hij is vreemdgegaan, maar het is nog niet klaar..

Hi allemaal!

Ik heb besloten mijn verhaal hier toch maar even te delen, ten eerste om het even van mij af te schrijven en ten tweede hoop ik op wat tips en adviezen!

Ik heb nu ongeveer een jaar lang een relatie (gehad) met een jongen van mijn dromen. Hiervoor heb ik ook lange relaties gehad, maar deze relatie voelde van het begin af aan al anders, veel intensiever en beter. Alles wat ik zocht in een jongen had hij zo’n beetje. Ik besefte me dit ook heel erg vaak en zei dit ook vaak tegen hem, want ik vind dat echt bijzonder.
Ik was zijn allereerste vriendin, hij is altijd single geweest en wou zich nooit binden. Maar hij vond mij anders en na een aantal maanden daten is hij er ook vol voor gegaan. Hij was ook intens gelukkig met mij en liet dit ook vaak merken.
Nu ben ik er pas achter gekomen dat hij in het begin van onze relatie, vlak voordat we officieel werden, maar we al wel met elkaar omgingen als in een relatie en ook de afspraak hadden niets met een ander te doen, hij tijdens zijn uitgaansvakantie is vreemdgegaan. Niet alleen zoenen, maar ook sex. Ik kwam hier zelf achter en hij heeft dit altijd ontkent. Toen ik erachter kwam zakte de grond onder mij vandaan… de jongen van wie ik ZO erg houd, heeft mij dit aangedaan. Ik had het dan ook direct uitgemaakt. Ik ben alleen depressief en heb tijdens het uitmaken gedreigd zelfmoord te plegen… Op dit moment zat ik zo vol van emoties dat ik ook echt weg wou van deze wereld, ik kon het niet meer aan. Echter wil ik niet écht dood nu, maar op dat moment had ik echt een inzinking.
Echter heeft hij in de periode dat het uit is op elke mogelijke manier sorry geprobeerd te zeggen. O.a. bellen, appen, smsen (nadat ik hem blokkeerde), maar hij heeft ook een brief geschreven naar mijn ouders om te zeggen hoe erg het hem spijt dat hij hun dochter zo heeft pijn gedaan en waarom hij het altijd heeft verzwegen… En ik heb ook een brief gekregen. Hij was in het begin nog niet echt verliefd, maar vond mij wel leuker dan een simpel meisje die hij voor mij altijd had. Echter kwam hij tijdens die uitgaansvakantie toch in de verleiding en toen hij mij daarna weer zag heeft hij besloten het nooit meer te gaan vertellen, omdat hij kort daarna wel verliefd is geworden en zeker wist dat hij in de relatie nooit meer zoiets zou kunnen doen. Hij wou me de pijn niet aandoen en schaamde zich dood voor zichzelf.

Nu heb ik hem na een aantal weken langs laten komen en hem nog een kans gegeven, omdat ik merkte dat de liefde sterker was dan de pijn die ik voelde van het vreemdgaan. Ik wist dat als we er samen aan gingen werken ik het zou kunnen vergeten. En ik wist en voelde vooral, dat hij echt is veranderd en zoiets nu niet meer zou doen. Die dagen nadat ik hem de kans had gegeven waren geweldig en we waren zo blij weer elkaar de liefde te kunnen geven.

Nu heeft hij na een paar dagen het gestopt. Niet omdat hij niet verliefd is, want hij geeft aan dat hij niet verliefder kan zijn en zichzelf nooit meer met een ander zou kunnen zien. Het was zelfs zo serieus voor hem dat hij al bedacht hoe hij me later ten huwelijk zou kunnen vragen… De reden was dat hij zich TE schuldig voelde op dit moment en hij continu als hij me aankeek er aan herinnerd werd. Hij heeft het gevoel dat die zelfmoordneiging zijn schuld was en is hier zo erg van geschrokken… hij voelt zich verschrikkelijk schuldig dat hij mij zo’n pijn ermee heeft gedaan en vindt dat hij me niet verdient. MAAR hij wil me hoe dan ook terug, nooit meer een ander. Hij kan het alleen nu niet aan en wil voor zichzelf alles op een rijtje zetten en rust creeeren in zijn hoofd voordat hij mij weer mag verdienden vindt hij zelf. Ik heb aangeboden hem hierbij te helpen maar hij wil dit proces alleen doen.

Nu hebben we afgesproken dat we na twee weken zouden afspreken en in die twee weken geen contact zouden hebben. Ik ging kapot aan deze afspraak… maar hij had het echt nodig en ik ben zo verliefd dat ik voor deze relatie echt wil vechten. Nu is vrijdag al de afspraak… We gaan uiteten 's avonds.

het kan dus zijn dat hij nog meer tijd nodig heeft en misschien wel enkele maanden nodig heeft. of hij is er uit en heeft rust gevonden en kan zichzelf weer 100% geven… Ik ben zo zenuwwachtig. Mijn gevoel zegt echt dat het goed moet komen. We kunnen elkaar zo gelukkig maken. Ik weet alleen niet hoe ik vrijdag moet doen… wat ik moet zeggen. Ik wil niets verpesten of forceren.

Jullie hadden toch nog niet echt een relatie toen hij vreemdging? Meer nog een datefase? Dan zou ik er om eerlijk te zijn niet zo’n big deal van maken. Zolang zoiets maar niet in de relatie zelf gebeurt. Misschien hadden jullie zonder dat incident wel nooit een relatie gehad. Hij heeft namelijk laten weten toen nog niet echt verliefd op je te zijn. Misschien is hij na de seks met een ander wel in gaan zien hoe bijzonder het met jou is. Snap dat het idee dat je vriend seks heeft gehad met een ander, terwijl jullie al (bijna) een relatie hadden lastig is. Maar als jullie zoveel van elkaar houden als je omschrijft, dan moet je je er denk toch overheen zetten. Probeer veel met elkaar te praten!

Hier sluit ik me volledig bij aan.

Zo te lezen houden jullie wel intens veel van elkaar en lijkt dat ook zeker niet over te gaan. Als hij tijd nodig heeft moet je hem die wel gunnen, hoe moeilijk dat ook is. De ruimte geven is wel heel erg belangrijk. Laat het over je heen komen en misschien kan hij na jullie afspraak er weer voor 100% voor gaan en maak je je druk om niks!
Ik hoop dat het weer 100% goedkomt tussen jullie :hugs:

Huh ik zie het probleem ook echt niet? Ja oke het erover liegen misschien. Maar jullie hadden niks en hij was eerlijk dat hij geen relatie wilde?

Maar serieus gelijk zelfmoord willen plegen? Overdreven much?
Die jongen heeft niks fout gedaan.

missschien heb ik het niet helemaal goed verwoord dan… We hadden nog niet ‘offcieel’ maar we spraken wel af als in een relatie en we hadden ook afgesproken niets met anderen te doen. en waarom er zo’n big deal van wordt gemaakt, is omdat hij mij wel continu het gevoel gaf dat hij verliefd al was én omdat hij er altijd glashard over gelogen heeft…

Assenpoes, ik snap je reactie… en kan het je ook niet kwalijk nemen dat je het niet begrijpt. Maar als je heel erg gekwetst wordt en je al depressief bent, kan je soms een soort kortsluiting krijgen in je hersenen… dat had ik op dat moment. ik wil niet echt dood, maar kon het op dat moment niet aan.

Heyy,

Ten eerste hoop ik dat alles tussen jullie goedkomt en zoals wat ik heb begrepen uit je verhaal houden jullie allebei van veel van elkaar en daarom geloof ik dat het goed gaat komen.
Het is niet raar dat hij ook tijd nodig heeft. En daarbij vind ik ook dat 1 keer een uitglijder zonder dat hij gevoelens voor dat meisje had en jullie nog geen echte relatie hadden (Het is niet fatsoenlijk nee dat klopt) vind ik het goed dat je hem nog een kans hebt gegeven. Het is ook niet raar dat hij in het begin niet precies weet wat hij wil.
Je hebt al besloten hem een kans te geven dus doe het dan ook en als hij nog langer nodig heeft dan heeft hij die tijd gewoon nodig en zou ik hem die tijd geven. Misschien kunnen jullie afspreken het wat rustiger te doen, niet meteen weer een relatie maar eerst een paar dates en gewoon weer beginnen vanaf het begin. Je hebt hem al een keer voor je gewonnen en een tweede keer moet dan ook wel lukken. Ik hoop dat je hier iets aan hebt en laat iets weten hoe het gaat.
X

Sorry, maar je stelt je echt ontzettend aan. Ja, het was fout van hem, want jullie hadden een afspraak. Maar jullie hadden nog geen relatie.
Zet je erover heen. Je zegt zelf dat jullie relatie verder goed was.

Het is niet helemaal handig wat hij gedaan heeft, maar het zou nogal zonde zijn als het feit dat dit het einde van jullie relatie betekent, helemaal als verder alles prima gaat. Jullie hadden nog niet officieel een relatie en ik vind het niet echt vreemdgaan eigenlijk. Ik denk dat je het beste gewoon kunt zeggen dat je misschien een beetje overdreven gereageerd hebt (hoewel je dit natuurlijk wel echt moet vinden voor je het zegt) en dat je je er echt wel overheen kan zetten

Hopelijk leer je ervan. En als je al depressief bent, kun je dan niet beter eerst even aan jezelf werken?

Ik sluit me hierbij aan.
Waarom zou je dreigen met zelfmoord plegen? Dat is niet oké.
En wat kopjechino zegt, je kunt beter eerst aan jezelf werken.

Hee, ik heb iets soortgelijks meegemaakt.
Hij ging vreemd, wilde vervolgens uit elkaar (ook al gaf ik hem een tweede kans) omdat hij zich te schuldig voelde, en tijd voor zichzelf nodig had.
Nu zitten we nog STEEDS met dit probleem.
Dus ik kan niet echt zeggen dat ik iets positiefs te noemen heb over de ‘tijd’ die hij nodig heeft. Ik vind dat als hij je echt wil, hij gewoon voor je moet gaan…
Maar ja, het is niet anders. Wacht zn tijd alleen even af, wacht tot vrijdag… Veel meer kan je toch niet doen. Maar geef vrijdag wel gewoon aan dat je met hem verder wilt, het hem vergeven hebt, en je echt niemand anders wil dan hij en hij zich niet moet kwellen met de gedachte dat hij een slecht persoon is. Want daar schieten jullie allebei niets mee op.
<3

Sorry, maar ik vind het een behoorlijke naaistreek van hem dat hij nu om ruimte vraagt omdat hij jou zogenaamd niet verdient.
Ik snap dat hij ruimte nodig zou hebben als jij vreemd was gegaan en hij dan over dingen na moet denken, maar ‘alles op een rijtje krijgen’ omdat hij zelf een fout heeft gemaakt en jij hem vergeven hebt, sorry, maar wat? Hij zou jou moeten bedanken en beloven dat het nooit meer gebeurt, in plaats daarvan laat hij jou maar in onzekerheid en laat hij jou nogmaals kut voelen. Ik vind hem in dit geval behoorlijk egoïstisch. Hij geeft jou als het ware de schuld van wat híj gedaan heeft (ik word er constant aan herinnerd als ik in jou ogen kijk), nou boohoo. Hij manipuleert je op deze manier enorm en je laat het gewoon gebeuren. Normaal zeg ik altijd dat je iemand de ruimte moet geven, maar in dit geval zou ik op je strepen gaan staan. Het is graag of niet en als hij het vrijdag nog niet weet, zou ik er persoonlijk heel erg klaar mee zijn.

DIT

!!!
Sterker nog, ik zou er na deze hele gebeurtenis al klaar mee zijn. Wat een idioot.

Ik heb ook zoiets meegemaakt, alleen dan andersom. Het probleem was alleen dat hij anders naar me is gaan kijken toen ik het achteraf vertelde en nu hebben we geen contact meer. Ik begrijp de intenties van je ex, maar vind het wel nogal raar dat hij je nu aan het lijntje houdt, je bent zijn bezit niet en hij mag/kan niet bepalen wanneer de relatie werkt, het werkt of het werkt niet. En omdat hij nu die ruimte wil hebben, is er alleen maar meer tijd om zich schuldig te voelen, zo maakt hij de kans juist kleiner. Naar mijn mening dan maar ik weet natuurlijk niet hoe hij in elkaar zit. Ik hoop oprecht voor je dat hij voor je wilt gaan vechten want op dit moment ben jij de strijd die hij begonnen is aan het vechten. Heel veel sterkte, ga leuke dingen doen en laat deze dagen snel voorbij gaan xxx

Dat hij juist degene is die afstand wilt vind ik ook we raar. Ik denk dat het belangrijkste is dat jullie nu even veel samen gaan praten.

Dit.

Al snap ik wel dat hij heel hard geschrokken is van je zelfmoorddreiging. Natuurlijk denkt hij dat het zijn schuld is. Maar dat hij daarom afstand wil nemen, is een beetje onzin. Of hij wil verder, of niet. En als hij niet verder wilt had hij dat beter eerder kunnen bedenken.

Te veel problemen in de relatie in korte tijd. Wordt er al moe van als ik je verhaal lees. Hoop desondanks dat het goedkomt en dat je je niet aan het lijntje laat houden.

Dit ja. Volg vooral je eigen gedachte.