Het Rampzalige Toekomst Topic

Hoi,
Dit topic lijkt een beetje op het hoe-zie-jij-jezelf-over-tien-jaar-topic, maar dan de onrealistische versie.
Dit is een topic met het idee om over je toekomst te fantaseren, maar dan zo rampzalig (hilarisch) mogelijk. Wees vooral niet realistisch en overdrijf lekker!

Als ik een jaar of zestig ben, ben ik nog steeds ongehuwd. Ik ben nogal stevig en mijn dagelijkse bezigheden zijn mijn 20 katten voeren en sokken breien. Mijn huis is roze met wit, ik wilde graag een huis geïnspireerd op een Barbie-huis. Ik heb 5 kinderen: Harry, Barry, Larry, Carry en uh Snarry.
Goed.
Ik heb een LAT relatie met een 75-jarige bodybuilder die gevallen is voor mijn zelfgebreide sokken.
Mijn hobbies zijn bingo en klaverjassen. Samen met mijn beste matti Betsie organiseer ik de wekelijkse Bingo-avond, iets waar ik elke dag weer naar uitkijk.
Verder vind ik het erg leuks om geraniums te planten en te nordic walken.

Zo, nou, dat was mijn levensverhaal. Nu jullie :grin:

Als 70-jarige hippie leef ik in het bos samen met mijn man Abraham. Abraham heeft een ontzettend grote, grijze baard en is graag in de moestuin bezig. Ik heb mijn eigen religie bedacht en bid 10x per dag tot mijn goden.

We hebben 10 kinderen geadopteerd omdat wij zo graag kinderen wilden redden uit arme landen. Al deze 10 kinderen hebben hun basisschool niet afgemaakt en wonen al meer dan 45 jaar bij ons thuis. Er zijn ook 34 kleinkinderen bijgekomen die in het bos wonen (in boshutten) omdat er geen ruimte is in ons huis.

Het is elke dag een gezellige boel en iedereen heeft zijn eigen taak. Denk hierbij aan het legen van de WC-bak (want die staat buiten en moet elke week geleegd worden, dit wordt gebruikt voor de moestuin), het bijhouden van de moestuin, het hakken van bomen om de boomhutten te maken voor de kleinkleinkinderen en het verzamelen van zijderupsen om dit vervolgens tot een leuk kledingstuk te maken. Zo heb ik laatst een enorm leuke boerka-achtige jurk gemaakt, omdat dit bij mijn zelfbedachte religie hoort.

Abraham en ik zijn nu bezig om een eigen taal te creeëren, omdat we zat zijn van het Nederlands.

Ookiaa! (doeg!)

Ik ben 60 jaar en heb een man die Manfred heet.
Hij is kaal en draagt vaak een geruite blouse met hawai print broek.
En draagt sokken in sandalen.

We hebben samen een bakkerij in de Sahara.
Er komen geen klanten…
Behalve een vrachtwagen chauffeur die de hele tijd de zelfde koeken eet.
Vroeger hadden we personeel maar die heeft de vrachtwagen chauffer vermoord.

Veder hebben we geen kinderen want Manfred haat kinderen.
Ook hebben we geen huisdieren want Manfred haat huisdieren.

Het enige wat te drinken is is sap van cactussen.
En ook eten we vaak hagedissen.

We hebben ook geen kraan in huis dus ik heb al 30 jaar niet gedoucht.
Als we naar de wc moeten moeten we het doen in een kuil want in het huis is dus geen stromend water.

O ik moet nu gaan de vrachtwagen chauffer komt weer om me te verkrachten.

Oke dit was de mijne 10 minuutjes over gedaan :slightly_smiling_face:

Oké, even tussendoor, maar cactussap is lekker hoor!

WTF :grinning_face_with_smiling_eyes:

Ik ben dan 80kg aangekomen en mijn vriend en ik zijn nog steeds bij elkaar. Hij is wel veranderd in een klootzak en gaat naar de hoeren. Hij wast zich maar een paar keer per maand, werkt niet en is alleen maar aan het gamen en aan het krabben aan zijn kont. Ik kan ook niet meer werken omdat ik de hele dag naar soap series kijk met een bak ijs voor me.

We werkten allebei ooit als docenten maar zijn ontslagen. Mijn vriend omdat een minderjarige leerling hem een viezerik vond en ik omdat ik nooit kwam opdagen.

Ik heb een uitkering,woon in een achterstandswijk en ik word altijd nageroepen door die rotkinderen. Marokkanen, Nederlanders, Turken…maakt niet uit, iedereen roept mij na omdat mijn huis stinkt en omdat ik vreemde kleren draag (lakens kapot geknipt).

Door dit alles heb ik een haat ontwikkeld voor alles en iedereen. Mijn ouders willen ook niets meer met mij te maken hebben omdat ik 2 kinderen heb verwekt bij mijn Nederlandse vriend voor we zijn getrouwd (en we zijn Turks dus dat mag niet). Mijn twee kinderen zijn al 3 jaar het huis uit omdat ik ze niet goed verzorgden. Op hun 15e zijn ze allebei al op kamers gegaan en ze bellen me nooit. Terecht want ik ben een slechte moeder.

Ik besluit mijn toevlucht te vinden in drugs en alcohol. Mijn vriend pakt het van me af voor eigen gebruik en hierdoor hebben we veel ruzie. Hij gaat er uiteindelijk door met de buurvrouw die 20 jaar jonger is. Ik blijf alleen achter.

Uiteindelijk draai ik door en steek mijn huis in de fik. Ik word opgepakt en in de cel gegooid. Daar vind ik de liefde van mijn leven. Een vrouw met een bodybuilder lichaam, een millimeter kapsel en veel borsthaar. Maar ook zij verlaat mij voor een jongere vrouw in de gevangenis. Ik steek ze beiden neer met een vork en ik draai door. Uiteindelijk beland ik in een gekkenhuis en ik krijg shocktherapie. Daar blijf ik liggen tot aan mijn dood.

ZOOOOOOOOOOO lekker dramatisch :stuck_out_tongue:

Als ik 50 ben leef ik onder een brug in mijn mooie doos waar ik zelf een deur in heb geknipt. En daar leef ik het eenzame leven tot ik dood ga.

Wel een beetje triest maar goed.

Ik ben 65 jaar, ik heb nooit een baan gehad, en natuurlijk ben ik alleen oud geworden met 45 katten. Mijn hobby’s zijn: uit het raam staren, mijn geraniums bekijken, en ik kom al 40 jaar mijn huis niet meer uit. :slightly_smiling_face:

Ik ben op mijn 55e een zwerver in Nijmegen, heb geen vrienden en word achterna gezeten door een grote groep criminelen. Mijn familie leeft allemaal in het buitenland en die zie ik daarom niet meer, want zij hebben het perfecte leven! De politie volg me omdat ze denken dat ik deelgenoot ben van de groep criminelen. Ik heb haar tot de grond en daarom struikel ik erg vaak, maar een kapper kan ik niet betalen en scharen kan ik nergens vinden :’) en verder zijn mn beenharen net zo lang als die van Bokito (Gorilla die ooit ontsnapt was :'D haha)
Op een dag word ik of opgepakt door de politie en verpieter ik in een verschrikkelijke cel bij Joran vd Sloot of word ik neergeknald door de criminelen…

haha geniaal topic dit.

Ik woon in Italië, in een supermooi groot huis, heb een eigen bedrijf , ik ben super populair en rijk.
Ik heb een vriend, die ook een eigen bedrijf heeft :’) We hebben een kat en een hond en HEEL VEEL mooie auto’s :'D
Ik ga vaak naar andere landen of op zakenreisjes. Ik heb een eigen groente en fruittuintje. Ik ben supersportief…
Oh en we hebben een kindje geadopteerd en emm ik heb verder geen idee haha

Stiekem hoort dit topic bij subforum onzin :’‘D hahaha. Want mag hopen dat dit niet gebeurd met ons :’)

maar dat is niet rampzalig ;o

Ik ben 56, en ik woon met mijn man en 9 vrouwen in huis, we delen allemaal dezelfde man, maar het is mijn man. We liggen ook met zijn allen in 1 kamer ieder een eigen bed, dan komt Jozef (mijn man) eraan en gaat bij iedere vrouw even in bed liggen,

We hebben bij elkaar 100 kinderen, allemaal dezelfde vader. De kinderen hebben allemaal een eigen kamertje onder de grond, ze hebben een eigen wc en iedere dag brengen we ze 3 keer te eten, ze eten graag kipfilet.

Mijn man is 99 maar heeft een drankje genomen zodat hij eeuwig kan leven.

Ik hoop nog jaren met hem door te gaan, het is namelijke chte liefde, ook al zeggen de andere vrouwen dat ook, hij is echt de mijne. Mijn kinderen en ook de anderen gaan allemaal naar dezelfde school, waardoor daar nu geen andere kinderen meer komen onze kinderen hadden namelijk messen mee, de andere kinderen leve niet meer, ze waren te luidruchtig.

Mooi verhaal hè :slightly_smiling_face: Geweldig topic trouwens

Als we 30 zijn woon ik met 2 vrienden forever alone in een huis, 30 katten en een matige baan. Ja zo hadden we het uitgestippeld :’)

Verplaatst naar onzin, daar past het beter.

Op mijn 56ste dringt het besef eindelijk door dat ik mijn leven alleen zal doorbrengen. Ik ben namelijk in een vlaag van verstandsverbijsternis naar Tsjernobyl op vakantie gegaan, waarna er allerlei mutaties optraden, en nu ben ik 2 meter 60, blauw met paarse stippen en heb ik overmatige lichaamsbeharing. Mijn baan bestaat uit bij de freakshow van de circus, maar zelfs de klanten vinden me zo lelijk dat ze verrotte appels naar me gooien. Diep ongelukkig zoek ik m’n toevlucht bij de twee bejaarde kamelen van het circus, tegen wie ik regelmatig m’n levensverhaal vertel. Mijn collega’s luisteren me vaak af, waardoor ze tot de conclusie zijn gekomen dat ik niet alleen lelijk ben, maar ook nog eens knettergek. Uiteindelijk word ik ontslagen.

Na mijn ontslag ben ik de zin in het leven volledig kwijtgeraakt, maar ik ben te laf om zelfmoord te plegen. Daarom heb ik besloten naar Nepal te vertrekken en daar wat soulsearching te doen. Ik heb geen geld, dus ik besluit te lopen. Bang voor verkrachting ben ik niet, ik ben namelijk behoorlijk angstaanjagend. Onderweg naar Nepal word ik door een groepje Italiaanse gangsters aangesproken, en vind ik zo de zin van mijn leven. Namelijk andere mensen bedreigen. Mijn vele illegale activiteiten voeren me terug naar de plek waar het allemaal begon, Tsjernobyl, waar ik een man vind die 3 meter is, roze met oranje stippen en ook overmatige lichaamsbeharing. We hebben meteen een klik en besluiten om in een huisje te blijven wonen daar. Helaas zijn we na 2 dagen dood omdat we niet zo immuun voor radioactiviteit zijn als we dachten.

Op mijn 85ste trouw ik na al die jaren met die ene zwerver(egbert-jan) die altijd bij de Albert Hein acordion speelt, en bang is voor: plastic flesjes,cd´s,koffers,spaarvarkens,computermuizen,papier,nagellak,potloden,lampen,viskommen,supermarkten en openbare wc´s…Na een jaar te wonen in de kelder van de mcdonads besluiten we te verhuizen naar Ibizza en we nemen geen koffers mee vanwege de angst voor koffers van Egbert-Jan.Dus nemen we plastic tassen.Na een jaar heeft Egbert-Jan zijn angst voor nagellak overwonnen en is nu verslaafd aan zijn nagels lakken.Op een dag heb ik hem overgehaald om toch naar de supermarkt te gaan, daar ontmoette hij een ook aan nagellak verslaafde vrouw.Dus Egbert-Jan dumpte mij omdat ik allergisch bleek te zijn voor nagellak, en trouwde met die ene vrouw en ze leefden nog lang en gelukkig met hun nagellak verslaving.Terwijl ik elke dag zat te huilen onder de douche en uiteindelijk een dikke rekening kreeg en heel veel schulden had.Ik besloot toen om zelfmoord te plegen maar voor dat ik dat deed rende ik eerst naar de supermarkt en kocht een pak donuts vrat me helemaal vol en sprong uit eindelijk voor de trein. :slightly_smiling_face:

Op mijn 50ste ben ik 105 kilo aangekomen en iedereen vermijdt me, want ik kan nergens meer normaal heen. Ik pas bijvoorbeeld ook niet meer door de deur van de bus. De enige die van me houdt is mijn man, maar omdat hij ook heel dik is zakten we door het bed en toen dumpte hij me. Toen herontdekte ik Josh Hutcherson (die toen nog steeds sexayy as hell was) en was ik vastbesloten hem te ontmoeten dus ik verkocht mijn huis en nam alleen een koffer mee naar Amerika. In het vliegtuig was het een groot probleem, want ik moest voor 2 stoelen betalen en iedereen staarde me aan, maar mijn droom om Josh te ontmoeten maakte alles beter.

Uiteindelijk vond ik een huis, in een achterstandswijk in New York. Al snel maak ik een nieuwe vriendin: V’Lanta’la’mana’ma’nisha. Ze is bereid me te helpen met mijn zoektocht naar Josh. Samen trekken we door Amerika.
Als we willen liften komen we bij een hele aardige man terecht met een pick-up truck. Als ik hem wil bedanken stopt hij een zwart doekje voor mijn gezicht en dan word alles zwart voor mijn ogen.

De volgende dag word ik wakker, maar al snel kom ik erachter dat ik zwanger ben! Ik moet me settelen in een doos en neem afscheid van V’Lanta’la’mana’ma’nisha. Ik noem het kindje iMac en ik besluit dat ik weg moet uit de doos, want dit is geen toekomst voor iMac. Ik ga weer verder trekken en ik hou iMac veilig in mijn koffer.
Op mijn reis kom ik toevallig langs een filmpremiere en ja hoor: daar is Josh! Gillend smijt ik mijn koffer weg, die openvalt: het einde van iMac. Maar het kan me niks schelen! Ik duw iedereen opzij en knuffel Josh, maar ik word meteen afgevoerd door de bodyguards. Even later word ik gearresteerd wegens kindermishandeling.

Ik woon later alleen, samen met heel veel katten. en ik praat tegen ze. De hele dag door.

Over 5 jaar ben ik koningin van hangover eiland. Een tropisch eiland in de caraïbische zee. In een dronken bui ben ik 3 jaar eerder samen met mijn vriendje in een bootje gestapt en toen we de volgende dag met een hangover in het roeibootje lagen, was hangover eiland als een klein stipje in de oceaan te zien. Met slimme trucks hebben we de 15 bestaande inwoners, niet ontwikkelde bosjesmensen, weten te vermoorden zodat we het hele eiland voor ons zelf hadden. Een jaar later kwamen er westerse mensen aan land en besloten we samen met hen er een dorpje te maken waar hippies op vakantie konden komen. Inmiddels is dit dorpje een van de buitenwijken geworden van de stad ‘Grey Goose’ een van de vodka’s die wij dronken toen mijn vriendje en ik onze wilde nacht beleefden. Wij wonen zelf in het Bacardi Breezer paleis. Waar wij voor ons volk, de alcoholisten, als leiders worden beschouwd.

Maar eens in de maand tijdens volle maan keren wij terug naar de plaats waar we ooit de oorspronkelijke bewoners hebben vermoord. We offeren onze eigen gemaakte rum en injecteren het sap van een hallucinerende werkende plant in onze aderen om deze nacht telkens opnieuw te beleven zodat we altijd herrinert worden aan de mensen die wij de dood in hebben gejaagd. Als einde van ons ritueel geven we een zoen op elke schedel en worden we de volgende morgen wakker op het strand verstrengelt in elkaars armen. Dan volgt er een process van besef. Het besef dat we met niets een heel koninkrijk hebben opgebouwd vol met feestende, vredelievende, alcohol en drugs consumerende creatieve mensen waar geld geen betekenis zal hebben en alleen de liefde van een naaste telt. Daarna gaan we natuurlijk weer zoals elke dag verder met onze koninklijke taken …