Hier kan je alles over hem/haar kwijt. Lucht je hart #5

-

Hey girlies,

even jullie mening nodig:
ik heb iemand leren kennen via een datingsapp en app nu 4 dagen met hem de hele dag door. Hij komt echt heel lief en oprecht geïnteresseerd over. Alleen, hij heeft geen enkele social media. Heb zijn achternaam en kan nergens iets over hem vinden. Hij heeft een persoonlijk verhaal gedeeld over de reden, maar ben bang dat ik in een val loop :anguished:?

^^Een keer videobellen? Of meteen maar in real life ontmoeten? Wel op (ondanks corona dan) op een wat drukkere plek afspreken, zolang het maar niet afgelegen of bij iemand thuis is

^^^ Stella, videobellen zou ik doen. Het is goed mogelijk dat hij echt geen social media heeft, als ik mijn vriend google vind ik alleen een prezi van 10 jaar geleden, maar de kans is ook groot dat de persoon niet echt is. Even videobellen dus. Of eventueel in het echt afspreken, maar doe dat ergens op een terrasje, nodig hem niet bij je thuis uit en ga niet naar hem. En ga ook nadat je hem hebt ontmoet niet ergens heen met hem. Wees voorzichtig.

Oh hey! Ik ken jou nog! Geen idee of je mij überhaupt (her)kent, haha.
Wat leuk dat het zo goed gaat nu met je :slightly_smiling_face: Het is je ontzettend gegund!

Nu verdwijn ik weer om over een eeuwigheid weer eens nostalgisch te komen doen over ‘die goeie ouwe tijd op het GS-forum’

[quote author=Ordinary link=topic=245759.msg12280879#msg12280879 date=1342714491]

Hey all,
Ik heb niet eerder iets op dit forum geplaatst. Ik hoop dat ik het goed doe!

Ik heb al ruim 1,5 jaar (bijna 2 jaar) een vriend. Wij hebben af en toe wel eens onenigheid en ruzie. Ik praat hier dan vaak over met mijn moeder. Laten we zeggen dat mijn vriend zijn communicatie niet altijd even goed is, in lastige gevallen, als hij merkt dat ik teleurgesteld / boos ben gaat hij het ‘lastige’ gesprek uit de weg door korte zinloze reacties te geven (geen inhoudelijke antwoorden geven) of door te negeren. We hebben nu 3 à 4 ‘grotere’ ruzies gehad, en af en toe iets kleins, maar die zijn meestal snel opgelost.

Dit stapelt zich bij mijn moeder op, wat ik ook begrijp. Ze vormt zich zo’n sterke mening, en daar heb ik moeite mee. Mijn vriend moet zijn gedrag natuurlijk veranderen, en mij goed behandelen, dat wil zij en ik ook. Maar zij vraagt mij de keuze te maken die ik niet kan én niet wil, het uitmaken. Ik zie dat hij spijt heeft en wil veranderen. Zij heeft er zo’n enorme moeite mee, dat ik hem en haar de komende tijd niet bij elkaar wil hebben. Ik vind dit echt heel lastig. Ik weet niet zo goed wat ik moet doen, ik hecht namelijk veel waarde aan de mening van mijn moeder/familie. Maar het is wel mijn leven en mijn keuze… Vind het gewoon erg lastig. Maar dan ben ik het voor nu even kwijt, van m’n afgeschreven.

Xo.

Je hebt een relatie met je vriend, het beste kun je jullie problemen ook tussen jullie houden. Je kunt altijd om raad vragen, maar bijvoorbeeld klagen over je vriend bij je moeder is niet goed. Je moet jullie twee zien als een soort team, je hebt met z’n tweeën een relatie te onderhouden, dus het is jullie beiden verantwoordelijkheid om hier aan te werken samen. Je moeder vertelt je waarschijnlijk om het uit te maken omdat ze zoveel van jullie problemen weet. Maar je hebt gelijk, uiteindelijk moet jij de keuze maken. Probeer in de toekomst jullie ruzies vooral samen uit te praten, en probeer verder niet negatief over je vriend te praten tegenover je moeder of iemand anders.

Je hebt een relatie met je vriend, het beste kun je jullie problemen ook tussen jullie houden. Je kunt altijd om raad vragen, maar bijvoorbeeld klagen over je vriend bij je moeder is niet goed. Je moet jullie twee zien als een soort team, je hebt met z’n tweeën een relatie te onderhouden, dus het is jullie beiden verantwoordelijkheid om hier aan te werken samen. Je moeder vertelt je waarschijnlijk om het uit te maken omdat ze zoveel van jullie problemen weet. Maar je hebt gelijk, uiteindelijk moet jij de keuze maken. Probeer in de toekomst jullie ruzies vooral samen uit te praten, en probeer verder niet negatief over je vriend te praten tegenover je moeder of iemand anders.

pffff,

het is niet te geloven maar ik kom gewoon niet over een jongen heen. In het kort: ik heb iemand in Costa Rica ontmoet, seks met hem meerdere keren gehad (was mijn eerste keer) en daar hadden we echt in een week n soort relatie (met ups en downs) al wat heel verwarrend was. Anyways ik dacht dat toen ik terug ging het gwn klaar was en ik was blij dat we het goed hadden afgesloten maarrr nee, hij stuurde mij dat hij me miste en ik begon hem ook te missen blablabla. Maar verder dan I miss you, I want you, When are you coming back zat dr niet echt in. Dus ik ofc met mn gezonde verstand en alle meningen van mensen om me heen elke keer besluiten om het te laten, geen contact meer met hem op te zoeken, maar elke keer ben ik echt te weak. Als hij die berichtjes weer stuurt dan wordt ik er gewoon helemaal warm van en kan ik niet meer stoppen met aan hem denken. En echt deze fases van er klaar mee zijn en dan weer bij het kleinste ding omslaan gebeurt elke 2 weken… sinds 3 maanden terug dus.
Hoe kan ik ervoor zorgen dat het me minder doet als hij die dingen stuurt? Ik kom gewoon niet over hem heen, en elke keer doet hij me twijfelen aan alles. Omdat ik dus over 2 maanden naar ecuador ga, en dan op zo’n moment van zwakte ben ik bijna bereid om alles weer om te gooien en bv naar hem toch (eerder) te gaan. Maar dat is gewoon niet slim want ik moet echt mijn eigen weg gaan bewandelen, want heb afgelopen jaren veel shit meegemaakt en heb nog weinig ervaring in de liefde.
Wie heeft tips om me gewoon wat minder te laten beïnvloeden…
Het weerhoudt me van bijv het boeken van ecuador

Ik denk dat je een keuze tussen verder met hem te gaan of er definitief een punt achter te zetten. Met een afsluitend appje en blokkeren?

Uuuuuugh, ik mis mijn vriend en het is pas dinsdaaaag… (ik zie hem zaterdagavond pas weer)

Pff ik weet het gewoon echt niet meer. Voel mij echt al maanden niet meer oké, eigenlijk gewoon ongelukkig, en radeloos. Als ik zou willen zou ik bijna elke dag wel kunnen huilen, omdat mijn situatie gewoon zo raar is. Ben al 5 jaar samen met mijn vriend, en hij heeft helaas sinds we samenwonen een aantal dingen gedaan wat echt niet kunnen op het gebied van vertrouwen… Ik heb er met niemand over kunnen praten, zelfs niet met mijn moeder, omdat ik weet dat een normale relatie dan niet meer mogelijk is en iedereen zou zeggen dat ik het moet uitmaken. Ik zit continu in een strijd van wil ik hiermee doorgaan of niet. Ik ben zo gek op hem, ben gek op ons leven samen, heb superleuke schoonfamilie, zijn vrienden zijn ook mijn vrienden geworden, en ik woon in een prachtig huis nu. Als er niks was gebeurd had ik nu zonder twijfel kunnen zeggen dat ik echt de komende 80 jaar onwijs gelukkig zou zijn. En ik merk ook aan alles dat hij gek op mij is, en heeft het nog steeds continu over een toekomst samen. Maar zonder vertrouwen is het eigenlijk ook niet te doen, ik heb continu het gevoel dat ik hem moet controleren, voel mij vaak onrustig als ik van huis ben en met vriendinnen afspreek. En als ik dan denk aan grote uitgaven doen voor het huis en misschien ooit samen kinderen krijgen, word ik bij die gedachte alleen al super onrustig. Soms neig ik meer naar het uit te maken, want ik zie wel in dat dit geen normale relatie meer is, maar het is zo moeilijk omdat ik nog steeds zo gek op hem ben en ik weet dat ik hem ook helemaal kapot zou maken. Plus het feit dat ik het gevoel heb ik dat ik dan compleet mijn leven kwijt raak, ik raak wat voor mijn gevoel mijn grote liefde kwijt, mijn lieve schoonfamilie, huisdier, mijn vrienden, mijn huis. En ik raak vervolgens weer bij mijn ouders te wonen, terwijl het voor iedereen een complete schok zou zijn want niemand weet wat er allemaal gebeurd is :frowning: Ik weet hoe dan ook dat ik het binnenkort moet aankaarten, maar ik blijf dat moment maar uitstellen…

Vertrouwen is heel belangrijk in een relatie. Als dat door een van de twee word geschaad is het heel moeilijk om dat vertrouwen weer terug te laten komen. Ik neem aan dat je vriend is vreemdgegaan. Als je desondanks toch verder wilt gaan met hem, zul je hem moeten vertrouwen en het leren accepteren wat er is gebeurd. Anders zul je of altijd een gevoel van wrok houden en bij ruzies zal het misschien snel weer een dode koe zijn die je uit de sloot haalt, of zul je constant dit gevoel houden waarbij je continu piekert wat hij nu weer uitspookt, of hij weer bij die persoon is etc. Maar van zijn kant vergt het ook werk. Hij zal moeten blijven laten zien dat hij te vertrouwen is, jou de kans geven om het te verwerken.

Een relatie na breuk van vertrouwen is mogelijk, maar het vergt van beide kanten een hoop werk en energie. En je zult na moeten denken of je dat wel wil, op jonge leeftijd en pas 5 jaar relatie. Is het het wel waard? Als jullie nou al 35 jaar getrouwd met kinderen waren, is wat anders dan dat je twintiger bent met een relatie van deze korte tijd. Er is echt nog wel iemand te vinden die wel respect heeft voor jou. Hij kan wel leuk, lief zijn en een leuke familie hebben, feit blijft dat hij je heeft bedrogen.

ik heb met mn vriend gisteren gesproken over dat we zo weinig tijd samen doorbrengen, ondanks dat we samenwonen. hij werkt veel (tijdelijk) en is ook vaak savonsd later thuis. hij gaat wel gewoon door met sporten, vrienden zien, voetbal waardoor alleen de zondag overblijft. hij nam het goed op en we hebben nu afgesproken dat naast de zondag ook de woensdag avond voor ons ‘samen’ is. blij mee :smiling_face_with_three_hearts:

1 like

Vandaag weer bij m’n fwb geweest en het was gewoon zoooo fijn. Hij weet precies wat ik lekker vind en verder is hij gewoon super schattig. Dat moest ik even kwijt :slight_smile:

Fijn Eva. Fijn dat hij ook aan jou denkt! De ideale fwb heb ik nog niet gevonden. Wie weet in de future.

1 like

Hey Floortje, ik heb de mijne via Tinder gevonden, misschien is dat een idee? Ik had wel in m’n bio staan dat ik een fwb zocht. Dat is dan weer niet heel handig als je bekenden tegenkomt haha.

Haha is zo. Misschien moet ik dat een proberen.