HET Schrijf Topic

Oké, misschien is het een beetje algemeen, maar toch.
Hier kan je ALLES kwijt wat met schrijven te maken heeft.
Dit kan een column zijn, gedicht, tekstje. Maar ook kleine stukjes verhaal of OVER schrijven: geen inspiratie, hulp, hoe je woorden moet schrijven, hoe je iets moet formuleren, noem het maar op. Als het maar niet meters lange verhalen zijn :stuck_out_tongue:
Maar hierbij is het ook de bedoeling dat je degene die boven je is (en/of daarboven en/of daar weer boven) beoordeeld.

Bring it on!

oke, eenzaam

ik ben nu de eerste:P

:stuck_out_tongue: ja klopt, ga je nog wat schrijven ^^ ?

People go and people come
maybe you love some
sometimes their hot
sometimes totally not
they can be your enemy
or they are so scary as a bee
they can be your friend
the last word is always END

eventjes bedacht. hihi

Up

up!

Ik wil niet alles gaan beoordelen!!!

Goed, goed, laat ik dan maar eens wat posten x]
@For_you_ONLY: Ik vond je gedichtje wel geinig, maar niet heel speciaal of zo… volgens mij was dat ook niet de bedoeling? ^^

En dan nu mijn -one-shot- ik heb hem een tijd terug al eerder gepost, maar ach… verder heb ik niets. ;]


Groener Gras.
- Het gras is altijd groener aan de overkant -

Ik wil altijd meer. Meer dan ik heb. Meer dan ik ooit zal hebben. Met toegeknepen ogen kijk ik naar alles om me heen. Neem alles in me op en gun niemand iets. Gelovigen noemen me het Boze Oog. Weren alles af met een ketting, armband of amulet. Maar ik ben overal en gun niemand iets.
Ik ben menselijk en toch weer onnatuurlijk.
Herken je me niet?

Een flitsende auto zien en weten dat je die zelf nooit zult krijgen.
Ergens hard voor werken en toch is er altijd iemand beter.
Iemand niet mogen omdat hij meer heeft dan jij.

Je kent me wel. Iedereen kent het gevoel dat ik meebreng. Ik zorg voor ruzie en haatneigingen. Ik zorg ervoor dat je meer je best doet zodat het eindresultaat beter word.
Ik ben het die je maag doet ineenkrimpen, ik ben het die je gefrustreerd doet toekijken. En je wil het niet, want je weet dat het verkeerd is. Maar ik ben er nou eenmaal altijd. Ik zit ín je. Ik ben een deel van jou.
Ik ben menselijk en toch weer onnatuurlijk.
Herken je me niet?

Koningen hadden de positie, ze werden erom vermoord.
Keizers hadden de macht, ze werden erom omgebracht.
Generaals hadden het land, ze waren hun leven niet meer zeker.

Ik ben een zwarte God, een buitenstaander die niet geliefd wordt. En toch… toch ben ik er altijd. Het verlangen naar iets word te groot, je kan het niet bereiken en ziet anderen beter en groots. Het lukt maar niet en het nare gevoel in je buik word alsmaar groter. Dat nare, nare gevoel dat ik altijd teweeg brengt. Je werkt harder, want je wil het. Maar het lukt niet.
Voel je het verlangen?
Voel je het knagen?
Ik ben het Boze Oog.
Menselijk en toch weer onnatuurlijk.
Herken je me niet?

Onbewust roep ik afgunst over iemand af. Zaai ik onrust. Je wil het niet, maar het gebeurd. Ik zeg één wijze les: wees blij met wat je hebt, of heb vrede met de gevolgen. Want die wie tevreden is, zal geen vrees hebben voor mij. Ik kom alleen als jij dat wil. Ik zorg ervoor dat je streeft voor je doel, plus een raar vies gevoel. En misschien zijn de gevolgen toch iets te veel, zit je zonder vrienden en familie, dat is mijn nadeel.
Ik zit in jou, je wil het niet. Maar kunt ook niet zonder.
Wees verstandig en roep me niet.
Ik ben menselijk en toch weer onnatuurlijk.
Herken je me niet?

Ik wil het gras, niet de normale, groener gras. Ik wil, ik wil, ik wil. Maar waarom? Waarom krijg ik het toch niet.
Ik ben menselijk en toch weer onnatuurlijk.
Herken je me niet?

Up

W-O-W
echt een heel mooi/goed/begrijpend/… gedicht! Ik dacht eerst dat het een verhaal was over een of ander raar wezen ofzo maar deze was echt verrassend en echt heel goed!!!
Je beschrijft het gevoel echt heel goed (ik herkende hem ^^ ) en daarmee kaart je iets aan wat in deze trant nog niet eerder is gedaan (zover ik weet)
Echt heel mooi!!!

-----------
Hard, koud en onbetrouwbaar.

Versteend, hard geworden in de buitenlucht, kijk ik naar de oranje zon die zich langzaam achter de bomen verschuilt. De wind likt met zijn koude tong langs mijn huid, laat gemene striemen achter. Nog een dag is voorbij, nog een dag wordt zwart geblakerd, wordt gedood door de maan en sterren.
IJs. Koud en hard, glad en breekbaar, doorzichtig en niet te vertrouwen. Een eeuwig beeld door jou gecreëerd. Gemetseld van leugens, bedrog, gebroken liefde.
De engel en de duivel die twisten zijn verdwenen, bakkeleien op een andere schouder, fluisteren niet meer in de wind, spelen niet meer met mijn haar.
En ik mis ze.
Want jij maakte van mij een blok ijs, koud, breekbaar en niet te vertrouwen.
En nu?
Nu balanceer ik op het verhitte randje, hopend dat ik val in het meer van onwetendheid en verdrink in de vijver van hoop.
Want tegenwoordig voelt alles warm aan.
Een nieuw begin voor een mislukte ijskristal.

even een tipje het is they are

Geschreven voor mijn vriend die op 24 maart opgenomen werd in een verslavingskliniek, wegens drugsgebruik.

Ik steun je. 24 maart 2010

Lieve schat,
Ik zit weer met mijn gedachten bij jou. Ik zit altijd met mijn gedachten bij jou, maar nu heel erg.

Ik weet dat ik je heel erg ga missen en alles voor je over heb. Ook weet ik dat ik niet achter je vodden aan moet lopen en je steeds moet bijspijkeren. Maar ik steun je. Ik steun je overal in. Ik steun je hoe dan ook in alles om je weer terug te hebben als mijn vrolijke vent met zijn mooie lach.

Je lach miste ik vandaag tijdens de gesprekken. Je keek weer zo sip en “verslagen” net als toen ik bij jou op school was. Toen wisten ze eigenlijk al dat er niet goed was. Maar dat wisten wij al eerder.

Steeds weer al die beloftes die je maakte om een fout te verbeteren, maar je probeert telkens weer je fouten te verbeteren met een grotere fout.
Stel je alsjeblieft open en vertel je problemen.

Voor vragende monden zijn antwoorden. Voor al je vragen zal ik een antwoord zoeken, ook al is het onmogelijk. Alles heeft zijn redenen.

De redenen dat je daar zit zijn ook een aantal vragen die beantwoordt worden.

Lieverd, ik neem je niet kwalijk dat je alles pas op het laatst hebt verteld. Thea en Ger zeiden dat je bang was mij kwijt te raken. Maar je weet dat ik je echt niet in de steek laat. Ik ben er toch voor je.

Ik weet niet wanneer je dit leest en of je überhaupt dit ooit leest, maar je zult net als ieder ander denken achteraf zagen ze het allemaal aankomen.

Maar weet je nog dat ik boos werd omdat ik nergens antwoord op kreeg. Omdat ik vond dat ik daar recht op had. Dat ik recht had om te weten wat de uitslag op de urinetest was en het gewoon niet kreeg. Dat ik het jou stuk of 6 keer vroeg en Ger ben gaan vragen en ik kreeg steeds te horen vraag het aan Thea. Ik weet nu waarom je het niet wilde zeggen. Thea en jij hadden afgesproken dat jij het zou zeggen en jij zei vraag het aan Thea en Ger wilde geen antwoord geven, omdat blijkbaar hij dacht dat Thea het zou zeggen. Oh wat werd ik toch stront ziek van steeds maar weer geen antwoord te krijgen.

Met Stef heb ik ook urenlang zitten praten over dit alles, maar ik kwam nergens wijs uit. Wel weet ik dat Stef je echt steunt in alles.

Weet je schat, ik denk dat je over een tijdje het daar echt naar je zin krijgt. De jongeren zagen er leuk uit en dat vrouwtje zei ook dat het een leuke groep was. Stel je gewoon open en dan komt je zelfvertrouwen ook terug.

Ik wacht tot de laatste dag op je. Ik zal je ophalen en je zien stralen. Ik zal je weer zien stralen! Ik geef om je.

Ik steun je schat!