Het missen van aandacht van jongens...

Oke, ik vind het een beetje raar om er hier over te beginnen, aangezien het niet mijn probleem is (alhoewel ik er soms ook wel een beetje mee zit, maarja wie heeft dat nou niet) maar het probleem van een vriendin van mij.

Ze is een tijdje een heel onzeker en ongelukkig geweest, dat kwam voornamelijk doordat haar vader haar mishandelde, maar haar ouders zijn nu gescheiden, dus haar vader ziet ze nu niet meer, maar het kwam ook doordat haar toenmalige crush, op wie ze toch echt wel behoorlijk verliefd was en die haar 5 weken lang ook heel leuk scheen te vinden, opeens het contact met haar verbrak. Ze was toen naar hem toe te gegaan om te vragen waarom hij haar negeerde en toen zei hij iets als: ‘‘Ik hoef je niet meer.’’ Dat is bij haar volgens mij nogal hard aangekomen, want ik had het idee dat ze in de periode dat ze bijna iets met hem had, ze aan bijna niks anders kon denken dan hem, want ze had het bijna 24/7 over hem, maar daardoor vergat ze haar thuissituatie wel redelijk goed.

Haar thuissituatie is nu iets meer dan een halfjaar gewoon weer normaal, maar die jongen kan ze maar niet vergeten, volgens mij heeft ze een soort ideaal beeld van hem gecreeed ofzo, en vergelijkt ze iedere jongen met hem, en is iedere jongen dus per defenitie nie goed genoeg, maar de jongens die ze wel enigszins aardig vind en die ze beter wil leren kennen zijn meestal niet geitresseerd in haar.
Ik zelf zat qua jongens in hezelfde gebied, maar ik realiseer me sinds een tijdje dat het geen nut heeft te gaan hopen om op dingen te gaan hopen die toch niet gaan gebeuren. Als er iets leuks gebeurd op dat gebied zie ik het dan wel weer.

Maarja, ze is de laatste tijd weer veel stiller en ze word ook weer onzekerder, terwijl ze qua persoonlijkheid en uiterlijk absoluut geen redenen heeft om onzeker te zijn, want ze is een heel aardig en knap meisje (vind ik dan). Zelf zegt ze dat ze de aandacht van (leuke) jongens mist, maar zoals ik net al zei, ik heb ook een jongen, die mij niet leuk vond, een hele tijd leuk gevonden, maar ik miste nadat ik hem een beetje was vergeten niet zozeer de aandacht van jongens, maar meer dat gevoel dat je hebt als je met degene staat te praten die je leuk vind…
Als je begrijpt wat ik bedoel. Maar ik heb het gevoel dat die vriendin van mij eigenlijk precies hetzelfde denkt.

Weet iemand wat ik kan doen om haar weer een beetje beter te laten voelen?
Want de standaard dingen die ik tegen haar zeg: ‘‘Je gaat hem echt ooit nog wel vergeten.’’ of ‘‘Ooit kom je een echte leuke jongen tegen die jou ook leuk vind.’’ of ‘‘je bent nog jong, kansen genoeg dus…’’ Schijnen niet echt te helpen…

Ik ken het…
ofja, een vriendin van me had hetzelfde.
Ze heeft maaaanden lopen huilen omdat het uit was met een jongen waarmee ze net een maandje verkering heeft gehad.
Ontroostbaar, stil, zag er slecht uit, chagrijnig…we maakten ons zo druk om haar.
Je kan er weinig aan doen denk ik.
Zij is wat gaan daten, al vond ze de jongens niet leuk. Gewoon, wat afleiding.
En toen kwam ze bij een jongen die ze wel leuk vond, en daar is ze inmiddels een maandje bij nu, sinds de eerste date was alles opeens weer prima.

ik zit met een vergelijkbaar probleem. Ik ga dit topic volgen. Nutteloos antwoord, zie het maar als een upje :blush:

Die vriendin van mij heeft nu met 2 jongens gedate, maar dat bleken allebei niet zulke geweldige jongens te zijn. En verder word ze door de meeste jongens niet opgemerkt, of ze wordt gezien als een goede vriendin.
En volgens mij stapt ze niet zo makkelijk zomaar op iemand af.

Mijn vriendin had pas bij de 8e ofzo geluk ;p
Stapt ook niet snel op iemand af enzo, maar ze heeft een baantje(ook genomen om haar aandacht af te leiden) en daar leerde ze nieuwe jongens kennen waar ze goed mee kon kletsen. Oftewel; ze heeft al haar collega’s gedate haha.

ik denk dat jij er niet veel aan kan doen. het enige wat je kan doen is er voor haar zijn en leuke dingen met haar doen, maar ik denk dat het een proces voor haarzelf dat tijd nodig heeft. na een tijdje zal ze er overheen komen en inzien dat het niet gaat werken tussen die jongen en haar.

Het enige dat gaat helpen is : tijd.
Ze moet het eerst verwerken en als ze er dan klaar voor is, moet je haar uit shoppen nemen enzooo en veel complimentjes geven. Want de jongens die ze leuk vindt zijn vas niet geïnteresseerd omdat ze er maar een beetje onzeker bijhangt

Dus ik kan niet heel veel doen behalve gewoon een goede vriendin zijn?

ik denk ook dat het echt vooral er voor haar zijn het belangrijkste is.

en 2 jaar geleden was ik ook nog veel onzekerder en wou ik ook alleen maar vriendjes
om te bevestigen dat je niet onzeker hoeft te zijn maar ik merk bij mezelf wel veel
verandering kwa onzekerheid. En ik geloof er heilig in dat je aan goede vriendinnen
veel meer hebt als je super onzeker voelt dan aan een vriendje!