Hoe aanpakken?

Ik heb heel lang getwijfeld om een topic te openen. Ik echt bang ben voor negatieve reacties omdat dit waarschijnlijk gewoon nergens op slaat maar ik moet het echt gewoon kwijt, ook omdat het echt oplucht.

In de brugklas vond een vriendin van mij een jongen leuk, hij zat toen in de tweede. Door haar kwam ik ook in contact met hem. Het is uiteindelijk niks geworden en zij had daarna ook geen contact meer met hem, maar ik wel. Onze gesprekken gingen alleen maar over voetbal. Daarna ben ik ook het contact met hem verloren omdat hij niet meer op msn kwam en ik had nog geen whatsapp :’) Toen heb ik hem 1/2 jaar niet meer gesproken, tot ik whatsapp kreeg (in de derde zat ik toen). We begonnen weer te praten en ik begon hem steeds leuker te vinden. Ik heb niks van mijn gevoelens laten merken, gewoon omdat ik echt heel onzeker ben. We deden trouwens nooit echt iets buiten school om.
Vorig jaar juni kreeg ik twee kaarten voor Nederland - Noord-Ierland en toen heb ik hem meegevraagd omdat hij ook voetbalfan is. Leuke dag gehad enzo, maar toen kwam ik erachter dat hij bezig was met een ander meisje! Ik dacht meteen shit, dit gaat dus al niks meer worden. Ik heb geprobeerd over hem heen te komen maar het lukte niet. Contact bleef wel trouwens.
Maar een tijdje daarna (ergens midden/einde zomervakantie) ging hij veel liever tegen me praten via whatsapp. Hij was toen ook niet meer bezig met dat meisje. Vond ik natuurlijk helemaal geweldig, maar hij wilde nooit echt afspreken. Hij begon aan zijn laatste schooljaar en dat betekende dat ik dus eigenlijk actie moest gaan ondernemen (wat ik uiteindelijk niet heb gedaan, onzeker hoopje schroot). Want ja, nieuwe school = nieuwe mensen = leuke meiden.
Nu springen we even naar midden december (2012). Toen was het jaarlijkse schoolfeest. Meneer was die dag ook geslaagd voor zijn rijbewijs dus ik zou hem sowieso even komen feliciteren op het schoolfeest. Zo gezegd zo gedaan, alleen begon hij mij opeens te zoenen! Dat had ik dus niet zien aankomen en ik was helemaal in de wolken. De aankomende weken gewoon met hem geappt, maar niet afgesproken. Hij weet trouwens dat ik onzeker ben en probeert me ook te helpen ermee. Hij zei ook veel lieve dingen en ik kreeg veel complimenten van hem. Maar op een dag kwamen we op het onderwerp relaties en daar bleek uit dat hij geen relatie wilde (in het algemeen, niet per se naar mij gericht). Dat was natuurlijk jammer om te horen want ik vond hem nog steeds leuk :’) Zo gingen er nog een paar weken voorbij. Had trouwens met carnaval nog een keer met hem gezoend. Toen begon ik het contact weer met hem te verliezen.
Ergens in de zomervakantie van dit jaar had ik problemen met mijn vriendin (de vriendin aan het begin van deze post). Ik zat hier heel erg mee omdat ik al sinds groep 1 goed bevriend met haar ben. Ik heb hem toen geappt en hij hielp me ermee. Sindsdien hebben we weer contact.
Aan het einde van de zomervakantie was hier een grote zooi thuis (vader geeft toe een paar keer vreemd te zijn gegaan, allemaal rare toestanden hier thuis, vader opgenomen). Hij kwam me vaker ophalen om wat afleiding te hebben. Zo kwam hij ook gewoon om 12 uur 's avonds als ik dat wilde. Sindsdien kwam hij me wat vaker ophalen en het was ook heel gezellig enzo! Ik probeerde er niet veel van te denken omdat hij eerst ook geen relatie wilde (+ het feit dat ik onzeker ben laat me heel veel twijfelen). En ik vond hem gewoon nog steeds leuk… noob. Ook hadden we nog wat vaker gezoend enzo
We hadden afgesproken maandag met mijn hond te gaan wandelen. Zondag waren we dan aan het afspreken hoe laat we gingen wandelen maar opeens reageerde hij niet meer. Ik kreeg 25 minuten geen antwoord terwijl hij wel online kwam. Maar opeens kwam hij met een heel verhaal en zei hij dat hij me mee wilde nemen naar de film. Daar voegde hij bij toe “Ik wil je gewoon zien”. Ik was natuurlijk hartstikke blij haha! Maandag zijn we dus naar de film gegaan. Handje vast, hij had zijn hand op mijn been onder de film. Toen hij me thuis bracht gaf hij me een afscheidskusje. De volgende dag vertrok hij naar Parijs. Elke keer als hij wifi had begon hij tegen me te praten, gesprekken zijn ook veranderd (positief veranderd).

Kortom: Hij is gewoon dé jongen voor mij, zo lijkt het wel. Ik heb gewoon een zwak voor hem.

Nu vragen jullie je natuurlijk af waarom ik überhaupt een topic open. Maar ik zit er echt mee. Ik was natuurlijk hartstikke blij na maandag maar ik weet niet. Iets knaagt gewoon aan me. Ik durf gewoon niet te denken dat hij nu misschien ook eindelijk iets wilt. Ik vind hem al zó lang leuk maar ik durf het gewoon niet te zeggen. Ik ben zo bang dat ik gewoon verzin dat hij me leuk vindt. En dat hij uiteindelijk toch geen relatie wilt.

En hoe kan ik dit nou het beste aanpakken?

Ik zou er met hem over hebben. Dat had ik oom met me vriend het duurde wel even voordat we echt ewn vaste relastie hadden. We aren aan het schaatsen en kon niet meer wachten dus ik begon met een droge openings zin van: jerr wanneer word ik je meisje? En toen werd onze relatie vast. Een voorbeeldje uit mijn ervaring :wink:

Sorry is ook zo laat type zo schreef excusses :flushed:

Je moet het er echt met hem over hebben, echt anders krijg je later spijt. Begin een zin met iets van 'wat hebben wij nu eigenlijk samen" zoiets. Als het dan niks wordt heb je het in ieder geval geprobeerd en hoef je geen spijt te hebben. Als je niks probeert wordt het zeker niks.

Ik zou het er met hem over praten. Hij zegt dat hij geen relatie wilt, maar toch zoent hij elke keer wel met je. Misschien denkt hij dan dat jij dat wel oké vindt?
(ik zal het zelf trouwens niet oké vinden)

Dus ik zou hem gewoon een keer vragen van: ‘Dus hoe zit het nou. Je wilt wel met me zoenen maar geen vriendin?’ Ja ik faal met dit soort dingen

Misschien is hij inmiddels van gedachten veranderd? Ik zou hem gewoon vragen. Als hij je zoent, wil je niet dat hij ook met andere meisjes zoent. Vraag hem bijvoorbeeld: ‘We kennen elkaar al een hele tijd en we hebben het leuk samen, toch? Ik vroeg me af… wil je nog steeds geen relatie? Ik zou dat namelijk wél heel graag willen’.

Praten, praten, praten. Het is lastig, maar je moet denk ik toch de moed bij elkaar rapen om het gesprek aan te gaan. Misschien kun je aan hem vragen: “Wat hebben wij nou eigenlijk?”

Probeer er inderdaad met hem over te praten. Het ziet er naar uit dat hij sowieso weer meer met jou te maken wil hebben. En te zien aan hoe jullie met elkaar omgaan en wat jullie met elkaar doen zou er een kans in kunnen zitten dat hij misschien nu wel klaar is voor een relatie, met jou. Dus praten lijkt me de beste optie! :slightly_smiling_face: