Hij laat me maar niet met rust!

Hoi meiden,

Ik heb het afgelopen week uitgemaakt met mijn vriend. We hadden meer dan anderhalf jaar, maar ik zag het niet meer zitten omdat er geen vertoruwen in onze relatie is en er heel veel ruzie en problemen waren. Ook ben ik erachter ben gekomen dat hij te kinderlijk is voor mij in dingen, en ik meer een volwassen iemand wil. hij is 18, ik 17.

Om een lang verhaal te besparen hou ik de reden van de break-up kort. Hij deed dingen achter mijn rug om, tot zelf een JAAR liep hij met andere meiden te smsen/chatten en al die shit. Ook was hij vaak agressief en had altijd wel gezeur als ik wat met vriendinnen wilde gaan doen. dus omdat er teveel is gebeurd en mijn gevoel verminderd is daardoor, hoef ik hem ook niet meer terug. Dit was geen gezonde relatie.

Het stomme is: Hij blijft me maar lastig vallen! Het is afgelopen woensdag uitgegaan en ik heb al 8 lange emails gekregen, 50 belletjes en 200 smsjes. Sinds woensdag! Ik heb op bijna alles niks gereageerd, en alleen maar gezegt dat hij me met rust moest laten. Zonder resultaat natuurlijk…

Gister toen ik aan het douchen was zat hij ook op een bankje achter mijn huis en smste die me dat ik nu naar buiten moest komen om te praten. Letterlijk stalken dus. Hij dreigde dat hij zelfmoord ging plegen zodat ik me schuldig zou gaan voelen en hij dreigde om dingen te vertellen aan andere mensen over mij die ik in vertrouwen aan hem had verteld toen we een relatie hadden. Uit wraak dat ik geen relatie meer met hem wil ofzo? Ik heb inmiddels ook al 2 vrienden van hem op me dak gehad die me probeerde over te halen om bij hem te blijven. Ook stuurde die me dat hij zichzelf geslagen had en dat hij op de grond had gelegen in de douche met bloed. Met deze jongen heb ik dus bijna 2 jaar een relatie gehad, kan het niet geloven…

Toen heb ik overwogen om hem toch even te spreken aan de telefoon zodat het hopelijk minder zou worden al het gestalk. Ik dacht dat we een goed gesprek hadden gehad. toen belde hij nog een keertje over hoe het zat met onze spullen. Nou oke daar ook over gepraat. en toen wilde die NOG een keer bellen over andere dingen. het houdt dus maar niet op.

Ik heb inmiddels zijn msn en facebook verwijderd, maar zijn nummer blokkeren kan niet op mijn telefoon en een nieuw nummer nemen vind ik geen optie want dat is hij niet waard.

Heeft iemand hier ervaringen mee of zoiets als dit ook meegemaakt dat je ex je maar niet met rust laat? ik wordt er echt helemaal gestrest van.

Liefs

Oeps heb perongeluk dit topic 2 keer geplaatst… hoe verwijder je een topic? xx

Sterkte!

Het beste is toch blijven negeren en misschien zijn ouders inschakelen. Na een tijdje wordt het vanzelf minder (spreek uit ervaring). Desnoods kun je ook nog eventjes een andere telefoon gebruiken die zijn nummer wel kan blokkeren of je telefoon regelmatig uitzetten zodat hij je niet kan bereiken.

Dat is echt heel erg vervelend. Je bent er duidelijk klaar mee, en hij niet. Probeer hem toch te negeren. Geef ze spullen terug, dan kan die daar in ieder geval niet meer over zeuren.

Mocht je toch zijn nummer willen blokkeren, kun je eventueel je provider bellen om zijn nummer te laten blokken!

ja dat dacht ik ook al! maar ja ik heb toch een beetje zo’n idee van… nu moet ik er alles aan gaan doen om zijn nummer te blokkeren, dan laat ik mezelf wel een beetje kennen… probeer het gewoon te negeren maar je wordt er uiteindelijk wel gek van als je elke ochtend wakker wordt en je hebt 30 smsjes waar overal hetzelfde in staat!!

pff lastig hoor, misschien is het inderdaad handig als je zijn ouders inlicht hierover? Ik weet natuurlijk niet of je een goede band had met zijn ouders, want dan zou je misschien even met hun kunnen praten. Lucht voor jou misschien ook een beetje op. Ouders weten vaak de helft niet van wat er aan de hand is, dus als je vertelt dat ie zo aan t stalken en dreigen is met zelfmoord enzo, dan kunnen zij misschien ingrijpen en met hem praten.

En over die telefoon; ik snap dat je die niet wilt blokkeren. Ik zou daar op zo’n moment ook te ‘trots’ voor zijn denk ik :wink: maar wat al gezegd is, probeer anders even een telefoon van je ouders/vriendinnen/neefjes of nichtjes te lenen, waar je je belangrijkste telefoontjes mee pleegt zegmaar. je vertelt de mensen waarmee je het meest contact hebt wat je nieuwe nummer is, en dan leg je je eigen telefoon even lekker aan de kant :slightly_smiling_face: heel veel succes!

Ik heb precies het zelfde gehad, bij mij werd het op een gegeven moment zo erg dat hij ging dreigen! op dat moment heb ik hem een mail terug gestuurd, een echt duidelijke mail dat als het nu niet zou stoppen ik naar de politie zou gaan, ik was ehct bang! niet dat ik het echt zou hebben gedaan, had ik niet gekund mja! en daarna heeft mijn moeder hem opgebeld, klinkt kinderachtig maar werkt wel! hij stopte meteen en bood zelfs zijn excuses aan!

maar heel veel succes!

Ik dacht idd ook aan het inlichten van zijn ouders, als het onderwerpen als zelfmoord of zelfmutilatie gaat veroorzaken. Het is niet gek dat een jongen het lastig heeft met een break-up, zeker niet als dit maar een week geleden is en dan zijn deze handelingen mss extreem maar niet heel ongewoon. Pas als het echt lang blijft duren zou ik serieuzere stappen gaan nemen, mss wel de politie inschakelen als hij je zo erg blijft stalken? Er zijn genoeg horrorverhalen over ex-vriendjes die in verdriet/madness iets geks doen…

Maar voor nu is het mss het handigst om jouw ouders, zijn ouders en mss zelfs je mentor in te schakelen. Wie weet wat er aan gedaan kan worden, zij weten misschien meer over dit soort situaties en wat je het beste kunt doen. Bovendien kunnen zijn ouders je helpen met hem. Hem eroverheen proberen te praten, afleiden en ook opletten dat hij je niet stalkt.

Mss heb je dit al gedaan, maar ik zou een laatste keer face tot face hem HEEL duidelijk maken dat je niet meer met hem om wilt gaan. Dit gewoon op een normale manier en maak het hem zo duidelijk mogelijk. Mss heeft hij de vorige keer de boodschap niet begrepen en smsjes of mailtjes brengen niet zoveel emotie met zich mee als een echt gesprek. Ik zou het gewoon nog een keer doen, voor de formaliteit, en als dat niet werkt heb je iig alles gedaan.

[b]@ hereiam & justmyself

Ik heb niet zo’n heel goede band met zijn ouders… gewoon normaal. ik kwam daar, we kletsten soms even en dat was het weer. het is niet dat we erg close zijn ofzo en ik heb ook niet de behoefte om zijn ouders te bellen…

Ik heb hem al een emal gestuurd met alles duidelijk erin uitgelegt en ook gezegt dat ik anders een straat verbod ofzoiets aanvraag, mij hij negeerd het en gaat lekker door. en om nou echt naar de politie te gaan… ik wacht nog wel even af en als het over een week nog zo is ga ik wel maatregelen nemen.

Waar ik ook bang voor ben is dat ik van de week een afspraakje heb met een andere jongen. ik denk dat we mijn ex natuurlijk niet tegen komen… maar je weet maar nooit! stel dat het een keer gebeurd wordt het een grote drama!! hij heeft het al een keer gezegt dat als hij mij een keer met een anere jongen ziet, hij die jongen gaat slaan… echt vreselijk. walg ervan. maar goed, we zullen het allemaal wel zien…[/b]

^Ik denk dat je toch echt even tegen zijn ouders moet zeggen je met rust te laten. Je maakt het jezelf alleen maar moeilijk mee. Mss als je zo’n straatverbod aanvraagt willen ze ook eerst weten of je wel met zijn ouders hebt gepraat. Vraag anders jouw ouders om met zijn ouders te praten desnoods.

Ja inderdaad… al denk ik dat hij zoiets dan ook weer niet zal doen. maar het is wel eng…

Ja dat waren mijn ouders ook al van plan, dat als het volgende week nog steeds zo is ze met zijn ouders gaan praten. dus ik hoop echt dat het nu een beetje op gaat houden anders moeten er dus serieus dingen gebeuren en ik vind het echt teleurstellend als we al die dingen moeten toepassen alleen maar omdat ik het heb uitgemaakt… het slaat gewoon nergens op! ben er echt boos om.

Omg, wat erg! echt vervelend voor je. ik snap dat je hemt hebt gedumpt.
vooral dat hij privé dingen over je wil gaan vertellen vind ik echt niet kunnen…
Hij moets eens wakker worden en na gaan denken.
Misschien is het beter als jullie in het echt een geprek gaan voeren? En maak hem vooral dat wat ie nu doet het er alleen maar erger op maakt en niet beter.

I know… maar ook ik zelf ben er nog niet echt klaar voor om hem álweer face to face te staan. ik bedoel… we hebben echt heel erg lang een relatie met hem gehad en ik hou wel van hem. ik hoef alleen geen relatie meer met hem. en of het nou via de telefoon praten is of in het echt, hij blijft zo doen want dat is zijn persoonlijkheid. (blijkbaar) Ik had ook al gezegt dat ik hem misschien over 2 weken nog wel te woord zou willen staan maar nu nog even niet omdat het voor mij ook lastig is. Maar hij maakt het nu voor mij en voor zichzelf alleen maar moeilijker en ik weet ik niet meer wat ik er allemaal van moet denken.

Krijg zojuist ook een sms van hem van hem over dat er een reactie op mijn face book staat van een jongen (die ik trouwens nooit spreek…) met slaap lekker darling. dus nu krijg ik een sms met: Goh zit je alweer met een andere jongen? ik vind dit ** raar nu weet ik ook weer hoe je bent.

heb zijn facebook geblokkeerd maar nu zit ie me blijkbaar te controleren via een ander account ofzo… het is zo onwerkelijk allemaal. Hij weet dingen van mij die mijn leven kapot kunnen make als hij dat zou willen en ik ben bang dat hij dat nog gaat doen ook uti wraak…

Life sucks.

wow oke dan. ik zou niet op dat van die jongen ingaan, maar ik zou terug sturen ‘denk je echt dat het er beter op word dat je nu zo tegen me doet? ik heb je nu pas echt leren kennen’ ofzo.

Doet me denken aan die jongen eerder dit jaar die zijn vriendin vermoordde en toen zichzelf. Die stalkte haar net zo.

Inderdaad met ouders praten, dat joch slaat door.

^je maakt haar bang… :’)

^dit is niet echt geruststellend.

Je zou hiermee wel naar de politie kunnen gaan, dit is niet echt normaal meer.

Daarom moet ze maar als een gek met die ouders praten want dit gaat veel te ver. Ik wil niet onaardig zijn of een totale bitch, maar hoe langer je wacht, des te meer gefrustreerd die jongen wordt.

Er is verschil tussen liefdesverdriet en het niet kunnen accepteren daarvan.