Het verhaal van Cytheria ...

Ik ga een verhaal schrijven over Cytheria, een jonge vampier die haar verleden zich niet meer herinnert. Hier dus het eerste stuk :

Het was een onheilspellende, regenachtige nacht.
Cytheria liep in haar eentje door de donkere straten. Ze zag iets liggen. Het was een soort boek. Geen boek dat je in een moderne boekwinkel zou kunnen kopen. Nee, het leek meer op een dagboek. Een oud dagboek. Ze pakte het op. Het was kletsnat. Ze besloot dan ook om het mee naar huis te nemen, en het een poosje te laten drogen. Daarna zou ze het misschien wel kunnen lezen. Binnen een dag of twee was het boek helemaal droog, en tot Cytheria’s grote verbazing leek het nooit nat te zijn geweest. Daar bekommerde ze zich over. Cytheria ging op de fauteuil zitten en sloeg de eerste bladzijde om.

verderrrr,

[i][b]Lief dagboek, 16 maart 1791

Wat er met me gebeurt is valt eigenlijk niet echt uit te leggen. Ik ben krachtiger, ik voel en zie alles nieuw, op een andere manier. Onweer, regen, overlijden. Alles wat vroeger zo wereldvreemd was, is nu zo vanzelfsprekend. Ik ben … Ik ben een monster. Een vampier. Maar hoe ? Door wie ? Waarom ? Die vragen blijven in mijn hoofd rondspoken. Tot nu toe kan ik je niets anders melden dan dat ik wanhopig, hongerig, en vooral bang ben.

Liefs, Cytheria. [/b][/i]

Verder!!
Echt leuk, ik ben lezer

Cytheria leek verwonderd. Ze legde het boek op de salontafel en liep naar de keuken. Wat raar. Zij heeft dezelfde naam als ik. Dacht Cytheria. Maar zij is óók een vampier, net als ik. Het werd al licht. Cytheria liep naar de slaapkamer, deed de gordijnen dicht, en ging in bed bed liggen. Het dagboek. Ze kon nergens anders over denken. Ze droomde ervan, de hele dag. Ze realiseerde zich nu pas dat ze naar een zonsondergang verlangde, hoewel dat natuurlijk niet kon, want anders zou ze verbranden. Eenzame, en vooral donkere dagen verstreken. Overdag sliep ze, en s 'Nachts ging ze op jacht, en als ze daarna klaar was, las ze verder in het vreemde dagboek .

OOEEE… Spannend :grinning:

Leuk verhaal, alleen zijn de stukjes zijn erg kort. Ik zou ze langer doen.

xoxo

Des te verder ze las, des te meer kwam ze dingen tegen die ze gemeen had met dit meisje. Ze had geen relatie, afspraken, of iets te doen (behalve jagen dan). Dus kon ze veel lezen. Ze ging weer zitten en pakte het boek van de salontafel.

[b]Lief dagboek, 17 maart 1791

Mijn meester is kwaad. Heel erg kwaad. En dat kwam door dit vreemde voorval
Hij zei dat ik wat moest eten, om wat sterker te worden. Dus ik ging naar het bos. Toen beet ik een konijn, of een wezel, ik weet het niet meer precies. Hij vroeg wat mijn prooi was. Ik antwoorde : ‘Een konijn, meester.’ ‘EEN KONIJN ?’
vroeg hij. ‘Ja.’ zei ik koeltjes. Op dat moment wist ik niet waarom hij zo boos was, maar het kwam erop neer dat hij zei dat onze soort niet kon leven van dierenbloed. Maar van mensenbloed. En daar schrok ik van. Hij zei dat ik nog steeds menselijke trekjes had. te menselijk.

Liefs, Cytheria.[/b]

Dit is een langer stuk, maar ik zie ze graag wat langer.

xoxo

idd, maar t is wel super :slightly_smiling_face:

Ik maak van die korte stukjes zodat het spannend blijft. Heb je steeds een cliffhanger :stuck_out_tongue: maar ik zal wel even verder schrijven als het me lukt. ^^

Doet me echt ontzettend denken aan Interview with a vampire. Mijn lievelingsfilm haha.

Weer legde ze het boek op tafel. Het viel op de grond. Cytheria pakte het op, maar er viel een foto uit. Een hele oude foto zo te zien. Ze pakte de foto, en smeet hem van afschuw naar de andere kant van de kamer. Toen ze over de grootste schok heen was, bekeek ze de foto nauwkeurig. ‘Maart 1791’ stond er met sierlijke letters op de achterkant. Het meisje op de foto leek precies op mij. Dacht Cytheria.

Echt ? grappig. 'T is ook mijn lievelingsfilm …

verder?

Naast dat meisje op de foto stond een man. Het was haar vader. Daarnaast stond haar moeder, en haar zusje. Het was een mooie foto. Maar één ding vond ze wel heel erg vreemd. Het meisje op de foto, en dat het dagboek schreef, dat was Cytheria. Zij was het. Dat kón niet anders. Alles viel op zijn plaats. Toen wiste ze het opeens weer. Alles. Elk detail.

up. verder.

Cytheria? haha, ik dacht meteen aan vampiers… blijkt het er nog echt over te gaan ook :stuck_out_tongue:

Langere stukjes zou wel nice zijn…