hij is verliefd op mij.

ik ken iemand, ik had hem leren kennen omdat hij op hetzelfde niveau zit als mij maar dan in een andere klas. eerst praatte we vaak op hyves, dat werd echt heel vaak, daarna gingen we ook steeds leuke dingen doen (met veel andere mensen erbij) toen heeft hij op een avond via msn gezegd dat hij mij leuk vind. ik schrok echt heel erg eigenlijk, hij vroeg of ik hem ook leuk vond, en ik antwoordde: weet niet :p. het ging allemaal zo snel. ik had er nooit aan gedacht dat hij mij leuk zou vinden, maar daarna werd wel alles duidelijk, hoe hij zich gedroeg enzo. ik had die middag al afgesproken om naar een zwembad te gaan. oke, oke ik dus balen want ik zou hem nu zien. ik had die ochtend gesms’t dat ik hem alleen aardig vond. (oke, beetje laf, ik ben echt een watje) maar goed, alles leek goed te gaan, eerst naar het zwembad dan weer terug, we kwamen bij iemand thuis en zette de fietsen neer. daar beleven we even maar besloten om naar een winkelstraat te gaan in de buurt. leuk natuurlijk, alleen ik pak mijn fiets, rijd hij niet meer -.- ik moest achterop gaan bij die jongen, ik schaamde me zo, ik vond hem helemaal niet leuk ofzo. en dat weet hij ook want hij had terug gesms’t dat het goed was. maar hij snapt misschien niet dat ik nee heb gezegd. ik wou nog vrienden blijven alleen dan voel ik me zo ongemakkelijk, ik wil hem ook nooit meer tegenkomen eigenlijk, als ik dan toch bij hem ben dan denkt hij dat ik hem misschien ook leuk vind, hij had terug gesms’t oke, ‘‘geeft niet, dat komt later wel.’’ eerst vond ik het niet zo raar maar nu ineens wel…
is dat ook een raar smsje? is het raar dat ik me dan ongemakkelijk voel? heb ik het niet goed gezegd? (mijn smsje: ik vind je aardig maar niet leuk leuk, ik wil nog wel vrienden blijven? x. )

Dat stukje met ‘komt later wel’ vind ik idd een beetje apart, wie zegt dat jij alsnog verliefd wordt?

Maar oké, ik denk niet dat het raar is dat jij je ongemakkelijk voelt, ik ken het gevoel ook, misschien ben je een soort van bang hem te kwetsen of dat hij alsnog dingen bij jou gaat/wilt doen die jij niet wilt. De beste tactiek hierbij is dus inderdaad uit de buurt blijven en hem geen hoop geven. Je hebt ook niets verkeerd gezegd maar was gewoon goed eerlijk vanaf het begin, en ‘vrienden blijven’ is in het begin na zoiets nogal lastig. Je kan sowieso nooit meer terug naar de oude staat van vriendschap (want misschien sprong je wel eens voor de grap op zijn rug ofzo? Om even een voorbeeld te noemen), want zulke dingen kan je nu dan niet meer doen.
Ik zal het gewoon even rustig laten bedaren, en voel je niet schuldig. Zolang je hem geen leugens hebt verteld of hem aan het lijntje gehouden hebt heb je geen reden je schuldig over iets te voelen. Zie het als een compliment dat hij je gewoon een hele leuke chick vindt :slightly_smiling_face:

^dit

ik vind ook wel vreemd dat je fiets het opeens niet meer deed

^dit dus ook

idd, soms ga ik denken dat iemand dit allemaal in scene heeft gezet maar dat is natuurlijk belachelijk, misschien was hij omgevallen, er kwam wel iemand thuis dus misschien heeft die hem rechtgezet? het is ook niet zo’n geweldige fiets :’).