Het offer van de vriendschap

“There are some people in life that make you laugh a little louder, smile a little brighter and just live a little better.”

Deze quote vond ik op internet. Juist op dit moment, rond de feest dagen en juist op het moment dat ik mij zo alleen voel. Na alles wat er gebeurd is het afgelopen jaar. Hoe hard ik heb moeten vechten voor dit wat er over is? Op dit moment is er weinig over. Waar zijn mijn vriendinnen die mij laten lachen en mij beter laten voelen? Die zijn er niet, niet meer. En wie er wel is, is te druk met haar vriend en heeft dus geen tijd voor mij. Juist niemand is hier bij mij. Denkt er wel iemand aan mij?

Wat is er gebeurd? Waar is mijn vrienden groep? Helemaal uit elkaar gevallen. De een liegt en bedriegd, de ander is te druk met zich zelf en weer een ander heeft er al die tijd niks van gezegd. Dat laatste dat deed ik. Tot ik er wel wat van zei. En zo eindigd het. De vriendschap is over.

Dit is het verhaal over een meisje die vriendinnen had en niks over hield. Door dat ze zich zelf misschien te veel op offerde en soms veel te veel eissen stelt. Maar ook soms iets te graag haar zin door drijft. Hoe gaat het verder? Hoe gaat zij verder? En hoe gaan de vriendinnen verder?

Heb je dit als verhaal geschreven of is dit echt zo? En wat verwacht je nu van ons? (Niet stom bedoeld hoor! Gewoon een vraag)

^ uh volgens mij is dit gewoon een verhaal hoor

maarja, leeuk ben benieuwd!

Het is gewoon een verhaal.