Hij negeert me plotseling. I feel crushed.

Heey iedereen,

Ik moet mijn verhaal echt even kwijt, vandaar dat ik het hier ga schrijven…

Goed. Het begon allemaal toen ik ongeveer 6 maanden geleden n bijbaantje kreeg bij n supermarkt. Daar ontmoette ik mijn eerste vriendje (Ik noem hem even J), met wie ik 2 maanden een relatie heb gehad. Nadat we uit elkaar gingen omdat ik erachter was gekomen dat hij over ontiegelijk veel dingen had gelogen (hij beweerde 1 jaar bij Ajax gevoetbald te hebben, niet waar. Hij was niet degene in het ajax-tenue op zijn profielfoto. En hij zei 3 exen te hebben gehad, bleken er stuk of 6 te zijn geweest). Ik vond het afschuwelijk maar hij was zo ontzettend goed in mij manipuleren… We begonnen weer ‘normaal’ met elkaar te praten, om vervolgens weer ruzie te krijgen, weer te praten, ruzie, praten, etc.

Ondertussen was ik aan het praten met n andere collega van het werk, N. Het leuke aan hem vond ik dat hij me aan het lachen maakte. Hij plaagde me op n flirtige manier, en ik werd ontzettend blij van m. We praatten meer en meer, en ik vond m steeds leuker. Alhoewel, ik had nog altijd gevoelens voor J… Al helemaal omdat we nog steeds praatten. N begreep dit nooit. Hij vertelde me steeds dat het mijn keus was, maar dat hij er echt niet bij kon dat ik nog met J praten, aangezien hij me zo bedrogen had. Ik verbrak een aantal keer het contact met J, maar uiteindelijk praatten we toch weer… Op n gegeven moment vertelde ik N hier niet meer over. Ik wilde hem niet kwetsen…

Tussen N en mij ging het er goed. Ik was (nog) niet verliefd op m, maar ik vond m erg leuk. We gingen samen op stap en ik heb zowat de hele avond met m gezoend. We zijn zelfs iets verder gegaan dan dat (niet zó ver, want ik ben nog maagd). Aangezien ik het altijd heel druk heb, konden we weinig afspreken. Hij baalde daar ontzettend van, en ik ook uiteraard. Alleen gaf hij me vaker de indruk (1 x heeft hij het ook letterlijk gezegd), dat hij dacht dat ik geen moeite voor hem deed. Hij had het er ook vaker over dat hij zo graag wilde dat ik bij hem bleef slapen, maar ik wist dat dat nooit zou mogen van mijn ouders. Dat mocht ook niet met J, toen we n relatie hadden. Daarbij, N is 18 en ik ben 15… Ik heb n klas overgeslagen en ga mn hele leven al om met mensen die ouders zijn dan ik, dus ik ben niet anders gewend. 16jarige jongens vind ik, over het algemeen, kinderachtig en irritant… Maar het voelde raar tegenover mn ouders. N was zo volwassen, ik vond het raar om als 15jarige dochter hem voor te stellen aan mn ouders. Dit probeerde ik dan ook te vermijden.

Maar verder ging het goed tussen ons. We vertelden elkaar dat we van elkaar hielden, noemden elkaar ‘schatje’ etc. Tot maandag.

Ik woon in Maastricht, en maandag was de 11 van de 11e, oftwel; het begin van het carnavals seizoen. Ik ging met een aantal vriendinnen de stad in, en hij zei dat hij er ook zou zijn. Ik had hem al 3 weken niet gezien, en was zó blij dat ik m eindelijk weer in mn armen zou kunnen sluiten. Op het Vrijthof, groot plein in Maastricht, was het alleen ontzettend druk, en het netwerk lag eruit. Whatsappen was dus geen optie. We smsden wat over en weer, waar we waren. Maar op n gegeven moment reageerde hij niet meer. Ik belde hem n aantal keer, maar geen reactie. Het was zó druk, dat ik hem nergens zag.
Ik was in het weekend naar n festival geweest, en zondagochtend pas om 9 uur thuis, dus ik mocht van mn ouders maar tot 9 u blijven op t Vrijthof. Toen ik eindelijk antwoord had van N, via whapp, zei ik dat ik al thuis was. Toen kregen we n kleine ruzie omdat ik ontzettend baalde dat hij opeens niet meer reageerde, en dat ik hem niet had gezien. Hij zei dat het netwerk eruit lag, en zn telefoon uit had gezet om batterij te sparen. Ik bood mn excuses aan dat ik zo fel had gereageerd, maar dat ik hem gewoon heel graag had willen zien. Hij accepteerde t, we wisselden ‘I love you’s’ uit, en ik ging slapen, hij nog stappen.

Toen besefte ik hoeveel ik eigenlijk van hem hield. Hoe ontzettend graag ik hem had willen zien, hoeveel ik om m gaf… Ik was vastbesloten er voor te gaan met hem.

Maar, dinsdag reageerde hij opeens heel kortaf en bot. Echt bot. Hij kraakte me serieus af. Ik vroeg wat er in godsnaam met hem aan de hand was, maar hij negeerde me. Die middag moesten we allebei werken. Vlak voordat ik begon, stuurde hij me dat ik ‘aub niet naar hem toe moest komen, want daar had hij geen zin in. Hij zou wel naar mij komen als hij zin had’.

Zo gezegd, zo gedaan. Ik ging niet naar hem toe, want nogal moeilijk voor me was… maar ik deed wat hij had gevraagd. Maar, hij kwam ook niet naar mij.
Toen ik klaar was, moest hij nog 4 uur.
Ik liep de trap op in t magazijn naar boven, hij liep net naar onderen (klaar met zn pauze). Hij zei; en? eindelijk klaar haha? (op n vriendelijke manier). ik; haha ja. Kan ik trouwens even met je praten? Hij; buhh nee daar heb k geen zin in. Ik; uh, ja en wanneer dan wel? Want zo vaak zien we elkaar niet he?! (!)’. En toen liep hij weg.

Eenmaal thuis stuurde ik hem het volgende bericht (letterlijk):

Kijk, ik ben morgen 20 over 11 uit, en k vroeg me af of je tijd en zin hebt om iets met me te gaan doen. Het maakt mij niet uit, voor mij part fiets ik naar (… waar hij woont, is nogal ver fietsen, vandaar). En nee, we hoeven niet te praten. Ik zou gewoon graag bij je zijn. Laat maar iets weten xx

Reactie:

Ik ben morgen pas om half 5 klaar dus 6 uur ben ik pas thuis…

Ik:
Oh okee jammer…
Vrijdagavond?

Hij:
Moet ik even kijken
Ik moet vervanging voor zaterdagavond
En ik ga proberen te ruilen voor smorgens

(geen idee wat zaterdag met vrijdag te maken had, maar k had geen zin in nog meer ruzie, dus deed alsof ik t snapte)

Ik:
Okee, snap ik
(even later)
Ik ga slapen, sleepwell alvast xxx

Hij:
Dankje jij ook xxx

Ik:
Dankjewel xxx

Note: sorry dat k zo letterlijk vertel wat we zeiden, is niet heel boeiend haha, maar dan weten jullie beetje hoe hij reageerde zegmaar

Woensdag, gisteren dus, stuurde ik hem n stukje muziek dat ik had gemaakt (ben ik sinds n paar dagen mee bezig, elektronische muziek zegmaar, dus met de computer). Hij doet dit namelijk al ruim n jaar, en ik wilde hem laten zien wat ik had gemaakt.

Daar reageerde hij op dat de melodie ‘not bad’ was maar de ‘synth’ echt kut ‘haha’.
Toen zei hij dat ik m de melodie ns moest sturen, zodat hij me zou laten zien wat hij bedoelde met de synth.
Ik was helemaal blij, want ik dacht; hij wil me helpen, hij is dus niet meer zo boos, yess.

Hij stuurde me de ‘verbeterde’ versie terug. Het was echt heel goed. Ik bedankte hem, maar dat negeerde hij.

Toen wilde ik het gesprek weer n beetje op gang brengen, want het was nog altijd niets vergeleken met onze gesprekken normaal gesproken. Dus ik vroeg hem hoe het op school was geweest. Hij zei: Kuttt. Ik: Deed je groepje weer kut?): (lang verhaal, hij had ruzie met mensen waarmee hij moest samenwerken op zn opleiding). Hij; nee gewoon echt kk saai. (sorry dat hij met kk scheldt… heb dr al zo vaak wat van gezegd, didn’t work…). Ik; germm. Rust maar even lekker uit… dat heb je wel verdiend.

Geen reactie. Toen zei ik; J wordt misschien vader hahah xd
Hij: lijkt me kk grappig
Ik; Mij ook. Echt geniaal xd Hij vroeg me of ik wist waar hij n morning after pil kon halen voor E hahah xd
Hij; was te voorspellen dat je weer met m zou praten
Ik; Hij begon tegen mij. Ik praat niet met m. Verdomme, dat zou je toch moeten begrijpen
(dit klopte ook, want ik had al n tijd niet met m gepraat, en hij begon ook steeds tegen mij, niet andersom.)
Hij: Kap toch met die excuusjes jezus

Ik; zeg het ns. Als je serieus denkt dat ik nog maar iets van m wil, heb je het gigantisch mis. Je hebt geen idee wat je met me doet. Ik heb recht om te weten wat er aan de hand is.
Hij; Nouja als je niet kapt met die kk punten (red: ‘aan de hand is.’ geen idee, hij heeft n hekel aan n punt aan t eind van n zin fzo… xd) en dat jij het recht hebt om te weten dat blabla shit vertel ik je helemaal niks en er valt niks te vertellen al die fokking kleine dingen heb geen fakking zin in
Ik; Sorry die punt deed ik niet expres (echt waar, k had dr niet over nagedacht dat hij daar niet tegen kan). Maar weet je wat het is N? Ik zit hier me de hele dag af te vragen was er is. Wat ik verkeerd heb gedaan. Ik vind je zo facking leuk he. Ik wil je. Ik had net besloten er 1000% voor te gaan. En dan opeens doe je facking bot tegen me. En waarom? Nou je ‘hebt geen zin’ om me dat te vertellen. Dus ik moet maar gewoon wachten totdat jij ns n x zin hebt? En ga me niet zeggen dat er niks is, wamt hoe we nu praten is niet normaal. Waar is de ‘ik hou van je schatje xxx’ etc? Luister, ik snap dat je je niet altijd helemaal op en top super voelt, en dat je nu gwn niet goed in je vel zit. Maar laat me je gvd helpen. Ik wil er voor je zijn. Want ik blijk veel meer van je te houden dan ik dacht. En ja, dat maakt me kwetsbaar, maar ik wil je. Ik wil dat je weet dat ik er altijd voor je ben, en zal zijn. Maar ik kan dit neit aan. De afstandelijke, koude manier van praten met elkaar, breekt me. En ja, t kan me geen fuck schelen als dat sentimenteel en overdreven overkomt, t is gwn de waarheid. k hou gvd van je, en ik weet het nu gwn niet meer

Dit was dus gisteravond, rond 9 uur. Hij heeft er nog steeds niet op gereageerd.
Ik ben vandaag ziek thuisgebleven omdat ik me zo rot voel. De ijskoude manier waarop hij me negeert, alsof het hem niets boeit. Alsof hij nooit gevoelens voor me heeft gehad. Ik ben wel trots op mezelf dat ik hem niks meer heb gestuurd. Als hij écht om me geeft, laat hij wel wat van zich horen. Zo niet, dan niet. Meer kan ik nu toch niet doen. Wat ik m ook zou sturen, hij zal me toch negeren. Afwachten is nu dus het beste.
Het probleem is alleen dat ik niet weet wat er aan de hand is. Waaarom doet hij in godsnaam zo? Die ontwetendheid killt me. En dat van J? Ik begrijp heel goed hoe kut dat voor hem is. Ik heb J dan ook, opnieuw…, geblokt en verwijderd. Maar daarvoor deed hij ook al zo. Dus ik snap het niet meer?!

Iemand enig idee wat er met hem kan zijn?? Ik ben radeloos.

In ieder geval heel erg bedankt voor het lezen van mijn gigantisch lange verhaal, thankyou…

xxxxxx

Sorry dat ik het zeg, maar wat een klootzak. Hij behandelt je echt alsof je niets waard bent en toont totaal geen respect voor je. Je bent sowieso veel te lief voor hem, aangezien je de hele tijd begint met praten. En dat hij nu nog niet reageert op een lang bericht waarin je zegt hoeveel hij voor je betekent, zegt eigenlijk al genoeg, ik denk dat je beter kan stoppen met hem.

Kanker als bijvoeglijk naamwoord gebruiken, way to go.

jullie communiceren echt op een complete baggermanier holy fck nogal logisch dat t misloopt zo praat je sowieso gewoon niet tegen mensen
superveel schelden heel aanvallend en super verdedigend naar jezelf toe vind je t gek

Hoe makkelijk praten het ook lijkt. Geen moeite meer doen en dan kijken of hij jou opzoekt. Zo niet dan weet je genoeg lijkt mij.

Wat de neuk, afkappen die handel. Ik zou dit echt niet pikken, van mij kon 'ie in de stront zakken.

ik vind je een beetje een zeur om eerlijk te zijn. In het begin hou je hem enorm aan het lijntje doordat je ook nog met die andere dude praatte terwijl hij al zei dat niet fijn te vinden en ik denk ook dat t leeftijdsverschil te groot is. Aan jouw manier van typen kom je redelijk kinderlijk over. Hij komt ook niet volwassen over maar 18 en 15 is best een verschil.

Ben ik de enige die het raar vindt dat hij boos wordt van een punt aan het einde van een zin? :’)

je moet niet over je ex tegen hem praten dan denkt die dat je hem nog leuk vind.

+ik zou ook niet meer reageren als iemand al zo dramatisch is terwijl je nog niks heb.sorry

Je snapt toch wel dat fakking irritant is… :S… Nee ik snap het ook niet.

Je wilt niet met 16 jarige omdat ze kinderachtig zijn, maar gaat met een 18 jarige met de hersencellen van een 12 jarige? :flushed: En ehhh kk?! Laat dat volgende keer maar uit je bericht. Maar laat wel zien dat hij achterloopt met zijn leeftijd. Pfff.

Ik zal proberen niet te kort door de bocht te komen, maar ik beloof niets. Ik bedoel het goed, hou dat in gedachten :wink:

Ok, je bent erg aan het zeuren tegen hem. Overduidelijk is iemand die het ‘wel ziet’. Ik snap dondersgoed waarom hij pissig is geworden, maar ik zag zijn reactie al toen ik begon met lezen.
Je blijft hem in wanhoop appen, omdat je reactie wilt. En dan maak je de kinderachtige keuze om dan maar over je ex te beginnen. Laat ik het anders formuleren: als mijn vent (we hebben 10 jaar) dit bij mij doet, kan hij opzouten. En geloof ik, ik hou van hem (anders gingen we niet trouwen), maar dat is zo vreselijk oneerlijk! Je krijgt geen reactie, dus lok je maar een reactie uit?! Na-ah. Not done.
Vervolgens word jij boos en in die woede uit je je liefde met scheldwoorden en verdediging? Dat is geen liefde meid, dat is wanhoop. Ook hier flik je hetzelfde: je krijg geen reactie, dus probeer je het uit te lokken. Again: als mijn vent dit zou doen, had ik mijn telefoon in de sloot geflikkert. Hoe kan je je liefde verklaren op deze manier. Het is hetzelfde als hem een knal op zijn neus gegeven en daarna lief kozend zeggen: maar ik hou van je. Je doen en zeggen komen niet overeen!
Nu zit je op je bed en denk je: shit, waarom reageert hij niet?!
Nou meid, jij bent misschien wat verder dan hem. Hij voelt zich kennelijk nog niet zo, of durf het nog niet hardop te zeggen. Maar jij overspoelt hem ineens met gevoelens en gedachtens, terwijl hij pissig op je is en eigenlijk zoiets heeft van: flikker maar op naar J. En ik geef hem daar geen ongelijk in.
Je vond het vreselijk dat J jou zo belazerd had, maar dat doe jij nu bij hem. Je praat met J, terwijl hij DUIDELIJK heeft laten weten dat hij dat niet wilt. Of hij tegen jou praat, maak geen donder uit. Jij maakt de keuze om met hem te praten. Als een enge vent, die jou flasht, tegen je praat op de straat, praat je dan ook terug? Nee, dan maak je de keuze om weg te lopen. Hij wilt dat jij deze keuze ook bij J maakt.
Als jij echt van hem houd, dan zal je dat even paar tonen lager moeten doen. Wat ik wel ff wil zeggen: ik vind het top dat je je excuses heb aangeboden, nadat je zag dat je reactie overdreven was. TOP! Gelukkig zag je dat wel op tijd in :wink:.

Als je app is het al anders dan praten. Je moet heb hebben van vage (oh nee, dat is toch niet helemaal de smiley die ik wil gebruiken, maar ja doe maar) smiley’s en woorden zonder tonen. Voordat je je berichtje verzend, moet je hem even opnieuw lezen. Als je iets wil tikken, moet je even stoppen en afvragen wat en HOE je iets wilt zeggen. Gewoon even tot 10 tellen, want je emoties zijn ‘all over the place’…

Geef hem even de tijd, volgens mij zijn die berichtjes in korte periodes op elkaar verstuurd. Als je hem in de winkel zie, groet je hem, maar loop door. Als hij wilt praten, komt hij wel naar jou. Ook al denk ik dat je deze verpest heb, sorry meid.

^ Dit alles wat er allemaal gezegd is.

En iedereen kan altijd leuk met mij in discussie gaan hierover maar ik blijf er bij dat leeftijdsverschillen in deze leeftijdscategorie gewoon niet werken. Iedereen denkt maar dat hij volwassen is, maar er zijn echt momenten waarbij iedereen zijn leeftijd laat doorschemeren. Zo ook in dit geval.

@Demellie heeft precies gezegd wat ik ook dacht.

Stop er gwn mee heb nu al hoofdpijn van jouw liefedeseleven

Jezus, ik word nu al moe van die gozer. En ik word ook moe van de manier waarop jullie tegen elkaar praten. Boos om niks, zeuren omdat je geen ‘ik hou van je’ tegen elkaar zegt. Kanker gebruiken omdat je een punt aan het eind van de zin zet.

Ik wil je echt niet belachelijk maken. Maar het komt gewoon over als niks serieus en heel kinderlijk. En dat terwijl jij zegt je altijd met oudere om te willen gaan. Met zijn 18 jaar gedraagt hij zich wel behoorlijk onvolwassen.

Ik stopte met lezen toen je begon over het feit dat hij niet tegen punten kan, dump die kerel en zoek alsjeblieft iemand die wel volwassen is.

Hij is achttien en praat met ‘kkr, fking, fakking, fokking’

o
anyway hij lijkt me een lul

Pff echt dit precies…