hij gaat maar niet uit mijn gedachten

Hoi allemaal, ik heb dringend advies nodig van iemand die zich over haar liefdesverdriet heeft heengezet.
Het zit namelijk zo dat ik tot vier maanden geleden een super leuke vriend had, C, maar hij heeft het toen uitgemaakt voor een ander. (Ze hadden bijna direct nadat het uit was met mij) Maar het probleem is dat ik maar niet over C heen kom! Alles doet me aan hem denken in onze omgeving. Zelfs de weg naar school doet me aan hem denken. Alles! En ik voel me gewoon zo kut. Ik krijg hem gewoon niet uit mijn hoofd, zelfs niet nu ik weet dat hij allang over me heen is (hij heeft dus al die hele tijd een nieuwe vriendin). We hebben ongeveer een jaar gehad en dat is eigenlijk niet eens zo lang als je er op terug kijkt, maar ik vond hem al veel langer leuk dus nu ben ik gewoon kapot en ik ben bang dat ik nooit meer iemand vind die ik net zo leuk vind als ik hem vind. Sorry voor dit gezeur :frowning_face:
Ik hoop echt dat iemand tips heeft om hier overheen te komen… ik voel me zo alleen.

Het beste wat je kan doen is veel afleiding zoeken, maak nieuwe herinneringen, heb het leuk. Wanneer je dit doet zul je merken dat je al veel minder aan hem denkt. Je vindt echt wel weer iemand die minstens net zo leuk is als jouw ex!

^^

Inderdaad zo veel mogelijk afleiding zoeken. Het kost vaak tijd, maar het komt goed (;

Lekker gaan scharrelen! Je bent nog jong, geniet van je vrijheid. Doe een beetje ervaring op in het leven, en zoals gezegd: maak nieuwe herinneringen. Zoek afleiding, of een hobby of ga op een leuke sport en ontmoet nieuwe mensen. :’)

Ahhh meis! Ik weet precies hoe je je voelt. Ik heb het heeeel kort geleden ook meegemaakt. Iets meer dan en halfjaar geleden werd ik verliefd op iemand, was met hem bezig en helemaal in de wolken. In mijn hoofd was het perfect. Totdat hij me keihard afwees en het bleek dat het niets voor hem betekende.
Ik kan me het moment nog heel goed herinneren, ik was er zo kapot van. Ik voelde gewoon dagelijks, 24/7, steken in m’n maag omdat ik zo keihard gekwetst was. Ik kon het zelf niet plaatsen, ik voelde heel veel tegelijk. Het had me echt helemaal verwoest. Het was toen vakantie na de examens, dus ik probeerde zoveel mogelijk afleiding te zoeken. Ik ging met vriendinnen afspreken, werken, dat soort dingen. Ik verplichtte mezelf dat te doen, want als ik alleen of thuis zat kwam het gekwetste gevoel weer keihard terug. Maar zelfs tijdens de afleiding was ik continu met hem bezig, ik hoopte telkens weer dat hij me toch wel terug wilde. Pas 3 maanden erna begon ik me langzamerhand te realiseren: ik moet hem loslaten, hij is me niet waard, voor hem 1000 andere jongens. Dat realisatieproces heeft gewoon even tijd nodig. Voordat die tijd komt, moet je hem langzamerhand, geleidelijk loslaten en zoveel mogelijk wissen uit je geheugen. Probeer langzamerhand steeds minder zijn laatstgezien te checken (zet misschien je laatstgezienfunctie uit?) en stalk hem niet meer op Facebook. Dit werkte bij mij zo erg! Heb het wel pas na 2 maanden gedaan haha. En langzamerhand werd ik steeds minder gevoelig voor hem. Maar heel vaak, wanneer ik dacht dat ik er helemaal overheen was, kwam de kwelling weer keihard terug, maar ik heb van vriendinnen gehoord dat zij dat ook vaak hebben gehad. En steeds beter kun je er na een tijdje mee omgaan.

Nouja, in ieder geval: deze periode van kwelling moet je even door. Dat is normaal. Dat hoort bij een break-up. Na een tijdje moet je jezelf dwingen te accepteren dat hij nu niet meer bestaat voor jou en je doorgaat met je leven. En het is ONZIN dat je nooit meer een leuker persoon gaat tegenkomen. Het gaat niet om hem als persoon, maar wat je vóélde voor hem. En dat maakt hem al wat minder speciaal, het is gewoon een kwestie van datzelfde gevoel voor een andere (veel leukere!) jongen zien te creeeren, die je nog gaat tegenkomen.

Succes meis, ik weet dat jou het gaat lukken hier overheen te komen! :hugs:

ik had ook veel liefdesverdriet vorig jaar toen ik met een jongen liep. Had nog geen relatie met hem, maar ik was zo verliefd op hem! Kreeg hij op een gegeven moment een ander. Ik heb er bijna 3 maanden over gehuilt. Tot dat ik een andere jongen leerde kennen. Die een stuk leuker was! Ben 8 maanden samen geweest met de liefste jongen die ik ooit heb leren kennen. Maar helaas is het nu net vorige week uitgegaan… Zoek veel afleiding, dat werkt het beste.

Je moet het echt tijd geven. Als je een herinnering hebt/krijgt, koester deze dan. Zet een nummer op en jank de ogen uit je kop. Op een gegeven moment went het en denk je er niet meer over na. Tijd, puur tijd.

heel erg bedankt voor jullie reacties!!
Het is fijn om te horen dat ik niet de enige ben en verder bedankt voor de tips!!