het is UIT

met mijn vriend dus…
ik had al een paar dagen het gevoel dat hij me niet meer zo leuk vond… en dat gevoel klopte blijkbaar. ik wilde praten… zo snel mogelijk, want ik voelde me echt gestressd om vanalles en nogwat. dus we hebben op het station heel even staan praten, omdat hij daarna snel moest werken en dus gelijk op de trein kon stappen. Stiekem dacht ik; hij geeft me een hele dikke knuffel en een ‘het komt allemaal wel goed, schatje’ scenario. Maar nee, hij zei gewoon dat het beter was zo… dat we het hierbij moesten laten. hij heeft trouwens al duidelijk uitgelegd dat er geen mogelijkheid was, dat het oooit nog goed kwam. en toen ik vroeg; voel je je nu opgelucht? antwoordde hij; Nee, maar dat komt nog wel.
en die opmerking deed pijn! En ik kan niets anders dan huilen, en huilen. 2 jaar, zo ineens weg… Ik ben nog gekker op hem dan ik in het begin was… en ik snap gewoon niet hoe dit zo heeft kunnen lopen… maargoed. ik weet dus niet of ik hem echt met rust moet laten, of dat ik gewoon mezelf van mn beste kant moet laten zien en gewoon leuk tegen hem praten…
klinkt dom maar; op welke manier gaat hij realiseren dat hij me mist?

Nog mensen die wakker zijn en hun vrijdagavond verprutsen?

Oke, niet. Behalve als hij je nog leuk vindt.

present.

Hij weet na 2 jaar zelf wel hoe leuk je bent, dus denk dat je daar niet meer je best voor hoeft te doen. Hij zegt dat het niet meer goedkomt, dus ik denk dat je nu aan jezelf moet denken en hem moet proberen te vergeten. En andere jongens ontmoeten :slightly_smiling_face:

+1

Vind het echt rot voor je, maar ben adviesloos eigenlijk…

[i]ik heb t gelezen, eeeehm,
als hij denkt dat het beter is zo, laat hem daar maar achter komen.
misschien is het idd beter en leer jij er mee leven,
maar misschien dat hij je inderdaad gaat missen.

maaaaar
dat kun je niet afdwingen,
daar kun je op wachten, maar of t komt weet je niet…[/i]

Eigenlijk… dit is natuurlijk mijn mening…vind ik dat als een jongen zo koel reageert, je beter gewoon verder kan gaan met je leven zonder nog moeite te doen voor die bal hooi. Jij vind wel weer een ander… ookal voelt dat misschien niet zo, geloof me je komt er wel overheen. (: (sorry als het een beetje hard klinkt dat is niet m’n bedoeling…)

Wat erg voor je!
Misschien draait hij wel bij en komt hij nog wel erachter wat hij nu kwijt is.

ligt eraan waarom het uit ging…
vindt ie je echt niet meer leuk? dan is het voorbij
maar is er iets anders, waar je misschien nog wat aan kan doen, kun je 'm misschien nog proberen terug te krijgen

het is nou ook uit met mijn vriend, maar omdat ik het te vaak verkloot heb… hij hoopt nog dat het goed komt, maar heeft er eigenlijk geen vertrouwen in… en ik wel, dus ik ga gewoon super erg mijn best doen! (maargoed, wij hebben nog maar 4 maanden verkering)

Ik hoop het echt heel erg… Hij zei ook al dat hij een hele doos tissues had weggewerkt. en toen ik reageerde of het dan wel n goede beslissing was, reageerde hij natuurlijk van wel, en dat hij er lang over na heeft moeten denken… maar ik vind het zo kut, ik voel me echt een verliefde puppy van bijna 17jaar…

[i]oh en trouwens,
nu ben je er helemaal kapot van,
maar geloof me dat gaat wel over,
het zal alleen tijd kosten.

dit zeg ik niet omdat ik je niet serieus neem,
maar omdat ik je uit de put wil helpen![/i]

.

hij vind me nog n leuk meisje, maar de sleur was voornamelijk de reden waarom het uitging.
succes haha met jou vriend!

Hoezo deed die opmerking je pijn dan? Dat is toch logisch dat hij er ook even last van heeft? Ik snap het even niet. ;p

En het beste is om de komende tijd zoveel mogelijk afleiding te zoeken. Vooral niet proberen om hem terug te krijgen want als je liefdesverdriet hebt dan kun je best wel wanhopig overkomen wat het eigenlijk alleen maar erger maakt. (Dit is niet hatelijk bedoelt!)

Aaaaargh wat een debiel. Ach weetje het is misschien maar beter dat je er nu achter bent wat voor loser het is… Des te makkelijker is het om eroverheen te komen…

Wow dat is rot! Nou adn zal je vast makkelijker over hem heen komen? Ik hou niet echt van dat soort types…

Ik mis hem zo, zucht sorry

jeetje, dat is heftig… sterkte!

Het is bij mij een jaar geleden uitgegaan, en ik mis hem nog elke dag. Groot nadeel: Hij is dikke maatjes met heel mijn vriendengroep. Dus net nog zat ik met hem aan dezelfde tafel etc. en dat doet nog steeds pijn. Ik hoop voor hem dat ie mij ook nog gaat missen, maar of je daar uberhaupt ooit achterkomt is de vraag. Mijn advies is, laat het allemaal over je heen komen. Emoties zijn heel normaal, en je zult er beter uitkomen, geloof me.

Sorry! Het is te laat voor mij om nu echt goed advies te geven.
Heel veel sterkte!

(ps, had jij niet eerder een topic hierover gestart toen het nog niet uit was of was dat iemand anders? maakt verder niet uit ofzo. gewoon benieuwd)