s. Ik heb het een aantal keer rechtstreeks gevraagd en steeds zei hij: ik sluit niet uit. Nu bedacht ik me later dat het best zou kunnen dat hij bi is. Toen ik hem dit vroeg gaf hij als antwoord dat dit inderdaad zo is. Ik schrok hier een klein beetje van, omdat wij al een aantal jaar samen zijn en ik een beetje het recht heb om dat te weten toch? Nu vind ik het niet erg dat mijn vriend bi is en ik kan daar ook best mee leven. Het probleem waar ik alleen tegen aan loop is dat ik bang ben dat hij te nieuwsgierig wordt naar jongens en niet meer ‘genoeg’ heeft aan mij… Ik kan soms best onzeker zijn en ik ben vaak bang dat mijn vriend andere meisjes leuker vindt dan mij. Alleen nu is mijn angst meer dat ik bang ben dat mijn vriend meer behoefte krijgt aan jongens en daar wordt ik ook erg onzeker van.

Zijn hier meer meiden die zich hierin herkennen en hoe gaan jullie hiermee om? Ik kan hier goed met mijn vriend over praten en dat hebben we ook gedaan. Toch merk ik soms dat hij echt nieuwsgierig is naar jongens. Daarnaast hebben mijn vriend en ik een lange afstandsrelatie (hij woont aan de andere kant van Nederland), hoe weet ik dat zijn nieuwsgierigheid hem niet teveel wordt en buiten mijn weten om interesse toont in jongens? En wat kan ik het beste doen?

Biseksueel =/ polygaam of zo hoor :’) Dat hij bi is, betekent echt niet dat hij eerder vreemd zou gaan. De kans dat jij met een andere jongen vreemd zou gaan is even groot als dat hij met een jongen vreemd zou gaan. En als hij wou experimenteren met jongens, zou hij vast geen relatie met jou hebben.

Ik vind het ook raar dat jij vindt dat je het recht hebt om te weten of hij bi/hetero is. Maakt het echt een verschil, dat hij niet alleen op meisjes valt maar ook wel eens op jongens? Hij heeft toch een relatie met jou en dat zal vast niet voor niets zijn.

Ten eerste vind ik een beroepskeuze niet echt per se iets om te zeggen ‘dats gay man’. Maar dat terzijde.

Ik denk dat je moet blijven focussen op dat hij nú met jou is. Hij heeft ervoor gekozen om met jou te zijn.

Ik ben het eens met het eerste stukje, maar ik vind het wel iets wat je iemand anders verteld in zo’n lange relatie. Ik heb nu 2 maanden een relatie met een jongen waarvan behalve zijn familie niemand weet dat hij bi is, maar ik nu wel. Ik zou het wel fijn vinden in een relatie als iemand mij dat zou vertellen en het wel een beetje huh vinden als hij dat jaren niet doet.

Zelf heb ik er momenteel nog niet zo veel problemen mee, ook omdat ik soms grapjes kan maken zo van “oeh zag je die jongen naar je kijken” :’) En dat is wel leuk en cute dus ja. Het kan prima zijn dat mijn vriend ooit de behoefte krijgt met jongens dingen te proberen, maar waarschijnlijk is de kans voor mij net zo groot. Het is niet dat omdat hij op beide geslachten valt hij opeens een grotere kans heeft tot vreemdgaan of dingen willen proberen etc.

Jullie zijn al een paar jaar samen dat wilt dus zeggen dat hij van je houdt! De reden dat hij het geheim hield was omdat het helemaal niet belangrijk was, hij heeft jou en ja, hij heeft ook interesse in mannen maar dat betekent niet dat hij van je af wilt.

Je moet er niet bang voor zijn, geef hem gewoon altijd alle liefde die je kunt geven, doe leuke dingen samen, verwen hem,… Als je keer op keer laat zien dat je van hem houdt en hij ook laat zien dat hij van jou houdt, dan is er geen probleem!

Je maakt jezelf alleen maar bang voor niks. Ik ben ook bi en ik heb een vriend, maar ik heb 0% interesse in andere mannen of vrouwen. Ik ben zo gek op mijn vriend dat ik ECHT geen ander wil!

Hopelijk heeft dit je geholpen :slightly_smiling_face:

Je hebt ook gelijk. Hij heeft het nooit eerder verteld omdat het voor hem normaal was. Ik heb er zeker wat aan en ik ga ermee aan de slag:) Dankjewel!

Hm, daar ben ik het zelf niet helemaal mee eens. Als je statistisch kijkt dan zitten er bijv. in de visagie/modellenwereld wel behoorlijk wat homo’s. Dat wil niet zeggen dat iemand meteen homo is, maar ik blijf dat wel in mijn achterhoofd houden als ik ook andere signalen krijg dat hij wellicht wel op jongens valt. Het is wel degelijk een vak dat meer homo’s aantrekt dan hetero’s.

Ts, hij zegt op de vraag van jou of hij homo is dat hij het niet uitsluit. Ik vind dat wel echt een groot signaal om in de gaten te houden. Je hoort vaak genoeg dat een biseksueel persoon meer interesse heeft in de ene gender dan het ander. Dus als hij over het homo zijn zegt dat hij dat niet uitsluit dan vraag ik mij af waar zijn gevoelens meer naar toe trekken. En dan denk ik zeker dat hij iets gaat missen. Dat zou jij ook hebben als je voornamelijk op mannen valt maar een relatie begint met een meisje. En daarmee zeg ik niet dat hij vreemd zou gaan. (Dat is een heel andere kwestie). Maar of hij 100% gelukkig (in zoverre dat mogelijk is uiteraard) met jou gaat worden vraaq ik mij wel af.
Er is helemaal niets mis met biseksueel zijn of homoseksueel, maar het is gewoon een feit dat veel van deze mensen in hun beginfase struggelen met hun identiteit. Daar is niets mis mee, dat is menselijk.
Maar of jij daar onderdeel van wil zijn (van iemands identiteits-struggle) moet jij je afvragen.

Overigens vind ik het absoluut wel je recht om te weten wat zijn seksualiteit is. Het is een stuk van je identiteit. Dat hoor je als partner toch gewoon te mogen weten? Lekkere relatie heb je dan als je dit soort dingen geheim voor elkaar houdt.

[edit] Ik persoonlijk zou nooit met een biseksueel persoon willen daten. Op vrouwelijk gebied zou ik een jongen ‘in principe’ kunnen geven wat hij nodig heeft om gelukkig met mij te zijn. Maar stel hij voelt zich meer aangetrokken tot mannen, dan is er absoluut niets wat ik kan bieden om hem volledig gelukkig te maken.

Het belangrijkste is dat hij nu met jou samen is. Ik snap dat je dit eerder had willen weten, maar hij zal het niet eens zeker geweten hebben en anders is het voor een jongen veel moeilijker om uit de kast te komen als biseksueel dan als meisje. Ik kan mij goed voorstellen dat hij het liever geheim gehouden heeft omdat een biseksuele jongen voor de maatschappij gewoon een homo is. En je weet zelf ook dat homo’s nog steeds niet zo geaccepteerd zijn als lesbiennes.

Het kan ook zijn dat ik compleet fout zit, maar als ik een jongen was geweest had ik er ook liever niks over gezegd. Mijn ex was (waarschijnlijk) ook bi, of zelfs homo, maar is nu nog altijd (4 jaar na onze relatie) diep in ontkenning dat er ook maar iets van dat waar is. En ik snap het wel.

Probeer gewoon te onthouden dat hij nog steeds bij je is, en dat het al zo lang goed gaat tussen jullie. En serieus, blijf praten, praten, praten hierover met je vriend. Stel hypothetische vragen “wat als…”, en probeer voor jezelf ook te bedenken wat er voor jou mogelijk is binnen jullie relatie om hem wel of niet die kans te geven. Mijn vriend en ik hebben het er heel lang over gehad omdat ik bi ben en vroeger nogal losjes was met het begrip “relatie”, maar hij heeft er goed met mij over gepraat en mij duidelijk gezegd dat hij van tevoren een veto moet kunnen uitspreken. Dat soort afspraken moet je kunnen maken, of je moet in elk geval duidelijk kunnen zijn dat er gewoon geen optie is van “ontdekken” binnen jouw relatie. Denk na over dit soort dingen en bespreek dat ook met jouw vriend. Het kan heel goed zijn dat hij meteen al zegt van “nee dat wil ik niet” en dan is alles ook meteen duidelijk voor jou. Dus praat erover, zodat er nooit gezegd kan worden “ja maar daar hebben we het nooit over gehad dus ik dacht dat het wel oké was voor één keertje.” Dat soort dingen killen je relatie echt heel snel.

Zelfs als hij zich meer aangetrokken voelt tot mannen betekent dat nog niet meteen dat je je zorgen moet gaan maken dat jij niet genoeg bent. Het is geen kwestie van én én willen als je biseksueel bent, als je een relatie aangaat met een meisje doe je dat omdat je genoeg hebt aan dat meisje, als je een relatie aangaat met een jongen omdat je genoeg hebt aan die jongen. Er speelt naast geslacht ook nog zoiets als een persoon mee op wie je verliefd wordt. Je hoeft niet iets jongensachtigs te bieden om hem tevreden te stellen of wat dan ook: hij houdt van jou zoals je bent als jullie al zolang een relatie hebben over een lange afstand.
Of hij wil experimenteren met jongens hangt meer af van zijn persoonlijkheid dan van zijn seksuele geaardheid. Er zijn nu eenmaal mensen die nieuwsgierig zijn en graag veel verschillende dingen (of mensen :’)) uitproberen op seksueel gebied, er zijn mensen die prima hun hele leven monogaam kunnen zijn met één persoon, er zijn mensen daartussenin.
Verder: wat OpalKoboi zegt. Communicatie is een ding.

Persoonlijk vind ik seksualiteit een nogal vaag iets, waar mensen al gauw moeilijk over doen als je misschien in een ander vakje valt dan heteroseksueel. Om eerlijk te zijn, vind ik dat het sowieso al vreemd is dat áls je al een bepaalde seksualiteit hebt, dat dat dan 100% moet zijn of zo. Alsof iemand die altijd relaties gehad heeft met iemand van het andere geslacht, nooit op iemand van hetzelfde geslacht kan vallen. Misschien dat ik dit juist zeg omdat ik zelf waarschijnlijk bi ben of iets wat daarop lijkt, maar ik vind het gewoon onzin dat iemands seksualiteit ‘vast ligt’.

Daar bedoel ik trouwens niet mee dat je van seksualiteit kan veranderen. Maar ik zou het zelf niet nodig vinden om ooit iemand te moeten vertellen of ik nou hetero óf bi ben.

Hier ben ik het gewoon niet mee eens. Stel jij hebt een sterk voorkeur voor een bepaald geslacht, dan kun je nog zo gezellig en leuk zijn maar dan is je persoonlijkheid niet genoeg. Ik val op mannen omdat ik op mannen val. Als het enkel om persoonlijkheig ging was ik wel biseksueel geweest. Natuurlijk is persoonlijkheid belangrijk maar als jij een heel sterk voorkeur hebt dan weegt dat net zo hard mee.

Ik weet niet hoe het in het geval van TS is. Misschien heeft hij helemaal geen sterk voorkeur. Maar omdat hij antwoordde met dat hij het niet uitsluit (op de vraag of hij homo is) dan vraag ik mij af hoe het zit in zijn geval.

Ik bedoelde ook niet dat je jezelf moet labelen, maar als je wel zeker weet dat je interesse hebt in het andere geslacht, hoe sterk het ook is vind ik het wel normaal om dat als je een lange relatie hebt, ergens gedeeld te hebben. Als je er zelf nog niet uit bent hoeft het niet trouwens, maar ik dacht eerder in de trant van je weet al zeker dat je op beide valt dan mag je dat wel vertellen aan je partner, maar je hoeft niet per se jezelf te labelen als iets hoor.

Ik vind ook niet per se dat dat ‘moet’. Als hetero persoon vertel je toch ook niet aan je vriend(in) op wat voor mensen van het andere geslacht je valt. Zoveel verschil zit er toch niet tussen mannen en vrouwen, dat het echt een verschil zou maken of je vriend alleen op mensen met een vagina valt of ook wel eens op iemand met een penis :’) Hij zal vast ook wel eens op verschillende meisjes zijn gevallen, ik vind dat hetzelfde.

Je had het niet tegen mij, maar ik reageer er even op haha. Het is niet hetzelfde als je vriend hetero is en ook op andere meisjes vallen kan. Biseksualiteit kan voor iemand namelijk (hoe gek je het misschien vindt klinken) toch ook een dealbreaker zijn. En dit is niet het geval bij hetroseksualiteit.

Ik vind het wel een ‘groot’ en belangrijk iets in een relatie (seksualiteit). En niet omdat ik discrimineer, maar ik zou er moeite mee hebben om in te schatten hoe een persoon staat op de ‘biseksualiteit-schaal’. Aangezien biseksualiteit niet gewoon zwart wit biseksualiteit is en klaar.
Je kunt op verschillende manieren biseksueel zijn. Je kan een sterk voorkeur hebben naar een bepaald geslacht. Of het kan je niets uitmaken. Daar zit wel een groot verschil in.

En vooral omdat de maatschappij er zo’n ding van maakt merk je dat veel mensen worstelen met hun identiteit. En zichzelf misschien dus ook voorliegen omdat ze bang zijn veroordeeld te worden. Misschien dus ook over waar zijn voorkeur naar uitgaat. (als deze voorkeur er dus is). Het is één ding om een vriend te hebben die met je heeft als je bruin haar hebt, maar hij eigenlijk op blond haar valt. Of als je kleine borsten hebt en hij eigenlijk houdt van gigantische joekels. Je valt op de persoon. Maar een heel ander geslacht, daar kun je niet in compenseren.
Ik vind dus wel dat dit iets is wat je partner zou moeten mogen weten aangezien het dus een ding is waar mensen wel/of geen moeite mee kunnen hebben. Gordon noemt zichzelf bijvoorbeeld biseksueel. Maar dat is ook zo’n typisch geval dat voornamelijk naar mannen trekt. En ik mij dus heel sterk zou afvragen of hij volledig gelukkig zou kunnen zijn (in hoeverre dat mogelijk is) met een vrouw.

Ik zou mij in ieder geval wel gekwetst voelen als hij mij het jaren later zou vertellen. Dan vind ik wel dat er iets mis is in de communicatie. Over seksualiteit praat je toch namelijk openlijk met je partner? Het is een onderdeel van jezelf dat je anders geheimhoudt naar je partner toe. En ik zou er boos om worden als mijn vriend dat mij niet zou verteld hebben. Al is het alleen maar om het simpele feit dat ik het heel normaal vindt dat je dit soort dingen van elkaar weet. Je weet van je lange relatie toch ook of of je vriend(in)'s ouders wel of niet gescheiden zijn, of hij/zij zussen heeft, wat zijn/haar hobby’s zijn, wat voor muziek hij/zij leuk vindt e.d.

Ik snap ook wel dat je denkt ‘ja, maar dit is hoe ik mij voel, mijn privé en dat wil ik voor mezelf houden’, maar er zijn dus ook mensen die (voor hun redenen) een relatie daarom niet zouden aandurven met een biseksueel. Gegrond of niet, ik vind dat iemand wel de kans moet krijgen om die beslissing dan eerlijk te maken.

Maar als je vriend het dan niet vertelt, moet je er dan maar automatisch vanuit gaan dat hij hetero is? Ik vind inderdaad ook dat je het moet kunnen bespreken, maar ik snap niet waarom het zo normaal moet zijn dat de ander altijd voor 100% hetero is. Het zou ook juist mooi zijn als biseksuele mensen er voor uit komen dat ze bi zijn maar toch een relatie hebben met iemand van het andere geslacht. Maar je kan niemand dwingen om zichzelf in een hokje te plaatsen, vooral bij zoiets ‘vaags’ als seksualiteit. Als jij een relatie met die persoon hebt, is het belangrijkste toch dat hij juist jou leuk vindt. Ik hoef me toch niet voor te stellen met ‘hoi ik ben Kim, ik ben waarschijnlijk biseksueel dus denk eerst even goed na voordat je met me wil flirten’ :’)
En dat iemand een beslissing moet maken of diegene een relatie wil met iemand die biseksueel is, vind ik al helemaal raar :’) Het is toch geen belediging om met iemand te gaan die op meer geslachten valt naast die van jou.

Ik denk dat je mij verkeerd begrepen heb. Zoals ik al had uitgelegd gaat het mij niet puur om het biseksueel zijn. Maar om de biseksuelen die een sterke voorkeur hebben voor een geslacht. Zoals bij Gordon. Ik geloof niet dat hij gelukkig zou kunnen zijn met een vrouw, ondanks dat hij zichzelf wel bi noemt. En dan kan mijn vriend wel leuk zeggen ‘ik ben biseksueel’. Maar zo zwart wit is het niet. (Ik denk dus absoluut niet in hokjes omdat ik weet dat er variaties zijn in seksualiteit. Ook in biseksualiteit). Ik wil er dan wel meer van weten. En als hij mij dan vertelt ‘je bent eigenlijk de eerste vrouw die ik leuk vind. Normaal gesproken val ik alleen op mannen’. Dan is het voor mij wel een rede om te twijfelen of ik ermee wil door gaan. Omdat ik mij afvraag of mijn vriend op langere termijn gelukkig zal zijn met mij. Wat is daar raar aan?

Ook over het flirtgedeelte. Er zit toch nog een fase tussen flirten en een relatie hebben? Je zegt toch ook niet : hoi ik ben kim en ik ben vreemdgegaan in mijn vorige relatie’ (Ik weet niet of je kim heet en of je bent vreemdgegaan, ik neem het gewoon als voorbeeld haha). Je date toch eerst met iemand?
Je leert iemand dan kennen en op basis daarvan heb je uiteindelijk een relatie. Misschien ben ik dan raar maar ik heb niet binnen 2 weken een relatie met iemand. Daar gaat eerst een periode van elkaar leren kennen vooraf. En dan komen allerlei gespreksonderwerpen aan bod. Ik wil ook weten of iemand is vreemdgegaan in vorige relaties. Als iemand in al zijn relaties vooraf is vreemdgegaan, dan wil ik daar geen relatie mee.

Maar het is ook niet zo zwart wit dat iemand je kan vertellen waar hun voorkeur precies ligt. En als je vriend je leuk vindt en normaal vooral op mannen valt, wil dat niet zeggen dat hij geen toekomstplannen met jou kan hebben. Ik vind zulke uitspraken sowieso raar, dat je op meerdere geslachten kan vallen maar alleen met één geslacht een serieuze relatie kan hebben. Volgens mij zei Geraldine Kemper ook zoiets doms :’)
En ik snap ook dat je zulke dingen wil weten van iemand (vreemdgaan, eerdere relaties, etc.). Maar ik vind nog steeds dat je niemand kan dwingen om het te zeggen, als het duidelijk is dat diegene negatieve reacties kan krijgen. Als je gewoon een gesprek begint over seksualiteit en diegene zegt bijvoorbeeld dat hij hetero is en later blijkt dat dat niet zo is, lijkt me inderdaad dat je niet zo blij bent :’) Maar het is ook stom om automatisch te denken dat hij hetero is en er verder niet over te praten.

Ik heb geen idee wat Geraldine Kemper zei. Maar omdat je ‘ook’ zegt, ga ik er vanuit dat je bedoelt dat mijn uitspraak ook dom is. En dat vind ik eerlijk gezegd heel raar.
De ene relatie is de andere niet. Dus de ene persoon kan misschien gelukkig leven met de persoon van het geslacht waar hij minder naar toe trekt. Maar voor een ander persoon kan dit in de toekomst uiteindelijk wel degelijk een gemis geven. Ik zie dit genoeg om mij heen. En bovendien zijn er zat mensen die niet eerlijk zijn over dit onderwerp. (Je zegt bijv. zelf dat je waarschijnlijk niet zou zeggen dat je bi was tegen je vriend(in))
Waardoor mijn punt dus is dat ik dat een zodanig groot risico voor mij zou vinden dat het dus een onderwerp zou zijn dat ik niet zou kunnen loslaten. En het dus wel een dealbreaker kan zijn.

Het is inderdaad stom om er zomaar vanuit te gaan dat iemand hetero is, maar daarom date je met iemand en zou het (als het goed is) een onderwerp moeten zijn dat ook ter sprake komt.

Ik weet eigenlijk niet of dat zo is, maar ik vind het idee dat als je bi bent en maar met één geslacht een toekomst ziet een beetje raar. Meestal is dat ook het andere geslacht, waardoor je dan dus weer een soort heteroseksuele relatie krijgt. ‘Ja want het is makkelijker om een heteroseksuele relatie te hebben.’ Ik neem aan dat iedereen die een relatie heeft een toekomst ziet met diegene, lijkt me niet dat dat met geslacht te maken heeft. Ik dénk dat ik vooral op jongens val, maar ik sluit niet uit dat ik ooit op een meisje kan vallen. Zou ik daar dan alleen niet serieuze relaties mee kunnen hebben? Maar ik heb geen relatie en ik kan niet spreken voor alle niet hetero’s op deze aarde, dus ja :’)

En ik snap niet dat je dat ‘niet eerlijk’ noemt? Als iemand me vraagt waar ik sta op het gebied van seksualiteit, zou ik het gewoon zeggen. Maar niemand is automatisch 100% hetero en ik hoef niet van de daken te schreeuwen dat ik waarschijnlijk op meer val dan alleen mannen. Seksualiteit is zo complex en ik weet zelf niet eens wat ik ben. Moet ik me dan door een ander in een hokje laten plaatsen, zodat diegene vervolgens kan beslissen wat die ermee moet? Ik bespreek vaak dit soort onderwerpen met vrienden en zo hoor, maar ik kan me best voorstellen dat er een hoop biseksuele mensen zijn die niet weten hoe ze dit moeten vertellen aan hun partner.

Maar jij geeft bijvoorbeeld aan dat je niet helemaal zeker weet wat je bent. Dat kan. Maar begrijp je mij dan ook als ik zeg dat stel jij bent een jongen, ik het lastig zou vinden om een relatie met je aan te gaan? Juist omdat het zo complex is, kan het zijn dat je in de toekomst ineens een gemis zal voelen voor een bepaald geslacht (hoeft totaal niet natuurlijk, maar je hoort het wel genoeg).

Of stel jij bent een biseksuele man met overwegend gevoelens voor mannen, maar hebt er nog nooit mee geexperimenteerd, enkel met vrouwen. Dan zou ik het ook lastig vinden om een relatie aan te gaan met zo iemand. Heeft iemand wel al volledig geexperimenteerd met beide geslachten en weet hij/zij zeker dat hij niet iets zal missen, dan is het een ander verhaal. Maar juist omdat er genoeg biseksuelen zijn die zelf niet precies weten waar ze staan in hun biseksualiteit dan vind ik het een risico dat mij onzeker zou maken. En een aanhoudende onzekerheid over zo’n belangrijk onderdeel vind ik niet gezond voor een relatie. En juist omdat velen er niet helemaal over uit zijn, of niet ‘eerlijk’ durven zijn door de druk van de maatschappij dan zou ik altijd een onzekerheid hebben of mijn vriend wel zeker weet wat hij wilt.

Want een relatie met iemand hebben betekent niet automatisch dat jij zeker bent over wat jij voelt voor iemand. Hoe vaak hoor je wel niet dat een man na zoveel jaar uit de kast komt na een lange relatie te hebben gehad met een vrouw en kinderen daarbij komend, maar eigenlijk altijd al wist dat hij homo was.

Er zijn vast genoeg mensen die de complexiteit hiervan niet zien als een belemmering en denken ‘het is nu goed, dus waarom druk maken over wat er in de toekomst kan gebeuren’. Maar dit zou mij wel zodanig bezighouden dat ik het (zoals al gezegd) dermate ongezond vind voor de relatie.