Hij maakte het uit

Hey meiden,
hier ben ik, alweer.

Tussen mijn vriend en mij ging alles supergoed, alleszinds dat dacht ik toch…

We waren aan het praten op facebook, we waren niet eens serieus bezig ofzo toen hij opeens vertelde dat hij me wou spreken. Over ons.
Ik dacht dat hij een grap maakte, gewoon ja ik weet niet waarom maar ja ik dacht het gewoon, en eigenlijk hoop ik nu nog steeds dat het gewoon één grote misplaatste grap is.
Maar het is niet zo. Hij wil dus echt breken met mij, zo opeens, uit het niets. Ik vroeg hem waarom en hij zei vaag iets van ‘dat hij soms als hij samen met mij is het gevoel krijgt dat het niet goed gaat’. Volgens mij is dit niet de echte reden want ik merkte helemaal niets aan hem, elk moment als we samen waren maakten we plezier, we lachten veel, etc…Ik snap er gewoon helemaal niets van, écht niet. Ook de personen die ons samen zagen en aan wie ik het heb verteld snappen er ook helemaal niets van. Eentje zei ook ‘he loves you, he really loves you, dat zag ik echt aan hem’. Niemand begrijpt het.
Hij praat nog tegen me, vraagt hoe het met mij gaat. Maar hier reageer ik altijd droog op, niet expres ofzo maar het gaat gewoon ook niet anders. Ik weet echt niet hoe ik moet reageren tegenover hem…Zeker omdat ik hem niet verder weg wil duwen, integendeel, ik wil hem heel graag terug…Iemand tips hiervoor?

Ik probeer altijd te achterhalen hoe hij zich zelf voelt, door te kijken hoe hij zijn berichten typt want ik heb hem nog niet kunnen zien door werk etc… Sinds hij het heeft gezegd zette hij altijd eeen ’ :frowning_face: ’ achter élk bericht. Dat veranderde sinds vandaag naar een gewoonweg droog bericht, en dat veranderde dan nog eens naar achter elk bericht een ’ :slightly_smiling_face: ’ . Dit klinkt stom maar ik vind het allemaal heel vreemd.
Ik zie hem veel te graag om hem nu al los te laten… Ik hoop zohard dat hij zich bedenkt en één van de volgende dagen zegt dat hij me wél graag ziet…

Ik wil hem ZOgraag terug… Hoe moet ik dan doen met hem? Hem een paar dagen gerust laten? Want zou lijkt het wel of het me allemaal niets kan schelen… Of juist wél met hem praten? Maar zo ben ik bang dat ik hem wegduw…

Sorry voor het verhaal maar op een of andere manier voel ik me wel beter door het neer te schrijven, en ik hoop dat jullie me misschien een beetje tips kunnen geven…

Ik zou hem een paar dagen met rust laten, misschien gaat hij dan nadenken en zoekt hij later zelf toenadering… En als hij dat niet doet, zou ik het laten gaan, je moet niet achter hem aan gaan lopen, ookal zou je dat misschien willen

Sterkte (:

Wat vervelend… Ik zou het een tijdje met rust laten en met hem afspreken dat jullie over een maand er nog eens goed over praten. Dan kan jij in de tussentijd ook even nadenken of je nog wel verder met hem wil.

Ik zit in PRECIES dezelfde situatie! Vreselijk. Onze relatie was perfect en mensen bestempelden ons als ‘het perfecte koppel’. En dan zeggen dat meiden niet te begrijpen zijn… Het uitmaken zonder duidelijke reden, dát is pas onbegrijpelijk. Ik wens je veel sterkte en succes!

Wauw dank jullie wel voor de tips! en @Awesomeness, wat doe jij dan nu? :frowning_face: jij ook! xx

Wat naar! Ik zou hem inderdaad een paar dagen met rust laten. Laat het hem eerst zelf even uitzoeken, misschien bedenkt hij zich nog wel. En zo niet, dan kan altijd nog vragen om even te praten.

Ik zie hem deze vrijdag, maar ik ben zo bang dat ik mezelf niet ga kunnen weten bedwingen en in zijn armen ga vliegen… Ik ben eerlijk gezegd wel bang voor de confrontatie

Ik laat jullie sowieso iets weten vrijdag, superlief van jullie om te antwoorden :slightly_smiling_face:

Dit is ook denk ik het enige wat je kan doen. Meteen met hem gaan praten kan namelijk leiden tot ruzie, en dat wil je natuurlijk ook niet.

Heel veel succes en sterkte!

Je moet hem laten zien wat hij mist zonder jou in zijn leven!

Veel succes vrijdag

Ga je met hem praten of zie je hem in een café ofzo?

Hoe doe ik dat dan het beste? @Novel
En ik ga bij hem thuis waarschijnlijk… :slightly_smiling_face: @infinity

In totaal weten 4 mensen het, alle vier kunnen ze het echt niet geloven… Ik ook nog altijd niet eerlijk gezegd, maarja. 2 van de vier zeggen ook dat ze de reden wààrom hij het uitmaakt, niet geloven. Eentje zegt dit (ze had ons onlangs nog samen gezien) : He loves you, he really does. Ik zag dat echt aan hem, hoe hij naar u keek altijd, zoiets gaat niet zomaar over. " Iemand anders zegt ook dat dat niet van de ene op andere dag over kan gaan. Ze zat met hem in de klas en hoorde hem soms praten over mij, ze wist ook hoeveel moeite hij had gedaan om mij te krijgen…
Ze zeggen dus alletwee dat wat hij zegt, niet de echte reden is. Ze denken eerder aan iets dat hij bvb iets gedaan heeft of iets voorheeft, of bang is voor iets waardoor hij denkt dat ik niet meer van hem zou houden. But God I love him to death.

Ik weet het écht niet…

Dan kan je er wel met hem over praten, en wees niet bang emotie te tonen.

Update: Gisteren vroeg ik hem eventjes of hij wou laten weten of het nu voor hem zou gaan vrijdag, of niet. Want het kon zijn dat hij zou moeten gaan werken. Ik weet niet of het een goed idee was maar ik vroeg er ook vlug eventjes bij hoe het met hem ging. “Als ik bezig ben cava maar als ge zo efkes niks aant doen zijt ontbreekt er iets”.

In het begin verliep het gesprek heel erg stroef, wat ik wel normaal vond, maar naarna begon hij net weer zoals vroeger te praten. Het leek echt alsof er niks was gebeurd?? Ik ben zo verward door dit…
Ik had vorige week ook een bandje van hem afgenomen (een stom loombandje dat een klein broertje voor hem had gemaakt maar) en hij vertelde dat dan ook van ‘hey je hebt mijn bandje nog, dief!’ maar hij zei ook dat ik het mocht houden…
Dan op het einde van het gesprek zei hij zelf dat het echt superraar was. Ik wou meer duidelijkheid en vroeg wat hij daarmee bedoelde. Hij zei 'Dit, da voelt echt vreemd aan’ . Hiermee bedoelde hij dus ons gesprek… Ik vond dat ook waar, dus ik zei ja. Het laatste wat hij hierop dan zei was ‘het zal wel wennen’. Daarna niets meer.

Wat denken jullie hiervan?
Sorry dat ik dit allemaal post, maar het voelt echt goed om alles eens kwijt te kunnen.

Die reactie: ‘‘het zal wel wennen.’’
Zit mij niet lekker…

Ja mij ook niet…
Ik had op die zijn ‘misschien’ geantwoord, daarna zei hij niets meer…

Echt superraar

Ik denk niet raar…maar dat het voor hem echt over is.

Ik weet het, maar ik vind het dan zo raar waarom hij terug zoals vroeger een gesprek deed met mij… Ik zag ook echt dat hij het leuk vond, hij probeerde op momenten het gesprek echt aan te houden, hij stak er moeite in, etc…

Dat wil nog niet zeggen dat hij jou terug wil.

Bah, wat moeilijk dit :sob::muscle: gaat het morgen wel door? Ik zou niet teveel hoop houden. En logisch dat hij zo lief reageert, toch? Hij houdt nog steeds van je en jullie hebben geen ruzie ofzo gehad dus hij heeft ook geen reden om onaardig te doen.

Ik weet het niet, hij zal dat waarschijnlijk straks zeggen als hij terug is van zijn werk. En ja dat is wel waar maar ja gewoon, hij begon te praten en kon niet meer stoppen, zo enthousiast dat hij was. Ik vind het gewoon allemaal superraar. Ik denk dat ik beter zou stoppen met nadenken en afwachten tot morgen, wat hij dan allemaal te zeggen heeft. (als het doorgaat tenminste).