Het ''Ik weet niet meer wat ik wil'' Topic

waarschijnlijk is er nog geen topic over dit, dus bij deze

Welkom in het ‘‘Ik weet niet meer wat ik wil’’ Topic!

In dit lotgenoten topic kunnen wij als meiden die het even niet meer weten wat onze school/toekomst betreft, ons ei hier kwijt. Een opleiding kiezen (en ook nog een die bij je past) is moeilijk, want het bepaalt tenslotte een groot deel van je toekomst. Het is een belangrijke keuze en daarom is het ook niet zo gek dat zoveel meiden hier over twijfelen, of er later achterkomen dat ze toch niet goed zitten.

Maar stel, jij zit verkeerd of jij weet het niet meer. Wat doe je dan? Even van opleiding veranderen is niet echt het normaalste wat je in het dagelijkse leven doet. In dit topic kunnen wij elkaar steunen en dus ons verhaal kwijt. Ook kunnen we elkaar motiveren en elkaar helpen, zodat wij (met een beetje geluk) toch nog positief naar onze opleiding/toekomst kunnen kijken.

mooi verwoord eeyoortje

Fijn dit topic.
Ik ben 1 jaar geleden gestopt met mijn opleiding,toen heb ik heel lang thuis gezeten en na een paar maanden kreeg ik een baan ( simpel werk maar goed,werk is werk ) maar nu is het zo rustig dat ik al een paar weken niet heb kunnen werken.
En ik heb ook geen vaste woning dus eh ja.
Ja oke,ik wou het gewoon even kwijt.

Ik zie mijzelf echt niet na mijn opleiding elke dag naar het werk gaan, het huishouden runnen. Ik ben bang dat ik echt zo’n machine wordt van de maatschappij. In een enorme sleur terechtkom. En dat wil ik écht niet.

En daar kan ik mij nu al gigantisch druk om maken. Daarom denk ik, ik leer nog maar even door. Maar dat kan ook niet in het oneindige.

Ik meld me!

Ik heb in juli mijn bachelor afgerond en ben toen gelijk de daaropvolgende master gaan doen, omdat ik het allemaal niet meer wist en door gedoe met scriptie ook niet veel tijd had om me te oriënteren, maar die master was helemaal niets voor mij. Totaal niet uitdagend en weer het zoveelste van hetzelfde. Ik heb sinds september tot nu thuis gezeten, maar in al die tijd ben ik niet veel wijzer geworden :’) Ik dacht dat ik wel wat zou weten na zoveel vrije tijd, maar nee. Ik ben nu toch Spaanstalige letterkunde (met vertalen als interessegebied) gaan doen, omdat ik het leuk vind en ik het niet trek om nog langer thuis te zitten, maar wat ik ermee wil gaan doen? Geen idee. Het scheelt dat ik vandaag met een studiegenootje heb gesproken die zei dat ze ook niet wist wat ze wilde hierna, haha. Maargoed, vooral op de universiteit laat je zien dat je een bepaald denkniveau hebt. Je wordt niet opgeleid tot een specifiek iets, maar het is veel breder. Dus daarom doe ik het maar, dan kan ik in ieder geval aantonen dat ik dit aankan en dan zie ik wel verder. Ik vraag me af of ik over een jaar wel weet wat ik wil gaan doen, aangezien ik dan klaar zou moeten zijn. Ik zie mijzelf echt nog niet werken eerlijk gezegd.

@Frecks

Wat ik dus totaal niet snap, is dat je ouders willen dat je naar de uni gaat. Hbo is een hartstikke mooi niveau! Goed jah, dikke shit. Ik wil advies geven maarja ik zit in hetzelfde schuitje dus eh… Wat ik inderdaad wel zou doen, is je opleiding afmaken. Want zoals je zegt heb je in ieder geval iets en daarna kan je altijd nog verder. Je hebt nog anderhalf jaar de tijd en hopelijk weet je dan al wel zo ongeveer wat je wilt doen.

Ik weet al wel wat ik wil studeren, namelijk Engels. En geloof me, ik ben ook zeker niet van plan om leerkracht te worden. Het is een fabeltje dat je alleen maar kan lesgeven of vertalen met een talenstudie. Met een universitaire studie kun je over het algemeen zoveel verschillende kanten op, ook niet zo voor de hand liggende. Zelf zit ik na te denken om de Linguistics-research kant op te gaan. Zulke studies zijn qua arbeidsperspectief altijd een beetje “eng” maar ik zou altijd kiezen voor de studie waar je interesses en je passie bij liggen.

Oke,

Ik zit nu in het tweede jaar van het MBO (audiovisuele vormgeving). Ja, creatief, en ik heb deze opleiding gekozen omdat het nogal uitgebreid is en omdat ik dacht dat ik deze kant wel op wilde gaan. Maar goed, ik ben terecht gekomen in een klas waar ik mij vijf dagen in de week ontzettend eenzaam voel. Ik heb simpel weg geen vrienden en laat staan dezelfde intresses die ik kan delen met mijn klasgenoten. Mijn klas bestaat uit 23 jongens en 3 meiden (inc. ikzelf). De jongens zijn in de klas non-stop aan het gamen en het gaat 24/7 over games. Als ik iets vertel dan wordt de quote op tafel gegooid ‘‘ik luister niet naar iets wat mij niet intresseert’’.

Dus ja ik vind school simpelweg kut. En al helemaal omdat ik ook niet meer weet of dit wel de juiste plek is. Ik ben niet meer gemotiveerd en elke keer als ik voor mijn school de bus uit stap blijf ik elke minuut, totdat ik weer thuis ben, denken wat ik in godsnaam hier op die school aan het doen ben. Nee, ik zie mijzelf later niet non-stop achter mijn computer zitten om allemaal shit te monteren. Wat ik nu doe was vroeger een grote hobby van mij, maar ik begin er nu toch echt aan te twijfelen.

Maarja, wat vind ik dat wel leuk. Als ik dit wist was alles gewoon zo veel makkelijker voor mij. Dan was ik vorig jaar meteen gestopt en begonnen aan iets wat ik wel leuk vind. Maar in mijn ogen is het beste nu om mijn opleiding af te maken. Ik moet nog twee jaar en ben nu dus op de helft. Maar nee, ik weet het gewoon niet meer en dat voelt als een hele grote mislukking.

Ja oh dit ook zó erg.

O god dit is een topic voor mij.
Ik ben bezig met afstuderen van mijn hbo opleiding. In principe kan ik dan aan het werk, maar ja dan ben ik pas 22 en er zijn simpelweg geen vacatures. Ik heb dus de keuze: thuis zitten of een master doen.
Maar ik heb even helemaal geen zin meer om te studeren. Ik wil me gewoon even een paar jaar verstoppen onder een steen. Maar helaas verdien je daar geen geld mee en zonder geld red je het gewoon niet.
Dusss ga ik toch maar een master doen. Ik heb de master al uitgezocht en hij lijkt me echt heel leuk, maar meer voor over een paar jaar, als ik weer energie heb. Maar ik ben bang dat als ik het komend jaar niet doe, ik het nooit doe.
Dus kortom: Ik weet niet meer wat ik wil.

Kun je geen hbo opleiding met honourstraject doen? Of vinden je ouders dat nog te min? Hbo is echt niet minder vind ik, ik heb zelf ook na het vwo voor hbo gekozen omdat ik meer praktijk wilde. Ik vul het nu aan met honoursvakken ter verdieping.
Maarja een 2e bachelor is wel heel duur.

Oh dit heb ik ook! In het begin was ik er helemaal zeker van dat hbo psychologie wou doen, ik doe daar nu een vooropleiding voor, maar ik toen ik eenmaal met die opleiding begon ging ik twijfelen. Ik vind ook heel veel dingen wel leuk, diëtiste, opvoedkundige, politie, of juridische kant. Echt heel verschillend allemaal haha, maar een keuze maken is lastig…

Ik ben per 1 februari gestopt met mijn opleiding op het HBO. Redenen: Ik zag mezelf niet over 4 jaar dat beroep uitoefenen, nu al moeilijk (eerste jaar) en bang dat ik geen tijd meer voor mezelf over heb of tijd voor een sociaal leven buiten school om.

Stiekem had ik ook al gekeken naar andere opleidingen en ik was daar veel enthousiaster over dan ik over mijn studie die ik deed was.
Ik was trouwens wel heel enthousiast toen ik me aanmeldde, maar dat verging toen ik ook echt bezig was met de opleiding. Ik had wel een try-out gedaan en open dagen bezocht, maar dit jaar ga ik sowieso een meeloopdag doen, hopend dat ik dan wel een goed beeld krijg.

Weet je al wel dat wanneer je dit jaar stopt met je opleiding en je 1 september weer begint nog recht hebt op studiefinanciering?
Niet dat dit zou moeten helpen bij je nieuwe studie keuze maar misschien is het erg zonde om eerst je studie af te maken en al weet dat je daarna waarschijnlijk een andere studie gaat beginnen. Al weet ik natuurlijk niet hoe het met het geld zit bij jou;)

Sorry dat ik je niet help met dit advies maar je kan maar beter op de hoogte zijn:)

hoi, ik heb geen clue over wat ik wil en ugh ugh ugh, 4 opleidingen begonnen en gestopt en ugh ik weet het echt echt echt niet.

Ik begin nu met afstuderen dus als het volgens plan zou lopen ben ik in juli afgestudeerd en kan ik aan het werk… Of een master gaan doen. Ik zit steeds serieuzer aan een master te denken maar dat kost toch aardig wat geld en twee jaar tijd.
Maar op dit moment denk ik dat ik afstudeervertraging ga oplopen en ergens vind ik dat niet erg. Dan is mijn plan: afstuderen in eh november ofzo en dan kan ik kijken of ik werk vind en of ik dat leuk vind of werk vinden om te sparen voor een paar maanden buitenland. En dan het schooljaar daarna beginnen met de premaster. Ofzo.
Ik heb echt geen zin om dit jaar op m’n 22e serieus aan het werk te gaan…

ik moet dit topic niet vergeten :") dit topic = my life

om mezelf maar even te quoten
ik weet het ook allemaal niet hoor

Maak je geen zorgen over je leeftijd! Ik snap dat je het voor jezelf vervelend vindt, maar je bent echt niet de enige die wat ouder begint zegmaar. Bij mij op de bachelor bijvoorbeeld was meer dan de helft 24+ en er zaten er zelfs twee van 30 jaar bij (en een van achterin de 70, maar dat is ook een uitzondering, haha). Laat je dat dus niet afschrikken (: